utworzone przez Reformowani | paź 1, 2019 | Egzegezy, Teologia systematyczna
Wstęp
Biblia pięciokrotnie wspomina o koronach przygotowanych dla prawdziwie wierzących chrześcijan. Korony te będą im przyznane przez Boga i według Jego suwerennej woli. Koronę zawsze otrzymuje się od kogoś, kto ją przyznał drugiej osobie. W tym wypadku Osobą przyznającą korony jest sam Bóg, a dostaną je ci, którzy zwyciężają, zaliczają próbę, zawsze jednak w kontekście triumfu osiągniętego przez Chrystusa i nigdy poza tym kontekstem. Dlatego mogłoby się wydawać, że jest to akt, na który zasługujemy, ale jest to tylko pewna część prawdy, ponieważ Boża łaska ma tutaj priorytetowe znaczenie. Bez Bożej łaski nasze zwycięstwo byłoby po prostu niemożliwe.
Korony reprezentują zwycięstwo Chrystusa osiągnięte w nas samych, my zaś jesteśmy odbiorcami tego zwycięstwa. Biblia porównuje życie wieczne do diademu, który wręcza się za zwycięstwo w zawodach sportowych.
Zobaczmy owych pięć koron w sposób szczegółowy.
- 1) Niezniszczalna korona upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad wszystkim tym, co ulega zniszczeniu i przemijaniu: (1 Kor. 9:25)
- 2) Korona sprawiedliwości upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieprawością: (2 Tym. 4:8)
- 3) Niewiędnąca korona chwały upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieczystością i skażeniem duchowym: (1 Piotra 5:4)
- 4) Korona życia upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad śmiercią duchową i fizyczną: (Jakuba 1:12; Obj. 2:10)
- 5) Korona radości (chluby) upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad prześladowaniem wierzących ze strony szatana oraz ludzi idących na zatracenie (1 Tes 2:19)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 24, 2019 | Teologia systematyczna
Pełnia Bożego objawienia dotycząca wszystkiego co jest istotne dla Jego własnej chwały oraz dla zbawienia, wiary i życia ludzi, jest albo bezpośrednio przedstawiona, albo pośrednio zawarta w Piśmie Świętym.
Nic, czy to domniemane objawienie Ducha Świętego, czy to ludzkie tradycje, nie mogą być dodane do Pisma Świętego.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 23, 2019 | Egzegezy, Teologia systematyczna
Wstęp
Biblia pięciokrotnie wspomina o koronach przygotowanych dla prawdziwie wierzących chrześcijan. Korony te będą im przyznane przez Boga i według Jego suwerennej woli. Koronę zawsze otrzymuje się od kogoś, kto ją przyznał drugiej osobie. W tym wypadku Osobą przyznającą korony jest sam Bóg, a dostaną je ci, którzy zwyciężają, zaliczają próbę, zawsze jednak w kontekście triumfu osiągniętego przez Chrystusa i nigdy poza tym kontekstem. Dlatego mogłoby się wydawać, że jest to akt, na który zasługujemy, ale jest to tylko pewna część prawdy, ponieważ Boża łaska ma tutaj priorytetowe znaczenie. Bez Bożej łaski nasze zwycięstwo byłoby po prostu niemożliwe.
Korony reprezentują zwycięstwo Chrystusa osiągnięte w nas samych, my zaś jesteśmy odbiorcami tego zwycięstwa. Biblia porównuje życie wieczne do diademu, który wręcza się za zwycięstwo w zawodach sportowych.
Zobaczmy owych pięć koron w sposób szczegółowy.
