utworzone przez Reformowani | kwi 15, 2019 | Charyzmania, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Wiara krwi
Żyjemy w czasach, gdy mówienie o krwi, o jej przelewaniu, brzmi nie tylko archaicznie, kojarząc się przede wszystkim ze średniowieczem, ale również odbierane jest jako ofensywne, okrutne, nawiązujące do używania przemocy. Musimy jednak przyznać, że nasza wiara chrześcijańska jest wiarą krwi – opartą na krwi Jezusa Chrystusa. Bez tej krwi nie byłoby naszej wiary, nie mielibyśmy przebaczenia, usprawiedliwienia i w konsekwencji zbawienia wiecznego.
Hebr. 9:12 Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 15, 2019 | Greka Koine
Poprawki w tłumaczeniu
Różne zastosowania przedimek określony ὁ ho i spójnika και kai wyrażone w pięciu ostatnich regułach i ich wyjątkach, muszą obszernie zilustrować każdemu uważnemu czytelnikowi różnicę i szczegółowość tych zdań, które podlegają pierwszej zasadzie głównej; i dlatego można teraz bardziej pewnie wskazać kilka ważnych poprawek, które powinny być dokonane w tłumaczeniu Nowego Testamentu, jeśli kilka zdań, które wchodzą w zakres pierwszej zasady, będą należycie rozważone – poprawki, które mogą być sprawiedliwie bronione, przez autorytet kilku przykładów, z których te zasady zostały utworzone.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 12, 2019 | Charyzmania, Sabatarianie i legaliści
Co to za religia?
W dobie niespotykanego ataku na prawdę, gdzie ilość herezji dorównuje a nawet przewyższa czasy Pierwszego Kościoła, warto spojrzeć nieco retrospektywnie na to, co już zostało odpowiednio zidentyfikowane jako kult – po to aby wiedzieć co tym kultem jest i dziś.
Poniżej przedstawione zostaną pewne punkty określające kult, w którym praktykowane są:
1. Wiara w pozabiblijne objawienie
2. Nakaz zachowywania przepisów Prawa
3. Wybiórcze traktowanie Prawa (nie wszystko trzeba z niego zachowywać)
4. Odrzucenie Boskości Chrystusa
5. Odrzucenie Listów Pawła
6. Uznają, że wierzący może posiadać demony, dokonują ich egzorcyzmów
Rzeczywiście ze względu na mieszankę doktrynalną w pierwszym momencie ciężko zidentyfikować o kim mowa oraz jakie ta religia posiada źródło. Widzimy tutaj synkretyzm opartej o gnostycyzm herezji zielonoświątkowej oraz judaistycznego legalizmu połączone z absurdalną neoortodoskją. Ale, dzięki Bogu, udało się…
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 10, 2019 | Teologia reformowana
Dlaczego wierzymy, że Pan Jezus umarł tylko za wybranych?
Ewangelia – dobra nowina o nowym przymierzu – jest obecna w tym świecie od Chrystusa. A jednak istnieją całe narody, które jej nie znają. Gdyby Bożym zamierzeniem było zbawienie wszystkich ludzi, pod warunkiem że uwierzą, to Ewangelia powinna dotrzeć do wszystkich ludzi.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 9, 2019 | Egzegezy, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Kol. 1:6 [Ewangelia] Która dotarła do was, jak i na cały świat, i wydaje owoc, tak jak u was od dnia, w którym usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie;
Najbliższy kontekst
Pierwszy rozdział Listu do Kolosan składa się z kilku głównych sekcji. Zaraz po pozdrowieniach (wersy 1-3) pojawia się fragment, którego motywem przewodnim jest ewangelia i jej dzieło (wersy 4-8), gdzie sercem rozważania jest wers 6
4. Odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze w Chrystusa Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych;
5. Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie. O niej to przedtem słyszeliście w słowie prawdy ewangelii;
6. Która dotarła do was, jak i na cały świat, i wydaje owoc, tak jak u was od dnia, w którym usłyszeliście i poznaliście łaskę Boga w prawdzie;
7. Jak też nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was;
8. Który też oznajmił nam waszą miłość w Duchu.
Zgodnie z kontekstem możemy odczytać siedem cech ewangelii:
- otrzymywana jest przez wiarę, która jest pełnym przekonaniem i zaufaniem: Odkąd usłyszeliśmy o waszej wierze
- skutkuje miłością będącą dziełem Ducha Świętego: o miłości względem wszystkich świętych; Oznajmił nam waszą miłość w Duchu.
