utworzone przez Reformowani | wrz 29, 2017 | Teologia reformowana
Wprowadzenie
Doktryna znana również jako bezwarunkowa łaska, jest reformowaną doktryną odnoszącą się do predestynacji, która opisuje dzieła i motywy Boga w wiecznej przeszłości, przed stworzeniem świata, gdzie przeznaczył niektórych ludzi do otrzymania zbawienia, nazwał ich wybranymi, podczas gdy pozostałych, czyli tych, których przeznaczył na potępienie, zostawił samym sobie, aby pogrążali się w grzechu oraz otrzymali zasłużoną karę, wieczne potępienie za ich przestępstwa Bożego Prawa. Bóg dokonał tego wyboru ze względu na swoje nigdzie nieobjawione cele, uczynił niezależnie od stanu i sytuacji, w jakiej konkretna osoba się znajduje. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 29, 2017 | Prima Scriptura, Teologia biblijna
Wprowadzenie
“Kościół przez wieki, ukonstytuowany Duchem Świetym, dostarcza wiarygodności; oferuje pole, na którym możemy sformułować nasze interpretacje. Taka wiarygodność chroni przed niezależnością i indywidualistyczną interpretacją.” – Craig Blomberg
Czy wiara w Prima Scriptura (Pismo ponad wszystko) nieuchronnie prowadzi do wiary albo w Sola Scriptura(jedynie / wyłącznie Pismo) albo w Sola Ecclesia (jedynie / wyłącznie kościół)? Po pierwsze, zdefiniujmy kilka terminów:
.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 29, 2017 | Egzegezy, Pneumatologia: nauka o Duchu Świętym, Trynitologia
Wizja Izajasza
Rozważmy jedną z wizji proroka Izajasza, w której dostąpił on zaszczytu stanięcia twarzą w twarz z Bogiem.
Izaj. 6:1-10 1 Roku, którego umarł król Uzyjasz, widziałem Pana, siedzącego na tronie wysokimi wyniosłym, a podołek jego napełniał kościół. 2 Serafinowie stali nad nim, sześć skrzydeł miał każdy z nich; dwoma zakrywał twarz swoję, a dwoma przykrywał nogi swoje, a dwoma latał.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 29, 2017 | Charyzmania
Wstęp
1 Kor. 14:27-37
27. Jeśli ktoś mówi językami, niech to czyni dwóch albo najwięcej trzech, i to po kolei, a jeden (εἷς heis – inny) niech tłumaczy.
28. A jeśli nie ma tłumacza, niech milczy w kościele ten, kto mówi obcym językiem, a niech mówi samemu sobie i Bogu.
29. Prorocy zaś niech mówią po dwóch albo trzech, a inni niech rozsądzają. 30. A gdyby innemu z siedzących zostało coś objawione, pierwszy niech milczy.
31. Możecie bowiem wszyscy, jeden po drugim prorokować, aby się wszyscy uczyli i wszyscy zostali pocieszeni.
32. A duchy proroków są poddane prorokom.
33. Bóg bowiem nie jest Bogiem nieładu, lecz pokoju, jak we wszystkich kościołach świętych.
34. Niech wasze kobiety milczą w kościołach. Bo nie pozwala się im mówić, ale mają być poddane, jak też prawo mówi.
35. A jeśli chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają swoich mężów. Hańbą bowiem jest dla kobiety mówić w kościele.
36. Czy od was wyszło słowo Boże? Czy tylko do was przyszło?
37. Jeśli ktoś uważa się za proroka albo człowieka duchowego, niech uzna, że to, co wam piszę, jest nakazem Pana.
Ilekroć nowotestamentowe biblijne dary mówienia obcymi językami i prorokowania były praktykowane, istniały szczególne zasady co do ich używania.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 29, 2017 | Charyzmania
Wprowadzwnie
Artykuł VII Wystarczalność Pisma Świętego jako jedynego autorytetu w sprawach wiary
Wierzymy, że to Pismo Święte zawiera całą wolę Bożą i że odpowiednio naucza wszystkiego, co jest potrzebne człowiekowi do zbawienia. Skoro dokładnie opisuje sposób, w jaki powinniśmy czcić Boga, nie wolno nikomu, choćby był nawet apostołem, nauczać odmiennie do nauki Pisma – choćby to był nawet anioł z nieba, jak powiedział apostoł Paweł. Skoro zakazano dodawania lub ujmowania treści Bożego Słowa, zatem nauki w nim zawarte są doskonałe i kompletne pod każdym względem.
