Dzień Pański według Zachariasza, część 7 – kosmiczne zmiany

utworzone przez | wrz 18, 2026 | Egzegezy, Eschatologia: nauka o rzeczach ostatecznych

Wielkie zmiany

Zach. 14:6-7

6. A w tym dniu nie będzie wspaniałej światłości ani gęstej ciemności;

7. Lecz będzie to jeden dzień, który jest znany tylko PANU, nie będzie to dzień ani noc. A o wieczornej porze nastanie światło.

W naszym siódmym i ostatnim artykule poświęconym „Dniowi Pańskiemu u Zachariasza” (Zach. 14:1-15) przechodzimy do szóstego i zarazem ostatniego głównego wątku tego fragmentu: zmiany w kosmicznym świetle (wersety 6–7). Zachariasz mówi zatem nie tylko o przesuwaniu się gór i płynięciu rzek na ziemi (co było naszym czwartym i piątym motywem), lecz także o przemianie dotyczącej światła płynącego z nieba.

Prorok oznajmia: „A w tym dniu  [tj. w dniu Pańskim], nie będzie wspaniałej światłości ani gęstej ciemności;” (werset 6). Myśl zawarta w oryginalnym tekście hebrajskim wskazuje, iż

„nie będzie światła; wspaniałe ciała niebieskie przygasną”.

Analogia Scriptura

Przepowiednia Zachariasza jest zgodna z przesłaniem innych proroków Starego Testamentu. Jednakże o ile syn Berekiasza (Zach. 1:1) mówi przede wszystkim o ustaniu naturalnego światła (skutek), o tyle oni wskazują na pociemnienie niebieskich źródeł światła (przyczyna). Joel wspomina najpierw o dwóch, a następnie o trzech ciałach niebieskich:

Joel 2:31 Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie dzień PANA, wielki i straszny.

Joel 3:15 Słońce i księżyc się zaćmią i gwiazdy stracą swój blask.

Izajasz wymienia nawet gwiazdozbiory:

Izaj. 13:10 Gwiazdy nieba bowiem i ich konstelacje nie będą jaśniały swoim światłem. Słońce się zaćmi, gdy tylko wzejdzie, a księżyc nie zabłyśnie swoim światłem.

W swojej mowie na Górze Oliwnej nasz Pan, Jezus Chrystus, wyraźnie wskazał, że wypełnienie tych proroctw nastąpi w momencie Jego fizycznego powrotu:

Mat. 24:29-30 29. A zaraz po ucisku tych dni słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku, gwiazdy będą spadać z nieba i moce niebieskie zostaną poruszone. 30. Wówczas ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego. Wtedy będą lamentować wszystkie ludy ziemi i ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach niebieskich z mocą i wielką chwałą.

Nieznany czas, znane detale

Zachariasz stwierdza, że ​​tylko Jahwe zna czas nadejścia tego dnia: to jeden dzień, który jest znany tylko PANU,” (Zach. 14:7). Powracając do kwestii Góry Oliwnej, widzimy, jak sam Chrystus odnosi to starotestamentowe proroctwo do swojego powtórnego przyjścia i je rozwija:

Mat. 24:36 Lecz o tym dniu i godzinie nikt nie wie, nawet aniołowie niebiescy, tylko sam mój Ojciec.

Zachariasz dodaje, że po dniu powrotu Chrystusa (który pozostaje nieznany wszelkim stworzeniom) „nie będzie to dzień ani noc. A o wieczornej porze nastanie światło.” (Zach. 14:7). Nie będzie już cyklu dnia (i światła) oraz nocy (i ciemności), gdyż światło będzie obecne nieustannie. Dwa ostatnie rozdziały Biblii wskazują na ten werset z ostatniego rozdziału Księgi Zachariasza i wyjaśniają go

Obj. 21:23-25 23. A miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby świeciły w nim, bo oświetla je chwała Boga, a jego lampą jest Baranek. 24. Narody, które będą zbawione, będą chodziły w jego świetle, a królowie ziemi wniosą do niego swoją chwałę i cześć. 25. W dzień jego bramy nie będą zamknięte, bo nocy tam nie będzie.

Obj. 22:5 I nocy tam nie będzie, i nie będzie im potrzeba lampy ani światła słońca, bo Pan Bóg będzie im świecił i będą królować na wieki wieków.

