Co to znaczy być Chrześcijaninem?

Kim jest chrześcijanin?

Bycie Chrześcijaninem to coś więcej niż utożsamianie się z konkretną religią albo potwierdzenie pewnego systemu wartości. Bycie Chrześcijaninem oznacza że przyjąłeś to, co Biblia mówi o Bogu, ludzkości, i zbawieniu.

Rozważ poniższe prawdy które znajdują się w Piśmie.

(więcej…)

Atrybuty Boga, cz. 2

Wprowadzenie

W ostatniej sesji mówiliśmy w ramach wprowadzenia, o samych atrybutach:

  • czym jest atrybut,
  • jakie mamy atrybuty,
  • jak są one powiązane ze sobą,
  • dlaczego są one ważne w waszym życiu.

Przejdziemy teraz do pierwszego atrybutu, który chcę żebyśmy rozważyli, i niełatwo jest wiedzieć od czego rozpocząć, ponieważ z Bogiem jest prawie tak, jak z dziesięcioma tysiącami oceanów. Do którego z nich zanurzysz najpierw palec? I różni teologowie i różne teologie systematyczne, rozpoczynały z rozmaitych punktów startowych, i nie ma dobrego, ani złego sposobu rozpoczynania studium.

(więcej…)

Człowiek

Nauczamy że człowiek został bezpośrednio i bezzwłocznie stworzony przez Boga na Jego obraz i podobieństwo. Człowiek został stworzony wolny od grzechu, wraz z racjonalną naturą, inteligencją, wolą, samo stanowieniem, i moralną odpowiedzialnością wobec Boga

(więcej…)

Objawienie jest skończone

Wszystko zostało już objawione

5 Mojż. 29:29 Rzeczy tajemne należą do PANA, naszego Boga, a objawione – do nas i naszych synów na wieki

Bóg objawił swoje prawdy dwóm grupom ludzi:

  1. Prorokom – Bóg mówił bezpośrednio do ludzi takich jak Mojżesz, Izajasz i Daniel i objawił im prawdę. Na przykład, Bóg pokazał Mojżeszowi, w jaki sposób stworzył świat. Gdyby tego nie zrobił, Mojżesz nigdy by o tym nie wiedział.
    .
  2. Apostołom – Bóg objawił prawdę ludziom takim jak Paweł, Piotr i Mateusz w czasach Nowego Testamentu. Na przykład, Bóg objawił Pawłowi prawdę o usprawiedliwieniu przez wiarę. Gdyby tego nie zrobił, Paweł nigdy by jej nie znał.

Nie wiem dokładnie, w jaki sposób Bóg objawił prawdy tym dwóm grupom ludzi, ale jest pewne, że On to uczynił.

Efez. 2:20 Zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Jezus Chrystus;
.
Efez. 3:3 przez objawienie została mi oznajmiona tajemnica, jak to wam przedtem krótko napisałem.
.
Rzym. 1:16-18 16 Nie wstydzę się bowiem ewangelii Chrystusa, ponieważ jest ona mocą Boga ku zbawieniu dla każdego, kto uwierzy, najpierw Żyda, potem i Greka. 17 W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boga z wiary w wiarę, jak jest napisane: Sprawiedliwy będzie żył z wiary. 18 Gniew Boży bowiem objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy zatrzymują prawdę w niesprawiedliwości.
.
1 Kor. 15:3 Najpierw bowiem przekazałem wam to, co i ja otrzymałem, że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem;
.
Gal. 1:11-12 11 A oznajmiam wam, bracia, że głoszona przeze mnie ewangelia nie jest według człowieka. 12 Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się jej od człowieka, ale przez objawienie Jezusa Chrystusa.

Boże objawienie co do prawd jest zakończone i całkowite. Bóg objawił ludziom wszystkie prawdy, które chciał, byśmy znali. Nie ma jakiegokolwiek nowego, teraźniejszego objawienia.

(więcej…)

Pismo Święte

 

Nauczamy że Biblia jest spisanym Bożym objawieniem dla człowieka, a zatem 66 ksiąg Biblii danych nam przez Ducha Świętego tworzy całkowite (natchnione w równej mierze we wszystkich jego częściach) Słowo Boże

1 Kor 2:7-14 7 Lecz głosimy mądrość Boga w tajemnicy, zakrytą mądrość, którą przed wiekami Bóg przeznaczył ku naszej chwale; 8 Której nie poznał żaden z władców tego świata. Gdyby ją bowiem poznali, nigdy nie ukrzyżowaliby Pana chwały; 9 Ale głosimy, jak jest napisane: Czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, ani nie wstąpiło do serca człowieka, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują. 10 Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga. 11 Bo kto z ludzi wie, co jest w człowieku oprócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo i tego, co jest w Bogu, nikt nie zna, oprócz Ducha Bożego. 12 My zaś nie przyjęliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, żebyśmy wiedzieli, które rzeczy są nam od Boga darowane. 13 A o tym też mówimy nie słowami, których naucza ludzka mądrość, lecz których naucza Duch Święty, stosując do duchowych spraw to, co duchowe. 14 Lecz cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.
.
2 Piotra 1:20-21 20 To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi. 21 Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego.