Nie możemy też przyznać żadnym ludzkim pismom, choćby ich autorzy byli najbardziej pobożni, podobnego znaczenia co Pismu Świętemu. Nie możemy też uznać żadnego zwyczaju, opinii większości, spuścizny starożytności albo dziedzictwa czasu i ludzkości bądź soborów, dekretów lub ustaw na równi z prawdą Bożą, gdyż jest ona ponad wszystkim i ponieważ każdy człowiek jest ze swej natury kłamcą – marniejszym niż sama marność. Dlatego kategorycznie odrzucamy wszystko to, co nie zgadza się z tym nieomylnym standardem, jak nas pouczają apostołowie: badajcie duchy, czy są z Boga. I na innym miejscu: Jeżeli ktoś przychodzi do was i nie przynosi tej nauki, nie przyjmujcie go do domu.
Zadaniem znaków i cudów było uwiarygodnienie Apostołów i proroków Nowego Testamentu jako wysłanników Bożych głoszących nowe objawienie. Objawienie to zostało spisane. Pismo Święte jest wystarczające, kanon Pisma Świętego jest zamknięty.
Rezultatem Bożego objawienia jest w pełni wystarczające Słowo zawarte w 66 księgach. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 28, 2017 | Charyzmania
Świadectwo Starego Testamentu
Konfesja Wsetmninsterska 1.1
Chociaż światło natury oraz dzieła stworzenia i opatrzności w tak znacznym stopniu objawiają dobroć, mądrość i moc Boga, że czynią ludzi niezdolnymi do szukania wymówek, to jednak nie wystarczają one do udzielenia takiej wiedzy o Bogu i Jego woli, jaka jest konieczna do zbawienia; dlatego Panu spodobało się w różnych czasach i na różne sposoby objawiać samego siebie oraz oznajmiać swą wolę Kościołowi; a następnie – dla lepszego zachowania i szerzenia prawdy oraz dla pewniejszego utwierdzenia i pokrzepienia Kościoła w obliczu skażenia natury ludzkiej oraz złości szatana i świata – polecił spisać to wszystko;d co czyni Pismo Święte rzeczą nader konieczną; jako że owe wcześniejsze sposoby objawiania przez Boga swej woli ludowi już ustały.
Stary Testament wskazuje na wstrzymanie proroctw i objawień po przyjściu Mesjasza, w mesjańskim okresie łaski
Daniel 9:24 Siedemdziesiąt tygodni zamierzono ludowi twemu i miastu twemu świętemu na zniesienie przestępstwa, i na zgładzenie grzechów i na oczyszczenie nieprawości, i na przywiedzenie sprawiedliwości wiecznej, i na zatrzymanie (וְלַחְתֹּם֙ wəlaḥtōm) widzenia i proroctwa, a na pomazanie Świętego świętych.
חָתַם chatham – zablokować, przeszkodzić, zatamować, zapieczętować, zamknąć, zatrzymać (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 28, 2017 | Charyzmania
Uwaga
Gdyby Duch Święty nadal obdarzał wiernych darami cudów i znaków, powinny one być takie same jak cuda i znaki przedstawione w Nowym Testamencie. Jednak tak zwane ”cuda i znaki” we współczesnym ruchu charyzmatycznym wogóle nie przypominają tych, o których czytamy w Nowym Testamencie. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 28, 2017 | Charyzmania, Egzegezy
Fundament kościoła
Efez. 2:19-20
19. A więc nie jesteście już więcej obcymi i przybyszami, ale współobywatelami z świętymi i domownikami Boga;
20. Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus;
Jesteśmy mieszkańcami bożego domostwa, którego Apostołowie i prorocy są fundamentem. Kościół jest zbudowany na fundamencie Apostołów i proroków.