- spoczywa na nadziei: Z powodu nadziei odłożonej dla was w niebie
- idzie na cały świat: Która dotarła do was, jak i na cały świat
- daje stały wzrost: wydaje owoc,
- jest osadzona w prawdzie: poznaliście łaskę Boga w prawdzie;
- jest głoszona przez ludzi: nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa.
Wcześniej rozważonym sednem ewangelii jest śmierć i zmartwychwstanie (Dzieje 4:10) – ofiara Chrystusa na krzyżu (Filip. 2:8), która zadośćuczyniła Bogu za grzechy (Rzym. 4:25; 1 Kor. 15:3; Gal. 1:4, 1 Piotra 2:24) wybranych luidzi z całego świata (Obj. 5:9; Rzym. 3:25; 1 Jana 2:2; 4:10) czyniąc ich rzeczywiście (a nie potencjalnie) zbawionymi (Kol. 1:13; Hebr. 6:18-20; Rzym. 8:28-30; Efez. 2:5-6 ) a tym samym przeniesionymi do królestwa niebieskiego.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 8, 2019 | Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia systematyczna
Krytyka a osądzanie
Rzym. 14:10-12 Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo czemu lekceważysz swego brata? Wszyscy bowiem staniemy przed trybunałem Chrystusa. Jest bowiem napisane: Jak żyję, mówi Pan, ugnie się przede mną każde kolano i każdy język będzie wysławiał Boga. Tak więc każdy z nas sam za siebie zda rachunek Bogu.
W tym fragmencie Słowa Bożego jesteśmy zachęcani do zaniechania oceny i krytyki uczynków innych chrześcijan. Nie oznacza to, że nie powinniśmy osądzać, piętnować i odrzucać grzechu, ale nie odnosi się to do oceny jakości i wartości życia innych braci w wierze.
Zbyt często jednak chrześcijanie dają się ponieść pragnieniu krytykowania innych, aby ich własne życie wydawało się być choćby nieco lepsze. Innymi słowy starają się zredukować prawie do zera innych braci, starając się w ten sposób wywyższyć samych siebie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 4, 2019 | Teologia reformowana
Rzym. 3:10-12 Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; Niema rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.
Synopis
W tym artykule będziemy mieli trochę historii, trochę doktryny, potem trochę wyjaśnienia biblijnego, które pokaże, że doktryna jest prawdziwa, a na koniec trochę aplikacji. Ponieważ tym artykułem chcę rozpocząć serię pięciu artykułów, aby rozpocząć musimy przenieść się trochę w przeszłość.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 3, 2019 | Chrześcijańska moralność, Reformowany światopogląd
Boży ład dla młodszych kobiet
Otwórzmy nasze Biblie na Tytusa, rozdział 2. W naszym studium drugiego rozdziału Tytusa, rozważamy go, pod tytułem „cechy zdrowego Kościoła”. W rozdziale tym, Apostoł Paweł daje instrukcje Kościołowi, w jaki sposób ma siebie prowadzić. Kieruje swoje pouczenia do starszych mężczyzn, starszych kobiet, młodszych kobiet, młodszych mężczyzn, selekcjonując każdą grupę wewnątrz Kościoła oraz dając im wskazówki i dokładne instrukcje, w sposób fundamentalny.
To niezwykle istotne, dla życia Kościoła, nie tylko dla jego wewnętrznego zdrowia, ale i w byciu świadectwem. Mówi w wersecie 5, że ta instrukcja jest „aby nie bluźniono słowu Bożemu”.
wers 8 aby ten, kto się sprzeciwia, był zawstydzony, nie mając o was nic złego do powiedzenia.”
.
wers 10 aby we wszystkim zdobili naukę Boga, naszego Zbawiciela.
To są sprawy ewangelizacyjne. Chcemy aby Słowo Boże było poważane; chemy, aby przeciwnicy Chrześcijaństwa zamilkli; oraz chcemy by Bóg, nasz Zbawca był uczczony. Aby to zrobić musimy prowadzić się na sposób pobożny. Oznacza to, że starsi mężczyźni mają zachowywać się w określony sposób, podobnie starsze kobiety, a także w określony sposób, mają zachowaywać się młodzi mężczyźni i młode kobiety.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 1, 2019 | Charyzmania, Zgubna droga
Boże prawo duchowe
Rzym. 2:6-10 6 [Bóg] odda każdemu według jego uczynków: 7 Tym, którzy przez wytrwanie w dobrym uczynku szukają chwały, czci i nieśmiertelności, odda życie wieczne; 8 Natomiast swarliwym i nieposłusznym prawdzie, lecz posłusznym niesprawiedliwości, odda zapalczywość i gniew. 9 Utrapienie (θλῖψις thlipsis) i ucisk (στενοχωρία stenochoria) odda duszy każdego człowieka, który popełnia zło, najpierw Żyda, potem i Greka; 10 A chwałę, cześć i pokój każdemu, kto czyni dobro, najpierw Żydowi, potem i Grekowi.
