utworzone przez Reformowani | lut 12, 2026 | Egzegezy, Teologia systematyczna
Wprowadzenie
Psalm 139:5-12
5. Otaczasz mnie z tyłu i z przodu i położyłeś na mnie twoją rękę.
6. Zbyt cudowna jest dla mnie twoja wiedza; jest wzniosła, nie mogę jej pojąć.
7. Dokąd ujdę przed twoim duchem? Dokąd ucieknę przed twoim obliczem?
8. Jeśli wstąpię do nieba, jesteś tam; jeśli przygotuję sobie posłanie w piekle, tam też jesteś.
9. Gdybym wziął skrzydła zorzy porannej, aby zamieszkać na krańcu morza;
10. I tam twoja ręka prowadziłaby mnie i twoja prawica by mnie podtrzymała.
11. Jeśli powiem: Na pewno zakryją mnie ciemności, to i noc będzie dokoła mnie światłem.
12. Nawet ciemność nic przed tobą nie skryje, dla ciebie noc świeci jak dzień, ciemność jest jak światłość.
Rozważmy teraz wszechobecność, drugi atrybut Pana Boga prezentowany przez przepiękny Psalm 139. Wszechobecność związana jest z prawdą o Bogu transcendentnym, niezależnym od naszego środowiska. Bóg jest wszędzie w całej swojej pełni istoty a jednocześnie nie jest dotknięty stworzeniem. Bóg widzi wszystko, co jest dowodem Jego Boskości.
Przypomnę tylko, że w herezji islamu, czy też w religii muzułmańskiej allah nie widzi wszystkiego. Allah ma swoje ograniczenia. Nie widzi na przykład co jest pod stołem, czy też na wysokości powyżej 10 000 stóp, jak nauczają niektórzy uczeni muzułmańscy. W surze 3:140-142 pogański wieszcz stwierdził nawet, że allah nie wie kto jest wierzący musi się tego dowiedzieć empirycznie.
Jeśli rana dotknęła was (w Ohud), podobna rana dotknęła również (niewiernych) ludzi. My sprowadzamy te dni na zmianę między ludzi, aby Allah MÓGŁ POZNAĆ tych, którzy wierzą, i wziąć świadków spośród was. A Allah nie miłuje niesprawiedliwych. I aby oczyścić tych, którzy wierzą, a pozbawić błogosławieństw niewiernych. Czy myślicie, że wejdziecie do Ogrodu, podczas gdy allah jeszcze nie poznał tych spośród was, którzy walczą, i nie poznał cierpliwych? [1]
Ponieważ allah nie wie i nie widzi wszystkiego w tej pogańskiej religii można grzeszyć w tzw. ciemnych pokojach. Dzieją się tam potworne, zdeprawowane rzeczy między mężczyznami, kobiet kobietami a nawet dorosłymi i dziećmi w tak zwanych pokojach ciemności, gdzie allah rzekomo nie widzi. Jest to bardzo wyjątkowo zdeprawowana religia. Religia, która bluźni Bogu, mówiąc, że Bóg Abrahama jest właśnie Bogiem muzułmanów. Jest to nieprawda. Chrystus nie jest Bogiem muzułmanów.
Wiemy, że Bogiem Abrahama jest również Syn Boży, ojciec, syn i Duch Święty. I tutaj rzeczywiście przeciwstawiamy naszego Boga koncepcji bożków fałszywych czy też wymyślonych.
Jan 8:56 Abraham, wasz ojciec, z radością pragnął ujrzeć mój dzień. I ujrzał, i radował się.
1 Mojż. 18:2 I podniósł swe oczy, i zobaczył, że naprzeciwko niego stanęli trzej mężczyźni. Gdy ich ujrzał, pobiegł od wejścia do namiotu na ich spotkanie i skłonił się do ziemi.
1 Mojż. 18:13 Wtedy Jahwe (jeden z trzech mężczyzn, Syn Boży przed wcieleniem) powiedział do Abrahama
Jak zauważył Jan Kalwin, sumą wersetów 5-12 jest nauczanie o nieuniknionym sądzie Bożym przeciwko wszelkiej bezbożności:
Dawid popiera tę samą ideę, że jest „niemożliwe, aby ludzie jakimkolwiek podstępem uniknęli oka Boga. [2]
Mimo wszystko muzułmanie wierzą, że unikną wzroku allaha i unikną sądu. Tak samo wierzą ateiści i wyznawcy pseudochrześcijaństwa.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 11, 2026 | Reformowany światopogląd, Rzymski katolicyzm
Przedmowa
Obj. 13:2-3
2. A bestia, którą widziałem, podobna była do pantery, a jej łapy jak u niedźwiedzia, a jej paszcza jak paszcza lwa. I dał jej smok swoją moc, swój tron i wielką władzę.
3. I zobaczyłem jedną z jej głów jakby śmiertelnie zranioną, lecz jej śmiertelna rana została uleczona. I cała ziemia zdziwiła się, i poszła za bestią.
