utworzone przez Reformowani | sie 23, 2019 | Egzegezy, Teologia reformowana
Wers 17 Przeznaczenie faraona
17. Pismo bowiem mówi do faraona: Po to właśnie cię wzbudziłem, aby okazać na tobie swoją moc i żeby moje imię było głoszone po całej ziemi.
„Albowiem Pismo mówi faraonowi” – a potem mamy kolejny cytat z innego tekstu Starego Testamentu
.
„W tym właśnie celu” – Bóg miał cel, to nie był cel faraona, Na ten właśnie cel wzbudziłem cię – zrobiłem to Ktoś powie: „Och, ale Faraon miał wszystkie te wybory”. Tak. I właśnie „W tym celu wzbudziłem cię”. Teraz, ludzie, jeśli przysypiacie, dostrójcie się tu na chwilę, ponieważ muszę rzucić wyzwanie każdemu z was, którzy czytają. Ty, jeśli chcesz zrozumieć, czego Pismo Święte uczy o tym, musisz mieć te same priorytety, które Bóg ma. I musisz zadać sobie pytanie: „Co jest dla mnie najważniejsze?” Ponieważ Bóg powiedział, że powodem, dla którego wzbudził Faraona, było
„zademonstrowanie na nim Jego mocy i żeby Jego imię było głoszone po całej ziemii” – Chcę więc zapytać wszystkich, którzy nazywają siebie wierzącymi chrześcijanami, gdzie w omawianym wersie na liście priorytetów jest demonstracja Bożej mocy i głoszenie Jego imienia po całej ziemi? W tekście nie ma nic na temat wolnej woli człowieka, prawda? Nic tam nie ma o sprawianiu, aby ludzie czuli się dobrze w sobie, nic o zaspokajaniu odczuwanych przez nich potrzeb. Demonstracja Bożej mocy i głoszenie Jego imienia, to nie są wielkie priorytety dla ogromnej większości ludzi, którzy nazywają się dzisiaj chrześcijanami. Nie powinno więc nas wcale dziwić, że ogromna większość tych ludzi nie lubi tego, co List do Rzymian rozdz. 9 ma do powiedzenia.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 22, 2019 | Ekumenizm
Orwell wymięka
Przysłów 12:22 Wargi kłamliwe budzą odrazę w PANU, a ci, którzy postępują w prawdzie, podobają mu się.
Kto nie czytał, powinien, ponieważ rzeczywistość przewidziana przez Georga Orwella w książce pt. 1984 dzieje się na naszych oczach. W świecie wymyślonym przez autora istniały instytucje, których nazwy były w zasadzie antonimami tego, czym naprawdę się zajmowały. I tak np. Ministerstwo Pokoju prowadziło wojny i wymyślało nowe rodzaje broni. Ministerstwo Miłości było tajną policją, gdzie leczenie nieposłusznych obywateli polegało na torturach i praniu mózgu. Ale najciekawszą z nich była inna organizacja:
„Ministerstwo Prawdy (Miniprawd) (w przekładzie J. Mieroszewskiego – Prawdomin) – fikcyjne ministerstwo z książki George’a Orwella Rok 1984. Ministerstwo zajmowało się nieustannym fałszowaniem informacji o przeszłości, a także tworzeniem literatury, filmów i innych produktów rozrywkowych przeznaczonych dla Proli. Dzięki działaniom tego ministerstwa możliwe było ciągłe okłamywanie obywateli ponieważ fałszowało ono wszystkie dowody świadczące o kłamstwach lub pomyłkach Partii i Wielkiego Brata.”- źródło
Metody stosowane przez Ministerstwo Prawdy zostały zaadaptowane przez ewangelikalnych przywódców. Poniżej dowód:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 21, 2019 | Chrześcijańska moralność, Reformowany światopogląd
Wstęp
Zbliża się okrągła rocznica rozpoczęcia Drugiej Wojny Światowej. Jak zwykle pojawi się wiele artykułów oraz memów za i przeciw. Jednak to nie wystarczy dla dojrzałego człowieka. Warto zastanowić się nad wymiarem zniszczenia, implikacjami dla nas żyjących dzisiaj i nad wpływem tej wojny dzisiaj na nasze codzienne myślenie. Jednocześnie należy oderwać się od popularnego myślenia i retoryki nawzajem zwalczających się ugrupowań politycznych i grup wyznaniowych bazujących na uproszczonym pojmowaniu pojęć ”Bóg, Honor, Ojczyzna”
W zamian należy pochylić się nad historią, spróbować wyobrazić siebie w tamtych czasach i przenieść mądrość jaka z tego wypływa w odniesieniu do dzisiejszego czasu
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 20, 2019 | Islam
Wypaczona Biblia
Nasi przyjaciele wyznający księżycowego bożka i praktykujący kult kamienia z Kaaba podważają autorytet Biblii twierdząc, że zawiera ona w sobie błędy, iż została zmieniona przez ludzi. Kanoniczna tradycja Sahih Muslim naucza: „ludzie Księgi (Żydzi i chrześcijanie), jak Bóg spokrewnieni z tobą, wymienili to, co Bóg napisał, zmieniając księgę swymi rękami.” Podobne twierdzenia znajdziemy np. w surze 3:78
3:78 A wśród nich są tacy, którzy wypaczają Księgę swoją mową, tak abyście uważali, że to należy do Księgi, a to przecież nie należy do Księgi. Oni mówią: „To pochodzi od Boga” – a przecież to nie pochodzi od Boga. I mówią przeciw Bogu kłamstwo, wiedząc o tym.