Zielonoświątkowi doktrynalni mąciciele twierdzą, że fragment z Efezjan naucza o prorokach Starego Testamentu, zatem nie dotyczy proroków ekonomii Nowego Testamentu co w konsekwencji pozwala im na odrzucenie ustania urzędu proroka głoszącego nowe objawienie. Jednak List do Efezjan stwierdza, że fundamentem, są prorocy Starego i Nowego Testamentu. Oni wszyscy przekazali całość doktryny Kościołowi.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 28, 2017 | Charyzmania
Przedmowa
Objawienie było przekazane Apostołom i ich najbliższym współpracownikom Objawienie Boże zostało zakończone wraz ze śmiercią Jana, ostatniego Apostoła od Boga. Skąd wiemy, że Bóg nie uzupełni kanonu 66 ksiąg Biblii o kolejne natchnione księgi? Innymi słowy, czy kanon jest zamknięty na wieki?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 28, 2017 | Charyzmania
Zadanie znaków i cudów
A Nadab i Abihu, synowie Aarona, wzięli każdy swoją kadzielnicę, włożyli do nich ogień, nałożyli a nie kadzidła i ofiarowali rzed PANEM obcy ogień, którego nie nakazał. Wtedy wyszedł ogień sprzed PANA i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM. 3 Mojż. 10:1-2
W Biblii wyjątkowa rola znaków i cudów zawsze służyła celem uwiarygodnienia ludzi mówiących w imieniu Boga. Definicję urzędu proroka oraz kwalifikacji umożliwiających rozróżnienie prawdziwego proroka od fałszywego znajzdiemy w Księdze Powtórzonego Prawa, która ustanawia sztywne i niezmienne zasady. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 27, 2017 | Charyzmania, Islam
Nakaz misyjny
Mat. 28:19-20 19. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; 20. Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.
Chrystus dał kościołowi wielką misję. Misje głoszenia Słowa Bożego wszystkim narodom.
Jednak niektórzy mówią, że tam, gdzie kościół zawiódł, tam Jezus objawia się osobiście. To twierdzenie ludzi, uważających, że Słowo Boże jest niewystarczające dla zbawienia. Przyjrzyjmy się jaki Jezus, jaką głosi ewangelię, i dokąd prowadzi. Rozważmy typowy przypadek „cudownego nawrócenia” muzułmanina, któremu osobiście objawił się „Jezus.” (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 26, 2017 | Charyzmania, Ekumenizm, Zgubna droga
Życiorys
Derek Prince (1915-2003), był dobrze znanym nauczycielem Biblijnym, autorem i fundatorem Międzynarodowej Służby Dereka Prince. Urodzony w brytyjskiej rodzinie w Indiach posiadał imponujący życiorys oraz władczą osobowość. Był wysoce inteligentnym i wykształconym w Eton College oraz Cambridge badaczem Greki i Łaciny, posiadał Stowarzyszenie Starożytnej i Współczesnej Filozofii w Królewskim Collegu. Studiował także Hebrajski i Aramejski na Uniwersytecie w Cambridge oraz Hebrajskim Uniwersytecie w Jeruzalem. Jego codzienne audycje radiowe w Derek Prince Legacy Radio ciągle są nadawane na całym świecie a jego nauki regularnie nadawane w odszczepieńczych stacjach takich jak TBN i Revelation TV.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 26, 2017 | Charyzmania, Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy, Trynitologia
Pytanie
Filip. 2:6-8
6. Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;
7. Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;
8. A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
Czy Syn, jako Boska Osoba, nie jako idea czy też plan, nie jako myśl u Ojca, lecz jako Boska Osoba świadoma Swej własnej egzystencji i egzystencji Ojca oraz Ducha, istniał przed wcieleniem, to jest w przeszłej wieczności?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 26, 2017 | Charyzmania, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Poradnik berejczyka
Ulubiony tekst heretyków
Izaj. 59:4 Nikt nie woła o sprawiedliwość i nikt się nie spiera o prawdę. Ufają marności i mówią kłamstwa, wyrządzają krzywdę i rodzą nieprawość.
