utworzone przez Reformator | wrz 6, 2018 | Chrystologia: nauka o Chrystusie
Ofiara za grzechy
Pismo Święte mówi o śmierci Chrystusa jako ofierze złożonej za grzech całego świata. Dlatego Jan Chrzciciel przedstawił Jezusa następującymi słowami:
Jana 1:29…Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata
Jezus umarł, a jego śmierć była substytutem, w zastępstwie nie tylko Żydów ale wszystkich ludzi wybranych do zbawienia.
Obj. 5:9 zostałeś zabity i odkupiłeś nas dla Boga przez swoją krew z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.
I chociaż samo słowo „substytut” nie jest terminem biblijnym, to jednak pogląd, że Chrystus jest substytutem grzeszników, jest stale potwierdzany w Piśmie Świętym. Dzięki Jego zastępczej śmierci, wszystkie sprawiedliwe i niezmierzone sądy i wyroki Boże przeciwko grzesznikom zostały przeniesione na Chrystusa. Wynik tego zastąpienia jest sam w sobie tak prosty i oczywisty, jak sama ofiara. Zbawiciel wziął na siebie ciężar Bożych wyroków skierowanych przeciwko grzesznikowi, na miarę pełnej satysfakcji sprawiedliwego Boga. Aby móc otrzymać oferowane przez Boga wieczne zbawienie człowiek musi jedynie wierzyć w dobrą nowinę, że Chrystus umarł za jego grzechy i w ten sposób uznać Pana Jezusa jako swego osobistego Zbawiciela.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 5, 2018 | Teologia reformowana
Pozycja biblijna
Zbiorcza nauka Pisma Świętego jest taka, że nikt z upadłych ludzi, czyli wszystkich, nie jest w stanie poszukiwać Boga. Ani zewnętnrze objawienie, czyli stworzony świat, ani wewnętrzne objawienie, czyli ludzkie sumienie nie mogą przyprowadzić do Boga, choć nieustannie na Niego wskazują, tak, że wszyscy są bez wymówki. Sprawa jest beznadziejna do takiego stopnia, że nawet lektura Biblii, czyli spisanego objawienia, na nic się nie zda upadłemu umysłowi, ponieważ uzna treść albo za głupstwo albo za zgorszenie.
Tylko Boża interwencja, będąca wyłącznym i monergistycznym dziełem Trójjedynego Jahwe umożliwia zmianę tej sytuacji. Prawda Pisma, ewangelia, może zbawić tylko tych, którzy zostaną narodzeni na nowo. Tylko narodzona na nowo osoba jest w stanie rozumieć naukę spisanego Słowa i uwierzyć w dzieło Chrystusa.
„Człowiek na dnie studni nie żyje. Nie żyje od dawna. Zaszło już stężenie mięśni, mech rośnie na nim, a ty możesz rzucić wszystkie liny, jakie tylko chcesz, a to nie będzie miało znaczenia, ponieważ gość jest sztywny. On należy do kostnicy. On jest martwy. Reformowana koncepcja polega na tym, że Bóg Ojciec trzyma drabinkę linową, a Pan Jezus schodzi po drabinie, wybiera człowieka, wskrzesza go do życia duchowego i wyciąga go ze studni. I że robi to dla określonych wybranych ludzi.” – James White
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 4, 2018 | Teologia historyczna
Definicja
Gr. δοκεῖν dokein – wydawać się, mniemać, przypuszczać – herezja chrystologiczna (powstała w II w., jej korzenie sięgają do I w.), która nie atakowała Boskiej natury lecz kwestionowała fizyczność Chrystusa. Herezja ta zakładała, że fenomen Jezusa, jego historyczne i cielesne istnienie, a przede wszystkim ludzka postać, były jedynie pozorem bez żadnej prawdziwej rzeczywistości. Ogólnie przyjmowano, że Jezus wydawał się jedynie człowiekiem, a jego ludzka forma była iluzją..