24 października 1648 podpisany przez rzymskich katolików i Protestantów traktat pokojowy kończący Wojnę Trzydziestoletnią w rzeczywistości zakończył wielowiekową tyranię rządów papieskich w dużej części Europy i ustanowił zupełnie nowy system stosunków międzynarodowych znany jako Westfalski Porządek Świata. [1] Na jego mocy papieżowi-Antychrystowi zadano śmiertelną ranę: autorytet papieski został dramatycznie ograniczony, podobnie jak jego wpływy na państwa narodowe Europy.
11 lutego 1929 roku Benitto Mussolini, reprezentujący faszystowski rząd Włoch i kardynał Pietro Gasparri, sekretarz stanu papieskiego, reprezentujący Antychrysta Piusa XI podpisali Traktat Laterański, na mocy którego wskrzeszone zostało kościół-państwo Watykan. Tym samym rozpoczął się proces zasklepiania śmiertelnej rany zadanej bestii przez Wojnę 30 letnią.
Dzięki Traktatowi Laterańskiemu papiestwo krok za krokiem zaczęło odzyskiwać polityczne wpływy. Warto w tym kontekście wspomnieć o gloryfikującym Adolfa Hitlera liście Piusa XII, w którym upatrywał on sojusznika przydatnego w ponownym zatopieniu chrześcijańskiego świata w ciemności papieskiej tyranii w myśl zasady: ein volk ein land ein führer, ein religion. Hitler przegrał wojnę i plany Antychrysta zostały opóźnione, jednakże to nie oznacza, że. papieski głód władzy zniknął. On się jedynie pogłębił.
Bestia przyjęła nową, pokojową ekumeniczno-synkretyczną strategię. Opierając się o postanowienia Traktatu Laterańskiego papież Rzymu i jego kościół domagają się szacunku i posłuszeństwa na całym świecie.Celem papiestwa jest całkowita religijna, polityczna i ekonomiczna dominacja nad światem.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 10, 2026 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia przymierza, Teologia reformowana
Pusty sakrament?
Kol. 2:10-14
10. I jesteście dopełnieni w nim, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy;
11. W nim też zostaliście obrzezani obrzezaniem nie ręką uczynionym, lecz obrzezaniem Chrystusa, przez zrzucenie grzesznego ciała doczesnego;
12. Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który go wskrzesił z martwych.
13. I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy;
14. Wymazał obciążający nas wykaz zawarty w przepisach, który był przeciwko nam, i usunął go z drogi, przybiwszy do krzyża;
Chrystus, Głowa przymierza łaski, oddał swoje życie za całe przekazane Mu przez Ojca potomstwo, przekazane w wieczności, zanim powstał świat (Efez. 1:4-5; Hebr. 2:13). Potomstwo przekazane Chrystusowi przez Ojca to wybrani z wszystkich narodów, każdej rasy, płci i wieku. To starcy, dorośli, młodzieńcy, małe dzieci, niemowlęta a nawet dzieci w łonach matek. Chrystus w nie mniejszym stopniu oddał życie za wybranych dorosłych niż dzieci i niemowlęta. Zadośćuczynił za wszystkie dzieci obietnicy.
W odpowiednim dla każdego czasie Bóg go regeneruje, usprawiedliwia przypisaną sprawiedliwością Chrystusa i uświęca wlewając nową zasadę życia, wszystko z powodu wymazania obciążającego wykazu przybiwszy go do krzyża. Chrystus w ten sposób jest poręczycielem zbawienia dla każdego wybranego zgodnie z obietnicą: starca, dorosłego, młodzieńca, dziecka, niemowlęcia i dziecka w łonie matki. Z tego powodu wierzymy, że dzieci osób wierzących, niemowlęta, na podstawie obietnicy przymierza nie mniejszym stopniu podlegają sakramentowi chrztu co dorośli.
Z tym nie zgadzają się anabaptyści (tj. wtórnochrzcielnicy), wyznawcy powszechnej religii wymuszający chrzest jedynie osób intelektualnie dojrzałych i wierzących. W tym duchu pewien gorliwy Baptysta poddaje zasadność udzielania sakramentu chrztu dzieciom osób wierzących twierdząc, że jest to zabieg pusty, pozbawiony duchowej rzeczywistości. Co gorsza, żarliwie stwierdza, że obietnice Boże zawarte w sakramencie stosowanym wobec dzieci osób wierzących są bezowocne tak samo jak przymierze, do którego nie mogą należeć:
„Ochrzczone dzieci faktycznie nic nie zyskują względem tych nieochrzczonych. Z tego co się dowiedziałem te dzieci niczego nie otrzymują w praktyce ponieważ deklaracja, że są objęte przymierzem i obietnicami które nic im nie dają są tylko pustymi pojęciami za którymi nic nie stoi.”
W rozumowaniu tym zauważamy, że Boże chrzest przymierza jest niezasadny, ponieważ Boże obietnice są bez wartości. Również chrzest jako znak i pieczęć przymierza nie ma żadnego znaczenia dla ochrzczonych dzieci, ponieważ dzieci w praktyce chrztu niczego nie otrzymują.
