Pokój ze sprawującymi urzędy w Kościele, część 2

utworzone przez | lis 20, 2025 | Chrześcijańska moralność, Eklezjologia: nauka o kościele

Decyzje osób sprawujących funkcje kościelne

Hebr. 13:17 Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne.

Załóżmy, że nie podoba ci się decyzja Konsystorza (Rada Starszych składająca się z pastorów i starszych ustanowionych kongregacji) lub Rady Kościoła (większego ciała, w którego skład wchodzą również diakoni).

Co powinieneś zrobić?

Złe i dobre motywy

Często naszym pierwszym odruchem jest, niestety, narzekanie na to przed przyjaciółmi, rodziną lub każdym, kto (głupio) zechce nas wysłuchać. Jednakże nie jest to postępowanie zgodne z Pismem Świętym ani pobożnością, lecz postępowanie według ciała.

Jakuba 5:9 Bracia, nie narzekajcie jedni na drugich, abyście nie zostali osądzeni. Oto sędzia stoi przed drzwiami.

Oczywiście, nie jest to powołanie chrześcijanina Reformowanego. „Formularz ordynacji starszych i diakonów”, jeden z dokumentów Reformowanych napomina nas:

„Przyjmujcie tych ludzi jako sługi Boże: uważajcie starszych, którzy przewodzą, za godnych podwójnej czci, i ochoczo poddawajcie się ich dozorowi i zarządowi”.

Modlitwa końcowa zawiera tę doniosłą prośbę:

Udziel także szczególnie Twojej boskiej łaski temu ludowi, nad którym sprawują władzę, aby chętnie podporządkował się dobrym napomnieniom starszych, uznając ich za godnych czci ze względu na ich pracę; obdarz także serca bogate hojnymi darami dla ubogich, a serca ubogich wdzięcznością dla tych, którzy im pomagają i służą; aby każdy, kto wywiązuje się ze swoich obowiązków, mógł przez to zostać wywyższonym Twoje święte imię i powiększone zostało królestwo Twojego Syna, Jezusa Chrystusa…

To powinno dać nam do myślenia.

  • Czy naprawdę troszczymy się o święte imię Boga i dobro w Jego Kościoła?
    .
  • Czy też nasz sprzeciw wobec decyzji przywódców Kościoła to jedynie nasza grzeszna cielesność, maskująca się pod pobożnością?
    .
  • A może jest to pobożna troska o prawdę i sprawiedliwość, ale z grzesznymi motywami?

Musimy szczerze zbadać siebie przed Bogiem i modlić się o odnowę naszych serc. Następnie powinniśmy z szacunkiem zapytać osoby sprawujące urząd o kwestię, która nas niepokoi.
.

Procedura postępowania

Co, jeśli nadal nie podoba nam się decyzja lub nie jesteśmy w pełni usatysfakcjonowani ich odpowiedzią?

A) Być może problem nie dotyczy zasad religijnych, na przykład szczegółów dotyczących parkingu kościelnego lub układu biuletynu parafialnego. Takie rzeczy słusznie nazywa się adiaforą, czyli rzeczami „obojętnymi”, ponieważ Słowo Boże nie nakazuje ich ani nie zabrania.

B) Sytuacja staje się trudniejsza, jeśli problem jest (w percepcji lub w rzeczywistości) natury biblijnej, doktrynalnej i konfesyjnej. Wszak żaden kościół nie jest nieomylny, a odstępstwo jest realną możliwością dla każdej kongregacji i wyznania

2 Tym. 4:3-4 3. Przyjdzie bowiem czas, gdy zdrowej nauki nie zniosą, ale zgromadzą sobie nauczycieli według swoich pożądliwości, ponieważ ich uszy świerzbią. 4. I odwrócą uszy od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.

C) Następnie zainteresowany członek powinien oficjalnie przedstawić sprawę

  • Konsystorzowi (Rada starszych i pastorów)
    .
  • lub Radzie Kościoła (Rada starszych, pastorów i diakonów)
    .
  • i postępować zgodnie z zasadami Kościoła Reformowanego.

Musi żarliwie się modlić, działać zgodnie ze świętymi pobudkami (szukając chwały Bożej zgodnie z Jego Słowem) i zachować cierpliwość, ufając Panu całym sercem.

D) W trosce o apostolskość i świętość Kościoła, wierzący musi również starać się o utrzymanie jego jedności. Paweł pisze:

Efez. 4:1-3 1. Proszę więc was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, do jakiego zostaliście wezwani; 2. Z całą pokorą, łagodnością i z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości; 3. Starając się zachować jedność Ducha w więzi pokoju.

Dlaczego? Na czym to się opiera? Wielki teolog misyjny kontynuuje:

Efez. 4:4-6 4. Jedno jest ciało i jeden Duch, jak też zostaliście powołani w jednej nadziei waszego powołania. 5. Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest; 6. Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkimi, przez wszystkich i w was wszystkich.

E) Jeśli problem nie zostanie rozwiązany, sprawę należy skierować do szerszych zgromadzeń wyznania (Dzieje 15), jak wyjaśnia Porządek Kościelny, lub zwrócić się o pomoc do kościołów siostrzanych. „Wszystko niech się odbywa godnie i w należytym porządku.” (1 Kor 14:40)  – to jest kluczowe!
.

Konsekwencje złego postępowania

Nieprzestrzeganie tego nakazu znacznie pogłębia problem, a porotestujący i / lub Kościół ucierpią. Nawet w procedurze kościelnych protestów lub apelacji, która wiąże się z wysokimi stawkami, zasada „w miarę możliwości” nadal obowiązuje:

Ponadto, aby nie pogwałcić czy uchybić temu świętemu ustanowieniu Bożemu, stwierdzamy, że każdy powinien szanować pastorów wykładających Boże Słowo oraz starszych Kościoła ze względu na ich pracę, a także żyć z nimi w pokoju bez szemrania, sporów czy walk o ile to tylko możliwe [Wyznanie Belgijskie 31]

Biblijna podstawa

1 Tes. 5:12-13 12. I prosimy was, bracia, abyście darzyli uznaniem tych, którzy pracują wśród was, którzy są waszymi przełożonymi w Panu i was napominają; 13. Ze względu na ich pracę darzcie ich jak najgorętszą miłością. Zachowujcie pokój między sobą.

1 Tym. 5:17 Starsi, którzy dobrze przewodzą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce.

Hebr. 13:17 Bądźcie posłuszni waszym przywódcom i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad waszymi duszami jako ci, którzy muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie ze wzdychaniem, bo to nie byłoby dla was korzystne.

Na podstawie, źródło

Nauczanie wygłoszone dnia 23.11.2025

Zobacz w temacie

 

Print Friendly, PDF & Email