(więcej…)

Atrybuty Boga, cz. 1

 

Wprowadzenie

Tematem serii wykładów jest studium atrybutów Boga. Powaga tego tematu nie może zostać nigdy przeceniona. Nie jestem w stanie pomyśleć mad ważniejszym tematem niż temat Boga, wy potraficie? Nie ma znaczniejszego tematu dla nas do rozważenia, niż istota Boga. Wiele lat temu pewien teolog stwierdził to tak gruntownie:

Cokolwiek przychodzi ci na myśl kiedy myślisz o Bogu, jest najważniejszą rzeczą o tobie, a wyobrażenie o Bogu które pierwsze przyjdzie ci na myśl, ma największy wpływ na twoje życie. Jest to ster na statku twojego życia. Jest tym co ukierunkowuje twoje życie.

(więcej…)

Początki kościoła a rola Apostołów

Powołanie urzędów

Bóg powołuje urzędy w kościele (które są darami dla kościoła) w odpowiedniej kolejności. Są to oddzielne urzędy Apostoła, proroka, ewangelisty, pasterza-nauczyciela..

Efez. 4:11 I on ustanowił jednych apostołami (urząd), drugich prorokami (urząd), innych ewangelistami (urząd), a jeszcze innych pasterzami i nauczycielami (urząd);

1 Kor. 12:28 A Bóg ustanowił niektórych w kościele najpierw jako apostołów (urząd), potem proroków (urząd), po trzecie nauczycieli (urząd), potem cudotwórców (dar), potem dary uzdrawiania (dar), niesienia pomocy (dar), rządzenia (κυβέρνησις kubernésis) (dar), różne języki (dar).

(więcej…)

Objawienie i natchnienie a oświecenie

Definicje

Objawienie:  Akt, w którym Bóg objawia prawdę ludzkości zarówno przez szczególne objawienie (Pismo, dawniej prorocy) jak i naturalne objawienie (przyroda, sumienie)

Natchnienie:  Akt, w którym Bóg prowadził autorów Pisma, dając im Swoje słowa, aby ci mogli bezbłędnie spisać to, co Bóg przekazał.

Oświecenie:  Akt, w którym Bóg oświeca ludzi do zrozumienia Swego objawienia i jego znaczenia w ich życiu.

(więcej…)

Nakładanie rąk

Odwiedzając lokalną organizację wyznającą doktryny ducha zielonoświątkowego można doświadczyć praktyki nałożenia rąk przez jedną lub wiele osób, czy to w trakcie modlitwy o osobę, czy to w trakcie„wyganiania demonów” z ludzi „wierzących”.

W praktyce neomontaniści nie posiadają żadnych zasad i ograniczneń dotyczących nakładania rąk. Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu biorąc pod uwagę Słowo Boże.

(więcej…)

Zawodne „proroctwa”

Biblijna definicja

Czym jest proroctwo wedug Słowa Bożego? To niezawodne, bezbłędne, autorytatywne, wiążące i obowiązujące Słowo pochodzące od Boga. Takiemu Słowu można a nawet trzeba ufać.

Według Izajasza Bóg potwierdza słowa Jego prawdziwych posłańców.

Izaj 44:26 Potwierdzam słowa swego sługi I spełniam radę swoich posłańców.

Według Jeremiasza prawdziwym prorokiem jest ten, którego wszystkie przepowiednie się sprawdzają.

Jer. 28:9 Ten prorok, który prorokuje o pokoju, dopiero będzie uznany za proroka, którego PAN posłał, gdy spełni się jego słowo.

Według Ezechiela Pan zawsze spełnia swoje wyrocznie.

Ezech. 12:25wyrzeknęsłowo, i wypełnięje, mówi panujący Pan.

Oto doskonały biblijny standard, dzięki któremu mamy pewność, że prowadzeni przez Ducha Świętego prorocy mówili czyste, prawdziwe I niezawodne słowa pochodzące wprost z ust Bożych.

2 Tym. 3:16 Całe Pismo jest natchnione przez Boga

2 Piotra 1:21 Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego.

Psalm 119:160 Podstawą twego słowa jest prawda

Psalm 12:6 Słowa PANA to słowa czyste jak srebro wypróbowane w ziemnym tyglu, siedmiokrotnie oczyszczone.

Zatem prawdziwy prorok głoszący bezpośrednie objawienie Boga poznawany był po tym, że wszystkie jego proroctwa wypełniały się w najmniejszych detalach. Jeśli choć jeden najmniejszy detal proroctwa nie spełni się, osoba musi zostać uznana za fałszywego proroka. I tu pojawia się problem ruchu zielonoświątkowego..