- 1) Niezniszczalna korona upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad wszystkim tym, co ulega zniszczeniu i przemijaniu: (1 Kor. 9:25)
- 2) Korona sprawiedliwości upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieprawością: (2 Tym. 4:8)
- 3) Niewiędnąca korona chwały upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieczystością i skażeniem duchowym: (1 Piotra 5:4)
- 4) Korona życia upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad śmiercią duchową i fizyczną: (Jakuba 1:12; Obj. 2:10)
- 5) Korona radości (chluby) upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad prześladowaniem wierzących ze strony szatana oraz ludzi idących na zatracenie (1 Tesaloniczan 2:19)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 16, 2019 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia systematyczna
Wstęp
Biblia pięciokrotnie wspomina o koronach przygotowanych dla prawdziwie wierzących chrześcijan. Korony te będą im przyznane przez Boga i według Jego suwerennej woli. Koronę zawsze otrzymuje się od kogoś, kto ją przyznał drugiej osobie. W tym wypadku Osobą przyznającą korony jest sam Bóg, a dostaną je ci, którzy zwyciężają, zaliczają próbę, zawsze jednak w kontekście triumfu osiągniętego przez Chrystusa i nigdy poza tym kontekstem. Dlatego mogłoby się wydawać, że jest to akt, na który zasługujemy, ale jest to tylko pewna część prawdy, ponieważ Boża łaska ma tutaj priorytetowe znaczenie. Bez Bożej łaski nasze zwycięstwo byłoby po prostu niemożliwe.
Korony reprezentują zwycięstwo Chrystusa osiągnięte w nas samych, my zaś jesteśmy odbiorcami tego zwycięstwa. Biblia porównuje życie wieczne do diademu, który wręcza się za zwycięstwo w zawodach sportowych.
Zobaczmy owych pięć koron w sposób szczegółowy.
- 1) Niezniszczalna korona upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad wszystkim tym, co ulega zniszczeniu i przemijaniu: (1 Kor. 9:25)
- 2) Korona sprawiedliwości upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieprawością: (2 Tym. 4:8)
- 3) Niewiędnąca korona chwały upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieczystością i skażeniem duchowym: (1 Piotra 5:4)
- 4) Korona życia upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad śmiercią duchową i fizyczną: (Jakuba 1:12; Obj. 2:10)
- 5) Korona radości (chluby) upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad prześladowaniem wierzących ze strony szatana oraz ludzi idących na zatracenie (1 Tesaloniczan 2:19)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 11, 2019 | Teologia systematyczna
Rozdział 1:4
Autorytet Pisma
Pismo Święte jest autorytatywne samo z siebie. Jego autorytet nie zależy od świadectwa żadnego człowieka ani Kościoła, lecz pochodzi wyłącznie od Boga, jako Autora, który sam w sobie jest prawdą. Musi być przyjęte, bo jest Słowem Bożym.
1 Tes 2:13 Dlatego też nieustannie dziękujemy Bogu, że gdy przyjęliście słowo Boże, które słyszeliście od nas, przyjęliście je nie jako słowo ludzkie, ale – jak jest naprawdę – jako słowo Boże, które też w was, którzy wierzycie, skutecznie działa.
.
2 Tym. 3:16 Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości
.
2 Piotra 1:19-21 19. Mamy też mocniejsze słowo prorockie, a wy dobrze czynicie, trzymając się go jak lampy, która świeci w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i jutrzenka nie wzejdzie w waszych sercach; 20. To przede wszystkim wiedząc, że żadne proroctwo Pisma nie podlega własnemu wykładowi. 21. Nie z ludzkiej bowiem woli przyniesione zostało kiedyś proroctwo, ale święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego.
.
1 Jana 5:9 Jeśli przyjmujemy świadectwo ludzi, to świadectwo Boga jest większe. To bowiem jest świadectwo Boga, które dał o swoim Synu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 9, 2019 | Egzegezy, Teologia systematyczna
Wstęp
Biblia pięciokrotnie wspomina o koronach przygotowanych dla prawdziwie wierzących chrześcijan. Korony te będą im przyznane przez Boga i według Jego suwerennej woli. Koronę zawsze otrzymuje się od kogoś, kto ją przyznał drugiej osobie. W tym wypadku Osobą przyznającą korony jest sam Bóg, a dostaną je ci, którzy zwyciężają, zaliczają próbę, zawsze jednak w kontekście triumfu osiągniętego przez Chrystusa i nigdy poza tym kontekstem. Dlatego mogłoby się wydawać, że jest to akt, na który zasługujemy, ale jest to tylko pewna część prawdy, ponieważ Boża łaska ma tutaj priorytetowe znaczenie. Bez Bożej łaski nasze zwycięstwo byłoby po prostu niemożliwe.