.
θλῖψις thlipsis – prześladowanie, choroba, opresja, tu: odnosi się do stanu wewnętrznego człowieka, zatem mowa o wewnętrznym przeżyciu
στενοχωρία stenochoria – boleść, udręczenie, brak miejsca
Bóg obiecał, że utrapienie i ucisk będą towarzyszami ludzi, którzy podążają za kłamstwem. Zło – matka niesprawiedliwości, która jest nierozerwalnie powiązaną z nieprawdą – jest podstawą Bożego sądu nad grzesznikiem:
- wiecznego: w postaci potępienia
- doczesnego: w postaci wewnętrznej, umysłowej boleści, udręki, choroby
Innymi słowy, jeśli człowiek staje się aktywnym członkiem fałszywego kultu jego stan umysłowy będzie ulegał degradacji prowadząc nawet do rozmaitych mentalnych chorób o podłożu duchowym. Jest to równia pochyła, zgodna z inną duchową zasadą: bałwochwalstwo kończy się deprawacją umysłu (por. Rzym. 1:28-32), a to, przy braku upamiętania, dowodzi wiecznego potępienia.
Czy zatem zielonoświątkowcy czczący innego ducha, idola podającego się za Ducha Świętego (2 Kor. 11:4), oraz ofiarujący Bogu fałszywe uwielbienie, inny ogień (3 Mojż. 10:1-2) bełkotu, popularnie znany jako modlitwa na językach, doświadczają Bożego utrapienia i ucisku, przez co częściej zapadają na choroby umysłowe?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 29, 2019 | Egzegezy, Teologia historyczna, Teologia reformowana
2 Kor. 4:3-4
.
3. A jeśli nasza ewangelia jest zakryta, to jest zakryta dla tych, którzy giną;
4. W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej ewangelii Chrystusa, który jest obrazem Boga.
Ciągłość interpretacji?
Zdecydowana większość tłumaczeń Pisma Świętego w wersie 4 będzie używać zwrotu bóg tego świata prowadząc czytelnika do konkluzji, że to szatan zaślepia umysły niewierzących. I jeśliby przedstawić inną możliwość tłumaczenia, tj. Bóg tego świata, zdaje się że większość osób czytających Biblię doznałoby szoku. Czy jednak zawsze tłumaczono ten fragment w sposób jak czynione jest to współcześnie?
Odpowiedź brzmi NIE.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 27, 2019 | Teologia historyczna
Osoba heretyka
Marcjon z Synope (gr. Μαρκίων Σινώπης Markion Zinopes) był synem biskupa Pontu, żył w latach 85 – 160 a.d. i prawdopodobnie zajmował się żeglarstwem. Swoją zwodzicielską działalność rozpoczął ok. 144 a.d. zatem w czasach takich Ojców Kościoła jak:
- Polikarp ze Smyrny (69 – 155 a. d.)
- Ireneusz z Lyonu (130 – 202 a.d.)
- Justyn Męczennik (100 – 165 a.d.)
- Klemens Aleksandryjski (150 – 215 a.d.)
- Tertulian (160 – 240 a.d.)
- Atenagoras z Aten (133 – 190 a.d.)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 27, 2019 | Teologia reformowana
Mat. 26:28 To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów.
W Mat. 26:28 Pan Jezus mówi o swojej „krwi nowego przymierza”. Nowe przymierze jest nowym porozumieniem lub kontraktem, który Bóg sporządził po to, by zbawić ludzi. Porozumienie to zostało zawarte kosztem przelanej krwi Chrystusa i odnosi się tylko do tych, których ono dotyczy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 26, 2019 | Greka Koine
Przypomnienie pierwszej reguły
Pierwsza reguła gramatyczna w jasny i precyzyjny sposób dowodzi, że Jezus Chrystus to Bóg Jahwe, Syn lecz nie Ojciec, tym samym potwierdza ona doktrynę Trójjedyności Boga i rozbija w pył heretyckie nauki antytrynitarian.
