utworzone przez Reformowani | lis 19, 2021 | Teologia historyczna
Zarys problemu
2 Jana 1:9 Każdy, kto wykracza poza naukę Chrystusa, a nie pozostaje w niej, ten nie ma Boga. Kto pozostaje w nauce Chrystusa, ten ma i Ojca, i Syna.
Orygenes z Aleksandrii gr. Ὠριγένης, Origenes; (ok. 184 – † ok. 253 A.D. ) znany również jako Orygenes Adamantiusz był uczniem Klemensa Aleksandryjskiego. Ten wczesnochrześcijański uczony, asceta i teolog urodził się i spędził pierwszą połowę swojej kariery w Aleksandrii. Był płodnym pisarzem i autorem około 2000 traktatów z wielu gałęzi teologii, w tym
- krytyki tekstu
- egzegezy biblijnej
- hermeneutyki
- homiletyki
- i duchowości
A także jedną z najbardziej wpływowych i kontrowersyjnych postaci wczesnochrześcijańskiej teologii, apologetyki i ascezy. Został opisany jako „największy teologiczny geniusz, jaki kiedykolwiek wyprodukował wczesny kościół„
„Orygenes był kontrowersyjną postacią w czasie swego życia i tak jest do dzisiaj. Z jednej strony niewielu chrześcijańskich przywódców z okresu patrystycznego mogło równać się z szlachetnością, pokorą i grzecznym charakterem Orygenesa, czy też z jego głęboką i zapierającą dech znajomością chrześcijańskiej teologii i pogańskiej filozofii. Z drugiej strony teologia Orygenesa była przyczynkiem powstania wielu najbardziej agresywnych dysput. Twierdził, że jedynie Pismo jest natchnione, a nie Platon czy jakikolwiek inny pogański filozof, stąd tylko Biblia ma być podstawą chrześcijańskiej myśli. Jednakże w rzeczywistości platonizm w wielkim stopniu kształtował poglądy Orygenesa „ – Nichlas Needham, 2000 Years of Christ’s Power
Geniusz Orygenesa jest jak miecz obosieczny, ponieważ niestety w wielu obszarach doktrynalnych był heretykiem. Gdy Orygenes stał po stronie prawdy, czynił to w sposób wyjątkowo światły.
Gdy jednak mylił się, czynił to w najgorszy możliwy sposób. Studium jego przypadku wskaże nam w jaki sposób należy traktować nieortodoksyjnych nauczycieli Słowa Bożego, których dzieła w pewnej części zawierają duże ilości prawdy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 18, 2021 | Teologia reformowana
Terminy restrykcyjne
Pismo Święte często używa terminów restrykcyjnych na określenie celu śmierci Chrystusa: „On poniósł grzech wielu”. „Dał swoje życie na okup za wielu”.
Izaj. 53:12 Dlatego dam mu dział wśród wielkich, aby dzielił się zdobyczami z mocarzami, ponieważ wylał swoją duszę na śmierć. Został zaliczony do przestępców, sam poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami.
.
Mat. 20:28 Tak jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, ale aby służyć i oddać swoje życie na okup za wielu.
Czyż nie daje to do zrozumienia, że Chrystus umarł nie za wszystkich ludzi, ale tylko za wielu?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 17, 2021 | Egzegezy, Teologia przymierza, Teologia reformowana, Teologia systematyczna
Nie takie Przymierze…
Jer. 31:31-34
31. Oto nadchodzą dni, mówi PAN, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze;
32. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem, mówi PAN.
33. Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi PAN: Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.
34. I nikt nie będzie już uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj PANA, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich, mówi PAN. Przebaczę bowiem ich nieprawość, a ich grzechów nigdy więcej nie wspomnę.
Wyznawcy popularnej religii bardzo często używają powyższego fragmentu w celu udowodnienia różnicy jakości między Starym a Nowym Przymierzem. Przede wszystkim większość dyspensacjonalistów interpretując tekst Jeremiasza odnosi go do Kościoła strzela sobie przysłowiowego samobójczego gola, ponieważ wers 31 mówi jednoznacznie o Judzie i Izraelu, stąd oczywistą jest konkluzja, że Kościół to Izrael, a mówiąc bardziej dokładnie – duchowy Izrael – co jedynie potwierdza, iż Izrael duchowy i Kościół to jedno i to samo.