Oto jeden z „dowodów” jaki islamscy apologieci przedstawiają skutecznie zwodząc serca, które nie należą do Pana Jezusa. Pisownia argumentacji zachowana.
Podchwytliwe pytanie muzułmanzarz
„Kto miał zostać złożony w ofierze przez proroka Abrahama (pokój z nim)? Który z jego synów? Izmael czy Izaak (pokój z nimi)?
.
Jak wiemy muzułmanie uważają, że to był Ismail (Izmael), a chrześcijanie oraz wyznawcy Judaizmu, że to był Iskhak (Izaak).”
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 16, 2019 | Teologia reformowana
Jest prawdą, że słowo zaspokojenie nie zostało użyte w angielskiej Biblii w odniesieniu do śmierci Chrystusa, ale znaczenie tego słowa tj. „pełna zapłata tego, co dłużnik jest winien wierzycielowi” jest myślą często używaną w Nowym Testamencie, kiedy mowa jest o śmierci Chrystusa. W tym przypadku ludzie są dłużnikami Boga, bo nie przestrzegali Jego przykazań.
Wymaganym zaspokojeniem, które miałoby spłacić nasze grzechy jest śmierć
Rzym. 6:23 Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie, naszym Panu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 15, 2019 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Gdy brakuje tchu
„Obawiam sie,że wszelkie łaski, które otrzymałem w czasach wygodnych i przyjemnych mogę policzyc na palcach.Natomiast,dobra,które stały sie moim udziałem w wyniku smutku, bólu i problemów są nie do zliczenia. Czego nie zawdzięczam młotowi i kowadłu, obcęgom i ogniowi? Udręki to jedne z najlepszych mebli w moim domu.” – Ch. H. Spuergon „Choice Gleanings Calendar”
Praktycznie w życiu każdego apologety, pastora i bojownika o prawdę Słowa następuje trudny okres, w czasie którego staje się on apatyczny i przestaje widzieć sens dalszej pracy. Patrząc na przeciwności, jakie napiętrzyły się gdy walczył, może dojść do wniosku, że im więcej pracuje dla Pana, tym gorzej:
- adwersarze atakują grupami,
- herezja wlewa się do społeczności z każdej strony,
- dławią naciski i zagrożenia ze strony świata,
- swój ohydny łeb podnosi wewnętrzny wróg – fałszywi bracia (por. 2 Kor. 11:23-29)
Natychmiast pojawia się pokusa porzucenia służby i zwrócenia się ku cielesności. Pismo Święte ma na to lekarstwo.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 13, 2019 | Herezja Remonstrancji, Historia chrześcijaństwa, Teologia reformowana
Temat rozważania
„Prawda… także i w Kościele jest wiele do zreformowania.” – Jodocus van Lodenstein, Contemplation of Zion
Sformułowanie ecclesia reformata, semper reformanda (kościół reformowany, zawsze reformujący) jest używane tak często, że stało się mottem i sloganem. Ludzie używali go do wspierania zaskakującej gamy programów i celów teologicznych i kościelnych. Naukowcy odkryli jego pochodzenie w książce oddania napisanej przez Jodocusa van Lodensteina w 1674 roku.
