Konfesja Westminsterska 11.4-6 – O usprawiedliwieniu, część 2

utworzone przez | kwi 18, 2026 | Studium

Współczesny kontektst

Istnieje wiele herezji, które zaprzeczają usprawiedliwieniu otrzymywanemu przez wiarę, usprawiedliwieniu jakie wypracował dla nas Chrystus na krzyżu, jego zadośćuczynieniu i jego wypracowaniu sprawiedliwości przez całe życie, która zostaje nam przypisana. Do głównych nurtów, które są heretyckie i to ekstremalnie heretyckie należą

  • rzymski katolicyzm
    .
  • Arminianizm
    .
  • herezja Federalnej wizji
    .
  • herezja „Zbawienia panującego Pana”

Są to główne nurty heretyckie. Nauczanie każdevo z nich możemy podsumować w sposób następujący:

Rzymscy katolicy nauczają zbawienia czy też usprawiedliwienia z zadośćuczynienia Chrystusa oraz własnych uczynków grzesznika. Nauczają w związku z tym o tak zwanym grzechu śmiertelnym, który jest utratą łaski. Ten grzech śmiertelny spowodowany jest przez świadome przekroczenie przykazań w poważnej materii i przez to zniszczenie miłości w sercu, zerwanie relacji z Bogiem, czyli zerwanie komunii i unii z Chrystusem, pozbawienie się łaski uświęcającej, co prowadzi do duchowej śmierci. I to wymaga pojednania w sakramencie spowiedzi.

Katolik rodzi się na nowo przez chrzest wodny. Ksiądz go kropi wodą zmuszając Boga do odrodzenia kropionego człowieka. Potem popełniając grzech śmiertelny, na przykład nie przychodząc na mszę w niedzielę (to jest jeden z grzechów śmiertelnych) taki katolik umiera duchowo ale idzie się wyspowiadać i kapłan go ożywia na nowo przez tzw. sakrament spowiedzi. Potem katolik znowu coś zrobi śmiertelnie grzesznego, znowu umiera i potem znowu zostaje ożywiony przez spowiedź i tak aż do śmierci fizycznej.

Arminianie również odrzucają prawdę o usprawiedliwieniu wyłącznie przez zasługę Chrystusa, ustanawiając swoją wiarę jako warunek usprawiedliwienia. Konsekwentnie podstawą usprawiedliwienia grzesznika w systemie Arminian jest to jego własna wiara. Nie jest nią zasługa Chrystusa, której w ogóle już nie rozumieją i nie uznają, ale tylko i wyłącznie własna wiara grzesznika.

I w związku z tym również Arminianie wyznają swoistą formę śmiertelnego grzechu. Otóż utracalność łaski według herezji Arminian nie odbiega zbytnio od herezji rzymskiej, ponieważ w systemie tym, tak jak w rzymskim można łaskę utracić popadając w grzech. I tutaj dzieje się to na skutek świadomego, trwałego odwrócenia się od Boga odstępstwa i odzyskiwanie zbawienia jest możliwe przez pewien proces powrotu do Boga. Nie chodzi tu już o spowiedź sakramentalną księdzu, ale o to, że człowiek

  • musi mieć szczerą pokutę,
  • musi wzbudzić sobie żal za grzechy,
  • przyznać się do swojego błędu,
  • żałować za grzechy,
  • zdecydować o porzuceniu drogi odstępstwa,
  • musi ponownie wyznać wiarę,
  • musi ponownie oprzeć na Chrystusie,
  • musi ponownie ustanowić wiarę swoim fundamentem zbawienia
  • i współpracować z bożą łaską.

Zobaczmy jak wiele grzesznik musi zrobić aby odzyskać zbawinie. To znaczy, że Bóg i człowiek współpracują w zbawieniu człowieka.

Herezja federalnej naucza, że usprawiedliwienie jest z uczynków grzesznika, które są brane pod uwagę chociażby na Sądzie Ostatecznym jako podstawa usprawiedliwienia. I zgodnie y z wykładnią tej herezji tekst Jakuba 2:2 nauczający, że Abraham został usprawiedliwiony z uczynków interpretowany jest w sensie sądowniczym. Dla wyznawców herezji Jakub nie naucza o dowodzie usprawiedliwienia dla osób trzecich, że widzimy, że człowiek rzeczywiście został usprawiedliwiony, ponieważ dobrze postępuje.  Dla nich jest to podstawa jego usprawiedliwienia. I tutaj jest to świadome zaprzeczenie doktrynie usprawiedliwienia przez Chrystusa, które odbyło się na krzyżu.