Wyjątkiem jest tutaj John MacArthur, który przecząc zawartej w Nowym Testamencie prawdzie włączenia pogan do Przymierza (por. Jan 10:16; Dzieje 2:39; Efez. 2:12, 19) w ogóle nie odnosi Nowego Przymierza do Kościoła, lecz raczej do fizycznego Izraela w rzekomym Milenijnym Królestwie czyniąc Kościół czymś w rodzaju poronionego płodu, tymczasowego i ułomnego planu Bożego dla pogan, którzy (zgodnie z dosłowną acz błędną interpretacją Pisma) w niedługim czasie staną się liżącymi stopy niewolnikami genetycznych Żydów (Izaj. 2:2-4; 14:2; 49:23; 60:14-16; Zach. 8:23; Psalm 2:8-9). W konsekwencji zbawienie poza Przymierzem czyni z Boga cudzołożnika (Bóg posiada małżonkę, czyli Kościół, z którą nie zawarł Przymierza!)
„Po trzecie, Nowe Przymierze jest zawarte z Izraelem. To jest z Żydami. I to miałem na myśli, kiedy powiedziałem dziś rano, że Bóg nigdy nie zawarł Przymierza z poganami – jak daleko sięgam wzrokiem, nigdy tego nie uczyni. Nowe Przymierze nie zostało zawarte z Kościołem; zostało zawarte z tymi samymi ludźmi, z którymi zostało zawarte Stare Przymierze. Jest zawarte z Izraelem.” – John MacArthur, Nowe Przymierze, cz. 1 źródło
Wracając do głównego wątku rozważania jako dowód różnicy jakości obu Przymierzy podawany jest wers 32 gdzie stwierdzono wprost, iż Nowe Przymierze będzie nie takie jak Stare, oraz wersy 33-34 definiujące „nową jakość” Nowego Przymierza poprzez szereg „nowych” atrybutów:
- niełamliwość
- prawo w sercach
- intymna relacja
- powszechna znajomość Boga (co implikuje wyrzucenie dzieci z Nowego Przymierza)
- przebaczenie grzechów
Rozważmy powyższe twierdzenia, wykazując, iż w każdym przypadku popularna religia popełnia kolosalny błąd.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 16, 2021 | Teologia systematyczna
Bóg Duch Święty
Wierzymy i wyznajemy, że Duch Święty w wieczności pochodzi od Ojca [1] i Syna [2] i dlatego nie jest ani uczyniony, ani stworzony, ani też zrodzony, lecz pochodzi od obu. On jest trzecią osobą Trójcy Świętej, tej samej istoty, majestatu i chwały, co Ojciec i Syn, i dlatego jest prawdziwym i wiecznym Bogiem, jak uczy Pismo Święte [3].
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 15, 2021 | Teologia biblijna
Wściekły atak wyższego krytycyzmu
Psalm 19:7 Prawo PANA jest doskonałe (תְּ֭מִימָה temimah – kompletne), nawracające duszę; świadectwo PANA pewne, dające mądrość prostemu.
W ciągu ostatnich 150 lat wpływowa szkoła krytyków zasypała świat artykułami i książkami próbującymi udowodnić, że Pięcioksiąg nie powstał za czasów Mojżesza (ok. XV wieku p.n.e.) i że większość przypisywanych mu praw powstała dopiero kilka wieków po śmierci Mojżesza, a wiele z nich dopiero w czasach Ezechiela (ok. VI wieku p.n.e.).
Przez tych krytyków patriarchowie zostali zdegradowani do sfery mitu lub niewyraźnej legendy, a historia Pięcioksięgu została ogólnie zdyskredytowana.
Odpowiadając na te niszczycielskie twierdzenia i broniąc historii, którą one dyskredytują, nie możemy zrobić nic lepszego, niż przedstawić krótkie streszczenie argumentów pana Harolda M. Wienera, młodego ortodoksyjnego Żyda, który jest zarówno uznanym prawnikiem w Londynie, jak i uczonym o najszerszych osiągnięciach.
To, co napisał on na ten temat w ciągu ostatnich dziesięciu lat, wypełniłoby szesnaście tysięcy stron, podczas gdy nasza skondensowana formuła musi być ograniczona do mniej niż dwudziestu. Podchodząc do tego tematu należy rozważyć następujące kwestie.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 12, 2021 | Herezja Remonstrancji, Teologia reformowana
„Wystarczalność”
Ci, którzy twierdzą, że ze względu na dobrointencyjną ofertę ewangelii, przebłaganie musi być w pewnym sensie uniwersalne, podkreślają szczególnie słowo „wystarczalność”. Nawet nasze wyznania wiary nauczają, że krzyż Jezusa Chrystusa jest wystarczający, aby zadośćuczynić za grzechy całego świata. Dlatego należy powiedzieć kilka rzeczy o słowie „wystarczalność”.