Ponieważ powyższe błędne rozumowanie jest reprezentatywne dla anabaptystów, warto je obnażyć stosując do duchowych rzeczy duchową miarę.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 9, 2026 | Teologia reformowana, Teologia systematyczna
Adopcja i odrodzenie
Gal. 3:26 Wszyscy bowiem jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa.
Podczas gdy Charles Hodge w swojej analizie adopcji podążał raczej za Turretinem niż za Standardami Westminsterskimi, jego syn A. A. Hodge obrał inną drogę, nie podążając ani za ojcem, ani za wyznaniem wiary. [57] Dla Archibalda Hodge’a adopcja jest połączeniem
- zarówno usprawiedliwienia (błogosławieństwa prawnego),
.
- jak i odrodzenia (błogosławieństwa organicznego).[58]
Podczas gdy Charles Hodge postrzegał adopcję jako część usprawiedliwienia, A. A. uznaje usprawiedliwienie za część adopcji. Ponieważ, jak widzieliśmy, usprawiedliwienie i adopcja są odrębnymi, choć powiązanymi ze sobą, aktami Boga, żadna z tych prezentacji nie jest akceptowalna.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 6, 2026 | Angelologia, Egzegezy
Czym jest „Ciało Mojżesza” w Liście Judy?
Judy 1:9 Lecz archanioł Michał, rozprawiając z diabłem, spierał się o ciało Mojżesza, nie ośmielił się wypowiedzieć przeciwko niemu bluźnierczego oskarżenia, ale powiedział: Niech cię Pan zgromi.
List Judy mówi o „Michale archaniele” jako „spierającym się z diabłem” „o ciało Mojżesza”. Nie odnosi się to do literackiego ciała Mojżesza (od Księgi Rodzaju do Księgi Powtórzonego Prawa i Psalmu 90) ani do cywilnego ciała Mojżesza (narodu żydowskiego). Fragment dotyczy fizycznego ciała Mojżesza, składającego się z jego ciała i kości.
Trudno sobie nawet wyobrazić jakikolwiek sensowny spór między Michałem a szatanem o (anatomiczne) ciało Mojżesza podczas jego życia na ziemi. List Judy 1:9 odnosi się natomiast do ciała Mojżesza po jego śmierci. Księga Powtórzonego Prawa 34 informuje nas o śmierci Mojżesza i pochówku przez Boga oraz o ukrytym miejscu jego grobu:
5 Mojż. 34:5-6 5. Tam właśnie umarł Mojżesz, sługa PANA, w ziemi Moabu, według słowa PANA. 6. I pogrzebał go w dolinie, w ziemi Moabu, naprzeciw Bet-Peor, a nikt nie zna jego grobu aż po dziś dzień.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 4, 2026 | Herezja Remonstrancji
Początki gangreny
Hebr. 6:17-18
17. Dlatego też Bóg, chcąc dobitniej okazać dziedzicom obietnicy niezmienność swojego postanowienia, poręczył ją przysięgą;
18. Abyśmy przez dwie niezmienne rzeczy, w których jest niemożliwe, aby Bóg kłamał, mieli silną pociechę, my, którzy uciekliśmy, by pochwycić się wyznaczonej nam nadziei;
W pełni opracowany system teologii dobrointencyjnej oferty ewangelii nie pojawił się w kościołach prezbiteriańskich przez wiele lat. Kiedy w końcu się pojawił i znalazł się w oficjalnym programie kościoła, można go było znaleźć jedynie w niektórych gremiach prezbiteriańskich. Wielu myślicieli prezbiteriańskich dyskutowało o ofercie, a nawet przyjęło jej język, ale w ważnych przypadkach sprzeciwiali się jej teologii lub niejasno określali, co dokładnie przez nią rozumieją.
Ponieważ nie mogę omówić każdego myśliciela prezbiteriańskiego, wolę omówić tylko kilku reprezentatywnych myślicieli czasów nowszych, których wpływ na współczesną myśl prezbiteriańską był znaczący.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 3, 2026 | Teologia biblijna
Rzym oczyszcza „mętną” wodę Boga
Marek 7:9 Mówił im też: Całkowicie znosicie przykazanie Boże, aby zachować swoją tradycję.
Przejdziemy teraz od niskiego mniemania Rzymu o Piśmie Świętym, a następnie powróćmy do jego bardzo wysokiego mniemania o własnych oświadczeniach. W niedawnej dyskusji ekumenicznej między rzymskim apologetą a protestantem, dialog skupił się na czystości Słowa Bożego. Psalmista napisał
Psalm 119:140 Twoje słowo jest bardzo czyste, dlatego twój sługa je kocha.
Psalm 12:6 Słowa PANA to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone.
Nieprawda – twierdził rzymski kaznodzieja – gdyż słowo Boże jest nam przekazywane w stanie surowym, nieprzetworzonym i zamulonym i nie jest oczyszczone, dopóki nie zostanie oczyszczone i przefiltrowane do spożycia przez rzymskie Magisterium.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lut 2, 2026 | Egzegezy, Teologia reformowana
Wprowadzenie
Psalm 139:1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. PANIE, przeniknąłeś mnie i znasz mnie.