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 4, 2018 | Teologia reformowana
Dobrowolna ofiara Chrystusa
Bóg Syn dobrowolnie zgodził się zrobić to, co Ojciec zaplanował, dlatego On także jest sprawcą naszego zbawienia. Na trzy sposoby Chrystus przejawia swoją gotowość, by stać się sprawcą naszego zbawienia:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 3, 2018 | Ekumenizm
Blibijny pogląd na ekumenię
Ekumenia to duchowa, ponaddoktrynalna jedność w obrębie:
- chrześćijaństwa biblijnego (np. Reformowani Baptyści i Prezbiterianie)
.
- chrześcijaństwa nominalnego (np. protestanci, charyzmatycy, katolicy)
.
- religii jako takich (np. muzułmanie i chrześcijanie)
O ile pierwsza grupa dotyczy braci w wierze o tyle pozostałe będą stanowić wspólnotę światła i ciemności, prawdy i kłamstwa, życia i śmierci, Kościoła Chrystusa i kościoła antychrysta. Tak rozumiana ekumenia to duchowe wszeteczeństwo sprzeczne z intencją Bożą dla kościoła, który ma być czystą dziewicą, gotową na przyjście oblubieńca. Grzech cudzołóstwa to przestępstwo przeciw prawu Bożemu i przeciw człowieczeństwu.
(więcej…)
utworzone przez Reformator | wrz 3, 2018 | Chrystologia: nauka o Chrystusie
Dwie prawdy
Rozważając przyjście w ciele Jezusa Chrystusa należy przyjąć dwie istotne prawdy:
1. Chrystus jest w sensie absolutnym jednocześnie prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem.
2. Gdy stał się ciałem, odłożył wprawdzie na bok swoją chwałę, jednak nie odstąpił w żadnym wypadku od swej boskości.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 2, 2018 | Greka Koine
Lekcja 8 – Zaimki wskazujące , Zaimek zwrotny
Zaimek wskazujący
οὗτος , ten
|
Zaimek demonstracyjny: „ten”
|
|
r. męski |
r. żeński |
r. nijaki |
| l. poj. |
l. mnoga |
l. poj. |
l. mnoga |
l. poj. |
l. mnoga |
| Nom. / Mian. |
οὗτος / ten |
οὗτοι / ci |
αὕτη / ta |
αὗται / te |
τοῦτο / to |
ταῦτα / te |
| Gen. / Dop. |
τούτου / tego |
τούτων / tych |
ταύτης / tej |
τούτων / tych |
τούτου / tego |
τούτων / tych |
| Dat. / Cel. |
τούτῳ / temu |
τούτοις / tym, |
ταύτῃ / tej, z tą |
ταύταις / tym |
τούτῳ / temu, |
τούτοις / tym, |
| z tymi, o tych |
z tymi, o tych |
z tymi, o tych |
| Acc. / Bier. |
τοῦτον / tego |
τούτους / tych |
ταύτην / tę, tą |
ταύτας / te |
τοῦτο / to |
ταῦτα / te |
Tak jak widzieliśmy w przedimku określonym, wszystkie formy zaczynają się od τ z wyjątkiem mianownika liczby pojedynczej i liczby mnogiej w rodzaju męskim i żeńskim. Zwróć uwagę na szorstki znak oddechowy w formach, które nie zaczynają się od τ . To, wraz z akcentem na penulcie, jest jedyną rzeczą, która odróżnia zaimek wskazujący αὕτη od zaimka osoby trzeciej αὐτή
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 31, 2018 | Angelologia, Charyzmania
Ku przestrodze
2 Piotra 3:16 Są w nich (Pismach) pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które, podobnie jak inne Pisma, ludzie niedouczeni i nieutwierdzeni przekręcają ku swemu własnemu zatraceniu.
Dziś rozważymy herezję Artura Cerońskiego, która jest dowodem, że nauka Pisma Świętego jest dla tego człowieka zbyt trudna, jego doktryny są zaprzeczeniem zdrowej nauki a on sam traktuje Biblię jako narzędzie do osiągania własnych celów. Zobaczymy również, że Ceroński jest apostołem (jak sam siebie nazywa) jednak jego mocodawcą nie jest Suwerenny Bóg lecz przeciwnik Boga. Jest to duchowy ślepiec, apostoł śmierci i ciemności kroczący ku zagładzie. A co gorsza prowadzi wszystkich swoich wyznawców na zatracenie.