(więcej…)

Powaleni duchem

Pozycja wyznawców ruchu zielonoświątkowego

Istnieje wiele świadectw a także dokumentów filmowych na których widać, jak wyznawcy skupieni  we współczesnym ruchu zielonoświątkowym padają na plecy pod tzw. ”mocą ducha”. Jest to zjawisko, któremu ciężko zaprzeczyć. Ludzie padają  masowo, wystarczy że ”namaszczony duchem mąż boży” dmuchnie na nich, zakręci marynarką lub dotknie czoła i pchnie lekko. Uznaje się, że leżący na ziemi są pod wpływem ducha. Świadectwa osób, które tego doświadczyły mówią o bezwładzie, braku kontroli nad swoim ciałem, utracie poczucia czasu i rzeczywistości.

(więcej…)

Wyganianie demonów

We współczesnych kulcie zielonoświątkowym

We współczesnym ruchu zielonoświątkowym spotykamy się ze zjawiskiem wypędzania demonów. Wyznawcy tej regliii twierdzą, że posiadają apostolski dar wyganiania nieczystych duchów. Wiele nauk głoszonych przez kaznodziejów tego kultu zawiera elementy demonologii i walki duchowej. Przyjrzyjmy się temu zagadnieniu bliżej.

  • Każdy może wyganiać demony
    .
  • Kobiety mogą wyganiać demony
    .
  • Grupy mogą wyganiać demony
    .
  • Zakłada się, że „wierzący” mogą mieć demony
    .
  • Egzorcyzmu dokonuje się przez nałożenie rąk oraz krzyki
    .
  • Potrzeba wiele sesji aby ”skutecznie wypędzić demona”
    .
  • Najpierw osoba lub osoby kładą ręce na chorej i mającej demona a potem następuje rzekome”uzdrowienie” z choroby.

Czy praktyki obserwowane w kulcie zielonoświątkowym są tym samym o czym naucza Biblia?
.


Według Słowa Bożego 

Praktyki współczesnych charyzmatyków są dokładną odwrotnością tego, co czynił Pan Jezus, Apostołowie i ich uczniowie ponieważ według Słowa:

  • Zawsze czyniła to jedna osoba.
    .
  • Wyłącznie za pomocą słów (modlitwy).
    .
  • Bez nakładania rąk czy fizycznego kontaktu z osobą pod wpływem demona.
    .
  • Jeśli dochodziło do uzdrowienia, to zawsze następowało ono po wygnaniu demona.
    .
  • Uwolnienie było natychmiastowe i całkowite.
    .
  • Demony wyganiane były zawsze z osób niewierzących.

Autorytet ten posiadali:

  1.  Pan Jezus
    .
  2. Osoby, którym Pan Jezus udzielił go osobiście: .

– 12 Apostołów wraz z niewierzącym Judaszem (Łuk. 9:1-3,  Mat. 10:8)
– Apostoł Paweł (Dzieje 16:18)
– Apostoł Maciej (Dzieje 1:21-22)
– 70 uczniów wysłanych dwójkami (Łuk. 10:1-20),
– niektórzy z najbliższych współpracowników Apostołów, na których Apostołowie nałożyli ręce (np. daikon Filiip, Dzieje 8:6-7)

Fragment Sposób Autorytet Podmiot Efekt
Mat.8:16* słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Mat. 8:28-33 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Marek 5:1-20 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Łuk. 8:26-39 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Mat. 9:32-33 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Mat. 12:22-23 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Marek 3:11 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Łuk. 11:14-23 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Mat. 15:21-28 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Marek 7:24-30 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Mat. 17:14-20 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Marek 9:14-29 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Łuk. 9:42** słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Marek 1:21-27 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Łuk. 4:31-36 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Łukasz 4:41 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Łuk. 13:11-13*** słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity
Dzieje 16:16-18 słowem brak nałożenia rąk 1 osoba niewierzący natychmiastowy, całkowity

* Marek 8:16 najpierw wypędzenie, potem uzdrowienie
16 Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;
.

**Łukasz 9:37-43 najpierw wypędzenie, potem uzdrowienie
42 A gdy on jeszcze podchodził, powalił go demon i zaczął nim targać. Lecz Jezus zgromił ducha nieczystego, uzdrowił chłopca i oddał go jego ojcu.
.

***Łukasz 13:10-13 najpierw wypędzenie, potem uzdrowienie Pan Jezus spotykaniewiaste posiadającą ducha powodującego chorobę niemocy
11 A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy i była pochylona, i w żaden sposób nie mogła się wyprostować.
.
Najpierw Jezus słowem wyrzuca nieczystego ducha
12 Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją do siebie i powiedział: Kobieto, jesteś uwolniona od swojej choroby.
.
A potem nakłada ręce i leczy, efekty choroby zostają zlikwidowane natychmiastowo
13 I położył na nią ręce, a ona natychmiast wyprostowała się i chwaliła Boga.
.