Kiedy przeczytamy cały Psalm 139 na myśl przychodzi propozycja tytułu: zachwyt najpiękniejszym obrazem Boga. I mając na myśli obraz, nie chcemy powiedzieć o jakiś wytworach ilustrowanych czy też rycinach, figurach, gdyż czynienie tego jest zabronione, a jednak co czynią heretyccy rzymscy katolicy i prawosławni.
2 Mojż. 20:4 Nie będziesz czynił sobie żadnego rzeźbionego posągu ani żadnej podobizny czegokolwiek, co jest w górze na niebie, co jest nisko na ziemi ani co jest w wodach pod ziemią.
5 Mojż. 4:15-116 15. Strzeżcie więc pilnie swoich dusz, gdyż nie widzieliście żadnej postaci w dniu, w którym PAN przemówił do was na Horebie spośród ognia; 16. Abyście się nie zepsuli i nie czynili sobie rzeźbionego posągu, podobizny wszelkiej postaci w kształcie mężczyzny lub kobiety;
Rzym. 1:21-23 21. Dlatego że poznawszy Boga, nie chwalili go jako Boga ani mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmiło się ich bezrozumne serce. 22. Podając się za mądrych, zgłupieli; 23. I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobieństwo obrazu zniszczalnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i gadów.
Raczej mówimy „obraz” w sensie opisu Pana Boga, który, można powiedzieć, jest zdumiewający.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 31, 2026 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia reformowana
Wprowadzenie
1 Tes. 1:1-4
1. Paweł, Sylwan i Tymoteusz do kościoła Tesaloniczan, który jest w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa.
2. Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, czyniąc wzmiankę o was w naszych modlitwach;
3. Nieustannie wspominając wasze dzieło wiary i trud miłości, i wytrwałość w nadziei w naszym Panu Jezusie Chrystusie, przed Bogiem i naszym Ojcem;
Nie sposób przecenić wagi ciężaru doktrynalnego i wpływu na doktrynę katolicką (tj. powszechną) Pierwszego Listu do Tesaloniczan. Na przestrzeni wieków był on używany we wczesnochrześcijańskich sporach o eschatologię, [1], cielesność Chrystusa i rzeczywistość zmartwychwstania przeciw gnostykom [2] antropologię [3], także przeciwko montanistom, proto-zielonoświątkowcom z ich herezją pozabiblijnych proroctw [4], z arianami odrzucającymi Boskość Chrystusa [5], przeciw herezji snu dusz [6] wreszcie łaskę i apostolski autorytet i tradycję. Doprawdy List ten odbił się szerokim echem prowadząc przez ścieżki Apostołów, aby uniknąć fetoru herezji.
Dzięki Bożej opatrzności i łasce możemy rozważyć pierwszy werset błogosławionego Listu traktującego o niemal doskonałym Kościele otwierający szerokie wrota świętej doktryny. Pierwszy werset, choć krótki, jest niezwykle treściwy doktrynalnie a ponieważ nie jest możliwe szczegółowe rozważenie każdego teologicznego aspektu, zadowolić się będziemy musieli najważniejszym przesłaniem. W związku z tym przyjmiemy najprostszy możliwy podział:
1) Identyfikacja nadawcy
2) Identyfikacja odbiorcy
3) Ich relacje
4) Jedność duchowa Kościoła z Bogiem i Chrystusem
5) Afirmacja łaski i pokoju
6) Źródło obu powyższych
Zaglądając pod każdy liść wspaniałej rośliny pierwszego wersetu odkryjemy wiele owoców Ducha Świętego, które, mamy gorącą nadzieję, zaspokoją nasze duchowe apetyty na niesfałszowane mleko Słowa Bożego, którego całym fundamentem i sumą jest prawda i tylko prawda (1 Piotra 2:2; Psalm 119:160).
Ponieważ każda podróż musi gdzieś się zacząć, przejdźmy do pierwszego punktu rozważania. Niech Pan oświeca nasze duchowe oczy w tej podróży.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 29, 2026 | Eschatologia: nauka o rzeczach ostatecznych
Źródło błędu
1 Kor. 2:13-14
13. A o tym też mówimy nie słowami, których naucza ludzka mądrość, lecz których naucza Duch Święty, stosując do duchowych spraw to, co duchowe.
14. *Lecz cielesny człowiek nie akceptuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.
Interpretowane na sposób fizyczny, wspaniałe perspektywy zawarte w proroctwach Starego Testamentu stanowią w Piśmie Świętym prawdziwą podstawę dla mrzonek o postmilenializmie. Postmilenialiści powołują się niepewnie na Objawienie 20.
Odwołują się do fragmentów Nowego Testamentu, tu i ówdzie. Jednak ich teoria rzeczy ostatecznych opiera się głównie na proroctwach Starego Testamentu, a konkretnie na proroctwach o nadchodzącym, zwycięskim i chwalebnym królestwie Mesjasza. To właśnie w proroctwach Starego Testamentu, które wytyczają wspaniałe perspektywy na przyszłość, znajduje się bastion postmilenializmu.
