Biblijna ilustracja

Mat. 5:13 Wy jesteście solą ziemi; lecz jeśli sól zwietrzeje, czym ją posolą? Na nic się już nie przyda, tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.

Sól. Chlorek sodu. Połączenie dwóch pierwiastków, które oddzielnie są wybuchowe i trujące, ale jako związek chemiczny są codziennie nieszkodliwie wchłaniane do organizmu. Sól występuje w wielu częściach świata w dużych złożach i w stanie czystym. W Palestynie jest jednak często mieszana z zanieczyszczeniami, takimi jak alkalia i gips; sól ta traci swój słony smak. Przez wiele wieków sól była używana zarówno jako środek konserwujący, jak i przyprawa, która nadaje potrawom smak i aromat.

Najważniejsza wzmianka o soli w Piśmie Świętym znajduje się w Ewangelii Mateusza 5:13, ​​gdzie Jezus mówi swoim uczniom i każdemu wierzącemu: „Wy jesteście solą ziemi


Kościół jako konserwator świata?

Wielu interpretatorów tych słów mówi o kościele jako o soli świata i upierają się, że chrześcijanie są solą świata w sensie konserwującym. Obecność chrześcijan wśród ludzkości poprawia świat i powstrzymuje go przed ujawnieniem jego straszliwego zepsucia.

W ten sposób świat nie staje się całkowicie niegodziwy, a gniew Boży zostaje odwrócony. W ten sposób rzeczywiście, Bóg jest do pewnego stopnia zadowolony z tego świata. Członkowie Kościoła są zachęcani, by stawać się coraz bardziej solą świata, uczestnicząc w działaniach społecznych, nacierając solą rany ludzkości i czyniąc cały świat akceptowalnym dla Boga.

Ta interpretacja jest chybiona z trzech powodów.

1) Nigdzie w Piśmie Świętym sól nie jest nazywana środkiem konserwującym, lecz zawsze substancją, która sprawia, że ​​jedzenie jest smaczne i przyjemne.

Hiob 6:6 Czy można zjeść niesmaczną rzecz bez soli? Czy ma jakiś smak białko jajka?

2) Jezus nie mówi: „Jesteście solą świata” (duchowa koncepcja etyczna), ale „Jesteście solą ziemi” (czyli planety, ziemskiego stworzenia).

3) Powinno być oczywiste, że sól nie może konserwować tego, co już cuchnie i jest zepsute, a takim z pewnością jest świat niewiary. To, że świat jest całkowicie zdeprawowany (a zatem niesmaczny) dowodzi szereg fragmentów Pisma:

Psalm 53:2-3 2. Bóg spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga. 3. Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli; nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.

Przysłów 21:4 Wyniosłe oczy, pyszne serce i praca niegodziwych są grzechem.

Jakuba 3:8 Natomiast nikt z ludzi nie może ujarzmić języka. Jest to nieokiełznane zło, pełne śmiercionośnego jadu.

2 Piotra 2:14 Mając oczy pełne cudzołóstwa i nieprzestające grzeszyć, zwabiają dusze niestałe. Serce mają wyćwiczone w chciwości, synowie przekleństwa.

Kanony z Dort podsumowują biblijne nauczanie o całkowitej deprawacji również jako niezdolność człowieka do czynienia czegokolwiek dobrego społecznie. Kościół zatem nie może konserwować świata nawet w ujęciu społecznym:

Lecz na tyle dalekie jest to światło naturalne od wystarczającego, by przywieść go do zbawiającego poznania Boga i prawdziwego nawrócenia, iż nie jest on zdolny do właściwego wykorzystania go nawet w stosunku do rzeczy naturalnych i społecznie dobrych. Co więcej, światło to, takie jakie jest, człowiek na różne sposoby czyni całkowicie zanieczyszczonym i utrzymuje je w niesprawiedliwości, przez co nie ma wymówki przed Bogiem [1]

W rzeczywistości świat podlega pogłębiającemu się zepsuciu.
.


Chrześcijaninie, jesteś solą ziemi!

Nasze zrozumienie otwiera się, gdy czytamy Księgę Kapłańską  i Księgę Liczb 18:19, gdzie dowiadujemy się, że każda ofiara pokarmowa dla Boga ma być składana z solą, a ta solona ofiara nazywana jest „przymierzem soli”.

3 Mojż. 2:13 Każdą z ofiar pokarmowych posolisz i nie pozbawisz soli przymierza twego Boga swej ofiary pokarmowej. Przy każdej twojej ofierze złożysz sól.

4 Mojż. 18:19 Wszystkie ofiary wzniesienia z poświęconych rzeczy, które będą przynosić PANU synowie Izraela, daję tobie, twoim synom i twoim córkom z tobą prawem wieczystym. Jest to wieczyste przymierze soli przed PANEM, dla ciebie i twojego potomstwa wraz z tobą.

Innymi słowy, sól ma znaczenie przymierza zarówno w Starym, jak i Nowym Testamencie. Przymierze Boga obejmuje

  • całe ziemskie stworzenie, które On stworzył i umiłował, które znalazło się pod przekleństwem dla dobra człowieka
    .
  • i które zostało odkupione w Chrystusie i zbawienie wybranych.

Mamy myśleć o ziemi, zawieszonej w przestrzeni, jako o ofierze składanej Bogu. Ta ofiara z ziemi staje się dla Boga smaczna dzięki obecności odkupionych świętych rozproszonych po narodach. Są oni solą na ofierze. Cóż za wzniosła pozycja! Niech ludzie mówią o Kościele, co chcą; Bóg powiada: „Wy jesteście solą ziemi!”.
.


Wnioski

Ceremonie Prawa ustały wraz z przyjściem Chrystusa, tak że ich stosowanie zostało zniesione wśród chrześcijan. Ale tutaj mamy przykład faktu, że ich prawda i istota pozostają z nami w Jezusie Chrystusie, w którym znajdują swoje dopełnieni. W Konfesji Belgijskiej czytamy:

Wierzymy, że obrzędy i znaki Prawa ustały wraz z przyjściem Chrystusa [Rzym. 10:4], i że wszystkie cienie rzeczy przyszłych urzeczywistniły się, dlatego też używanie ich nie może mieć miejsca wśród chrześcijan [Gal. 5:2-4; 3:1; 4:10-11; Kol. 2:16-17; Efez. 2:14-15]. Jednakże ich przesłanie i istota są dla nas ważne w Jezusie Chrystusie, w którym to znajdują swoje wypełnienie. Nadal sięgamy do świadectw zawartych w Prawie i prorokach, aby utwierdzały nas w doktrynie Ewangelii [2 Piotra 1:19] oraz aby regulowały nasze życie we wszelkiej czci ku chwale Boga, zgodnie z Jego upodobaniem. [2]

Z biednych, poniżonych, prześladowanych i znieważanych ludzi Bóg tworzy dla siebie lud, który nadaje całemu ziemskiemu stworzeniu przyjemny smak Najwyższemu.

Niech sól nie straci smaku w nas ani w naszych pokoleniach.

Na podstawie, źródło

Przypisy

[1] Kanony z Dort 3/4.4
[2] Konfesja Belgijska 25, Zniesienie prawa ceremonialnego


Zobacz w temacie