Pretekst zielonoświątkowców

Wyznawcy kultu zielonoświątkowego przywołują przykład niewiasty, zwanej córką Abrahama, jako podstawy do wiary w opętanie demoniczne osób wierzących. W ich rozumieniu skoro Jezus nazywa ją córką Abrahama to jest osobą zbawioną.

Łuk. 13:16 A ta córka Abrahama, którą szatan związał już osiemnaście lat, czyż nie miała być uwolniona od tych więzów w dzień szabatu?

 

Refutacja
Ciało nie dziedziczy Królestwa

W Słowie Bożym nazwanie kogoś potomkiem Abrahama nie świadczy o wierze tej osoby. Przykładowo w genealogii Jezusa Chrystusa wszyscy byli potomkami Abrahama (zatem synami Abrahama) jednakże Chrystus fizycznie posiadał w swym rodzie nie tylko osoby wierzące:

Mat. 1:1-16

1 Księga rodu Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. 2 Abraham spłodził Izaaka, a Izaak spłodził Jakuba, a Jakub spłodził Judę i jego braci. 3 A Juda spłodził z Tamar Faresa i Zarę, a Fares spłodził Ezroma, a Ezrom spłodził Arama. 4 A Aram spłodził Aminadaba, a Aminadab spłodził Naasona, a Naason spłodził Salmona. 5 A Salmon spłodził z Rachab Booza, a Booz spłodził z Rut Obeda, a Obed spłodził Jessego. 6 A Jesse spłodził króla Dawida, a król Dawid spłodził Salomona z tej, która była żoną Uriasza. 7 A Salomon spłodził Roboama, a Roboam spłodził
.
Abiasza (niewierzący grzesznik, 1 Król. 15:1-3), a Abiasz spłodził Azę. 8 A Aza spłodził
.
Jozafata
(niewierzący grzesznik pokroju Achaba, 2 Król. 8:16-18), a Jozafat spłodził
.
Jorama (ohydny grzesznik bałwochwalca, 2 Kronik 21:1-6)a Joram spłodził Ozjasza. 9 A Ozjasz spłodził Joatama, a Joatam spłodził Achaza, a Achaz spłodził Ezechiasza. 10 A Ezechiasz spłodził Manassesa, a Manasses spłodził
.
Amona
(bałwochwalca, który nigdy się nie upamiętał 2 Kronik 33:20-24), a Amon spłodził Jozjasza 11 A Jozjasz spłodził
.
Jechoniasza (spaczony grzechem obrzydliwiec, ukarany przez ręce Nabuhhodonozora, 2 Kronik 36:1-8)
.
i jego braci w czasie uprowadzenia do Babilonu. 12 A po uprowadzeniu do Babilonu Jechoniasz spłodził Salatiela, a Salatiel spłodził Zorobabela. 13 A Zorobabel spłodził Abiuda, a Abiud spłodził Eliakima, a Eliakim spłodził Azora. 14 A Azor spłodził Sadoka, a Sadok spłodził Achima, a Achim spłodził Eliuda. 15 A Eliud spłodził Eleazara, a Eleazar spłodził Matana, a Matan spłodził Jakuba. 16 A Jakub spłodził Józefa, męża Marii, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Widzimy zatem, że za potomstwo Abrahama uznawano niewierzących grzeszników i bałwochwalców, którzy poszli na potępienie:

  • Abiasza
  • Jozafata
  • Amona
  • Jechoniasza
    .

Jezus jest cielesnym, nie duchowym potomkiem Dawida.

Dzieje 2:29-32 29 Mężowie bracia, mogę swobodnie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. 30 Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie; 31 Przepowiadał to, i mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że jego dusza nie pozostanie w piekle, a jego ciało nie dozna zniszczenia. 32 Tego to Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.

Nie wszyscy nazwani dziećmi Abrahama są dziećmi Bożymi, to także dzieci według ciała. Dzieci obietnicy to te w Izaaku.

Rzym. 9:7-8 7 Nie wszyscy też przez to, że są potomstwem Abrahama, są dziećmi, ale jest powiedziane: W Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo. 8 To znaczy, że nie dzieci ciała są dziećmi Bożymi, lecz dzieci obietnicy są uznane za potomstwo.

I tak niewierzący faryzeusze byli dziećmi Abrahama według ciała

Jana 8:53 Czy ty jesteś większy od naszego ojca Abrahama, który umarł?

Jednak Jezus nazywa ich dziećmi diabła, wyznawcami fałszywej religii

Jana 8:44 Wy jesteście z waszego ojca – diabła i chcecie spełniać pożądliwości waszego ojca.

