Dlaczego starszy powinien spełniać jakiekolwiek inne zadania poza obowiązkiem nauczania, głoszenia i modlitwy skoro jest napisane:
Dzieje 6:44 My zaś oddamy się modlitwie i posłudze słowa.
Otóż każdy starszy jest w pełni odpowiedzialny za wszystko co się dzieje w jego lokalnym kościele. Zobaczmy jakie wymagania na urząd starszego zostały przedstawione w Piśmie
1 Piotra 2:9 Lecz wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do swej cudownej światłości;
Od obietnic udzielonych Abrahamowi (1 Mojż. 12:1-3) do ostatecznego wypełnienia tych samych obietnic, które zostały przedstawione w nowym Jeruzalem, zstępującym z nieba (Obj. 21) , Pismo Święte jest jasne – Bóg zbawia dla siebie lud.
Zwróćcie uwagę, powiedziałem lud, a nie osoby. Mówiąc to w ten sposób, nie zamierzam sugerować, że zbawienie nie jest sprawą osobistą lub że Bóg nie interesuje się jednostkami. Interesuje się (Rzym.10: 9-10). Nie, wybrałem ludzi ponad osoby, aby podkreślić nacisk Pisma Świętego – że chrześcijańska tożsamość jest z konieczności wspólna
Co wywołało ten krótki artykuł o słusznym osądzaniu? Jest to proste pytanie, ale ma najgłębsze konsekwencje. Czy naprawdę możesz rozpoznać drzewo po jego owocu – czy też Chrystus kłamał? Chcę, aby było to tak proste, jak to tylko możliwe, a także krótkie (ludzie lubią, gdy jest „krótko”). W środku kazania o bezprawiu (ludzie nieprawi to ci, którzy nienawidzą Boga i odrzucają Jego święte przykazania, czasami zwani Antynomianami) Chrystus powiedział
Mat. 7:16-20 16 Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi? 17 Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce. 18 Nie może dobre drzewo wydawać złych owoców ani złe drzewo wydawać dobrych owoców. 19 Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. 20 Tak więc po ich owocach poznacie ich.
To są głębokie stwierdzenia. Naciskają one chrześcijan, aby radzili sobie z rzeczywistością osądzania rzeczy jako dobre lub złe, niegodziwe lub sprawiedliwe. Jak chrześcijanie postrzegają ludzi? Jak postrzegają fałszywych nauczycieli lub obłudnych członków kościoła, tak jak w tym kontekście?
Hebr. 10:25 ’’...nie opuszczając wspólnych zebrań naszych, jak to jest u niektórych w zwyczaju…”
Znając negatywną formę napomnienia, można bez trudu odczytać co oznacza ten przekaz w formie pozytywnej:
”Zachęcam wszystkich do uczestniczenia we wspólnych naszych spotkaniach”
Mat. 18:15-20 15 Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź, strofuj go sam na sam. Jeśli cię usłucha, pozyskałeś twego brata. 16 Jeśli zaś cię nie usłucha, weź ze sobą jeszcze jednego albo dwóch, aby na zeznaniu dwóch albo trzech świadków oparte było każde słowo. 17 Jeśli ich nie usłucha, powiedz kościołowi. A jeśli kościoła nie usłucha, niech będzie dla ciebie jak poganin i celnik. 18 Zaprawdę powiadam wam: Cokolwiek zwiążecie na ziemi, będzie związane i w niebie. A cokolwiek rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie. 19 Mówię wam też: Jeśli dwaj z was na ziemi będą zgodnie prosić o cokolwiek, otrzymają to od mego Ojca, który jest w niebie. 20 Gdzie bowiem dwaj albo trzej są zgromadzeni w moje imię, tam jestem pośród nich.
Czasami chrześcijanin odejdzie od wspólnoty innych wierzących i zostanie uwikłany w grzech przez ignorancję lub umyślne nieposłuszeństwo. Wówczas niezbędnym jest aby Kościół, a szczególnie jego pasterze aktywnie starali się doprowadzić do upamiętania i odnowy tego chrześcijanina. Jako pasterze trzody starsi kochają owce i są również odpowiedzialni przed Bogiem za ich dobro duchowe, w tym za wędrówkę owiec. Tak, jak w przypowieści Jezusa w Ewangelii Łukasza, kiedy wędrujący chrześcijanin prawdziwie żałuje jest to czas radości, zarówno w niebie, jak i w kościele.