Tekst ten jest przestrogą dla każdego wyznawcy ducha zielonoświątkowstwa.
(więcej…)
utworzone przez Reformator | sie 30, 2018 | Ekumenizm, Rzymski katolicyzm
Przywłaszczając sobie imiona Boga
Konfesja Westminsterska 25
Nie ma innej Głowy Kościoła, poza Jezusem Chrystusem; ani papież rzymski nie może być w żadnym sensie jego głową; ale jest on Antychrystem, człowiekiem grzechu i synem zatracenia, który wywyższa się w Kościele przeciwko Chrystusowi i wszystkiemu, co nazywa się Bogiem.
Papież nazywany jest „Ojcem Świętym” (patrz encyklika papieża Leona XIII). Jest również nazywany „naszym Najświętszym Panem”, papież Pius X (patrz przysięga kardynałów).
Słowo Boże mówi, że Ojciec Święty to jedno z imion Boga oraz że Pan jest jeden
Jan 17:11 Ojcze święty, zachowaj w twoim imieniu tych, których mi dałeś, aby byli jedno jak i my
.
Efez. 4:5 Jeden jest Pan
Papież nazywa się także głową kościoła. Jeśli rzeczywiście papież jest głową kościoła, to kościół chrześcijański jest ciałem papieża a nie Chrystusa, sam papież zostaje tym samym ustanowiony zbawicielem swojego ciała. Papież zajmuje zatem miejsce Chrystusa i jest Antychrystem, albowiem to Chrystus głową kościoła, jest on też Zbawicielem ciała. (Efez. 5:23)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 29, 2018 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy
Najjaśniejszy fragment Pisma
2 Kor. 4:6 Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało w nas poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.
Chyba żaden cytat Pisma nie zawiera w sobie tak wysokiego nasycenia słowami będącymi pochodnymi światła lub określającymi światło. Tekst ten jest Bożą fortecą, niezdobytą twierdzą opisującą całą rzeczywistość, tak duchową jak i materialną, dotykającą natury Stworzyciela oraz stworzenia okreśonego przez akt kreacji oraz regeneracji.
A całość przekazu podporządkowana jest jednemu celowi: potwierdzeniu prawdziwej i pełnej Boskości Chrystusa wraz z soteriologiczną aplikacją.
(więcej…)
utworzone przez Reformator | sie 28, 2018 | Chrystologia: nauka o Chrystusie
Inkarnacja wiecznego Syna
Mich. 5:2 Ale ty, Betlejem Efrata, choć jesteś najmniejsze wśród tysięcy w Judzie, z ciebie wyjdzie mi jednak ten, który będzie władcą w Izraelu, ajego wyjścia są od dawna, od dni wiecznych (od wieczności)
Będąc jednocześnie prawdziwie Bogiem i prawdziwie człowiekiem Jezus Chrystus jest Osobą identyczną co do ludzkiej natury i jednocześnie różniącą się od synów ludzkich poprzez Boską naturę. Biblia w jasny sposób określa Jego podobieństwo do ludzi:
Jana 1:14 A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy
.
1 Tym. 3:16 A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności: Bóg objawiony został w ciele, usprawiedliwiony w Duchu, widziany był przez anioły, głoszony był poganom, uwierzono mu na świecie, wzięty został w górę do chwały
.