Ponadto nawet jeśli kobieta była duchowym potomstwem Abrahama, nawet jeśli była osobą wierzącą, była słaba nie z powodu opętania ale duchowej aktywności diabła, tak jak Hiob, który był chory z powodu samego szatana. Jednak ani Hiob, ani kobieta nie mieli demona. Nie byli opętani. Byli po prostu pod wpływem choroby. Przez „związanie” jej rozumie się, że to diabeł, za Bożym przyzwoleniem, sprowadził na nią tę chorobę. Nie było to właściwie „opętanie” przez diabła, ponieważ prowadziło to do zaburzeń; ale Bóg pozwolił mu ją w ten sposób dotknąć, podobnie jak pozwolono mu wystawić na próbę Hioba.

Ekonomia Starego Przymierza

Nawet wierząc w fałszywą doktrynę kultu zielonoświątkowego (i tym samym zakładając, że niewiasta była wierząca), trzeba mieć na uwadze, że sytuacja wydarzyła się przed wylaniem Ducha Świętego, który wypełnia wierzących (Jan 14:16). Duch Święty oraz sam Jezus zabezpiecza nas tak, że zły nie może nas dotknąć (Efez. 1:131 Jana 5:18).

Jan 14:16 A ja będę prosił Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;

Efez. 1:13 W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;

1 Jana 5:18 Wiemy, że każdy, kto się narodził z Boga, nie grzeszy, ale kto się narodził z Boga, zachowuje samego siebie, a zły go nie dotyka

1 Jana 4:4 Dzieci, wy jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie.
.


Wnioski

I w tym przypadku praktyki współczesnego kultu zielonoświątkowego nie mają nic (poza nazwą) wspólnego z zasadami podanymi w Słowie, sam proces jest złamaniem wszelkich ustanowionych przez Boga reguł. Po raz kolejny widzimy, że mamy do czynienia z charyzmatycznym chaosem.

Wielu wyznawców tego ruchu twierdzi, że było świadkami ”wychodzenia demonów z ludzi wierzących”. Prawdą jest, że mogli doświadczać czegoś ponadnaturalnego. Jednakże nigdzie w Słowie Bożym nie znajdziemy przypadku wyganiania demonów z osób wierzących, nikt z żyjących na świecie ludzi nie ma takiego autorytetu, wszystkie te przypadki nie noszą znamion biblijnego wypędzania nieczystych duchów.

Słowa te świadczą raczej o tym, że charyzmatycy to w zdecydowanej większości ludzie nienawróceni, nie zabezpieczeni przez Jezusa w mocy Ducha Świętego ludzie. Bóg wyznawany przez charyzmatyków jest słaby, nie jest suwerenny. W ruchu charyzmatycznym to szatan jest suwerenną istotą. Według Słowa Bożego chrześćijanin nie może mieć demona. A kiedy charyzmatyk mówi, że może mieć demona, trzeba się zastanowić  czy właśnie w tym momencie nie przemawia przez niego demon…
.

Diabelska pułapka

Nie ma wątpliwości co do tego, że na sądzie ostatecznym wypędzanie demonów będzie traktowane przez idących na zatracenie jako argument przynależności do Jezusa.

Mat. 7:22 Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów?

Faktycznie jednak wpadli w diabelską pułapkę, gdzie demony udawały, że są wypędzane po to tylko, aby zwieść ludzi przeoknując ich, że posiadają moc wypędzania demonów. Niestety Pan Jezus powie takim sztukmistrzom:

Mat. 7:23 Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość.

Przyjrzyjmy się uważnie świadectwu byłego zielonoświąkowca, który przed nawróceniem do Boga brał udział we wszelkich demonologicznych praktykach kutlu zielonoświątkowego. Ten starszy wiekiem brat w Chrystusie pragnie pozostać anonimowy, jednak jest nieocenionym źródłem wiedzy o kulcie, z którego się nawrócił na drogę Pańską:

„Świat demonów jest uporządkowanym systemem, w którym panuje także hierarchiczność. I tak np. duchy zwodnicze mają wyższą rangę od duchów nieczystych i złośliwych. Podam przykład wojskowy. Kapral (duch nieczysty) rozkazuje swojej drużynie, że bedą atakować jakieś tam wzgórze, gdzie jest przeciwnik. Tymczasem porucznik (duch zwodniczy) mówi „NIE” do kaprala. Nie będziecie atakować, lecz zamarkujecie manewr wycofania się. Kiedy siedzący za wzgórzem zobaczą, że uciekacie, to bedą was gonić, a wtedy wpadną w pułapkę zastawioną przez mój oddział. Kapral i porucznik nie występują przeciwko sobie, walczą razem z tym samym przeciwnikiem, ale kapral musi słuchać porucznika dla zrealizowania strategicznych, a nie tylko taktycznych celów.

To taki obraz jak może działać rzekome wypędzanie demonów. Ten, który rzekomo wypędza demony może po prostu mieć demona wyższego rangą, najczesciej zwodniczego. To mi tłumaczy działania Korzenieckiego, Cerońskiego, itp. Poza tym natura ich rzekomych egzorcyzmów jest taka sama jak ich rzekomych uzdrowień i innych cudów. To są podróbki diabelskie. One nie są nigdy identyczne z tymi, ktore czyni Duch Święty. To imitacje, aby zwieść ludzi. Ludzie nie wierzący nie mają mocy do egzorcyzmów ale posługując sie tak naprawdę magią realizują wyższe cele diabelskie.” – Jan D.