W Kanonach z Dort czytamy:
„Śmierć Syna Bożego jest jedyną i najdoskonalszą ofiarą i zadośćuczynieniem za grzech i ma nieskończoną wartość i wagę aż nazbyt wystarczającą do odkupienia grzechów całego świata”. – Kanony z Dort 2.3
„Zobaczcie”, mówią przeciwnicy szczególnego odkupienia, „nawet Kanony nauczają o powszechnej wystarczalności”. W związku z tym należy poczynić dwie uwagi.
(więcej…)
utworzone przez SebTer | lis 11, 2021 | Egzegezy, Teologia reformowana
Wiara reformowana – prawda Pisma Świętego
Judy 1:3 Umiłowani, podejmując usilne starania, aby pisać wam o wspólnym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was i zachęcić do walki o wiarę raz przekazaną świętym.
To jest Słowo Boże – Słowo Boże do Kościoła. W świetle tego Słowa Bożego to, co znaczy być Reformowanym, jest ważnym tematem do dyskusji.
Powszechnie wiadomo, że słowo „reformowany” nabrało w naszych czasach tak różnych znaczeń, że w rzeczywistości przestało już cokolwiek znaczyć. Istnieją kościoły, które nazywają siebie „reformowanymi”, a które nie tylko nie są już reformowane, ale w rzeczywistości stały się wrogami i przeciwnikami wiary Reformowanej.
Są też ludzie, którzy nazywają siebie „reformowanymi”. Być może kościół, którego są częścią, nie używa nazwy „reformowany” w swoim kościelnym tytule, ale nazywają siebie „reformowanymi” Gdybyś zapytał ich: „Czy jesteś osobą reformowaną?”, bez wahania odpowiedzieliby: „Tak, oczywiście” Jeśli jednak poprosilibyście ich o wyjaśnienie, co to znaczy być „reformowanym”, lub jeśli zapytalibyście ich: „Dlaczego nazywacie siebie reformowanymi?”, nie byliby w stanie udzielić odpowiedzi.
- Nie mają pojęcia, co to znaczy być „reformowanym.”
.
- Po prostu trzymają się tytułu, bo ładnie brzmi, albo może ma czcigodną historię, albo dlatego, że jest w nim coś tradycyjnie pociągającego.
Ale jeśli chodzi o to, co to znaczy być „reformowanym”, nie mają oni najmniejszego pojęcia.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 9, 2021 | Ekumenizm, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Złowieszczy ryk jamnika
Jużci to szanowny zwodziciel, wyznawca uniwersalizmu zbawczego (wierzy, że Chrystus umarł za wszystkich bez wyjątku) oraz herezji zielonoświątkowstwa (sam osobiście „prorokuje”) Andrzej Cyrikas przepełniony gniewem jeszcze do niedawna zarzekał się, że nie poda ręki tym z chrześcijan, którzy przyjmują biblijną prawdę o zaniku apostolskich darów, cudów-znaków czyniącym z tej prawdy element wyznania wiary. Pogniewał się bo mu z kręgu wpływów uciekła nie jedna osoba a cały Zbór Chrześcijański ze Szczecina. Poszło o cesacjonizm.
Pan Andrzej wydał w tej sprawie nawet oświadczenie:
„Nie wierzysz, że dary duchowe są aktywne w kościele i twierdzisz, że przeminęły? Dopóki nie uczynisz ze swojego przekonania obowiązującej doktryny, a jakże teologicznej, masz moją przyjaźń, braterstwo i miłość. Jeśli jednak stworzysz taką doktrynę, to zgodnie z Biblią nie podam ci ręki, ponieważ niszczysz Kościół Jezusa. Amen!” – Andrzej Cyrikas
Zbór Chrześcijan w Szczecinie wyszedł z kręgu wpływów Cyrikasa właśnie ze względu na cesacjonizm i stąd wzięła się stanowcza reakcja naszego szanownego zwodziciela. Niszczenie kościoła to w jego rozumieniu oczywiście wyjście z denominacji (czyli brak jedności doktrynalno-monetarnej), a ponieważ powodem był cesacjonizm doktryna została uznana za szkodliwą. I zdaje się, że w eklektycznym i pozbawionym jakiegokolwiek standardu bagnie unii ponad podziałami CHWE pojawił się poważny problem.
Choć Pismo ostrzega: człowiek, który nie panuje nad swoim duchem, jest jak miasto zburzone i bez muru (Przysłów 25:28) prowadzony przez innego ducha szanowny zwodziciel Cyrikas w bezmyślny sposób strzelił sobie w kolano. Wiadomość jest prosta w przekazie: jeśli cesacjoniści konfesjonalni nie są godni bratania się, to powinni opuścić szeregi jego ugrupowania. Można jedynie domyślać się jak wielkie zamieszanie spowodował ów jamniczy ryk, dość jednak powiedzieć, iż niebawem sprawa została załatwiona polubownie.