Przyszły wiek

Odnosząc się do tego niekończącego się dnia w nowym niebie i na nowej ziemi w stanie wiecznym, pastor Ron Hanko wyjaśnia, że ​​werset z Księgi Zachariasza 14:7

„nie dotyczy obecnego świata, lecz tego, który ma nadejść; Bóg bowiem obiecał, że dopóki świat istnieje, nie ustaną dzień i noc, lato i zima, czas siewu i żniw [1 Mojż. 8:22]. Ustanie to dopiero w nowym stworzeniu. Będzie to nowy świat, w którym zamieszkuje sprawiedliwość. Ani śmierć, którą niesie zima, ani noc, która tak często staje się osłoną dla niegodziwości, nie przenikną do nowego świata” [1]

Zobaczmy biblijną referencję

1 Mojż. 8:22 Póki ziemia będzie trwać, nie ustaną siew i żniwo, zimno i gorąco, lato i zima, dzień i noc.

Uwagi

Tyt. 2:13 Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;

Na zakończenie przedstawiamy kilka krótkich uwag praktycznych, wynikających z naszych rozważań nad fragmentem Księgi Zachariasza 14:1-15, prowadzonych w siedmiu kolejnych numerach „News”.

Po pierwsze, właściwą metodą interpretacji apokaliptycznych przepowiedni proroków Starego Testamentu nie jest literalizm – hermeneutyka wywodząca się z XVI-wiecznego anabaptyzmu. My trzymamy się zasady, że Pismo wyjaśnia Pismo – wielkiej zasady hermeneutycznej Reformacji.

Po drugie, natura chrześcijańskiej nadziei nie ma nic wspólnego ze starotestamentowym judaizowaniem. Nie oczekujemy – i nie wolno nam oczekiwać – ziemskiego królestwa dla Żydów, w którym przez dosłowne tysiąc lat obowiązywałyby narzucone prawa ceremonialne i cywilne z czasów Mojżesza i Ezechiela. Nasza nadzieja jest nadzieją nowotestamentową i niebiańską, pokładaną w naszym Panu Jezusie.

Po trzecie, treścią naszej nadziei jest

  • powtórne przyjście Chrystusa (Tyt. 2:13) ​
    ​.
  • który co do swojej Osoby jest Bogiem-Synem (Zach. 14:1,3,5)
    .
  • w towarzystwie świętych aniołów i uwielbionych świętych (Zach. 14:5)
    .
  • poprzez świętą walkę z bezbożnymi (Zach. 14:3, 12-15)
    .
  • wybawi On swój prześladowany i oblężony Kościół (Zach. 14:1-2)

Z tego potężnego trzęsienia ziemi (Zach. 14:4-5, 10-11), któremu towarzyszyć będzie wstrząs niebios (Izaj 13:13; 34:4; Obj. 6:12-14) i które On ześle – wyłonią się nowe niebo i nowa ziemia (Rzym. 8:17-25; 2 Piotra 3; Obj. 21;22).

Izaj. 13:13 Dlatego zatrząsnę niebem, a ziemia ruszy się ze swego miejsca pod zapalczywością PANA zastępów i w dniu jego srogiego gniewu.

Izaj. 34:4 Cały zastęp niebios stopnieje, a niebiosa jak zwój zostaną zwinięte, całe ich zastępy opadną, jak opada liść z winorośli i jak opada niedojrzały owoc z drzewa figowego.

Obj. 6:12-14 12. I zobaczyłem, gdy otworzył szóstą pieczęć, a oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i słońce stało się czarne jak włosiany wór, a księżyc stał się jak krew. 13.Gwiazdy niebieskie spadły na ziemię, podobnie jak drzewo figowe zrzuca niedojrzałe figi, gdy potrząśnie nim gwałtowny wiatr. 14. I niebo ustąpiło jak zwój zrolowany, a każda góra i wyspa ruszyły się ze swoich miejsc.

2 Piotra 3:12 Oczekując i spiesząc się na przyjście dnia Boga, w którym płonące niebiosa rozpuszczą się, a rozpalone żywioły się roztopią.

Rzym. 8:19-20 19. Stworzenie bowiem z gorliwym wypatrywaniem oczekuje objawienia synów Bożych. 20. Gdyż stworzenie jest poddane marności, nie dobrowolnie, ale z powodu tego, który je poddał, w nadziei;

Obj. 21:1 Potem zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie było już morza.

 

Jako wybrany, odkupiony i uwielbiony lud Jahwe, będziemy cieszyć się doskonałym spełnieniem dzięki rzece wód życia (Zach. 14:8) – samemu Duchowi Świętemu – która wypływa z tronu Boga przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, albowiem „PAN będzie królem nad całą ziemią. W tym dniu jeden będzie PAN i jedno jego imię.” (Zach. 14:9). Wówczas nie będziemy potrzebować światła słońca, księżyca, gwiazd, świec, żarówek czy diod LED, gdyż ukrzyżowany i zmartwychwstały Baranek będzie naszym wiecznym i błogosławionym światłem (Zach. 14:6-7)!

Na podstawie, źródło

Przypisy

[1] Ron Hanko, The Coming of Zion’s Redeemer [Jenison, MI: RFPA, 2014], s. 397 – pozycja dostępna w księgarni CPRC w cenie 24 funtów, z wliczonymi kosztami wysyłki na terenie Wielkiej Brytanii).

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email