Hebr. 2:14-17 14 Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, i on także stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć zniszczyć tego, który miał władzę nad śmiercią, to jest diabła; 15 I aby wyzwolić tych, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie podlegali niewoli. 16 Bo zaiste nie przyjął natury aniołów, ale potomstwa Abrahama. 17 Dlatego musiał we wszystkim upodobnić się do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym najwyższym kapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu
Biblia przedstawia Syna Bożego jako człowieka, który się urodził, żył, cierpiał i umarł wśród ludzi. Ale Pismo Święte uczy nas jednocześnie, że jest On inny niż my, nie tylko ze względu na nieskazitelny charakter swego ziemskiego życia, swej śmierci za nas, swego chwalebnego zmartwychwstania i wniebowstąpienia. Zasadnicza różnica polega na cudownej rzeczywistości Jego wiecznej preegzystencji – mówiąc o Jego Boskiej naturze oczywiście.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 27, 2018 | Teologia systematyczna, Teologia właściwa: nauka o Bogu
Misja służby
Przysłów 30:4 Któż wstąpił do nieba i zstąpił? Któż zebrał wiatr w swoje garście? Któż zgarnął wody do swej szaty? Któż utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest jego imię? A jakie jest imię jego Syna? Czy wiesz?
Mojżesz miał chwilowe spotkanie ze Świętym i im bardziej się zbliżał, tym bardziej się bał. Usłyszał głos Boga posyłającego go na misję, a jego lęk przerodził się w wątpliwości: „Kim jestem, że powinienem kontynuować tę misję?” A Bóg odpowiedział: „Będę z tobą”. On tak naprawdę nie odpowiedział na pytanie Mojżesza o tym, kim jest Mojżesz: Powiedział po prostu: „Nie przejmuj się tym, kim jesteś, bo będę z tobą”.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 26, 2018 | Greka Koine
Lekcja 7 – Zaimki względne: paradygmat , rodzaj i liczba , przypadek , przyciąganie , odwrotne przyciąganie
Zaimki względne
Słowa, który , która i jaki są zaimkami względnymi, gdy są używane do wprowadzenia zdania względnegoj. Rozważ następujące zdanie:
Mężczyzna, który mieszka obok mnie, ma kozę.
Proste zdanie składa się ze zdania głównego, Mężczyzna ma kozę. Ale istnieje też zdanie względne określające, który to jest człowiek (który ma kozę). To jest ta część, która jest podświetlona. Względny zaimek, który referuje do człowieka. Człowiek jest antecedentem słowa który.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 24, 2018 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy
Podstawa rozważania
Kol. 1:2 Do świętych (ἁγίοις hagios) i wiernych (πιστοῖς pitsois) braci w Chrystusie Jezusie, którzy są w Kolosach. Łaska (χάρις charis) wam i pokój (εἰρήνη eirene)od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa.
W rozważaniu poruszone zostaną takie zagadnienia jak świętość wierzących jako pochodzącą samodzielnie od Boga i przeciwstawiona doktrynom Rzymu, prawdziwa wiara w kontraście do fałszywej, braterstwo wynikające z Ojcostwa, zbudowane zostaną podstawy do rozważań natury Pana Jezusa oraz ukazane łaska i pokój w rozumieniu Bożym. Definicja istoty i istnienia (subsystencji), oparcie w doktorach Kościoła.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 23, 2018 | Rzymski katolicyzm
Bałwochwalstwo hostii
Hebr. 10:10-14 10 Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. 11 A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów. 12 Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga; 13 Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy. 14 Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.
Gdy kłaniasz się i klękasz przed tą monstrancją, przed ołtarzem, przed poświęconą hostią, gdy to robisz, to uwiarygadniasz wierzenie, po pierwsze które nie jest biblijne w żadnej mierze ani formie. To stoi w całkowitej sprzeczności z tym, czego list do Hebrajczyków naucza o ofierze Chrystusa. Ale wiesz, że ta ofiara nie uczyni cię doskonałym.
Posłanie do Hebrajczyków mówi, że powtarzalna ofiara jest przypomnieniem grzechów.
Hebr. 10:1-2 1 Prawo bowiem, zawierając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co roku są nieustannie składane, uczynić doskonałymi tych, którzy przychodzą. 2 W przeciwnym razie przestano by je składać, dlatego że składający je, raz oczyszczeni, nie mieliby już żadnych grzechów na sumieniu.