I to w bardzo interesującym stylu
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 8, 2021 | Teologia systematyczna
Bóg jednorodzony
Wierzymy, że Jezus Chrystus jest zgodnie ze swoją boską naturą jednorodzonym Synem Bożym [1], zrodzony w wieczności [2], nieuczyniony i niestworzony (gdyż wówczas byłby stworzeniem), lecz współistotny [3] Ojcu i tak samo wieczny [4] jak Ojciec, gdyż jest obrazem Jego istoty i blaskiem Jego chwały [5], na równi z Ojcem we wszystkim [6].
Jest Synem Bożym nie tylko od czasu przyjęcia ludzkiej natury, lecz od wieczności [7], jak zaświadczają o tym zestawione ze sobą fragmenty Pisma Świętego.
- Mojżesz uczy, że Bóg stworzył świat [8],
.
- A św. Jan, że wszystko powstało przez Słowo, które nazywa Bogiem [9].
.
- Apostoł ten tłumaczy, że Bóg stworzył świat przez swojego Syna [10]
.
- i dalej, że Bóg stworzył świat przez Jezusa Chrystusa [11].
Jasno z tego wynika, że Ten, który zwie się Bogiem, Słowem, Synem i Jezusem Chrystusem, istniał, już wtedy gdy wszystko przez Niego zostało stworzone [12]. Dlatego prorok Micheasz stwierdza: „Początki Jego od prawieku, od wieczności.” [13] A Hebrajczyków mówi: „Nie ma początku dni ani końca życia.” [14]
Dlatego jest On tym prawdziwym, wiecznym i wszechmocnym Bogiem, którego wzywamy, czcimy i któremu służymy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 5, 2021 | Teologia biblijna
Niebezpieczne warunki
2 Tym. 4:13 Płaszcz, który zostawiłem w Troadzie u Karpusa, idąc po drodze, przynieś ze sobą, i zwoje, zwłaszcza pergaminy.
Papirus był materiałem przygotowanym w starożytnym Egipcie z łodygi rośliny wodnej, używanym w arkuszach w całym starożytnym świecie śródziemnomorskim do pisania. Był jednym z podstawowych materiałów używanych przez autorów i kopistów Biblii.
Pergamin był cienkim materiałem wykonanym ze spreparowanej skóry zwierzęcia, używanym jako trwałe podłoże do pisania w czasach starożytnych i średniowiecznych, który ostatecznie wyparł papirus w tworzeniu kopii ich ksiąg.
(więcej…)
utworzone przez SebTer | lis 4, 2021 | Soteriologia: nauka o zbawieniu, Teologia reformowana
Wiara to nie wybór
Za kazalnicami wielu kościołów często słyszy się takie stwierdzenia:
„Bóg zrobi wszystko, co możliwe, aby zachęcić nas do dokonania właściwego wyboru”.
Jeśli to prawda, dlaczego Bóg postanowił, że wielu nigdy nie usłyszy Ewangelii? Dlaczego wiecznie „wyświęcił” fałszywych nauczycieli w wielu kościołach, aby głosili fałszywą ewangelię? (5 mojż. 13:1-5; 1 Król. 22:20-23; Judy 1:4; Obj. 13:5; 2 Tes. 2:11)
Judy 1:4 Wkradli się bowiem pewni ludzie, od dawna przeznaczeni na to potępienie, bezbożni, którzy łaskę naszego Boga zamieniają na rozpustę i wypierają się jedynego Pana Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 3, 2021 | Prima Scriptura, Rzymski katolicyzm
John MacArtrhur i syndrom Wielkiego Teologa
Tak jak bardzo często książkę ocenia się po okładce tak w dzisiejszych, odstępczych doktrynalnie czasach (Łuk. 18:8; 2 Tes. 2:3) teologię ocenia się przez pryzmat jej głosiciela a nie treści. Innymi słowy jeśli powszechnie uznany Wielki Teolog ogłosi swoją tezę nikt nie ośmieli się tego kwestionować, ani co gorsza nawet sprawdzać czy słowa te są zgodne z Pismem. Zasada działania jest prosta i oparta o dwa błędy logiczne
Pierwszy z nich to wnioskowanie przez analogię: ponieważ Wielki Teolog wcześniej miał rację, rację musi mieć i teraz. Drugi to argumentum verecundiam: ponieważ twierdzenie pochodzi z ust Wielkiego Teologa, to musi być prawda (sprzeciwienie się słowu Wielkiego Teologa prowadzi do ośmieszenia w oczach ogółu)
Jednakże pastorzy są zobowiązani do głoszenia zdrowej doktryny opartej wyłącznie na Piśmie Świętym. Ponieważ pastorzy są grzesznikami, nawet ci pastorzy, którzy się nawrócili, są podatni na błędy. Z tego powodu Biblia mówi nam, abyśmy nie ufali naszym pastorom, ale sprawdzali ich nauki wyłącznie na podstawie Pisma Świętego.