A) Panowanie Mesjasza nad narodami żelazną rózgą z Psalmu 2
Psalm 2:8-9 8. Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność. 9. Potłuczesz je laską żelazną, jak naczynie gliniane je pokruszysz.
B) Królestwo pokoju z Psalmu 72
Psalm 72:8-9 8. Będzie panował od morza do morza, od rzeki aż po krańce ziemi. 9. Przed nim upadną mieszkańcy pustyni, a jego wrogowie będą proch lizać.
C) Napełnienie ziemi poznaniem Jahwe z Izajasza 11
Izaj. 11:9 Nie będą wyrządzać krzywdy ani zabijać na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie napełniona poznaniem PANA, tak jak wody okrywają morze.
D) Pomyślny stan świętych z Izajasza 65
Izaj. 65:20 Nie będzie tam już ani niemowlęcia żyjącego tylko kilka dni, ani starca, który by nie dożył swoich dni, bo dziecko umrze jako stuletni, ale grzesznik, choćby miał i sto lat, będzie przeklęty.
E) i mały kamień wypełniający całą ziemię, z Księgi Daniela 2
Dan. 2:34 Patrzyłeś na to, aż został odcięty kamień bez pomocy rąk, i uderzył posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i skruszył je.
To są proroctwa i fragmenty, które stanowią podstawę i motywację postmilenializmu. Głównym zarzutem podnoszonym przez postmilenialistów przeciwko amilenializmowi są proroctwa o królestwie w Starym Testamencie:
Rozumiemy, że Biblia naucza z całą stanowczością, iż świat ma zostać nawrócony na chrześcijaństwo przed powrotem Chrystusa, a stanowisko amilenialne, które nie przewiduje schrystianizowania świata, pozostawia cały kontynent proroctw niewyjaśnionych, z których wiele staje się wówczas zupełnie bez znaczenia. Proroctwa o królestwie w Starym Testamencie, a także różne stwierdzenia w Psalmach i Nowym Testamencie, często sformułowane w bardzo metaforycznym języku, z pewnością przepowiadają przyszły złoty wiek.
Proroctwa dotyczące królestwa, o których wspomina Boettner, to: Izaj. 2:2-4; Mich. 4:1-5; Izaj. 11:1-10; Izaj. 42:1-4; Izaj. 65:17-25; Jer. 31:31-34; Joel 2:28; Mal. 1:11 i Psalm 72. To, że proroctwa Starego Testamentu stanowią w istocie prawdziwą biblijną podstawę postmilenializmu, wynika z tak reprezentatywnej i wpływowej książki, jak „Millennium” Loraine Boettnera. Teksty przytaczane na poparcie postmilenializmu w dużej mierze zaczerpnięte są ze Starego Testamentu. Jedynym fragmentem Nowego Testamentu, który potencjalnie odnosi się do tej kwestii, jest Ewangelia Mateusza 13:33, przypowieść o zakwasie
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 28, 2026 | Teologia reformowana, Teologia systematyczna
Adopcja i Ordo Salutis
Rzym. 8:29-30
29. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.
30. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.
Do tej pory rozważaliśmy chwalebną godność synów Bożych – przymierze wspólnoty z naszym niebiańskim Ojcem, Trójjedynym Bogiem. Teraz musimy zwrócić uwagę na akt prawny adopcji, poprzez który Bóg uznaje nas za swoje dzieci. Aby pogłębić nasze rozumienie adopcji i odrzucić fałszywe teorie, rozważymy relacje między adopcją a kilkoma innymi etapami porządku zbawienia (Ordo Salutis).
Przypomnijmy najpierw biblijny porządek zbawienia
1) Przedwiedza i predestynacja
2) Powołanie
3) Odnowienie
4) Wiara i upamiętanie
5) Usprawiedliwienie
6) Adopcja
7) Uświęcenie
8) Wytrwanie
9) Uwielbienie
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 27, 2026 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy
Podstawa rozważania
Rzym. 9:5 Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus, który jest nad wszystkimi, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.
W Liście do Rzymian napisano o Chrystusie, że z ciała pochodzi od Żydów a w stwierdzeniu, że jest błogosławionym na wieki Bogiem, który jest ponad wszystkim, znajdujemy odniesienie do Jego Boskiej istoty. Przeciwnicy trynitarnej interpretacji zakładają, że tekst należy tłumaczyć tak:
Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus, niech Bóg będący nad wszystkimi będzie błogosławiony na wieki. Amen.
Poprzez odseparowanie Chrystusa od Boga odzierają Go z Boskości i konsekwentnie należnej Mu Boskiej chwały.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 26, 2026 | Chrześcijańska moralność, Reformowany światopogląd
Wykład z 1984 roku
Obj. 21:8 Ale bojaźliwi, niewierzący, obrzydliwi, mordercy, rozpustnicy, czarownicy, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy będą mieli udział w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To jest druga śmierć.