Korony reprezentują zwycięstwo Chrystusa osiągnięte w nas samych, my zaś jesteśmy odbiorcami tego zwycięstwa. Biblia porównuje życie wieczne do diademu, który wręcza się za zwycięstwo w zawodach sportowych.
Zobaczmy owych pięć koron w sposób szczegółowy.
- 1) Niezniszczalna korona upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad wszystkim tym, co ulega zniszczeniu i przemijaniu: (1 Kor. 9:25)
- 2) Korona sprawiedliwości upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieprawością: (2 Tym. 4:8)
- 3) Niewiędnąca korona chwały upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieczystością i skażeniem duchowym: (1 Piotra 5:4)
- 4) Korona życia upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad śmiercią duchową i fizyczną: (Jakuba 1:12; Obj. 2:10)
- 5) Korona radości (chluby) upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad prześladowaniem wierzących ze strony szatana oraz ludzi idących na zatracenie (1 Tesaloniczan 2:19)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 3, 2019 | Teologia systematyczna
Rozdział 1:2
Pismo Święte: kanon
Pismo Święte czyli zapisane Słowo Boże zawiera następujące księgi,które razem tworzą Stary i Nowy Testament:
Stary Testament: • 1 Księga Mojżeszowa • 2 Księga Mojżeszowa • 3 Księga Mojżeszowa • 4 Księga Mojżeszowa • 5 Księga Mojżeszowa • Księga Jozuego • Księga Sędziów • Księga Rut • 1 Księga Samuela • 2 Księga Samuela • 1 Księga Królewska • 2 Księga Królewska • 1 Księga Kronik • 2 Księga Kronik • Księga Ezdrasza • Księga Nehemiasza • Księga Estery • Księga Joba • Księga Psalmów • Przypowieści Salomona • Księga Kaznodziei Salomona • Pieśń nad Pieśniami • Księga Izajasza • Księga Jeremiasza • Treny • Księga Ezechiela • Księga Daniela • Księga Ozeasza • Księga Joela • Księga Amosa • Księga Abdiasza • Księga Jonasza • Księga Micheasza • Księga Nahuma • Księga Habakuka • Księga Sofoniasza • Księga Aggeusza • Księga Zachariasza • Księga Malachiasza
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 30, 2019 | Egzegezy, Teologia systematyczna
Wstęp
Biblia pięciokrotnie wspomina o koronach przygotowanych dla prawdziwie wierzących chrześcijan. Korony te będą im przyznane przez Boga i według Jego suwerennej woli. Koronę zawsze otrzymuje się od kogoś, kto ją przyznał drugiej osobie. W tym wypadku Osobą przyznającą korony jest sam Bóg, a dostaną je ci, którzy zwyciężają, zaliczają próbę, zawsze jednak w kontekście triumfu osiągniętego przez Chrystusa i nigdy poza tym kontekstem. Dlatego mogłoby się wydawać, że jest to akt, na który zasługujemy, ale jest to tylko pewna część prawdy, ponieważ Boża łaska ma tutaj priorytetowe znaczenie. Bez Bożej łaski nasze zwycięstwo byłoby po prostu niemożliwe.
Korony reprezentują zwycięstwo Chrystusa osiągnięte w nas samych, my zaś jesteśmy odbiorcami tego zwycięstwa. Biblia porównuje życie wieczne do diademu, który wręcza się za zwycięstwo w zawodach sportowych.