.

Historyczny precedens

Zielonoświątkowcy są osobami zwiedzionymi przez demoniczny podstęp. Widząc, że jakieś manifestacje faktycznie mają miejsce na ich spotkaniach oraz obserwując dziwaczne zachowania osób, na które nakładają ręcę są przekonani, ze posiadają moc Bożą a zatem i Ducha Świętego. W ten sposób zwodzą swoje serca – zamiast badać, czy trwają w upamiętaniu z grzechów – dokonują autosugestii, wmawiają sobie, że są zbawieni bo przecież „Duch Święty jakoś przez nich działa co widać”. Diabeł nie pierwszy raz w historii chrześcijaństwa używa podbnej taktyki. Zwiedzenie to miało już swój historyczny precedens.

W 1634 roku miał miejsce słynny przypadek opętania demonicznego w Loudun (wiek po rozpoczęciu reformacji). Zakonnica Philippa Trincant rzekomo została opętana demonicznie. Po tym, jak Urbain Grandier, ksiądz parafii w St. Pierre du Marche we Francji odrzucił jej miłosne afekty, oskarżyła go o bycie męską wiedźmą, i o wysyłanie na nią demonów aby ją dręczyły. Klasztor popadł w histerię, w wielu innych zakonnicach „manifestowały się” demoniczne zachowania. Ojciec Mignon przekonał przeoryszę Jeanne Anges i jeszcze jedną zakonnicę do złożenia zeznań.

Obie zeznały, że ojciec Grandier je zaczarował. Przejawem tego były ataki i konwulsje, częste wstrzymywanie oddechu i mówienie językami. Ksiądz został spalony na stosie a „demon” w zakonnicy ogłosił, że tylko katolicki biskup lub wyższy autorytet może go wypędzić, i zaiste, biskupowi udało się wygnać demona odprawiając katolicki rytuał transsubstancjacji (przemiany opłatka w „prawdziwe” ciało Chrystusa) i karmiąc zakonnicę eucharystią. Przypadek zakonnicy stał się bardzo sławny ponieważ protestanccy pastorzy nie byli w stanie (używając wyłącznie modlitwy) w żaden sposób pomóc zakonnicy. Zakonnica stała się celebrytką do końca swego życia. Była uznawana za żywy dowód  wyższości Rzymskiego Katolicyzmu nad protestantami i z tego powodu tej historii wielu protestantów przeszło z powrotem na katolicyzm. Ruch Hugenotów (reformowanych ewangelików) został powstrzymany przez katolicyzm.

Przeżycia kultystów zielonoświątkowych są fałszywe i nie są dowodem zbawienia. Ba! Nawet prawdziwy autorytet nad demonami nigdy takiej pewności nie dawał. Judasz, syn zatracenia, również wyganiał demony….

 


Modlitwa wszystkich chrześcijan

Panie Jezu, prosimy Cię, abyś zachował ode złego tych spośród osób zgromadzonych wokół doktryn ruchu zielonoświątkowego, którzy są naszymi braćmi w wierze. Prosimy Cię abyś dał im swiatło Twojego Ducha Świętego uczące ich prawdy i umożliwiające wyjście ze zwiedzenia. Prosimy Cię, aby doktryny tego ruchu nie przenikały do Twojego kościoła. Modlimy się też do Ciebie o całkowity upadek ruchu zielonoświątkowego i oczyszczenie Twojego kościoła z kłamstw i pogańskich praktyk tego kultu. Amen.


Zobacz w temacie

Nie chodził z nami a wyganiał demony

Kto miał autorytet?

Pytanie zielonoświątkowca: „Czy wierzysz, że możemy brać autorytet Jezusa i wypędzić demony?”
.

Odpowiedź chrześcijanina: „Autorytetu się nie bierze. Autorytetu udziela ten, kto go posiada, temu kogo sobie wybierze. Inaczej jest się uzurpatorem.”

Wyganiać demony mogli tylko Apostołowie od Boga, którym Jezus udzielił tego autorytetu osobiście (Dzieje 16:18, Łuk. 9:1-3Mat. 10:1-8 – w tym niewierzący Judasz i chwiejny w wierze Piotr), 70 wysłanników, którym również Jesus udzielił tego autorytetu osobiście (Łuk. 10:1-20), oraz niektórzy najbliżsi współpracownicy Apostołów,  (np. ewangelista Filip Dzieje 8:5-7), na których to Apostołowie nałożyli ręce udzielając darów Ducha Świętego.