Każdy lokalny kościół zrządzany jest przez pluralizm przywódców (ἡγέομαι hegomai, od tego słowa bierze swoje źródło ἡγεμών hegemon (por. Hebr. 13:7, 17, 24), którzy w Piśmie nazwani są także:
Powyższe trzy terminy nie określają trzech różnych urzędów w kościele lecz stanowią opis jednego i tego samego urzędu. Każdy starszy to pasterz i biskup. Jeden kościół posiada wielu przywódców, którzy są odpowiedzialni za naukę Słowa, dyscyplinę oraz zarządzają nim kolegialnie, jednak nie na zasadzie większości głosów (jak w demokracji) lecz poprzez aklamację, czyli pełną duchową zgodność.
Jakuba 1:26 Jeśli ktoś wśród was sądzi, że jest pobożny (θρησκὸς threskos – religijny), a nie powściąga swego języka, lecz oszukuje swe serce, tego pobożność (θρησκεία threskeia – religia) jest próżna.
Chrześcijaństwo to religija oparta na pobożności. Choć chrześcijań nie obowiązuje Prawo ceremonialne czy sądownicze Starego Przymierza lecz Prawo Wolności to znaczy, że przekleństwo Prawa oraz ceremonie Prawa zostały przez Chrystusa zniesione to jednak Chrześcijanie nie są ani antynomianami (bez prawa) ani legalistami (wypełnianie Prawa nie zbawia). Prawo Chrystusa jest pod pewnymi względami jakościowo odmienne od Zakonu Starego Przymierza (odrzuca ceremonializm szabasów, zachowywania pór, restrykcji żywieniowych etc. Kol. 2:16-17 oraz kary nakładane przez Zakon – Hebr. 10:9). Nośnikiem Nowego Prawa Wolności również nie jest tablica kamienna (zewnętrzny nakaz) lecz serca zbawionych.
2 Kor. 3:3 Gdyż wiadomo, że jesteście listem Chrystusowym sporządzonym przez nasze posługiwanie, napisanym nie atramentem, lecz Duchem Boga żywego, nie na tablicach kamiennych, lecz na żywych tablicach serc.
.
1 Kor. 9:21 Dla tych, którzy są bez prawa, jakbym był bez prawa – nie będąc bez prawa Bogu, lecz będąc pod prawem Chrystusowi – aby pozyskać tych, którzy są bez prawa.
.
Gal. 6:2 Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełniajcie prawo Chrystusa.
Mimo tej jasnej nauki niektórzy religijni fanatycy posuwają się tak daleko w swoim antynomianizmie (życie poza prawem Chrystusowi) że odrzucają religię Chrystusową w całości utrzymując, że ich dotyczy tylko wolność w Chrystusie. Oto co negują:
W ten sposób odrzucają Chrystusa, który wszytko powyższe ustanowił.
Artykuł jest odpowiedzią na herezję pana Janusza Kucharczyka, swego czasu wykładowcę greki i filozofii na Wyższym Baptystycznym Seminarium Teologicznym
1 Kor. 1:23 My zaś głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który dla Żydów wprawdzie jest zgorszeniem, a dla Greków głupstwem;
Niektórzy wierzą, że skuteczność głoszenia Słowa Bożego mierzona jest liczbą nowych członków lokalnego zgromadzenia. Im więcej osób zapisze się do kościoła, tym ewangelizacja lepsza. A ponieważ Ewangelia dla większości słuchaczy jest zgorszeniem i głupstwem, aby zachęcić odbiorcę do kościelnictwa, trzeba w jakiś sposób dobrą nowinę głoszącą upamiętanie i gotowość na śmierć za wiarę jakoś ładnie schować lub nawet pozbyć się jej.
Do tego celu nadają się doskonale:
Jednak jeśli już ktoś upiera się głosić Chrystusa, jego ewangelia będzie dostosowana do lokalnej kultury.
Jest to niebiblijne podejście ilościowe produkujące nominalnych uczestników wspólnego zgromadzenia, a ponieważ głoszona jest fałszywa nowina, nie ma tu miejsca na narodzenie z góry. Ławki kościelne będą zapełniane zwiedzionymi pseudoewangelią i martwymi duchowo neofitami.