Jan 7:17 Jeśli ktoś chce wypełniać jego wolę, ten będzie umiał rozeznać, czy ta nauka jest od Boga, czy ja mówię sam od siebie
.
Dzieje 17:11 Ci byli szlachetniejsi od tych w Tesalonice, gdyż przyjęli słowo Boże z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się sprawy mają.
.
1 Kor. 14:29 Prorocy zaś niech mówią po dwóch albo trzech, a inni niech rozsądzają.
.
Gal. 2:2 A udałem się tam zgodnie z objawieniem i przedstawiłem im ewangelię, którą głoszę wśród pogan, osobno zaś tym, którzy cieszą się uznaniem, aby się czasem nieokazało, że biegnę albo biegłem napróżno.
.
2 Jana 1:10 Jeśli ktoś przychodzi do was i nie przynosi tej nauki, nieprzyjmujcie go do domu ani go nie pozdrawiajcie
.
2 Tes. 2:15 Dlatego, bracia, stójcie niewzruszenie i trzymajcie się przekazanych nauk, o których zostaliście pouczeni czyto przez mowę, czy przez nasz list.
Wielu ludzi dzisiaj bezmyślnie ufa swoim kaznodziejom, pastorom lub starszym, są w tym jak rzymscy katolicy, idiotycznie pokładają w swoich pastorach bezwzględną wiarę. Protestanci dzisiaj nie zachowują się jak dawni protestanci, protestanci nie wydają się już zainteresowani zasadą sola Scriptura, nauczaniem, że tylko sama Biblia jest natchnionym i autorytatywnym słowem Bożym.
Wydaje się, że protestanci zapomnieli, że Pismo Święte jest jedynym nieomylnym interpretatorem Biblii. Zwracają się do swoich sławnych pastorów o zrozumienie i zbawienie. Nie patrzą wyłącznie na Pismo Święte. wydaje się, że w dzisiejszych czasach protestanci rzadko, jeśli w ogóle, mówią o powszechnym kapłaństwie wszystkich wierzących, a o doktrynie prywatnego indywidualnego osądu współcześni protestanci wspominają jeszcze rzadziej.
W przeciwieństwie do tego wydaje się, że dzisiejsi nominalni protestanci mówią więcej o papieskich wyobrażeniach o rozróżnieniu świeckich Kościoła i bluźnierczej nauce, że Kościół i jego wyznania są zaufanymi interpretatorami Biblii, w przeciwieństwie do dzisiejszych nominalnych protestantów i ich papieskich nauk, Biblia mówi:
Psalm 118:8 Lepiej ufać PANU, niż polegać na człowieku.
W artykule, aby uniknąć tendencyjnego czytania tekstu co uniemożliwi przyjęcie faktów do wiadomości, Dzieło napisane przez Wielkiego Teologa zostanie przeanalizowane w sposób anonimowy. Mamy przy tym nadzieję, że fakty otworzą oczy czytelnikowi na ogrom herezji zatracenia, jaką Wielki Teolog wlał w umysły milionów swoich naśladowców.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 2, 2021 | Egzegezy, Hamartiologia: nauka o grzechu
Gdy poganin czyta Pismo
Przysłów 14:16 Szyderca szuka mądrości, a nie znajduje, lecz rozumnemu wiedza przychodzi łatwo.
Człowiek upadły i nieodrodzony nienawidzi Boga i jest Jego wrogiem (Filip. 3:18; Kol. 1:21; Psalm 5:5; 11:5; Izaj. 63:3). Człowiek nieodrodzony czytając Słowo Boże nie tylko nie akceptuje zawartej w nim prawdy (Jan 10:26; 14:17; 1 Kor. 2:14) ale też celowo wykrzywia Boże ścieżki (Dzieje 13:10; Efez. 4:14; 2 Piotra 2:15; Kazn. 9:3) aby móc oskarżyć Boga o bycie złym i niesprawiedliwym bóstwem (Łuk. 19:21; Psalm 10:11). Tym samym elewacji ulega moralność człowieka, czyniąc go sprawiedliwszym od Najwyższego (Hiob 4:17; Rzym. 10:3).