Oto wyraźna zasada regulatywna, zgodnie z którą należy rozpatrywać mniej jasne fragmenty Pisma jak właśnie przypadek opisany w 9 rozdziale Ewangelii Łukasza – człowieka, który nie chodził z Apostołami a wyganiał demony.
.

(więcej…)

Ewolucja: Kłamstwo węża

Jedyny autorytet: Bóg Pisma

1 Mojż. 3:1 A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które Pan Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno Wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu?

Bracia i siostry, w tym artykule chciałbym poruszyć ważny temat, jakim jest istota stworzenia. Jednak zanim zacznę analizę, pragnę zaznaczyć że, nie będę się zagłębiał w naukowy charakter tego wydarzenia. Ufam Słowu Bożemu i wierzę, że jest prawdą, a informacje w nim zawarte dla ludzi wierzących są swoistym kierunkiem i drogowskazem w życiu.

(więcej…)

Zwolennicy-uzurpatorzy nie mogli wypędzać demonów

Istnieje w Słowie Bożym przypadek, gdzie ludzie podążający za Jezusem, będący jego zwolennikami znającymi ewangelię zapragnęli czynić te same cuda co Jezus. Nie posiadając żadnego autorytetu narazili drogę Pańską na pośmiewisko. W rozważaniach zostały wzięte pod uwagę wszystkie świadectwa tego wydarzenia, które zostały uporządkowane chronologicznie na podstawie ewangelii synoptycznych: (Mat. 17:14-21, Marek 9:14-29, Łuk. 9:37-43)


Marek 9 14 A przyszedłszy do uczniów (μαθητς mathetas), zobaczył wielki tłum wokół nich oraz uczonych w Piśmie, którzy rozprawiali z nimi.

  • Mowa nie o Apostołach, lecz zwolennikach podążających za Jezusem (μαθητής mathetes– zwolennik, naśladowca, uczeń).
    .
  • Ci prowadzą zażartą dyskusję z faryzeuszami dotyczącą spraw wiary, nieudane wypędzenie nieczystego ducha jest tematem sporu Zgromadzeni wokół zwykli ludzie słyszą całą rozmowę i mają przed oczami dowód porażki w postaci ciągle opętanego chłopca, Marek 9:16-17Łuk. 9:39

(więcej…)

Grzech zielonoświątkowstwa

Wstęp

Co to jest ruch zielonoświątkowy?

2 Tes. 2:7:-12

7. Tajemnica nieprawości bowiem już działa. Tylko że ten, który teraz przeszkadza, będzie przeszkadzał, aż zostanie usunięty z drogi.

8. Wówczas pojawi się ów niegodziwiec, którego Pan zabije duchem swoich ust i zniszczy blaskiem swego przyjścia.

9. Niegodziwiec przyjdzie za sprawą szatana, z całą mocą, wśród znaków i fałszywych cudów;

10. Wśród całego zwodzenia nieprawości wobec tych, którzy giną, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, by zostali zbawieni.

11. Dlatego Bóg zsyła im ostry obłęd, tak że uwierzą kłamstwu;

12. Aby zostali osądzeni wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale upodobali sobie niesprawiedliwość.

Ruch zielonoświątkowy wyrósł na kanwie herezji Arminianizmu z jednej strony oraz legalizmu uświęceniowego z drugiej. Całkowicie pozbawiony Ewangelii ruch ten jest zbiorem wszystkich organizacji, których korzeni dopatrzeć się możemy w fałszywym przebudzeniu w 1901 roku w Topeka (stan Kanzas), gdzie po raz pierwszy w nowożytnej historii rzekomo przywrócone zostały kościołowi cudowne dary Ducha Świętego, przede wszystkim apostolskie dary języków, prorokowania. Przypomnijmy naturę rzeczywistych darów:

  • Prorokowanie – jedna osoba zawsze prorokuje autorytatywnie w całkowitej zgodzie ze Słowiem Bożym (przy czym należy pamiętać, że kanon jest zamknięty), przepowiednie zawsze i całkowicie i ze wszystkimi detalami się wypełniają. Prorok żyje świętym życiem, jest moralnie nienaganny. Jedna pomyłka w proroctwach czyni z człowieka fałszywego proroka.
  • Języki – jedna osoba bez nauki nagle posiada zdolność mówienia wieloma zagranicznymi językami zrozumiałymi przez obcokrajowców. Mówi płynnie i bezbłędnie zachowująć akcent i dialekt.
  • Tłumaczenie języków – jedna osoba potrafi bez wcześniejszej nauki przetłumaczyć wiele różnych i zrozumiałych zagranicznych języków, to jest takich, które są naturalnie zrozumiałe dla osób znających ten język.
  • Uzdrawianie przez nałożenie rąk – jedna osoba nakładając ręce leczy natychmiast z każdej choroby bez wyjątków, pomimo niewiary osoby chorej, efekty są niezaprzeczalne.
  • Wyganianie demonów – jedna osoba posiada Boży autorytet aby słowem wyganiać natychmiast i wszystkie demony, efekty są natychmiastowe
  • Picie trucizn bez ponoszenia szkody – jedna osob może zawsze i świadomie pić dowolny rodzaj trucizny, żaden negatywny efekt jej nie dotknie.