Herezja Zbawienia panującego Pana, której jednym z głównych promotorów był zmarły, na szczęście już John MarcArthur. za którym poszedł niemal cały pseudo-reformowany świat, który na szczęście już nie może więcej głupoty włożyć do tej teologii tak zwanej reformowanej, która reformowana była tylko z nazwy, ta herezja również zaprzecza usprawiedliwieniu przez Chrystusa.

W tym systemie usprawiedliwienie jest przez wiarę uczynkową, definiowaną jako wyrzeczenie się samego siebie. To jest podstawa tego systemu. Podsatwą usprawiedliwienia grzesznika jest jego własna wiara, której elementem jest porzucenie samego siebie dla Chrystusa. Herezja nazywa to warunkiiem sine qua non zbawczej wiary.

Tutaj wiara stała się podstawą usprawiedliwienia grzesznika, a w tej wierze podstawą usprawiedliwienia są własne uczynki grzesznika.

I to są takie główne grzechy i herezje, które nękają współczesny tak zwany kościół. Choć w zasadzie zarówno Arminianie, jak i rzymscy katolicy, jak i herezja Federalnej wizji, jak i herezja Zbawienia panującego Pana wszystkie przyjmują pozory chrześcijaństwa są chrześcijaństwem tylko z nazwy. To synagoga szatana.

I w jaki sposób radzi sobie z tym Konfesja Westminsterska?

Konfesja Westminsterska 11.4

IV. Bóg odwiecznie postanowił usprawiedliwić wszystkich wybranych,[a] a Chrystus, gdy nadszedł czas, umarł za ich grzechy i zmartwychwstał dla ich usprawiedliwienia:[b] niemniej jednak nie są oni usprawiedliwieni, dopóki Duch Święty w stosownym czasie nie zastosuje do nich Chrystusa.[c]

[a] Bóg odwiecznie postanowił usprawiedliwić wszystkich wybranych,

Rzym. 8:30 Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych też uwielbił.

Gal. 3:8 A Pismo, które przewidziało, że Bóg z wiary będzie usprawiedliwiał pogan, wcześniej ogłosiło ewangelię Abrahamowi: W tobie będą błogosławione wszystkie narody.

1 Piotra 1:2 Wybranych według uprzedniej wiedzy Boga Ojca, przez uświęcenie Ducha dla posłuszeństwa i pokropienia krwią Jezusa Chrystusa. Łaska i pokój niech się wam pomnożą.

1 Piotra 1:19-20 19. Lecz drogą krwią Chrystusa jako baranka niewinnego i nieskalanego; 20. Przeznaczonego do tego przed założeniem świata, a objawionego w czasach ostatecznych ze względu na was.

[b] a Chrystus, gdy nadszedł czas, umarł za ich grzechy i zmartwychwstał dla ich usprawiedliwienia:

Rzym. 4:25 Który został wydany z powodu naszych grzechów i wstał z martwych z powodu naszego usprawiedliwienia.

Gal. 4:4-5 4. Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem; 5. Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.

1 Tym. 2:6 Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.

[c] niemniej jednak nie są oni usprawiedliwieni, dopóki Duch Święty w stosownym czasie nie zastosuje do nich Chrystusa.*

Gal. 2:16 Wiedząc, że człowiek nie jest usprawiedliwiony z uczynków prawa, ale przez wiarę w Jezusa Chrystusa, i my uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusa, a nie z uczynków prawa, dlatego że z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało.

Kol. 1:21-22 21. I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami umysłem w niegodziwych uczynkach, teraz pojednał; 22. W jego doczesnym ciele przez śmierć, aby was przedstawić jako świętych, nieskalanych i nienagannych przed swoim obliczem;

Tyt. 3:4-7 4. Lecz gdy się objawiła dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela, względem ludzi; 5. Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego; 6. Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela; 7. Abyśmy, usprawiedliwieni jego łaską, stali się dziedzicami zgodnie z nadzieją życia wiecznego.

*Uwaga: Konfesja nie precyzuje, że chodzi o usprawiedliwieniu w naszych umysłach, które odbywa się przez wiarę. Faktyczne usprawiedliwienie odbyło się przede wszystkim na krzyżu i jest związane z przedwiecznym dekretem. Przed założeniem świata zostało poręczone przez Chrystusa, ale faktyczne usprawiedliwienie odbyło się na krzyżu. Jednocześnie odbywa się w naszych umysłach przez wiarę, oraz za każdym razem, gdy wyznajemy grzechy, ale nie jest to w sensie sądowniczym. A w sensie sądowniczym nasze usprawiedliwienie będzie miało jeszcze miejsce w czasie ogłoszenia werdyktu, że jesteśmy niewinni wszystkich grzechów, za które Chrystus zapłacił na krzyżu. Odnosimy się tutaj zatem do doktryny wiecznego usprawiedliwienia.