Ostatecznym celem działania nieodrodzonego człowieka jest utworzenie demonicznej doktryny (1 Tym. 4:1; Jakuba 3:15; Obj. 2:24) a przez to osobiste zatracenie wynikające z przekręcania Słowa (2 Piotra 2:1; 3:16; Filip. 3:19) oraz zatracenie swoich naśladowców (Mat. 23:15; 2 Piotra 2:1-3).
Posłuchajmy przykładu takiego działania
„Jeśli chodzi o horrory to zastanawiam się co stało się z 32 dziewczynkami z Rozdziału 31 Księgi Liczb które wraz ze zwierzętami oddane zostały kapłanowi jako ofiarę dla Pana i dalej jest napisane „Wreszcie szesnaście tysięcy osób, z czego oddali Panu trzydzieści dwie osoby„. Wychodzi z tego, że te 32 dziewczynki zostały złożone przez kapłanów w ofierze Bogu. Tak w sumie co za różnica, czy było je jedynie zabić, jak postąpiono z ich starszymi koleżankami, czy dodatkowo przemienić je w woń miłą Jahwe (1 Mojż. 8:21; 2 Mojż. 29:18; 3 Mojż. 1:9; itd. itd.) Kto by się zresztą przejmował kobietami wrogów?”
.
Inaczej się sprawa miała z własnymi bliźnimi, jedynie raz w Biblii można znaleźć opis ofiary z człowieka – bliźniego, który jest aprobowany. Chodzi o córkę Jeftego, Sędziów 11:30-40. List do Hebrajczyków uznaje Jeftego za pozytywny przykład człowieka wiary, (Hebr. 11:32), może autor nie chciał pamiętać o jego córce, a może właśnie pamiętał.„
Zarzut postawiony przez nieodrodzony umysł jest jest następujący:
- istnieją fragmenty Pisma Świętego, które wskazują na składanie ofiar z ludzi
.
- dzieje się to na zasadzie ofiary całopalnej
.
- ukrytą implikacją zarzutu jest wniosek iż tak jak Bogu miłe były ofiary całopalne ze zwierząt, tak też i z istot rozumnych
.
- dodatkowo domniemany koncept ofiar z ludzi uznany zostaje za przykład wiary, skąd już tylko krok do rytualnych „chrześcijańskich” całopaleń, czyli stosów.
Stosując do tego co duchowe duchową miarę Pisma Świętego dajmy odpór diabłu
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 1, 2021 | Teologia systematyczna
Skąd wiemy, że Bóg jest Trójjedyny?
Wiemy o tym zarówno ze świadectwa Pisma Świętego, jak i działań tych Osób – szczególnie tych działań, które sami doświadczamy. Świadectwa Pisma Świętego, które uczy nas wierzyć w taką Trójcę, znajdują się w wielu miejscach Starego Testamentu. Dlatego nie przytoczymy ich wszystkich, ale raczej podamy te, które w naszej ocenie są najistotniejsze.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 29, 2021 | Soteriologia: nauka o zbawieniu
Czas deformacji
2 Kor. 11:3 Lecz boję się, by czasem, tak jak wąż swoją przebiegłością oszukał Ewę, tak też wasze umysły nie zostały skażone i nie odstąpiły od prostoty, która jest w Chrystusie.
Gdy na drzwiach kościoła Wszystkich Świętych w Wittenberdze Marcin Luter przybił 95 tez, piekło zadrżało w swoich posadach. Był dzień 31 października 1517 roku pańskiego, kiedy żelazny tron papieża-antychrysta został nadkruszony a wraz z nim jego despotyczne i bezwzględne rządy. Krok po kroku Reformatorzy przywracali Ewangelię – suwerenne, monergistyczne dzieło Boga, oraz odrzucali herezję – ludzkie zasługi wspierające dzieło zbawienia.
Utworzono pięć filarów Reformacji
- Sola Scriptura – Pismo jest materialnie i formalnie wystarczalne do zbawienia i stanowi jedyną podstawę teologii
.
- Sola Gratia – zbawienie jest tylko z suwerennej Bożej łaski, niczym nie zasłużonej przez człowieka
.
- Sola Fide – zbawienie jest tylko przez wiarę, której Bóg udziela komu chce
.
- Solus Christus – jedynie Chrystus jest zbawicielem; Maria, papież, święci ani nawet sam człowiek nie może dopomóc w tym dziele; Chrystus też jest jedyną Głową Kościoła
.
- Soli Deo gloria – dlatego też tylko Bogu, jedynemu Zbawicielowi należna jest chwała
Rzymski papież słusznie został uznany za antychrysta i wroga chrześcijaństwa, syna zatracenia, który wynosi się ponad Boga. Antychryst podjął się walki z Kościołem: politycznej (przekonując władców, aby tępili Reformację), fizycznej (wywołując wojny oraz pogromy) i doktrynalnej (powołując do tego celu zakon jezuitów).