Van Lodenstein bez wątpienia nie miał zamiaru być twórcą frazesów lub sloganów. Jaki był jego zamiar i co miał na myśli przez to zdanie?
(więcej…)
utworzone przez Reformujący | sie 12, 2019 | Teologia systematyczna, Teologia właściwa: nauka o Bogu
Kategorie atrybutów
3 Mojż. 3:14 Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM
W niniejszym rozważaniu chcielibyśmy poruszyć kwestie podziału i zestawienia cech Boga. Wyróżniamy atrybuty naturalne (pozamoralne) i moralne. Do tych pierwszych zaliczamy samoistnienie i nieskończoność reprezentujące Jego cechy konstytutywne, natomiast drugie opisują cechy Jego woli. Wśród atrybutów moralnych możemy wymienić s
Pamiętać należy, że każdy z pozamoralnych atrybutów wyraża Istotę Osoby najbardziej moralnej we wszechświecie i vice versa, cechy dotyczące moralności odnoszą się do Boga o takiej a nie innej strukturze.
Dalej możemy mówić o atrybutach absolutnych i relatywnych. Wśród absolutów eksponujemy
- wieczność,
- nieskończoność,
- wszechwiedzę,
- wszechobecność,
– stanowią one o Istocie Boga opisując Ją, natomiast atrybuty relatywne biorą się ze stosunku Boga do swojego stworzenia. I tak jak Boga charakteryzuje wszechwiedza, tak człowieka jakaś wiedza. Przy tym pamiętamy, że jest to fragmentacja sztuczna, ponieważ każda z Bożych cech przemawia do nas z powodu Jego stosunku do stworzenia.
Możemy także mówić o atrybutach komunikatywnych i niekomunikatywnych. Drugie atrybuty dotyczą wyłącznie Boga – wszechobecność, wieczność, nieskończoność, itd., natomiast wcześniejsze, w ograniczonym zakresie, odnajdujemy także w człowieku – sprawiedliwość, mądrość, miłość. Potrafimy je odkryć nie dlatego, że Bóg nam je obwieścił ale dlatego, że zostaliśmy stworzeni na Jego obraz i podobieństwo.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 9, 2019 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Mgła tajemnicy
Kol. 1:7-8
7. Jak też nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was
8. Który też oznajmił nam waszą miłość w Duchu.
Mgła tajemnicy okrywa postać Epafrasa, który pochodził z Kolosów. W historii Kościoła znajdziemy naprawdę niewiele na jego temat. Douglas Moo w swoim komentarzu do Listu Kolosan pisze o Epafrasie:
„Niewiele wiadomo o nim, chociaż możemy wywnioskować, że był rodem z Kolosów i że być może sam Paweł nawrócił go podczas posługi Apostoła w Efezie. Wspomnienie o współpracowniku w tym momencie Listu Pawła jest niezwykłe, a siła poparcia Pawła dla niego jest również uderzająca”
Kim był Epafras? Skąd wzięło się jego poparcie u Apostoła? Dlaczego był on tak ważny dla Kolosan? Jaka była jego rola w kościele?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 8, 2019 | Teologia reformowana
Innym słowem, którego Biblia używa na określenie tego, co Chrystus osiągnął dla nas przez swoją śmierć jest słowo pojednanie
Kol 1:21-22 21. I was, którzy kiedyś byliście obcymi i wrogami umysłem w niegodziwych uczynkach, teraz pojednał (ἀποκατήλλαξεν apokatellaxen) 22.W jego doczesnym ciele przez śmierć, aby was przedstawić jako świętych, nieskalanych i nienagannych przed swoim obliczem;
.