Cieszę się, że mogę dziś wieczorem mówić do Państwa o sprawie, która dotyczy nas wszystkich – o mordowaniu milionów dzieci każdego roku. Około 1,6 miliona amerykańskich niemowląt zostanie zamordowanych w tym roku przez swoje matki i lekarzy. W 1984 roku aborcja będzie cztery razy więcej Amerykanów niż rak; dziesięć razy więcej zginie z powodu aborcji niż udaru; a czternaście razy więcej zginie z powodu aborcji niż z powodu zapalenia płuc i chorób płuc.
Kiedy porównamy liczbę zgonów z powodu aborcji z liczbą zgonów z przyczyn pozamedycznych w Stanach Zjednoczonych, statystyki dotyczące aborcji stają się jeszcze bardziej przerażające. W tym roku na autostradach zginie czterdzieści cztery tysiące Amerykanów; trzydzieści sześć razy więcej umrze w szpitalach i klinikach aborcyjnych. Szacuje się, że w 1984 roku zamordowanych zostanie 25 000 dorosłych i dzieci; sześćdziesiąt cztery razy więcej nienarodzonych dzieci. Liczba zgonów z wszystkich przyczyn oprócz aborcji w 1984 roku wyniesie prawie dwa miliony. Jeśli uwzględnimy zgony spowodowane aborcją, liczba ta prawie się podwaja do 3,6 miliona.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 23, 2026 | Herezja Remonstrancji
Punkt zwrotny Reformacji
Jan 9:39 Jezus mu powiedział: Przyszedłem na ten świat na sąd, aby ci, którzy nie widzą, widzieli, a ci, którzy widzą, stali się ślepi.
Kontrowersje Marrowizmu stanowiły swego rodzaju punkt zwrotny w historii Kościoła, przynajmniej dla Kościołów Prezbiteriańskiego i Reformowanego. Doktryna dobrointencyjnej oferty i niektóre z jej następstw były nauczane przed kontrowersją Marrowizmu, ale zmagania w Szkocji, gdzie toczyła się kontrowersja Marrowizmu, zdefiniowały kwestie i zdeterminowały późniejszą refleksję na temat tak ważnego zagadnienia, jakim jest głoszenie Ewangelii.
Reformacja nie była tak silna w Anglii, jak na kontynencie europejskim. Wynikało to z
- wysiłków podejmowanych w Anglii, aby przekształcić kościół rzymskokatolicki w protestancki kościół państwowy,
.
- podczas gdy Reformacja na kontynencie dokonała się poprzez oddzielenie się od kościoła rzymskokatolickiego.
Arminianizm pojawił się w Anglii dopiero w 1595 roku, kiedy to został wygłoszony przez Petera Baro, profesora teologii na Uniwersytecie Cambridge. Sprzeciw wobec jego nauk doprowadził do sformułowania i przyjęcia Artykułów z Lambeth (1595), które nieoficjalnie dodano do Trzydziestu Dziewięciu Artykułów Kościoła Anglii. Artykuły z Lambeth precyzowały pewne punkty doktryny związane z obroną prawd o suwerennej łasce w kontekście Arminianizmu.[1]
Jednak inni nauczali i bronili poglądów Baro. Amyraldianizm dotarł do Anglii, a członkowie plemienia Davenant nauczali go i reprezentowali w Zgromadzeniu Westminsterskim.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 21, 2026 | Teologia biblijna
Hermeneutyka ze śmietnika
1 Kor. 3:19 Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Bo jest napisane: On chwyta mądrych w ich przebiegłości.
Jaki jest najważniejszy werset całego Pisma Świętego? Wielu zastanawiających się nad tym tematem, uczciwych, acz być może niedoinformowanych ludzi, natknie się na różne opinie. Różnorodność poglądów wynika z odejścia od fundamentalnych zasad hermeneutycznych, czyli zasad interpretacji Pisma Świętego. Odejście to skutkuje szeregiem wypaczonych metod.
Głównymi winowajcami, pierwszoplanowymi sprawcami całego zamieszania będą odpowiednio
- pozabiblijne objawienia
.
- bibliomancja z jej losowością
.
- oparta o żydowską gematrię numerologia znana powszechniej jako kabała
Zagrożenia niesione przez każdą z tych metod są niebagatelne i godzące w epistemologię, fundament chrześcijańskiej wiary.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 20, 2026 | Egzegezy, Teologia biblijna
Jad szerszenia
Psalm 138:2 Oddam ci pokłon ku twej świętej świątyni i będę wysławiał twoje imię za miłosierdzie twoje i prawdę; bo wywyższyłeś twoje imię i słowo ponad wszystko.
George Farmer, były ewangelik i przewodniczący Turning Point UK, obecnie mąż celebrytki internetowej Candace Owens, jest apologetą rzymskokatolickim. Niedawno debatował z protestancką apologetką Allie Beth Stuckey, a debata ta natychmiast zeszła na kwestię Objawienia Bożego. Farmer nie tracił czasu i od razu przeszedł do sedna sprawy:
- Sola Scriptura nie ma dla niego sensu, ponieważ nie można wiedzieć, które księgi znajdują się w Biblii, jeśli nie ma się autorytatywnego, nieomylnego Magisterium.