Definicja: Kiedy spójnik łączny καί kai łączy dwa rzeczowniki w tym samym przypadku, [viz. rzeczowniki (materialne lub przymiotnikowe lub przymiotniki / imiesłowy) opisu osobistego odnoszące się do urzędu, godności, powinowactwa lub związku oraz atrybutów, właściwości lub jakości, dobrych lub złych, jeśli przedimek określony ὁ ho lub którykolwiek z jego przypadków poprzedza pierwszy tych rzeczowników, przymiotników lub imiesłów i nie jest powtarzany przed drugim rzeczownikiem, przymiotnikiem lub imiesłowem, ten ostatni odnosi się zawsze do tej samej osoby, która jest wyrażana lub opisywana przez pierwszy rzeczownik, przymiotnik lub imiesłów: tj. oznacza dalszy opis osoby o tej samej nazwie.
Konstrukcja gramatyczna
.
przedimek określony / pierwszy rzeczownik / spójnik καί kai / drugi rzeczownik
.
Chrystus to Wielki Bóg i Zbawiciel
Tyt. 2:13 Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;
- Oba rzeczowniki są w tym samym przypadku (dopełniacz)
- Przedimek określony poprzedza pierwszy rzeczownik
- Drugi rzeczownik nie jest poprzedzany przez przedimek określony
- Drugi rzeczownik odnosi się do tej samej osoby, która jest opisywana przez pierwszy (Wielki Bóg to ta sama osoba co Zbawiciel czyli Jezus Chrystus)
.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 15, 2019 | Egzegezy, Rzymski katolicyzm, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Katolicki młot na protestantów?
Powszechnie, gdy dyskusja o odnowie przez chrzest pojawia się pomiędzy protestantami i katolikami, katolik szybko wskazuje na Tytusa 3:5, aby argumentować o odnowie przez chrzest wodny. Zakłada się, że ten fragment mówi tak jasno i spokojnie o byciu odnowionym przez wodę chrztu, że staje się młotem w dyskusji. Próba przedyskutowania fragmentów, które mówią o odrodzeniu będącym aktem Boga samego poza kontekstem rytuału, staje się nieistotna. Staje się to, więc, przykładem dochodzenia do wniosku zanim się go udowodni.
Często podaje się różne argumenty, aby umocnić kontrolę nad tym fragmentem:
- Słowo na obmycie może być również przetłumaczone jako woda lub jest używane w kontekście rytualnego oczyszczenia
- Wszyscy ojcowie Kościoła wierzyli w to, a byli ekspertami w grece, łacinie itd.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 15, 2019 | Chrześcijańska moralność, Reformowany światopogląd
Umyślna ślepota pastorów?
Izaj. 56:10 Jego stróżowie są ślepi wszyscy, nic nie wiedzą, wszyscy są niemymi psami, nie mogą szczekać; są ospali, leżą, kochają drzemać.
Po podpisaniu przez prezydenta Warszawy Deklaracji LGBT+, we wszystkich mediach rozpoczęła się burzliwa dyskusja na temat tej Deklaracji i ruchu LGBT.
Dziwi mnie to, że są pastorzy, którzy nie potrafią zauważyć, że aktywiści LGBT dążą do narzucenia społeczeństwu postaw, które są w jawnym buncie wobec Boga i porządku społecznego i moralnego, który ustanowił.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 14, 2019 | Sabatarianie i legaliści, Zgubna droga
Bóg nie podlega prawu
Bóg jest dobry (Łuk. 18:19) a wszystko co Bóg czyni jest dobre (2 Sam. 10:12). On jest wzorem dobra, niedościgłym i nieosiągalnym dla stworzenia. Bóg jest też autorem wszelkiego prawa, jakimi rządzi się stworzenie. Prawo powstało nie dla Boga lecz dla stworzenia, aby Bogu przynieść chwałę (por. Kol. 1:16) Z tego wypływa prosty wniosek, że Bóg jako twórca prawa nie podlega mu. Gdyby było inaczej powstałby tutaj paradoks: czemu miałby podlegać Bóg przed stworzeniem prawa? Jakim zasadom? Bóg jest nieograniczony przez prawo.
A to oznacza, że przed wcieleniem Chrystus, wieczny Syn Boży, druga Osoba Trójcy, również prawu nie podlegał (to Chrystus stworzył wszelkie prawo (Kol. 1:15-16).
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 13, 2019 | Hamartiologia: nauka o grzechu
Szatan jest ograniczoną i stworzoną istotą.
Ezech. 28:13-15 13 Byłeś w Edenie, ogrodzie Bożym; twoim nakryciem był wszelki drogi kamień: karneol, topaz i jaspis, chryzolit, onyks i beryl, szafir, karbunkuł i szmaragd oraz złoto. Wykonanie twoich bębenków i fletów zostało przygotowane w dniu, kiedy zostałeś stworzony. 14 Ty jesteś namaszczonym cherubinem nakrywającym; ja cię ustanowiłem. Byłeś na świętej górze Boga, przechadzałeś się wśród kamieni ognistych. 15 Byłeś doskonały w swoich drogach od dnia, kiedy zostałeś stworzony, aż znalazła się w tobie nieprawość.