Zobaczmy owych pięć koron w sposób szczegółowy.
- Niezniszczalna korona upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad wszystkim tym, co ulega zniszczeniu i przemijaniu: (1 Kor. 9:25)
- Korona sprawiedliwości upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieprawością: (2 Tym. 4:8)
- Niewiędnąca korona chwały upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieczystością i skażeniem duchowym: (1 Piotra 5:4)
- Korona życia upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad śmiercią duchową i fizyczną: (Jakuba 1:12; Obj. 2:10)
- Korona radości (chluby) upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad prześladowaniem wierzących ze strony szatana oraz ludzi idących na zatracenie (1 Tesaloniczan 2:19)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 27, 2019 | Teologia systematyczna
Rozdział 1:1
Pismo Święte: wystarczalność
Pismo Święte jest w pełni wystarczającą, pewną i nieomylną miarą i normą poznania, wiary i posłuszeństwa, które stanowią o zbawieniu. Chociaż natura i całe dzieło Bożego stworzenia i opatrzności są świadectwem Jego dobroci, mądrości i mocy, to jednak to świadectwo nie jest wystarczające,aby samo przez się dać nam takie poznanie Boga i Jego woli, które jest niezbędne do zbawienia.
(więcej…)
utworzone przez Reformujący | sie 12, 2019 | Teologia systematyczna
Kategorie atrybutów
3 Mojż. 3:14 Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM
W niniejszym rozważaniu chcielibyśmy poruszyć kwestie podziału i zestawienia cech Boga. Wyróżniamy atrybuty naturalne (pozamoralne) i moralne. Do tych pierwszych zaliczamy samoistnienie i nieskończoność reprezentujące Jego cechy konstytutywne, natomiast drugie opisują cechy Jego woli. Wśród atrybutów moralnych możemy wymienić s
Pamiętać należy, że każdy z pozamoralnych atrybutów wyraża Istotę Osoby najbardziej moralnej we wszechświecie i vice versa, cechy dotyczące moralności odnoszą się do Boga o takiej a nie innej strukturze.
Dalej możemy mówić o atrybutach absolutnych i relatywnych. Wśród absolutów eksponujemy
- wieczność,
- nieskończoność,
- wszechwiedzę,
- wszechobecność,
– stanowią one o Istocie Boga opisując Ją, natomiast atrybuty relatywne biorą się ze stosunku Boga do swojego stworzenia. I tak jak Boga charakteryzuje wszechwiedza, tak człowieka jakaś wiedza. Przy tym pamiętamy, że jest to fragmentacja sztuczna, ponieważ każda z Bożych cech przemawia do nas z powodu Jego stosunku do stworzenia.
Możemy także mówić o atrybutach komunikatywnych i niekomunikatywnych. Drugie atrybuty dotyczą wyłącznie Boga – wszechobecność, wieczność, nieskończoność, itd., natomiast wcześniejsze, w ograniczonym zakresie, odnajdujemy także w człowieku – sprawiedliwość, mądrość, miłość. Potrafimy je odkryć nie dlatego, że Bóg nam je obwieścił ale dlatego, że zostaliśmy stworzeni na Jego obraz i podobieństwo.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 7, 2019 | Teologia systematyczna
Wiek Boga
Bóg jest wieczny, więc nie ma wieku. Jak jest napisane w Liście do Tymoteusza:
1 Tym. 1:17 A Królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu Bogu niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
Tak więc Bóg nie ma początku ani końca; zawsze był i zawsze będzie. On jest wiecznym Bogiem
1 Mojż. 21:33 Abraham zaś zasadził drzewa w Beer-Szebie i wzywał tam imienia PANA, Boga wiecznego
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 21, 2019 | Teologia systematyczna
Rys historyczny
400 lat przed narodzinami Mesjasza została spisana Księga Nehemiasza, ostatnia należąca do kanonu Starego Testamentu. Przez czterysta lat Bóg milczał, nie pojawiali się żadni prorocy, żadne objawienie nie było przez cztery wieki udzielane żadnej osobie. Nastąpiły wielkie zmiany
Jednakże ziarno złego zakiełkowało w postaci Miszny, czyli ludzkiej tradycji, która od III wieku p.n.e. zastępowała naukę Słowa Bożego Starego Testamentu w kwestii obyczajowości, świąt, ceremonii i prawa. W II wieku p.n.e. powstają sekty:
a. faryzeuszy, legalistów, którzy pilnowali przestrzegania ustnej tradycji a także pełnili rolę sędziów-teokratów, oraz
.