.
- Innymi słowy, aby Sola Scriptura działała, potrzebne byłyby Pisma Święte oraz nieomylna tradycja identyfikująca je jako Pisma Święte.
Ale Pismo Święte oraz cokolwiek innego przeczy „sola” z Sola Scriptura.
W kolejnym wywiadzie z apologetą kościoła rzymskokatolickiego, Taylorem Marshallem, George Farmer poszedł o krok dalej i stwierdził, że nie można w ogóle poznać Boga:
„Bóg jest poza naszym zrozumieniem. Nie należy Go rozumieć. Jeśli myślisz, że zrozumiałeś Boga, jesteś w błędzie. On jest w rzeczywistości poza naszym zrozumieniem” (Pt 1:30:00).
Taylor Marshall, były protestant, a obecnie rzymskokatolicki prezenter YouTube, zgodził się z George’em Farmerem. Krążą plotki, że Candace Owens rozważa przejście na katolicyzm.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 19, 2026 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Pneumatologia: nauka o Duchu Świętym, Teologia reformowana, Teologia systematyczna, Trynitologia
Perspektywa trynitarna
Rzym. 8:16-17
16. Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
17. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.
W tym miejscu ponownie musimy rozważyć perspektywę trynitarną. Dlaczego właśnie dzięki przyjściu Chrystusa i wylaniu Ducha Świętego adopcja w Nowym Testamencie jest pełniejsza i bardziej swobodna?
Po pierwsze, jest kwestia objawienia i subiektywnego przyswojenia go przez Kościół. Poprzez wcielenie i Zesłanie Ducha Świętego Bóg dał jasno do zrozumienia swojemu Kościołowi, że jest Trójjedyny – Ojcem, Synem i Duchem Świętym.
1 Jana 5:7 Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.
Doktryna ta jest również, choć w mniej wyraźny sposób, nauczana w Starym Testamencie, ale dopiero „konkretne” historyczne objawienia Drugiej i Trzeciej Osoby pozwoliły Kościołowi w pełni ją pojąć. Ponadto tylko dzięki wcieleniu Chrystusa i wylaniu Ducha Świętego możemy pojąć relacje wewnątrz Trójcy:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 16, 2026 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Rozciągłość opatrzności
Rzym. 8:28 A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga.
W wierzeniach pogańskich, zwłaszcza słowiańskich, los (Dola, Sudźba) był przypisywany noworodkowi przy narodzinach przez Rodzanice, trzy niewidzialne istoty losu, które przędą nić przeznaczenia, doli lub niedoli życia. Mit o trzech boginiach losu (Norny u Skandynawów, Mojry u Greków) jest powszechny w kulturach indoeuropejskich, co pokazuje wspólne, duchowe, a raczej demoniczne korzenie tych wierzeń.
Współczesny ateizm, z jego naturalistycznym poglądem na powstanie świata wszystkie wydarzenia przypisuje przypadkowi. Dla ateisty los nie jest sterowany przez boską opatrzność, lecz wynika z przypadków, praw natury i ludzkich działań, co prowadzi do podejścia pragmatycznego (naturalizm, apateizm), gdzie człowiek sam odpowiada za sens i cel życia, nie oczekując boskiej interwencji w bieżące wydarzenia.
W odróżnieniu od wierzeń pogańskich i ateizmu, Biblia jasno naucza, że wszystko na świecie dzieje się ze względu na odwieczne Boże upodobanie, które Bóg ujawnił w akcie stworzenia oraz ciągle okazuje w aktach opatrzności. Boża opatrzność dla chrześcijan zawsze była tematem wielkiej wagi, szczególnie w trudniejszych dla kościoła okresach prześladowań i korupcji. W IV księdze pism pseudo-klementyńskich odnajdziemy ważne stwierdzenie dające nam wgląd w sposób myślenia wczesnych chrześcijan:
„Wydaje mi się konieczne, aby na początku rozprawy o prawdziwym oddawaniu czci Bogu pouczyć przede wszystkim tych, którzy jeszcze nie zdobyli żadnej wiedzy w tym temacie, że przez cały czas należy utrzymywać, że Boska Opatrzność, przez którą świat jest rządzony i administrowany, jest bez zarzutu. [1]
Idąc śladem Bożej opatrzności dojdziemy do Konfesji Westminsterskiej, wielkiego dzieła Reformacji, która niczym echo powtarza wiarę pierwszych wieków, rozwiniętą i lepiej wyjaśnioną:
„Boża opatrzność dosięga wszystkich stworzeń, ale w szczególności odnosi się do Jego Kościoła. Opatrzność kieruje wszystkimi rzeczami dla dobra Kościoła.” [2]
W prostych słowach Konfesja naucza nas, że Boża opatrzność dotyczy przede wszystkim Bożego Kościoła. Oczywiście Bóg zachowuje ten świat w jego formie w ten, czy inny sposób udzielając dóbr materialnych różnym ludziom, niekiedy bardzo zwyrodniałym.