Kol. 1:3 Dziękujemy Bogu i Ojcu naszego Pana Jezusa Chrystusa, nieustannie (πάντοτε pantote)modląc się za was;
W rozważaniu zostaną poruszone takie tematy jak istota Boga, unia hipostatyczna, Ojcostwo Boga względem Jezusa, dziękczynienie w modlitwie, wytrwałość. Refutacja herezji modalizmu i arianizmu oraz nauk katolickich i zielonoświątkowych dotyczących modlitwy, potwierdzenie u Ojców Kościoła. Sprecyzowanie Trynitaryzmu zaczerpnięte z Instytutów Kalwina. Korzenie rzymskokatolickiej i zielonoświątkowej herezji modlitewnej.
“Kościół przez wieki, ukonstytuowany Duchem Świetym, dostarcza wiarygodności; oferuje pole, na którym możemy sformułować nasze interpretacje. Taka wiarygodność chroni przed niezależnością i indywidualistyczną interpretacją.”—Craig Blomberg
Pozycja porusza następujące tematy
Pobierz
Doktryna podstawowa PowerPoint
Doktryna podstawowa pdf
Tumaczył Robert Jarosz
Kiedy dorastałem, nie lubiłem chodzić do kościoła. Dla młodego chłopca z wioski kościół był nudny, kazania długie, wypełniony był starszymi ludźmi śpiewającymi stare piosenki. Wolałem grać lub oglądać piłkę nożną. Była jednak jedna niedziela każdego miesiąca,na którą z niecierpliwością oczekiwałem – ta pierwsza niedziela.
Pierwsza niedziela była niedzielą Wieczerzy Pańskiej. Starsze panie z kościoła ubierały się na biało. Pastor nosił swoją białą szatę. Ołtarz, zwykle bez nakrycia był przyozdobiony białym obrusem pod którym znajdował się chleb i wino. Byłem pod wrażeniem ceremonii i dbałości z jaką przygotowywano stół do Wieczerzy Pańskiej. Widać było ostrożność w rozprowadzaniu elementów. Diakoni nosili białe rękawiczki, a tace przekazywano między sobą z uwagą i czcią. Naprawdę cieszyłem się na myśl o celebracji Wieczerzy Pańskiej. Niestety przy całej ostrożności skierowanej na elementy komunii, podobnej ostrożności nie podjęli uczestnicy,Ci, którzy otrzymywali komunię.
Tyt. 1:5-9
5. Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam jeszcze zostało do zrobienia, i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem;
6. Jeśli ktoś jest nienaganny, mąż jednej żony, mający dzieci wierne, nieobwiniane o hulaszcze życie lub niekarność.
7. Biskup bowiem, jako szafarz Boży, ma być nienaganny, niesamowolny, nieskory do gniewu, nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niegoniący za brudnym zyskiem;
8. Lecz gościnny, miłujący dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, powściągliwy;
9. Trzymający się wiernego słowa, zgodnego z nauką, aby też mógł przez zdrową naukę napominać i przekonywać tych, którzy się sprzeciwiają.
Jest to tragiczne, ale niezaprzeczalne: jest wiele osób na stanowiskach przywódczych w kościele, którzy nie powinni przewodzić. Jest wielu pastorów,którzy nie powinni być duchownymi, wielu starszych, którzy nigdy nie powinni sprawować obowiązku starszego.
To nie jest nowy problem. Na kartach Nowego Testamentu zarówno Paweł, jak i Piotr trudzą się, aby opisać człowieka,który kwalifikuje się do urzędu starszego.Warto zauważyć,że prawie wszystkie te kwalifikacje są związane z charakterem. Tam,gdzie my jesteśmy przyciągani do zewnętrznych umiejętności Bóg bardziej troszczy się o wewnętrzny charakter. Są miliony ludzi,którzy są wspaniałymi nauczycielami, wspaniałymi przywódcami i wspaniałymi C.E.O., ale wciąż zupełnie nie dopasowani do przewodzenia w kościele. Boże standardy są całkowicie inne.
Nauczamy że, wszyscy ci, którzy położyli swoją wiarę w Jezusie Chrystusie są natychmiastowo umieszczani przez Ducha Świętego w jednym wspólnym duchowym Ciele, kościele
1 Kor. 12:12-13 12 Jak bowiem ciało jest jedno, a członków ma wiele i wszystkie członki jednego ciała, choć jest ich wiele, są jednym ciałem, tak i Chrystus. 13 Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha
1 Tym. 3:15 A gdybym się opóźniał, piszę, abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.
Trzy małe litery, a robią tak wielką różnicę. Chrześcijański – „s, k, oraz i ” odróżnia chrześcijanina od tego, który przypomina chrześcijanina i wyznacza różnicę między dobrem a złem, życiem czy śmiercią, niebem i piekłem. Nie ma nic lepszego dla duchowej pomyślności niż bycie w chrześcijańskim kościele. Nie ma nic gorszego dla waszego duchowego dobrostanu niż bycie w kościele przypominającym chrześcijański. Oto kilka cech każdego z nich.