Konfesja Westminsterska 11.5

V. Bóg nieustannie odpuszcza grzechy tym, którzy są usprawiedliwieni; [a] i chociaż nigdy nie mogą utracić stanu usprawiedliwienia,[b] to jednak z powodu swoich grzechów mogą popaść w ojcowski gniew Boga i nie otrzymać światła Jego oblicza, dopóki się nie ukorzą, nie wyznają swoich grzechów, nie poproszą o przebaczenie i nie odnowią swojej wiary i upamiętania.[c]

[a] Bóg nieustannie odpuszcza grzechy tym, którzy są usprawiedliwieni

Mat. 6:12 I przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili.

1 Jana 1:7 A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

1 Jana 1:9 Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości.

1 Jana 2:1-2 1. Moje dzieci, piszę wam to, abyście nie grzeszyli. Jeśli jednak ktoś zgrzeszy, mamy orędownika u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. 2. I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.

[b] i chociaż nigdy nie mogą utracić stanu usprawiedliwienia

Łuk. 22:32 Lecz ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty zaś, gdy się nawrócisz, utwierdzaj swoich braci.

Jan 10:28 A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.

Hebr. 10:14 Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.

[c] to jednak z powodu swoich grzechów mogą popaść w ojcowski gniew Boga i nie otrzymać światła Jego oblicza, dopóki się nie ukorzą, nie wyznają swoich grzechów, nie poproszą o przebaczenie i nie odnowią swojej wiary i upamiętania

Psalm 32:5 Wyznałem ci swój grzech i nie kryłem mojej nieprawości. Powiedziałem: Wyznam moje występki PANU, a ty przebaczyłeś nieprawość mego grzechu. Sela.

Psalm 51:7-12 7. Oczyść mnie hizopem, a będę oczyszczony; obmyj mnie, a stanę się bielszy od śniegu. 8. Daj mi usłyszeć radość i wesele; niech się rozradują kości, które skruszyłeś. 9. Odwróć swe oblicze od moich grzechów i zgładź wszystkie moje nieprawości. 10. Stwórz we mnie serce czyste, o Boże, i odnów we mnie ducha prawego. 11. Nie odrzucaj mnie sprzed twego oblicza i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego. 12. Przywróć mi radość twego zbawienia i wesprzyj mnie duchem ochoczym.

Psalm 89:31-33 31. Jeśli moje ustawy znieważą, a moich przykazań nie będą przestrzegać; 32. Wtedy ukarzę rózgą ich przestępstwo, a ich nieprawość biczami. 33. Ale nie odbiorę mu mojego miłosierdzia ani nie zawiodę w mojej wierności.

Mat. 26:75 I przypomniał sobie Piotr słowa Jezusa, który mu powiedział: Zanim kogut zapieje, trzy razy się mnie wyprzesz. Wyszedł na zewnątrz i gorzko zapłakał.

Łuk. 1:20 I będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, dlatego że nie uwierzyłeś moim słowom, które się wypełnią w swoim czasie.

1 Kor. 11:30-32 30. Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. 31. Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni. 32. Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.

Konfesja Westminsterska 11.6

VI. Usprawiedliwienie wierzących w czasach Starego Testamentu było pod każdym względem tożsame z usprawiedliwieniem wierzących w czasach Nowego Testamentu. [a]

[a]

Rzym. 4:22-24 22. Dlatego zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. 23. A nie tylko ze względu na niego samego napisano, że zostało mu to poczytane; 24. Ale i ze względu na nas, którym ma być poczytane, którzy wierzymy w tego, który wskrzesił z martwych Jezusa, naszego Pana;

Gal. 3:9 Tak więc ci, którzy są z wiary, dostępują błogosławieństwa wraz z wierzącym Abrahamem.

Gal. 3:13-14 13. Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem (bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie); 14. Aby błogosławieństwo Abrahama w Chrystusie Jezusie przeszło na pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha.

Hebr. 13:8 Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.

Rzym. 3:25 Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby zadeklarować swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;

Hebr. 9:15 I dlatego jest pośrednikiem nowego przymierza, ażeby przez śmierć poniesioną dla odkupienia występków, popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy zostali powołani, otrzymali obietnicę wiecznego dziedzictwa.

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email