Ta jedyna ofiara na krzyżu nie przypomina o grzechach. Ona przypomina o tym, który poniósł nasze grzechy. To podstawa naszej relacji z Bogiem, podstawa naszego pokoju z Bogiem. To jest warte sporu. To jest warte przeciwstawienia się kulturze, która mówi, aby nie rozmawiać o takich sprawach, nie czynić podziałów, lepiej siąść razem i nie przejmować się takimi rzeczami.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 22, 2018 | Chrześcijańska moralność
Biblijne założenia
Oto lista wstępnych wniosków pastorów naszego zboru, do których doszliśmy po rozmowach z ewangelicznymi doktorami. Wszystkie konkluzje odzwierciedlają następujące biblijne założenia:
Bóg otwiera i zamyka łono kobiety zgodnie z Jego suwerenną wolą
1 Mojż. 29:31 A widząc Pan, że nienawidził Liję, otworzył łono jej; a Rachel niepłodna była.
.
1 Mojż. 30:22 Wspomniał też Bóg, na Rachelę, i wysłuchał ją Bóg, a otworzył jej łono
.
1 Sam. 1:5-6 5 Ale Annie dał jednę część wyborną; bo Annę miłował, chociaż był Pan łono jej zamknął. 6 I draźniła ją bardzo przeciwnica jej, aby ją tylko rozgniewała, dla tego, iż zamknął był Pan łono jej.
.
Psalm 127:3 Oto dzieci są dziedzictwem od PANA, a owoc łona nagrodą
Można zaakceptować używanie przez chrześcijan istniejących medycznych technologii tak długo, jak konkretne metody nie naruszają jasnego nauczania Pisma (Rzymian 14)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 21, 2018 | Herezja Remonstrancji, Teologia reformowana
Tekst źródłowy
Artykuł I Remonstrancji stwierdzia, że wybranie do zbawienia jest zależne od wiary w Chrystusa (wiara poprzedza wybranie) oraz że Bóg wybiera do zbawienia tych, o których Bóg wiedział, że będą mieli wiarę w Niego
„Że Bóg, w wiecznym i niezmiennym celu w Jezusie Chrystusie, swoim Synu, przed założeniem świata, postanowił, z upadłego, grzesznego rodzaju ludzkiego, zbawić w Chrystusie dla Chrystusa i przez Chrystusa tych, którzy, dzięki łasce Ducha Świętego, uwierzą w jego syna Jezusa i wytrwają w tej wierze i posłuszeństwie wiary, poprzez tę łaskę aż do końca; z drugiej strony pozostawić niepoprawnych i niewierzących w grzechu i pod gniewem, a także potępić ich jako oddalających się od Chrystusa, zgodnie ze słowem Ewangelii w Jana 3:36: „Kto wierzy w Syna, ma wieczne życie: a kto nie uwierzy Synowi, nie ujrzy życia; ale gniew Boży trwa na nim ”i zgodnie z innymi fragmentami Pisma Świętego” – źródło
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 20, 2018 | Charyzmania
Klucz do sukcesu
„W 2012 w październiku zostałem wzięty do nieba. Było to dwókrotnie. Powiem tak, kiedy się modliłem po prostu wyrwało mnie coś, zobaczyłem tron. Za pierwszym razem nic więcej nie widziałem. Byłem jak małe dziecko, leżałem na kolanach ojca, yyy, wchodziła we mnie miłość. Za drugim razem, gdzieś miesiąc półźniej, byłem przed bramą, widziałem Chrystusa. […] Wszedłem, szliśmy taką dróżką, ja czułem się tam dziwnie ale byłem tam mile widziany. Po prawej stronie widziałem jakieś dwa skrzydlate ptaki„, wiele różnych tam rzeczy. […] Ta wizja później jeszcze się ciągnie dalej ale, bo jest z niej jeszcze inne przesłanie, ale co mam na sercu dzisiaj […] Ja, kiedy zobaczyłem Chrystusa najpierw uznałem, że jestem w ciemnej… w ciemnym tyłku […] Poza Chrystusem to wszystko jest o dupę rozstrząść” – Tomasz Dorożała, K.Ch. „OGIEŃ PRZEBUDZENIA”, źródło
Wizje nieba są dźwignią i motorem sukcesu ruchu charyzmatycznego. Jeśli jesteś mało znaczącą osobą, ale byłeś w niebie, i sam Jezus poświęcił cię osobiście, twój autorytet pokonuje wszystkich… wszystkich bez wyjątków.