ἀποκαταλλάσσω apokatallasso – pojednać całkowicie, od słów:
ἀπό apo – w zwięzłych konstrukcjach intensyfikuje stan oddzielenia
καταλλάσσω katallasso – od κατά katá, „w dół do dokładnego punktu”, intensyfikując ἀλλάσσω allássō, „zmienić”); zdecydowanie zmienić stan, tak jak wtedy, gdy dwie strony godzą się, gdy zbliżają się („zmieniają”) na tę samą pozycję.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 7, 2019 | Teologia systematyczna, Teologia właściwa: nauka o Bogu
Wiek Boga
Bóg jest wieczny, więc nie ma wieku. Jak jest napisane w Liście do Tymoteusza:
1 Tym. 1:17 A Królowi wieków, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu Bogu niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
Tak więc Bóg nie ma początku ani końca; zawsze był i zawsze będzie. On jest wiecznym Bogiem
1 Mojż. 21:33 Abraham zaś zasadził drzewa w Beer-Szebie i wzywał tam imienia PANA, Boga wiecznego
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 6, 2019 | Teologia historyczna
Osoba heretyka
Twórcą Manicheizmu był Mani (Manes / Manicheusz), który urodził się 14 kwiednia 216 roku w Selucji, mieście położonym w zachodniej Persji nad rzeką Tygrys niedaleko Babilonii. Heretyk zmarł ok. 276 roku w Gundiszapurze. Człowiek ten wychowywał się w środowisku elkazaitów, czyli w starożytnej synkretycznej pseudochrześcijańskiej sekcie mającej swoje korzenie u ebionitów i czerpał swoje idee z gnostycyzmu.
Tradycyjnie u źródeł herezji stało pozabiblijne objawienie, które Mani po raz pierwszy przeżył w wieku 12 lat a następnie po 12 latach kolejne. To ostatnie dało początek manicheizmowi, bredniom łączącym ze sobą koncepcje chrześcijańskie z irańskim zoroastrianizmem praktykującym kult ognia.
W XX wieku na pustyni Gobi został odnaleziony List-Fundament (dosł. List o fundamencie, łac. Epistola fundamenti) autorstwa Maniego, który był jednym ze świętych pism wyznawców manicheizmu. Mani przedstawia się w nim jako Manicheusz – apostoł Jezusa Chrystusa.
Manicheizm objął swoim zasięgiem znaczne obszary Azji, północnej Afryki i Europy. Polemikę z heretykiem prowadził Augustyn z Hippony w 397 r. w dziele Przeciw listowi Maniego. Sam Augustym był adeptem manicheizmu w latach 373 – 382 a.d. aż do czasu przejścia na chrześcijaństwo.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 27, 2019 | Herezja Remonstrancji, Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Ostrzeżenie: artykuł zburzy mit o zbawieniu rzekomo obecnym wśród szerokopojętych „chrześcijan ewangelikalnych” wyznających arminainizm. Drogi czytelniku, jeśli nie wyznajesz Teologii Reformowanej to jesteś arminianinem.
Bóg: dżentelmen czy suweren?
„Pan Jezus jest dżentelmenem i nie zmusza nikogo do wiary, trzeba Go zaprosić do serca.”
Zdaje się, że powyższy cytat odzwierciedla wierzenia praktycznie wszystkich tzw. „chrześćijan ewangelikalnych”. Twierdzą oni stanowczo, że Pan Jezus pokornie puka do drzwi serca czekając na decyzję człowieka aby go zbawić. Jest w swoim dziele cierpliwy, czuły i miłosierny, przelał przecież swoją krew za każdego człowieka na świecie. To taki dobry król-dziadziuś z siwą brodą, spokojny i rozważny i ufny w ludzką wolną wolę. Przecież muszą być na świecie jacyś dobrzy ludzie szukający Boga, którzy w końcu z własnej woli Go wybiorą…
Problem tutaj jest tylko jeden: nic z powyższego nie jest prawdą.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 24, 2019 | Teologia reformowana
Sposób w jaki Biblia przedstawia jakąś doktrynę ma pomóc nam tę doktrynę zrozumieć. Jednym z biblijnych słów użytych na określenie zbawienia, które zdobył dla nas Chrystus, jest słowo odkupienie, np.:
Kol 1:14 W którym mamy odkupienie (ἀπολύτρωσιν apolytrosin) przez jego krew, przebaczenie grzechów
Słowo to (ἀπολύτρωσις apolytrosis) oznacza: „uwolnienie kogoś z niewoli przez zapłacenie ceny”. Ktoś taki nie jest odkupiony dopóki nie zostanie uwolniony. To słowo więc uczy nas, że Chrystus nie mógł odkupić nikogo kto nie został uwolniony.