b. uznających wyłącznie pięcioksiąg Mojżesza liberalnych saduceuszy, którzy przywłaszczyli sobie kierownictwo Świątyni; odrzucali oni także istnienie życia wiecznego; dla nich liczyło się wyłącznie tu i teraz.
W latach 230-146 przed Chrystusem Cesarstwo Rzymskie podbiło rejon Morza Śródziemnego. Gdy w grudniu 167 roku p.n.e syryjski król Antioch IV Epifanes ustanowił w Świątyni ołtarz Jowisza olimpijskiego rozpoczął się okres buntu religijnego, na czele którego stanął Matatiasz, kapłan z Modin. Tak oto wydarzenia te przedstawia 1 Księga Machabejska:
Matatiasz i jego przyjaciele obchodzili [wszystkie miejscowości] i rozwalali ołtarze oraz obrzezywali nieobrzezane dzieci, jakie tylko spotkali na izraelskich ziemiach. Prześladowali synów pychy, a szczęście sprzyjało ich postępowaniu. Tak więc bronili Prawa przed poganami i królami i nie pozostawili grzesznikowi pola do działania – 1 Księga Machabejska 2:45-48
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 9, 2019 | Teologia systematyczna
Etymologia
Nowa Biblia Króla Jakuba używa słowa niebo 532 razy w 502 różnych wersetach. Hebrajskie słowo zwykle tłumaczone jako „niebo”, שָׁמַיִם shamayim, jest formą rzeczownika liczby mnogiej, która dosłownie oznacza „wysokości”. Greckie słowo przetłumaczone jako „niebo” to οὐρανός ouranos (jest tym samym słowem, które było inspiracją dla nazwy planety Uran). Odnosi się do tego, co jest podniesione lub wzniosłe.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 8, 2019 | Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia systematyczna
Krytyka a osądzanie
Rzym. 14:10-12 Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo czemu lekceważysz swego brata? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa. Jest bowiem napisane: Jak żyję, mówi Pan, ugnie się przede mną każde kolano i każdy język będzie wysławiał Boga. Tak więc każdy z nas sam za siebie zda rachunek Bogu.
W tym fragmencie Słowa Bożego jesteśmy zachęcani do zaniechania oceny i krytyki uczynków innych chrześcijan. Nie oznacza to, że nie powinniśmy osądzać, piętnować i odrzucać grzechu, ale nie odnosi się to do oceny jakości i wartości życia innych braci w wierze.
Zbyt często jednak chrześcijanie dają się ponieść pragnieniu krytykowania innych, aby ich własne życie wydawało się być choćby nieco lepsze. Innymi słowy starają się zredukować prawie do zera innych braci, starając się w ten sposób wywyższyć samych siebie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 6, 2019 | Teologia systematyczna
Bóg istnieje od zawsze
Bóg jest odwieczną i samoistniejącą istotą. Nigdy nie było czasu, w którym Bóg nie istniał. On zawsze istniał i zawsze będzie istniał
Hebr. 13:8 Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.
Psalmista pisze:
Psalm 90:2 Zanim góry powstały, zanim stworzyłeś ziemię i świat, od wieków na wieki Tyś jest, o Boże!
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 8, 2018 | Teologia systematyczna
Części składowe człowieka
Mamy pełną świadomość, że chrześcijanin to coś więcej niż ciało. Oprócz zewnętrznego człowieka istnienieje przecież jeszcze to, co nazywamy wewnętrznym człowiekiem.