Polityka i prześladowania, nie pokonały chrześcijaństwa. Jednak czego nie zdołały uczynić ogień i miecz, udało się osiągnąć podstępem. Jezuicka doktryna „wolnej woli” zabójcza dla Ewangelii trucizna (przez jej twórców zwana „cudownym lekiem na Protestantyzm”) wsączona w umysły protestanckich teologów wydała śmiertelny owoc. W rezultacie tego, 504 lata później, na świecie istnieje ponad 45 000 denominacji twierdzących, że są chrześcijańskie. Jednak w zdecydowanej większości są to grupy pozbawione Ewangelii.
Współcześni „ewangeliści” zaprzeczają wielu fragmentom Ewangelii:
- Jedni mówią, że nie jesteśmy całkowicie zdeprawowanymi grzesznikami, bo mamy wolną wolę.
,
- Inni mówią, że nie ma wiecznego, niezmiennego planu Boga; że Bóg nie jest suwerenny.
.
- Niektórzy mówią, że Chrystus umarł za wszystkich ludzi bez wyjątku.
.
- Jeszcze inni zaprzeczają, że zbawienie jest z łaski tylko przez wiarę.
.
- Kolejni nauczają, że zbawienie wynika z wiary oraz świadomego posłuszeństwa Chrystusowi, że bez dobrych uczynków nie można wejść do nieba
Dzień Reformacji to powód do dumy dla papiestwa. Okaleczone, zdeformowane i pozbawione Ewangelii „chrześcijaństwo” na kolanach pielgrzymuje do Rzymu. Jedyną siłą, jaka może zatrzymać ów pochód to Ewangelia Jezusa Chrystusa.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 28, 2021 | Teologia biblijna
Chrześcijanin mądry po szkodzie?
Rzym. 3:4 niech Bóg będzie prawdziwy, a każdy człowiek – kłamcą,
Dla większości z osób, które są zaniepokojone dobrem kościoła, drzewa zasłaniają las. Ludzie nie widzą że pociąg dawno odjechał ze stacji – to odpowiednie powiedzenia. Jaki był jeden z rezultatów Reformacji Protestanckiej? Najwyższym dobrem, jakie Reformacja niewątpliwie osiągnęła, było to, że dała nam, ludziom, Biblię w naszych narodowych językach. Ale Reformacja dała nam również podziały, autonomiczne kościoły.
Katolicyzm rządził Kościołem żelazną ręką przez tysiąc lat. Po Reformacji kościoły powiedziały: koniec z tym, poszczególne zbory będą same decydować (takie przynajmniej było założenie), co jest dla nich najlepsze. Obecnie mamy 45000 denominacji twierdzących, że są chrześcijanami.
Nawet jeśli spojrzeć tylko na Baptystów, mamy 66 różnych odmian tego Kościoła.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 27, 2021 | Herezja Remonstrancji, Teologia reformowana
Skuteczność przebłagania
Jedyną rzeczą, która mogła zakryć grzechy ludzi była krew Chrystusa. To przykrycie krwią jest tak kompletne, że Bóg już więcej nie widział ich grzechów. Były ukryte przed Nim. Dlatego Pismo Święte posługuje się przebłaganiem, aby wskazać, że skoro krew byków i kozłów nie mogła ukryć grzechu przed Bogiem, to krew Chrystusa, własnego Syna Bożego, tak całkowicie zakryła grzechy Jego ludu, że Bóg nie mógł ich więcej zobaczyć i Jego gniew został odwrócony.
Izaj. 1:18 Chodźcie teraz, a rozsądźmy, mówi PAN: Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby były czerwone jak karmazyn, staną się białe jak wełna.
.
Psalm 103:12 Jak daleko jest wschód od zachodu, tak daleko oddalił od nas nasze występki
.
Hebr. 10:4 Niemożliwe jest bowiem, aby krew wołów i kozłów gładziła grzechy.
.
Hebr. 10:14 Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.
Rzeczywiście, wszystko, co mógł zobaczyć, to lud bez grzechu, sprawiedliwy i święty, nadający się do życia z Nim w wiecznej społeczności przymierza jako Jego oblubienica. To jest idea przebłagania.
Spróbuj zastosować tę ideę przebłagania do arminiańskiej koncepcji powszechnego odkupienia. Wszystkie grzechy każdego człowieka, który kiedykolwiek żył, są ukryte przed Bożym wzrokiem przez krew Chrystusa. Jak On może wysłać kogokolwiek do piekła? Byłoby niesprawiedliwością najokrutniejszego rodzaju dla Boga posłać do piekła osobę, w której nie widzi grzechu.
Ponadto, jeśli przebłaganie zostało dokonane za wszystkich ludzi głowa za głowę, a gniew Boży został odwrócony od wszystkich, to jak ktoś mógłby doznać tego samego gniewu w piekle? Te słowa są potężnymi słowami, cudownymi słowami, słowami tak ważnymi w Piśmie Świętym, że jeśli mówisz o śmierci Chrystusa dla wszystkich ludzi, niszczysz znaczenie wszystkich czterech słów:
- Odkupienia
- Pojednania
- Zadośćuczynienia
- Przebłagania
Pozbawiasz je całej ich mocy. Tak właśnie postępują Arminianie.
(więcej…)
utworzone przez SebTer | paź 26, 2021 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy
Wstęp
Łuk. 14:26 Jeśli ktoś przychodzi do mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, a nawet swego życia, nie może być moim uczniem.
Pozwólcie, że podam wam trzy biblijne przykłady mężczyzn, którzy nienawidzili własnego życia.
- Pierwszym jest Zacheusz
- Drugi to niewidomy od urodzenia
- Trzecim przykładem jest Jazon z Tesaloniki
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 25, 2021 | Egzegezy, Eschatologia: nauka o rzeczach ostatecznych
Źródło rozważania
1 Tes. 4:13-18
.
13. A nie chcę, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei.
14. Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to też tych, którzy zasnęli w Jezusie, Bóg przyprowadzi wraz z nim.
15. Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli.
16. Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi.
17. Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem.
18. Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami.
W powszechnie panującej popularnej religii przyjęto interpretować powyższy fragment jako dowód pochwycenia Kościoła przed Wielkim Uciskiem (lub w jego trakcie) a na pewno już przed domniemanym fizycznym milenijnym królestwem. Tym samym Chrystus wskrzesza część Kościoła (najwyraźniej pogańską) i przenosi na siedem lat w powietrze, aby po tym czasie wrócić ze wszystkimi na ziemię i panować nad Żydami i ocalałymi poganami, do czasu ostatecznego buntu, po tysiącu lat.
Wtedy to rzekomo nastąpi drugie powtórne przyjście Chrystusa i drugie powszechne wskrzeszenie (tym razem już nie Kościoła, lecz wierzących z milenijnego królestwa, czyli głównie Żydów oraz po części pogan, a także starotestamentowych świętych). Mamy zatem do czynienia z jednym sądem, dwoma powtórnymi powrotami Chrystusa i dwoma masowymi wskrzeszeniami. To bardzo poważny błąd doktrynalny.
Jako Reformowani wierzymy gorąco w pochwycenie Kościoła. Jednakże ważnym jest odpowiedzieć na pytanie: kiedy ono będzie miało miejsce?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 23, 2021 | Teologia systematyczna
Współistotność Ojca, Syna i Ducha
Zgodnie z prawdą i Słowem Bożym, wierzymy tylko w jednego Boga, którego istota jest niezłożona [1] i który istnieje w trzech osobach [2], które są rzeczywiście i prawdziwie wiecznie odróżnione zgodnie z ich nieprzechodnimi właściwościami, a mianowicie: Ojciec, Syn i Duch Święty [3].
- Ojciec jest przyczyną, źródłem i początkiem wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych [4].
.
- Syn jest słowem [5], mądrością [6] i obrazem Ojca [7].
.
- Duch Święty jest odwieczną siłą i mocą [8], pochodzący od Ojca i Syna [9].
Jednak Bóg nie jest podzielony na trzy w tym rozróżnieniu, ponieważ Pismo Święte naucza, że chociaż Ojciec i Syn, i Duch Święty posiadają swoją niezależność, i są rozróżnialni pod względem swych właściwości, to jednak w taki sposób, że te trzy osoby są jednym i jedynym Bogiem.
Zatem oczywiste jest, że Ojciec nie jest Synem ani Syn Ojcem i podobnie Duch Święty nie jest ani Ojcem, ani Synem. Jednakże te osoby tak odróżnione nie są rozdzielone ani zmieszane, ponieważ Ojciec nie przyjął ciała ani Duch Święty nie przyjął ciała, a jedynie Syn [10].
Ojciec nigdy nie był bez swego Syna albo Ducha Świętego. A to dlatego, że wszyscy trzej są równie wieczni i tej samej istoty. Nie ma ani pierwszego, ani ostatniego, ponieważ Oni są trójjedyni w prawdzie, mocy, dobroci i miłosierdziu.
(więcej…)