Tak zwane „uniwersalne odkupienie”, które koniec końców pozostawia wielu nadal w niewoli, jest sprzeczne samo w sobie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 21, 2019 | Teologia systematyczna
Rys historyczny
400 lat przed narodzinami Mesjasza została spisana Księga Nehemiasza, ostatnia należąca do kanonu Starego Testamentu. Przez czterysta lat Bóg milczał, nie pojawiali się żadni prorocy, żadne objawienie nie było przez cztery wieki udzielane żadnej osobie. Nastąpiły wielkie zmiany
Jednakże ziarno złego zakiełkowało w postaci Miszny, czyli ludzkiej tradycji, która od III wieku p.n.e. zastępowała naukę Słowa Bożego Starego Testamentu w kwestii obyczajowości, świąt, ceremonii i prawa. W II wieku p.n.e. powstają sekty:
a. faryzeuszy, legalistów, którzy pilnowali przestrzegania ustnej tradycji a także pełnili rolę sędziów-teokratów, oraz
.
b. uznających wyłącznie pięcioksiąg Mojżesza liberalnych saduceuszy, którzy przywłaszczyli sobie kierownictwo Świątyni; odrzucali oni także istnienie życia wiecznego; dla nich liczyło się wyłącznie tu i teraz.
W latach 230-146 przed Chrystusem Cesarstwo Rzymskie podbiło rejon Morza Śródziemnego. Gdy w grudniu 167 roku p.n.e syryjski król Antioch IV Epifanes ustanowił w Świątyni ołtarz Jowisza olimpijskiego rozpoczął się okres buntu religijnego, na czele którego stanął Matatiasz, kapłan z Modin. Tak oto wydarzenia te przedstawia 1 Księga Machabejska:
Matatiasz i jego przyjaciele obchodzili [wszystkie miejscowości] i rozwalali ołtarze oraz obrzezywali nieobrzezane dzieci, jakie tylko spotkali na izraelskich ziemiach. Prześladowali synów pychy, a szczęście sprzyjało ich postępowaniu. Tak więc bronili Prawa przed poganami i królami i nie pozostawili grzesznikowi pola do działania – 1 Księga Machabejska 2:45-48
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 19, 2019 | Egzegezy, Teologia reformowana
Złoty łańcuch zbawienia jako kontekst rozdziału
Spójrzmy na rozdział 9 Listu do Rzymian i zacznijmy od kontekstu. Konkretnie zaczynając od wersetu 1. Paweł mówi:
Rzym. 9:1 Mówię prawdę w Chrystusie
Teraz pamiętajcie, cofnijcie się i zaczekajcie sekundę. Przepraszam. Rozdział 9 Listu do Rzymian ponownie, podział na rozdziały i wersety nie był częścią oryginalnego tekstu Pisma Świętego. A zatem co tu właśnie mieliśmy? Mieliśmy Złoty Łańcuch Odkupienia, rozdział 8 Listu do Rzymian. W rzeczywistości dobrze byłoby wrócić i przypomnieć sobie o tym, co miało miejsce wcześniej.
Rzym. 8: 28-29 28. A wiemy, że wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga. 29. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.
Po prostu zatrzymam się na tyle długo, by rzucić wyzwanie umysłowi każdego, kto uważa, że termin przedtem znał (προέγνω progneo) jako czasownik jest tym samym, co rzeczownik, który po prostu oznacza uprzednia wiedza, aby wam pokazać, że się myli. I musicie spojrzeć na tekst Pisma Świętego i zdać sobie sprawę, że jest to czasownik aktywny.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 18, 2019 | Chrystologia: nauka o Chrystusie
O istocie Chrystusa
Jezus Chrystus, zawsze będąc w postaci Boga, Syn zawsze będący w łonie Ojca, aby opowiedzieć nam o Bogu i odkupić wszystkich wybranych do zbawienia nie przyjął na siebie drugiej natury anielskiej lecz ludzką. On jest Bogiem Jahwe, współistotnym Ojcu. Nie jest stworzony lecz zrodzony i to poza czasem.
Tutaj z pewnością wyznawcy rozmaitych herezji zawyją z wściekłością twierdząc, że nie ma ani jednego fragmentu w Słowie Bożym, który by potwierdzał explicite doktrynę Trynitarną. Oczywiście 1 Jana 5:7 (Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.) nie może być brany pod uwagę, bo to z pewnością tekst, który w autografach nie występował (polemika z tym założeniem w artykule Comma Johanneum)
Jednakże doktryna Trynitarna ani nie stoi na tekście 1 Jana 5:7 ani przez niego nie upada. Poniżej naprawdę krótka i spójna logicznie lista fragmentów Słowa Bożego potwierdzających doktrynę Trynitarną oraz wykluczająca każdą inną:
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 17, 2019 | Poradnik berejczyka
Obj. 21:8 Ale bojaźliwi, niewierzący, obrzydliwi, mordercy, rozpustnicy, czarownicy, bałwochwalcy i wszyscy kłamcy będą mieli udział w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To jest druga śmierć.