2 Kor. 4:16 Dlatego nie zniechęcamy się, bo chociaż nasz zewnętrzny człowiek niszczeje, to jednak ten wewnętrzny odnawia się z dnia na dzień
Jest to bardzo trafny podział. Zewnętrzny człowiek i wewnętrzny. Natomiast pogląd jakoby istniały trzy oddzielne części składowe człowieka, czyli duch, dusza i ciało zbudowany jest o źle zinterpretowane fragmenty Pisma. Ten błąd doktrynalny niesie za sobą również niebezpieczeństwo herezji i to niemałego kalibru.
(więcej…)
utworzone przez Reformator | paź 8, 2018 | Charyzmania, Teologia systematyczna
Wstęp
Tytułem naszego popołudniowego seminarium jest „Słowo od Boga? Ocena Współczesnego Daru Proroctw”.
Podtytuł w zasadzie definiuje cel sesji. Chcemy przyjrzeć się proroctwom współczesnego ruchu charyzmatycznego i porównać je ze Słowem Bożym. Na początku chciałbym wtrącić dygresję, wiele z materiału, którym będziemy się zajmować tego popołudnia można znaleźć w książce „Inny Ogień” (Strange Fire), którą otrzymacie jutro.
Jednak uważam za ważne, aby od początku zdefiniować kilka terminów. Jednym z nich jest „Charyzmatyk”.
(więcej…)
utworzone przez Reformator | paź 2, 2018 | Charyzmania, Teologia systematyczna
Wstęp
Dan. 9:24 Siedemdziesiąt tygodni wyznaczono nad twoim ludem i twoim świętym miastem na zakończenie przestępstwa, na zgładzenie grzechów i na przebłaganie za nieprawość, na wprowadzenie wiecznej sprawiedliwości, na wstrzymanie widzenia i proroctwa oraz na namaszczenie Najświętszego.
Dzisiejszego poranka będę miał przywilej rozważyć zagadnienie cesacjonizmu (wstrzymania niektórych darów Ducha Świętego)
Gdy wcześniej jedna osoba usłyszała jak mówiłem o cesacjonizmie, zdziwiona spytała „masz na myśli secesję z Unii?” Wprawdzie nasze czasy stały się złe i mieszkam w Teksasie (stan o silnych nastrojach separatystycznych)… ale na razie nie było o tym mowy.
Dzisiejszego poranka nie będziemy się zajmować sprawami polityki lecz biblijnym zagadnieniem cesacjonizmu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 14, 2018 | Teologia systematyczna
Wstęp
Aby mieć pełny obraz uniesienia Chrystusa do nieba, jakie Pan wydał polecenia, z kim się spotkał, jaka była kolejność rzeczy, rozważymy wszystkie dostępne bezpośrednie świadectwa tego wydarzenia. Pod uwagę weźmiemy następujące rozdziały ksiąg:
Na wstępie określić należy gdzie znajdowały się miejsca , o których będzie mowa oraz ich relacje względem siebie:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 27, 2018 | Teologia systematyczna
Misja służby
Przysłów 30:4 Któż wstąpił do nieba i zstąpił? Któż zebrał wiatr w swoje garście? Któż zgarnął wody do swej szaty? Któż utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest jego imię? A jakie jest imię jego Syna? Czy wiesz?
Mojżesz miał chwilowe spotkanie ze Świętym i im bardziej się zbliżał, tym bardziej się bał. Usłyszał głos Boga posyłającego go na misję, a jego lęk przerodził się w wątpliwości: „Kim jestem, że powinienem kontynuować tę misję?” A Bóg odpowiedział: „Będę z tobą”. On tak naprawdę nie odpowiedział na pytanie Mojżesza o tym, kim jest Mojżesz: Powiedział po prostu: „Nie przejmuj się tym, kim jesteś, bo będę z tobą”.
(więcej…)