Hiob 12:6 Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.
Psalm 73:6 Dlatego są opasani pychą jak złotym łańcuchem i odziani w okrucieństwo jak w szatę ozdobną.
Psalm 37:35 Widziałem niegodziwego bardzo wyniosłego i rozpierającego się jak zielone drzewo laurowe;
Ale w tym wszystkim Pan Bóg ma swój cel. Zaopatrzenie złych, odstępczych, potępionych ludzi nie służy im samym. Pomijając aspekt Bożego sądu, jaki zostanie wykonany na każdym, kto Bogu nie oddał chwały za otrzymane dobra, mamy na uwadze ich rolę na świecie w kontekście Kościoła. Niewierzący są naszymi pracodawcami, lekarzami, a nawet pracownikami. Wykorzystując Boże dobra w zły sposób, mimo wszystko są sługami Boga, choć mimowolnymi.
Boża opatrzność jednak przede wszystkim dotyczy Kościoła. Kościół jest głównym celem Bożej opatrzności.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 14, 2026 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Natura wiary
Hebr. 10:22 Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni zapewnienia wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą.
Jaka jest natura wiary? Czy pewność jest częścią istoty wiary? Czy też wiara i pewność to odrębne rzeczy?
To, że wiara i pewność nie są odrębnymi rzeczami zostało ukazane w Westminsterskim Wyznaniu Wiary, w artykułów 2 i 3 rozdziału 14, zatytułowanego „Wiara zbawiająca”. W artykułach tych czytamy:
II. Przez wiarę chrześcijanin przyjmuje, że prawdą jest wszystko, co jest objawione w Słowie Bożym, w którym Bóg ukazuje swój autorytet. Działa zgodnie z różnymi wymaganiami Pisma Świętego występującymi w rozmaitych jego częściach. Okazuje posłuszeństwo przykazaniom, drży, gdy słyszy groźby, przyjmuje obietnice Boże dotyczące tego życia, jak i przyszłego. Przede wszystkim jednak, by wierzący mógł zachować wiarę, powinien zaakceptować, przyjąć Chrystusa i polegać jedynie na nim w sprawach dotyczących swego usprawiedliwienia, uświęcenia i życia wiecznego za sprawą przymierza łaski.
.
III. Zbawienna wiara nie jest zawsze taka sama. Może być mocna bądź słaba, lecz zwycięża. W wielu chrześcijanach rozwija się, a staje się pewnością przez Chrystusa, który jest jej początkiem i końcem. [1]
Tradycyjny Reformowany pogląd na wiarę głosi, że wiara to
- zrozumienie i zgoda (te dwa bardzo ściśle ze sobą powiązane) oraz
.
- zaufanie lub zapewnienie.
Wyznanie Westminsterskie nie odstępuje od tego, nauczając, że głównymi aktami zbawczej wiary są: „akceptować, przyjąć Chrystusa i polegać jedynie na nim”. Nauczanie Konfesji o istnieniu różnych stopni wiary również nie przeczy temu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 13, 2026 | Teologia historyczna
Podróż do Macedonii
Dzieje 16:9-10
9. I w nocy Paweł miał widzenie: jakiś Macedończyk stał i prosił go: Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!
10. Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii, będąc tego pewni, że Pan nas powołał, abyśmy im głosili ewangelię.
Rozpoczynając studium Listu do Tesaloniczan, wypadało właśnie, abyśmy rozpoznali w jaki sposób Ewangelia dotarła do Tesaloniki. Miasto to znajdowało się w Macedonii i nie jest to Macedonia, która należała do Jugosławii czy obecne państwo Macedonia, ale był to było to miejsce historycznie, będące prowincją rzymską. Chciałbym w tym miejscu cofnąć się do wydarzeń, zanim Paweł pojawił się w Tesalonice.
Przypomnijmy, jesteśmy w tym momencie w czasie drugiej podróży misyjnej apostoła Pawła, która trwała około trzech lat, od 49 do 53 roku i wieku. obejmowała ona podróż od Azji aż po Macedonię i z powrotem.
49-53 a.d. Druga podróż misyjna Pawła
- Antiochia Syryjska, Dzieje 15:30-40
- Syria i Cylicja, Dzieje 15:41
- Derbe i Lystria, Dzieje 16:1
- Troas, Dzieje 16:8-10
- Samotraka i Neapolis, Dzieje 16:11
- Filippia, Dzieje 16:12-40
- Amfipolis i Apollonia, Dzieje 17:1
- Tesalonika, Dzieje 17:1-9
- Berea, Dzieje 17:10-14
- Ateny, Dzieje 17:15-34
- Korynt, Dzieje 18:1-7
- Cenchrea, Dzieje 18:18
- Efez, Dzieje 18:19-21
- Cezarea, Dzieje 18:22
- Powrót d Antiochii Syryjskiej, Dzieje 18:22
(więcej…)