Biblijna perspektywa
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na to, jaką postawę zajmuje prawdziwie wierzący wobec ataków personalnych, kłamstw, obmowy, szyderstwa, itp. Nasz Pan przemawia do nas tymi słowy:
1 Piotra 4:12- 19 12. Umiłowani, nie dziwcie się temu ogniowi, który na was przychodzi, aby was doświadczyć, jakby was coś niezwykłego spotkało; 13. Lecz radujcie się z tego, że jesteście uczestnikami cierpień Chrystusa, abyście i podczas objawienia jego chwały cieszyli się i weselili. 14. Jeśli was znieważają z powodu imienia Chrystusa, błogosławieni jesteście, gdyż Duch chwały, Duch Boży spoczywa na was, który przez nich jest bluźniony, ale przez was jest uwielbiony. 15. Nikt z was niech nie cierpi jednak jako morderca albo złodziej, albo złoczyńca, albo jako człowiek, który się wtrąca do cudzych spraw. 16. Lecz jeśli cierpi jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, niech raczej chwali Boga z tego powodu. 17. Nadszedł bowiem czas, aby sąd rozpoczął się od domu Bożego, a jeśli rozpoczyna się od nas, to jaki będzie koniec tych, którzy są nieposłuszni ewangelii Bożej? 18. A ponieważ sprawiedliwy z trudnością będzie zbawiony, gdzie się znajdzie bezbożny i grzesznik? 19. Tak więc ci, którzy cierpią zgodnie z wolą Boga, niech powierzają swoje dusze jemu jako wiernemu Stwórcy, dobrze czyniąc.
Cóż więc widzimy? Jeśli ktoś czuje się znieważony i to – jak mniema – z powodu swojej wiary i uczynków swojej wiary, ma to znosić i Bogu dziękować za takie doświadczenie. Zadajmy sobie zatem pytanie: czy prawdziwie wierzący, może czuć się znieważonym z takich powodów? Czy może stwierdzić, iż ktoś naruszył jego dobra osobiste albo że jego „dobre imię” doznało uszczerbku?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 14, 2019 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy, Hamartiologia: nauka o grzechu
Ujrzyj Boga w samym centrum
Rzym. 1:24 – 28
.
24. Dlatego też Bóg wydał ich nieczystości przez pożądliwości ich serc, aby hańbili swoje ciała między sobą.
25. Oni to zamienili prawdę Bożą w kłamstwo i czcili stworzenie, i służyli jemu raczej niż Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.
26. Dlatego wydał ich Bóg haniebnym namiętnościom, gdyż nawet ich kobiety zamieniły naturalne współżycie na przeciwne naturze.
27. Także mężczyźni, opuściwszy naturalne współżycie z kobietą, zapałali w swej pożądliwości jedni ku drugim, mężczyzna z mężczyzną, popełniając haniebne czyny i ponosząc na sobie samych należną za swój błąd zapłatę.
28. A skoro im się nie spodobało zachowanie poznania Boga, wydał ich Bóg na pastwę wypaczonego umysłu, aby robili to, co nie wypada;
Przyznaję, że moim głównym celem w tych dwóch tekstach dotyczących homoseksualizmu, nie jest przekonanie was, że jest on czymś złym. On jest czymś złym, ale możesz być o tym przekonany i jednocześnie nadal nie być chrześcijaninem. Jaki pożytek ma wiedza o wszystkich rzeczach, które są złe, jeśli nie prowadzi ona do ocalenia ludzkiej duszy? Moje zadanie jest o wiele trudniejsze niż przekonanie was, że na świecie jest wiele seksualnych zaburzeń – zarówno homo – jak heteroseksualnych. Moim celem, jest przekształcić waszą percepcję rzeczywistości i na powrót ukazać wam Bożą chwałę w samym centrum życia.