Pan Roberts mówi:
„Kiedy wrócę do nieba, mam zamiar umieścić historyczny znacznik w miejscu gdzie Jezus mnie zanurzył, aby każdy mógł powiedzieć: Tak On stał się moim przyjacielem. Teraz możemy chodzić i rozmawiać ze sobą. Kiedy słyszę dobry żart, biegnę do Jezusa i słyszę go śmiejącego się z tego żartu. A kiedy On usłyszy dobry żart, opowiada mi go”
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 19, 2018 | Greka Koine
Lekcja 6 – Postpositus , Zaimki osobowe , Zastosowania αὐτός , Obiekty bezpośrednie w przypadkach innych niż biernik
Postpositus
Postpositus – (słowo, partykuła lub afiks) umieszczony po słowie, aby je zmodyfikować lub pokazać jego związek z innymi elementami zdania.
Klauzula – to grupa słów, która zawiera czasownik (i zazwyczaj również inne składniki). Klauzula może stanowić część zdania lub może być osobnym zdaniem. Np. On zjada bekon (pierwsza klauzula zdania) ale (postpositus – spójnik łączący dwie klauzule) nigdy nie tyje (druga klauzla zdania)
Słowa, które nigdy nie zaczynają klauzuli w języku greckim, są nazywane postpositus. Postpositus jest pozycjonowany (positus) po (post) innych słowach w klauzuli. Często postpositus będzie drugim słowem w swojej klauzuli. Poniższe spójniki to postpositus. Zwróć uwagę na ich pozycję w przykładowych frazach.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 17, 2018 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Hebr. 12:14 Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do świętości, bez której nikt nie ujrzy Pana.
Potajemnie wprowadzona nauka
Nauki pana Cyrikasa wkroczyły do ewangelikalizmu z wielkim hukiem i stały się niemal normą zdrowego nauczania. Jednak otwartą kwestią jest czy ten zielonoświątkowy nauczyciel prezentujący zdawałoby się umiarkowane podejście do charyzmatów (to w dalszym ciągu kontynualista) głosi zbawienie z uczynków? Jest to zabójcza doktryna, która może być wprowadzana podstępnie, choć ściśle otoczona prawdą, że jest niemal niemożliwa do wykrycia. Posłuchajmy co mówią uczniowie pana Cyrikasa spytani o to, czy doskonałość świętości czyli bezgrzeszność jest osiągalna za życia:
Boże standardy są niestety bardzo wysokie, dlatego bycie uczniem kosztuje. Nie staniemy sie doskonali poprzez własne wysilki, ale mamy wzór – Jezusa, Ducha Świętego i modlitwę. Doskonalość jest możliwa. Pozatym są ostrzezenia w bibli dla wierzacych. Wystarczy zobaczyć tekst Hebrajczyków 12:14
Podsumowanie pozycji doktrynalnej:
- Bóg ustanowił wysokie standardy uczniostwa (prawda)
- Doskonałość nie jest osiągalna przez własne wysiłki (prawda)
- Istnieją ostrzeżenia dotyczące nieosiągnięcia doskonałości przez wierzących (nieprawda)
- Doskonałość jaką należy osiągnąć to ta ziemska, za życia w ciele (staniemy się doskonali mając wzór – Jezusa, Ducha Świętego i modlitwę – błąd doktrynalny)
- Koszt bycia uczniem to osiągnięcie doskonałości, jest to warunek zbawienia (doskonałość jest możliwa, są ostrzeżenia w biblii dla wierzących – herezja zatracenia)
(więcej…)