Prosty przekaz Księgi Izajasza jest taki: upadły kościół nie interesuje się teologią czego dowodem jest zanik walki o prawdę. Stąd konsekwentnie taki kościół popada w herezje kompromitując też moralność. Zdrowa teologia i zdrowa praktyka bowiem zawsze idą w parze. Ale pomimo tej zasady współcześni adwokaci błędu krzyczą:
Nie wolno krytykować osób które głoszą złe nauki bo to namaszczeni mężowie Boży i bracia.
Jest to mantra zwodzicieli, jedyna deska ratunku fałszywych proroków, uniemożliwiająca wykrywanie błędów i herezji. Postawa powszechna we współczesnym ewangelikalizmie, rozpowszechniona przez zwodzicieli mających swoje korzenie w liberalizmie, relatywizmie a duchowo w ruchu zielonoświątkowym. Poniższy artykuł da odpowiedź na pytanie, jak działać na terytorium wroga stosując skuteczną polemikę z herezjami. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 26, 2017 | Teologia biblijna
Skąd dowiadujemy się co mówia Biblia?
1 Piotra 2:2 Jak nowo narodzone niemowlęta pragnijcie rozsądnego (λογικὸν logikon), czystego mleka (słowa Bożego), abyście dzięki niemu rośli;
ἑρμηνεύω herméneuó – tłumaczyć, wykładać, interpretować (Łuk. 24:27; Dzieje 17:2-3; Dzieje 28:23; 2 Tym 2:15; 2 Piotra 1:20; 2 Piotra 3:16; Neh. 8:7-8; 1 Kor.4:6)
.
Rozum podstawą wiary (Rzym. 10:2; Izaj. 1:18; Rzym 12:2; Efez. 1:18; Efez. 3:18; Efez. 4:23; Filip. 4:8; Kol. 3:10; Hebr. 11:3; 1 Jana 5:20)
Sprawa interpretacji ma takie samo znaczenie jak objawienie. Co z tego, że zgadzamy się, że Biblia jest pełnym i ostatecznym objawieniem Bożym, jeżeli niewłaściwie ją interpretujemy? Skutek jest taki sam: mijamy się z prawdą Bożą. Nie ma sensu dodawać do Pisma Świętego „dalszych objawień”, jak też nie ma sensu wyczytywać z niego to, czego ono nie zawiera. W ostatnich latach przyjęło się wszystko robić „po swojemu” i wypowiadać swoje własne opinie. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 26, 2017 | Chrześcijańska moralność, Poradnik berejczyka
Motto
Izaj. 59:4 Nikt nie woła o sprawiedliwość i nikt się nie spiera o prawdę. Ufają marności i mówią kłamstwa, wyrządzają krzywdę i rodzą nieprawość.
Prawdopodobnie najgorszą rzeczą jaką można zrobić w świetle faktu, że czasami doktryna wprowadza podziały, to odrzucić doktrynę. To tak, jakby powiedzieć: prawda Boża się nie liczy i broń Boże abyśmy mieli kiedykolwiek posiadać doktrynę w kościele ponieważ jeśli ktoś się przez nią zdenerwuje lub zostanie przez nią urażony, będziemy mieli podział w kościele. Kościół, który nigdy się nie troszczy o doktrynę jest martwym kościołem.
Kiedy uczestniczymy w rozmowie o Słowie Bożym staniemy przed zadaniem apologetyki prawdy Pisma. Zadanie to okazuje się niezwykle trudne, ponieważ błędne doktryny, zwodzenie i herezje zatracenia królują, szczególnie w internecie. Na świecie zawsze kłamstwo było obwieszczane głośniej od prawdy, posiadało więcej zwolenników. Tym bardziej musimy mieć świadomość, że żyjemy w czasach ostatecznych a Słowa Jezusa okazują się boleśnie prawdziwe:
2 Tym. 4:3 Przyjdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie zniosą, ale zgromadzą sobie nauczycieli według swoich pożądliwości, ponieważ ich uszy świerzbią.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 25, 2017 | Charyzmania, Egzegezy
Serce systemu wierzeń
Marek 16:17-18 A takie znaki będą towarzyszyć tym, którzy uwierzyli: w moim imieniu będą wypędzać demony, będą mówić nowymi językami; Będą brać węże, a choćby wypili coś śmiercionośnego, nie zaszkodzi im; na chorych będą kłaść ręce, a ci odzyskają zdrowie.