On nie jest boski. I chociaż może być
to nadal odpowiada przed Królem królów i Panem panów
1 Tym. 6:15 błogosławiony i jedyny Władca, Król królów i Pan panów;
.
Obj. 17:14 Oni będą walczyć z Barankiem, a Baranek ich zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów, a ci, którzy są z nim, są powołani, wybrani i wierni.
.
Obj. 19:16 A na szacie i na biodrze ma wypisane imię: Król królów i Pan panów
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 12, 2019 | Egzegezy, Rzymski katolicyzm, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Synergizm uczynków i wiary?
Jakuba 2:24 Widzicie więc, że człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary.
Jeśli oderwać z kontekstu stwierdzenie zawarte w tekście Listu Jakuba faktycznie człowiek nieumocniony przez Ducha Świętego może dojść do wniosku, że zbawienie jest pochodną wiary i uczynków. Rzymski katolik widzi powyższy tekst następująco:
człowiek zostaje usprawiedliwiony z uczynków, a nie tylko z wiary.
Tego typu interpretacja nie tylko jest sprzeczna z najbliższym kontekstem, ale także zaprzecza całokształtowi nauki Słowa Bożego w temacie zbawienia. Czyniąc zbawienie zależnym od uczynków człowieka jeśli o człowieka chodzi to drzwi do nieba i społeczności z Bogiem zostają zamknięte. Bogu zaś zostaje odebrana chwała za zbawienie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 9, 2019 | Rzymski katolicyzm, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana, Zgubna droga
„Kto ma być zbawiony będzie. Ale to Bóg wie, kto konkretnie to jest, a kto nie, my nie… nasza pewność nie jest argumentem.” – Janusz Kucharczyk, wykładowca WBST
Ewangelia kontra fałszywa religia
Ewangelia jest jasna, prosta i nie posiada dwuznaczności. Słowo Chrystusa to tak – tak i nie – nie. Niejednoznaczność to cecha fałszywej religii. Fałszywa religia będzie nauczać, że żaden człowiek nie może wiedzieć czy jest zbawiony. Owszem, herezja nie musi koniecznie zaprzeczać możliwości zbawienia, lecz postawi każdego wyznawcę w pozycji całkowitej niepewności. Innymi słowy, ten kto tkwi w fałszywej religii będzie nauczany, że nie może wiedzieć na pewno, czy jest zbawiony.
Oto słowa diabła:
„Chociaż nasze osobiste zbawienie nie jest zapewnione, wciąż musimy w nie mieć nadzieję. W Biblii św. Paweł używa zwrotów: „nadziei zbawienia” lub „nadziei na życie wieczne” . Gdybyśmy mieli pewność o niebie, to nie byłoby potrzeby nadziei. Nadzieja to nie to samo, co pewność.
.
Nadzieja jest ufnym oczekiwaniem błogosławieństwa Bożego i uszczęśliwiającego oglądania Boga; jest także lękiem przed obrażeniem miłości Bożej i spowodowaniem kary. [kkk 2090]”
.
Źródło
Ujmując to inaczej według Rzymu nadzieja jest dwuznaczna: z jednej strony to oczekiwanie na zbawienie, nie w sensie pewności lecz w sensie życzeniowym, z drugiej strony nadzieja to strach przed Bożą karą.
- zbawienie i zatracenie wierzącego są tak samo prawdopodobne
/
- to prowadzi do braku pewności co do stanu, w jakim człowiek się znajduje
.
- nikt nie może być pewnym swojego zbawienia, tak samo jak nikt nie może być pewny swojego potępienia
Nauka reprezentowana przez Rzym oraz przez Janusza Kucharczyka mają to samo źródło i nie jest nim Chrystus.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | mar 6, 2019 | Teologia systematyczna, Teologia właściwa: nauka o Bogu
Bóg istnieje od zawsze
Bóg jest odwieczną i samoistniejącą istotą. Nigdy nie było czasu, w którym Bóg nie istniał. On zawsze istniał i zawsze będzie istniał
Hebr. 13:8 Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.
Psalmista pisze:
Psalm 90:2 Zanim góry powstały, zanim stworzyłeś ziemię i świat, od wieków na wieki Tyś jest, o Boże!
(więcej…)