Tak jak słońce w systemie słonecznym naszej seksualności (oraz wszystkich innych aspektów naszej egzystencji), trzymające wszystkie planety naszych pragnień w odpowiednim porządku. Jeśli zamienisz słońce na stworzonego przez człowieka satelitę, wszystkie planety opuszczą swoje orbity i zaczną zmierzać do nieuniknionej katastrofy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 13, 2019 | Charyzmania, Eklezjologia: nauka o kościele, Herezja Remonstrancji, Teologia reformowana
Nie wszystko złoto, co się świeci
Ezdr. 4:1-3
1. A gdy wrogowie Judy i Beniamina usłyszeli, że lud, który powrócił z niewoli, budował świątynię PANU, Bogu Izraela;
2. Wówczas przybyli do Zorobabela i naczelników rodów i powiedzieli im: Będziemy budować z wami, gdyż szukamy waszego Boga tak jak wy i składamy mu ofiary od czasów Asarchaddona, króla Asyrii, który nas tu przyprowadził.
3. Ale Zorobabel, Jeszua i pozostali naczelnicy rodów z Izraela odpowiedzieli im: Nie wolno wam razem z nami budować domu naszemu Bogu, ale my sami będziemy budować PANU, Bogu Izraela, jak nam rozkazał Cyrus, król Persji.
Kościół Chrystusa jest przez Pana Boga próbowany, testowany i przetapiany z powodu grzechu. Księga Ezdrasza mówi nam o Izraelu powracającym z niewoli babilońskiej, straszliwej karze Boga żywego za bałwochwalstwo, rytualną sodomię, spalanie dzieci obcym bogom w ofierze, krótko mówiąc odstępstwo jakie nie miało precedensu w historii świata. Bóg przez niewolę w Babilonie oczyścił swój lud a gdy nadeszła wyznaczona pora suwerennie zarządził jego powrót do ziemi obiecanej. W 538 roku p.n.e. Cyrus wydał dekret pozwalający Żydom wrócić do Jerozolimy i odbudować świątynię. W tym czasie pierwsza grupa powracających pod wodzą Zorobabela wyruszyła i rozpoczęła odbudowę świątyni.
Gdy oczyszczony Izrael, Kościół Starego Testamentu odbudowywał świątynię, potężne świadectwo prawowiernej religii, niemal natychmiast jego wrogowie, synowie Beliala, fałszywy kościół, synagoga szatana, stworzyła podstęp. Pragnąc wprowadzić do świętego miejsca fałszywych wyznawców zapragnęli zniszczyć lud Boży przez ekumenię. Chodźcie, powiedzieli, Będziemy budować z wami, gdyż szukamy waszego Boga tak jak wy. Jesteśmy tacy podobni, przecież też składamy ofiary Bogu! Ale Zorobabel, przewodnik stada Bożego był mądrzejszy. Wiedział, że taki alians byłby nieczysty w Bożych oczach. Izrael, Kościół Boga żywego ma być oddzielony od fałszywej religii. Kościół miał być budowany przez Boga rękami prawdziwych wyznawców. Nie wolno wam razem z nami budować domu naszemu Bogu,– oto odpowiedź godna prawowiernego Pastora. NIe będziemy z wami budować ponieważ nie należycie do Boga, ponieważ wasza religia, choć nosi znamiona podobieństwa do prawdziwej religii, jest marnością. Nie mamy i nie chcemy mieć z wami nic wspólnego.
Być może brzmi to obskurnie w uszach współczesnego neo-ewangelika i łże-kalwinisty, ale taki jest Boży nakaz płynący z naszego tekstu. Nie możemy z wami budować, ponieważ wy budujecie diabłu a my Bogu. Jan Chryzostom (350 – † 407 a.d.), największy teolog kościoła zachodniego powiedział kiedyś:
„Uważam jednak, że nie należy zwracać uwagi na wyrządzoną ludziom zniewagę, gdybyśmy przeciwnie, przez okazaną im uległość obrazili Boga.” [1]
Za powyższe słowa dziś zostałby okrzyknięty przez współczesnych tzw. „chrześcijan” człowiekiem pozbawionym Ducha Świętego i miłości. Stawiał on przecież teologię ponad ludzkie uczucia. W niniejszym artykule również ludzkie uczucia będą bez znaczenia, za to za istotne uznane zostaną prawdy Słowa Bożego potwierdzone historycznie przez Reformatorów.
Odpowiemy na pytania:
- Czym jest Kościół Chrystusa?
- Co to jest Kościół Uniwersalny?
- Co to jest Kościół Lokalny?
- Czy wszyscy wzywający Chrystusa to bracia?
- Czy wspólnota nazwy „chrześcijanin” upoważnia do członkostwa w lokalnym kościele?
(więcej…)