Jest to kluczowy tekst zieonoświątkowców i charyzmatyków. W broszurze „Nasze Ewangeliczne Poselstwo” zielonoświątkowy kaznodzieja Oscar Vouga pisze:
„Przez wiarę w imieniu Jezusa demony są dzisiaj wyrzucane, wielu zostaje wyzwolonych z mocy ciemności i zaprowadzonych do Królestwa Bożego. Znaki towarzyszą zwiastowaniu Ewangelii tam, gdzie jest ona zwiastowana z wiarą i namaszczeniem Ducha Świętego i mocy”.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 25, 2017 | Egzegezy, Świadkowie Jehowy
Przeciwnik krzyża
1 Kor. 1:18-20 18. Mowa o krzyżu bowiem jest głupstwem dla tych, którzy giną, ale dla nas, którzy jesteśmy zbawieni, jest mocą Boga. 19. Bo jest napisane: Wytracę mądrość mądrych, a rozum rozumnych obrócę wniwecz. 20. Gdzie jest mądry? Gdzie uczony w Piśmie? Gdzie badacz tego świata? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości tego świata?
Ponieważ na krzyżu, w Chrystusie odbył się Boży sąd grzechów wszystkich wybranych do zbawienia osób, jakie kiedykolwiek miały zostać odrodzone i otrzymać dar wiary, gdzie Chrystus w pełni poniósł karę w miejsce każdego zbawionego, przeciwnik Boga czyni wszystko aby ograniczyć Ewangelię, która jest mocą Bożą ku zbawieniu.
Diabeł wykręca proste ścieżki zbawienia z łaski przez wiarę, gdzie dobre uczynki są owocem upamiętania i jednym ze sprawdzianów wiary. Diabeł też, ponieważ nienawidzi Chrystusa i Jego Kościoła, uwłacza samemu krzyżowi.
Islam, potężna, skupiająca ponad miliard wyznawców religia antychrysta odrzuca sam fakt ukrzyżowania Chrystusa.
Druga sekta, o wiele mniejsza, licząca zaledwie 9 milionów wyznawców, odrzuca krzyż wznosząc w jego miejsce pal egzekucyjny.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 25, 2017 | Teologia reformowana
Przedmowa
Doktryna całkowitej, czy też absolutnej / totalnej deprawacji zakłada, iż w wyniku upadku człowieka każda osoba rodzi się w niewoli grzechu i bez działania nieodpartej łaski, pozostaje całkowicie niezdolna do wyboru sprawiedliwości i dobra, w wyniku czego zawsze wybiera niesprawiedliwość i zło. Dlatego też człowiek w stanie naturalnym, nie ma możliwości, aby wybrać służbę Bogu i posłuszeństwo wobec Jego panowania, którego zasady wyraża prawo Boże. Zatem wszelkie „dobre uczynki”, jakie osoba nieodrodzona podejmuje, są w rzeczywistości złe, grzeszne i podyktowane chęcią osiągnięcia korzyści własnej.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 25, 2017 | Rzymski katolicyzm, Teologia historyczna
Życiorys
Mat. 16:13-19
13. A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swoich uczniów: Za kogo mnie, Syna Człowieczego, uważają ludzie?
14. A oni odpowiedzieli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, a jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków.
15. I zapytał ich: A wy za kogo mnie uważacie?
16. Szymon Piotr odpowiedział: Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego.
17. Wtedy Jezus powiedział do niego: Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jonasza, bo nie objawiły ci tego ciało i krew, ale mój Ojciec, który jest w niebie.
18. Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą.
19. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego. Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.
Augustyn przez wielu jest uważany za najważniejszego teologa w pierwszych 1 200 latach historii Kościoła. Żaden inny ojciec nie miał tak daleko idącego wpływu na teologię Kościoła jak Augustyn, którego autorytet w epoce patrystycznej i średniowieczu jest niezrównany. Od końca czwartego wieku aż do swojej śmierci w roku 430 był biskupem Hippony w Północnej Afryce. William Jurgens tak komentuje jego doniosłość: (więcej…)