1 Piotra 5:1-2 1. Starszych, którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: 2. Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą;
Struktura zarządzania kościołem jest bardzo istotna. Struktura organizacji determinuje, w jaki sposób ludzie będą myśleć i działać w tej organizacji. Jeśli kościół posiada Biblijną strukturę, widoczne w nim będą owoce Bożego porządku, właściwa współpraca wszystkich członków. Jeśli zaś będzie to ludzka forma organizacji właściwe życie i rozwój żywego organizmu jakim jest lokalna społeczność może ulec deformacji, a nawet zahamowaniu.
Struktura ma znaczenie: Jeśli struktura jest ważna dla organizacji świeckich, tym bardziej powinna być istotna dla chrześcijan.
„Niektóre z najgorszych spustoszeń zadanych wierze chrześcijańskiej były bezpośrednim rezultatem niebiblijnych form kościelnej struktury. Zaledwie kilka stuleci po śmierci Apostołów, na przykład, kościoły Chrystusa zaczęły asymilować zarówno Rzymskie jak i Żydowskie koncepcje statusu, władzy i kapłaństwa… Pod imieniem Chrystusa pojawiła się pracowicie wykształtowana instytucja która skorumpowała prostą, rodzinną sturkturę kościołów apostolskich, ograbiła Bożych ludzi z ich wysokiej pozycji w służbie w Chrystusie i zastąpiła wszechwładzę Chrystusa nad Jego ludem wszechwładzą instytucjanolnego kościoła.” – Alexander Strauch
Mat. 23:8-10 8 Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz (καθηγητης kathēgētēs), Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi. 9 I nikogo na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem. Jeden bowiem jest wasz Ojciec, który jest w niebie. 10 Niech też was nie nazywają mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz, Chrystus.
Głównym celem przeciwnika Boga jest odcięcie ludzi od objawienia spisanego Słowa Bożego. Pomimo, że każdy grzesznik ma dostęp do zewnętrznego objawienia (świat naturalny, będący Bożym stworzeniem) oraz jest w nim obecne wewnętrzne objawienie (sumienie oskarżające z powodu grzechu), nie jest możliwe, aby upadły człowiek dzieki obu powyższym mógł przyjść do Boga.
Rzym. 1:19-20 (zewnętrzne objawienie) 19 Ponieważ to, co można wiedzieć o Bogu, jest dla nich jawne, gdyż Bóg im to objawił. 20 To bowiem, co niewidzialne, to znaczy jego wieczna moc i bóstwo, są widzialne od stworzenia świata przez to, co stworzone, po to, aby oni byli bez wymówki.
Rzym. 2:15 (wewnętrzne objawienie) Oni to ukazują działanie prawa wpisanego w ich serca, za poświadczeniem ich sumienia i myśli wzajemnie się oskarżających lub też usprawiedliwiających);
Rzym. 3:11-12 (niemożność przyjścia do Boga) 10 Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; 11 Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. 12 Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.
Aby pojednać się z Bogiem, potrzebne jest specjalne objawienie. Mowa o ewangelii Jezusa Chrystusa, jedynej obiektywnej objawionej prawdzie dostępnej wyłącznie w spisanym Słowie Bożym.
Rzym. 10:14 Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszą bez kaznodziei?
Rzym. 10:17 Wiara więc jest ze słuchania, a słuchanie – przez słowo Boże.
Środkiem pozyskania wiary nie są rzekome
Dlatego też obecnie, gdy Pismo Święte jest tak powszechnie i łatwo dostępne, głównym celem działania przeciwnika będzie zaciemnienie prawdziwego znaczenia tekstów Pisma.
1 Tym. 3:15 A gdybym się opóźniał, piszę, abyś wiedział, jak należy postępować w domu Bożym, który jest kościołem Boga żywego, filarem i podporą prawdy.
W roku 2017 łańcuch kościelnych konferencji trwał z pełnym rozmachem a z nim przychodzi bogactwo bezbożnych sojuszów. Nic więc dziwnego, że Hillsong i Jesus Culture w tym roku przewodzić w odstępstwie. Trzymając się nawoływania Pawła z Listu do Rzymian, wypadało by pastorzy i Chrześcijanie zdawali sobie sprawę z różnych taktyk których ruchy głównego nurtu używają by przyciągnąć młodych ludzi do swoich bluźnierczych ‚nabożeństw’.