Nic z powyższego nie miało miejsca w czasie owego „przebudzenia”. W miejsce biblijnej prawdy ruch zielonoświąkowy proponuje cuda o nowej jakości, które podsumować można jako formę zwiedzenia zaś wiara w nie jest formą ostrego obłędu.

  • Prorokowanie – jest zawodne, może zawierać błędy, to forma niewiążącej porady.
  • Języki – to niezrozumiały przez nikogo słowotok, z braku lepszego określenia zwykły bełkot.
  • Tłumaczenie języków – polega na tworzeniu i zmyślaniu znaczenia po usłyszeniu niezrozumiałego bełkotu.
  • Uzdrawianie przez nałożenie rąk – nieskuteczne, w najlepszym wypadku zanikają symptomy lecz nie sama choroba.
  • Wyganianie demonów – grupowe sesje gdzie krzykiem próbuje się nieskutecznych egozrcyzmów.
  • Picie trucizn – dar rzekomo działa tylko wtedy, gdy ktoś wypije truciznę nie wiedząc o tym.

W rzeczywistości manifestacje inicjujące pentekostalizm miały charakter demoniczny a kościoły zielonoświątkowe stanowią kamień milowy nie tylko w organicznym rozwoju grzechu na świecie, ale też w historii rozwoju królestwa diabła, którego ostateczną formą będzie niegodziwiec przychodzący z cudami i znakami, których jakość będzie o wiele lepsza, niż to, co proponują dzisieji współcześni pentekostaliści. Można nawet powiedzieć, że pentekostalizm jest forpocztą i przedmurzem ekumenicznego kościoła opartego o fałszywe cuda i znaki, snagogą diabła oczekującą na przyjście swojego mistrza – Antychrysta. O tym, że ruch ten nie posiada żadnego Bożego autorytetu, w szczególności zaś autorytetu cudów i znaków, świadczą sami jego wyznawcy, zauważając przy tym kierowniczą rolę pieniądza i wyzysku w miejsce miłości i opieki Ducha Świętego. Pan Marek Biernacki, jeden z tzw. „klasycznych” zielonoświątkowców zauważył:

„Na koniec, czy w zborach biblijnych kościołów w Polsce naprawdę brakuje jakiejkolwiek refleksji, że corocznie ogłaszane na konferencjach przełomy duchowe jakoś wcale nie mają miejsca? Że szkoły, do których werbuje się naszych członków, przynoszą profity duchowe i materialne oraz tworzą przyszłe kadry przede wszystkim dla ludzi, którym – jak żerującej na drzewie jemiole – tylko na tyle zależy na nas, na ile mogą ciągnąć z nas odżywcze soki?” [Marek Biernacki, Moje spotkanie z Jakubem Kamińskim, źródło]

Mając na uwadze świadectwa samych protoplastów tego ruchu oraz osób obserwujących jego rozwój i przejawy działającego w nim ducha dokonać możemy klasyfikacji cech tego ruchu, która dla lepszego zobrazowania przedstawiona zostanie w postaci tabeli zbiorczej.

(więcej…)

Litera zabija lecz Duch ożywia

Stanowisko zielonoświątkowców

2 Kor. 3:6-9

6. On też uczynił nas zdolnymi sługami nowego testamentu, nie litery, ale Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia.

7. Lecz jeśli posługiwanie śmierci, wyryte literami na kamieniach, było pełne chwały, tak że synowie Izraela nie mogli wpatrywać się w oblicze Mojżesza z powodu chwały jego oblicza, która miała przeminąć;

8. To o ileż bardziej pełne chwały nie miałoby być posługiwanie Ducha?

9. Jeśli bowiem posługiwanie potępienia było pełne chwały, o ileż bardziej obfituje w chwałę posługiwanie sprawiedliwości.

Wyrwany z kontekstu fragment „litera zabija Duch ożywia” używany jest przez wyznawców ruchu zielonoświątkowego jako frazes będący narzędziem oddzielenia człowieka wierzącego od Słowa Bożego. Mentalność neomontanistów jest mniej więcej następująca:

  1. Tak, Słowo Boże ma swoje znaczenie, lecz ważniejszy jest Duch, który objawia nam prawdę.
  2. Jeśli oprzesz się o Słowo Boże, oprzesz się o martwą literę. A przecież to Duch ożywia!
  3. Żyjesz w rozdziałach i wersetach więc propagujesz zwiedzione chrześcijaństwo.
  4. Nie wiesz co jest właściwe, więc nie pomagasz ludziom bo ich nie kochasz.
  5. Nie znasz mojego życia więc jak możesz krytykować moją wiarę w oparciu o Słowo Boże?
    .

(więcej…)