utworzone przez Reformowani | wrz 25, 2017 | Rzymski katolicyzm, Teologia historyczna
Życiorys
Mat. 16:18 Ja ci też mówię, że ty jesteś Piotr, a na tej skale zbuduję mój kościół, a bramy piekła go nie przemogą.
Augustyn przez wielu jest uważany za najważniejszego teologa w pierwszych 1 200 latach historii Kościoła. Żaden inny ojciec nie miał tak daleko idącego wpływu na teologię Kościoła jak Augustyn, którego autorytet w epoce patrystycznej i średniowieczu jest niezrównany. Od końca czwartego wieku aż do swojej śmierci w roku 430 był biskupem Hipponny w Północnej Afryce. William Jurgens tak komentuje jego doniosłość: (więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 19, 2017 | Egzegezy, Rzymski katolicyzm, Soteriologia: nauka o zbawieniu
Definicja papistów
Hebr. 10:14 Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.
Nie ma większego bluźnierstwa na tym świecie niż zaprzeczenie wystarczalności przypisanej grzesznikowi sprawiedliwości Chrystusa jako wystarczającej do całkowitego usprawiedliwienia i uniewinnienia grzesznika przed Bogiem Sędzią. Posłuchajmy papistów:
Katechizm katolickiego kościoła definiuje czyściec jako „oczyszczenie, służące osiągnięciu świętości niezbędnej aby wejść do radości nieba” Jest ono doświadczane przez „tych, którzy umierają w stanie Bożej łaski i przyjaźni, lecz ciągle nie są doskonale oczyszczeni.” (KKK 1030).
Pismo Święte naucza nas o doskonałym uświęceniu grzesznika przez ofiarę Chrystusa. Papiści zaprzeczają temu twierdząc, że konieczne jest dodatkowe oczyszczenie przez ogień czyśćcowy. W ten sposób obalają ofiarę Chrystusa.
Słowo człowieka, herezję rzymskiego katolicyzmu obalimy Słowem Bożym.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 16, 2017 | Egzegezy, Rzymski katolicyzm
Bałwochwalstwo pogan i Rzymskich katolików
2 Mojż. 20:4-5 Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy tych, które są na niebie wzgórę, i które na ziemi nisko, i które są w wodach pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał, ani im będziesz służył; bom Ja Pan Bóg twój, Bóg zawistny w miłości, nawiedzający nieprawości ojców nad syny w trzeciem i w czwartem pokoleniu tych, którzy mię nienawidzą;
Jan Kalwin napisał Instytuty Religii Chrześcijańskiej, które w rzeczywistości zdefiniowały biblijny protestantyzm – ruch, który powrócił do wiary Apostołów, Ojców Apostolskich i Ojców Kościoła. Oto co napisał na temat bałwochwalstwa odnosząc się do przebiegłej obrony papistów, którzy twierdzili, że tworząc obrazy wcale nie oddają im boskiej czci.:
„Mówi się, że obrazy nie są uważane za bogów. Żydzi nie byli tak całkowicie bezmyślni, aby nie pamiętać, że był Bóg, który wyprowadził ich z Egiptu, zanim uczynili cielę. W rzeczy samej, jak Aaron powiedział, że to byli bogowie, którzy wyprowadzili ich z Egiptu, w sposób niebezpośredni oznajmił, że chcą zachować Boga, ich wybawiciela, pod warunkiem, że będą widzieli go idącego przed nimi w postaci cielca.
Również poganie nie są tak głupi, aby nie zrozumieć, że Bóg jest czymś innym niż drewno i kamień. Ponieważ wymieniali obrazy z przyjemności, ale zawsze zachowywali w swoich umysłach tych samych bogów, codziennie poświęcali nowe obrazy, nie myśląc, że robili nowych bogów. … Wulgarni, gdy byli oskarżeni, odpowiedzieli, że nie czcili widocznego przedmiotu, ale Bóstwo, które w nim mieszkało niewidzialnie.
Ci, którzy mieli to, co nazwałbym bardziej wyrafinowaną religią, powiedzieli, że ani nie wielbili obrazu, ani żadnego zamieszkującego Bóstwa, ale za pomocą cielesnego obrazu widzieli symbol tego, co było ich obowiązkiem czcić.
Cóż zatem? Wszyscy bałwochwalcy, zarówno żydowscy, jak i pogańscy, zostali pobudzeni w opisany sposób. Niezadowoleni z duchowego zrozumienia, sądzili, że obrazy dadzą im pewniejsze i bliższe wrażenie (Boga). Kiedy raz przyjęto tę niedorzeczną reprezentację Boga, nie było żadnego ograniczenia, zwiedzeni tak wtedy jak i teraz coraz to nowszymi posturami, zaczęli myśleć, że Bóg wywierał swą moc na obrazach. Wciąż Żydzi byli przekonani, że pod takimi obrazami czczą wiecznego Boga, jedynego prawdziwego Pana nieba i ziemi; a poganie także, oddając cześć swoim fałszywym bogom, przypuszczali, że zamieszkają w niebie.” Jan Kalwin, Instytuty, Księga I rozdział 11 sekcja 9
(więcej…)