Jan 10:11-13 11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce. 12 Lecz najemnik, który nie jest pasterzem, do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk porywa i rozprasza owce. 13 Najemnik ucieka, bo jest najemnikiem i nie troszczy się o owce.
.
Izaj. 56:10 Jego stróżowie są ślepi wszyscy, nic nie wiedzą, wszyscy są niemymi psami, nie mogą szczekać; są ospali, leżą, kochają drzemać.
Dzisiejszy kościół jest zdezorientowany, a to zamieszanie jest przenikliwe i dogłębne. Może być wiele powodów, dla których tak się dzieje, ale prawdą jest, że w tym pokoleniu zwątpienie, podział i słabość cechują kościół, nawet kościół ewangelicki. Odpowiedzialność za większość tego, co złe, spoczywa na tych, którzy zostali wyznaczeni przez Boga, aby być Jego rzecznikami w kościele.
Zbyt często pastorzy zapominają, że tematyka ich pracy jest przede wszystkim duchowa. Ich pierwszą troską musi być zadowolenie Boga i praca w zbawieniu Jego ludu.
Mat. 28:19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego;
Czas zakończyć spekulacje. Tak Pismo Święte jak i historia wczesnego Kościoła są jednoznaczne w temacie. Chrzest należy czynić w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego. I nie jest to jedno imię, jak starają się przekonywać środowiska związane przez nauki Branhama. W czasie chrztu wodnego należy dosłownie cytować formułę „w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”.
1 Kor. 11:17-3417 Mówiąc to, nie chwalę was, że się zbieracie nie ku lepszemu, ale ku gorszemu. 18 Najpierw bowiem słyszę, że gdy się zbieracie jako kościół, są wśród was podziały, i po części temu wierzę. 19 Bo muszą być między wami herezje, aby się okazało, którzy są wypróbowani wśród was. 20 Gdy więc się zbieracie, nie jest to spożywanie wieczerzy Pańskiej. 21 Każdy bowiem najpierw je własną wieczerzę i jeden jest głodny, a drugi pijany. 22 Czyż nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy gardzicie kościołem Bożym i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to was nie chwalę. 23 Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, której został wydany, wziął chleb; 24 A gdy złożył dziękczynienie, połamał i powiedział: Bierzcie i jedzcie, to jest moje ciało, które za was jest łamane. Czyńcie to na moją pamiątkę. 25 Podobnie po wieczerzy wziął też kielich, mówiąc: Ten kielich to nowy testament w mojej krwi. Czyńcie to, ilekroć będziecie pić, na moją pamiątkę. 26 Ilekroć bowiem będziecie jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana zwiastujecie, aż przyjdzie. 27 Dlatego też kto je ten chleb albo pije ten kielich Pański niegodnie, będzie winny ciała i krwi Pana. 28 Niech więc człowiek bada samego siebie i tak niech je z tego chleba, i niech pije z tego kielicha. 29 Kto bowiem je i pije niegodnie, sąd własny je i pije, nie rozróżniając ciała Pańskiego. 30 Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. 31 Bo gdybyśmy sami siebie sądzili, nie bylibyśmy sądzeni. 32 Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem. 33 Tak więc, moi bracia, gdy się zbieracie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich. 34 A jeśli ktoś jest głodny, niech zje w domu, żebyście się nie zbierali ku sądowi. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę.
Wierzymy, że Wieczerza Pańska jest obrzędem Pana, w którym zgromadzeni wierzący jedzą chleb, oznaczający ciało Chrystusa dane dla Jego ludu i pijących kielich Pański, oznaczający Nowe Przymierze we Krwi Chrystusa. Chrystus jest obecny w chlebie i winie duchowo i spożywamy chleb i wino na pamiątkę Pana, a tym samym ogłaszamy Jego śmierć, aż przyjdzie. Ci, którzy jedzą i piją w godny sposób, uczestniczą w ciele i krwi Chrystusa, nie fizycznie, ale duchowo, przez to, że przez wiarę karmią się korzyściami, które uzyskał przez Jego śmierć, a tym samym wzrastają w łasce.
Spróbuję pokazać biblijny fundament dla zrozumienia Wieczerzy Pańskiej z sześcioma nagłówkami:
