Kiedy wybrani „są w Chrystusie”?

utworzone przez | sty 2, 2025 | Egzegezy, Teologia reformowana

Zjednoczeni, od kiedy?

Efez. 1:4 Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości

Skoro zostaliśmy wybrani „w Chrystusie” przed założeniem świata jak zrozumieć kilka fragmentów Pisma Świętego, które na pierwszy rzut oka wydają się mówić, że nie jesteśmy „w Chrystusie” aż do momentu, w którym uwierzymy lub zostaniemy odrodzeni? Np.

2 Kor. 5:17 Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.
.
 Rzym. 16:7 Pozdrówcie Andronika i Juniasa, moich krewnych i moich współwięźniów, którzy są poważani wśród apostołów, którzy też przede mną byli w Chrystusie.

Oto wielka prawda zbawienia, która ma ogromne znaczenie: zjednoczenie z Chrystusem.

Przymierze w Chrystusie

Przymierze musi być rozumiane rozumiane jako fundament zjednoczenia z Chrystusem. To właśnie jest fundamentalna idea przymierza łaski. Takie jest znaczenie zjednoczenia z Chrystusem, że Kalwin, zajmując się doktryną zbawienia w swoich Instytutach, zaczął nie od odrodzenia, jak można by się spodziewać, ale od zjednoczenia z Chrystusem:

„aby podzielić się z nami tym, co otrzymał od Ojca, musiał stać się naszym i zamieszkać w nas… Mówi się, że jesteśmy „wszczepieni w Niego” i przyobleczeni w Chrystusa”

Na poparcie swojej tezy Kalwin podaje dwa fragmenty:

Rzym. 11:17 ...ty, który byłeś dzikim drzewem oliwnym, zostałeś wszczepiony…
.
Gal 3:27 Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa

Można powiedzieć, że rzeczywiste, doświadczalne zbawienie wybranego zaczyna się od zjednoczenia go z Chrystusem przez Ducha Świętego. Poprzedza to nawet odrodzenie, ponieważ nowe życie Chrystusa, które jest życiem nowego narodzenia, wymaga uprzedniego zjednoczenia z Chrystusem, aby nowe życie Chrystusa mogło przyjść do wybranego grzesznika. Jest to głęboka prawda pytania 20 Katechizmu heidelberskiego, które przedstawia wiarę jako więź, która wszczepia nas w Chrystusa:

Pytanie 20: Czy wszyscy ludzie zostali ocaleni przez Chrystusa, tak jak zostali zgubieni przez Adama?
.
Nie wszyscy, lecz tylko ci, którzy prawdziwą wiarą łączą z Chrystusem i przyjmują wszystkie jego dobrodziejstwa.

Katechizm powołuje się na kolejne cytaty:

Izaj. 53:11 Z udręki swojej duszy ujrzy owoc i nasyci się. Mój sprawiedliwy sługa swoim poznaniem usprawiedliwi wielu, bo sam poniesie ich nieprawości
.
Jan.1:12 Lecz wszystkim tym, którzy go przyjęli, dał moc, aby się stali synami Bożymi, to jest tym, którzy wierzą w jego imię
.
Jan 3:36 Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, ale kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży zostaje na nim
.
Hebr.4:2 I nam bowiem głoszono ewangelię jak i tamtym. Lecz tamtym nie pomogło słowo, które słyszeli, gdyż nie było powiązane z wiarą tych, którzy je słyszeli

Ta rzeczywistość wiary jako więzi w pytaniu 20 jest często pomijana w argumentach, czy wiara jest więzią, czy działaniem. Głęboka doktrynalna i duchowa prawda, której naucza pytanie 20, polega na tym, że musimy najpierw zjednoczyć się z Chrystusem, zanim będziemy mogli otrzymać jakiekolwiek korzyści zbawienia.
.

Czas zjednoczenia

Jeśli chodzi o pytanie, kiedy zaczyna się zjednoczenie z Chrystusem: zaczyna się ono w dekrecie o wybraniu, który był nie tylko wyborem niektórych do zbawienia w Chrystusie, ale który był wyborem „w Chrystusie” niektórych do zbawienia (Efez. 1:4). Oznacza to, że Chrystus Jezus jest pierwszym i podstawowym wybranym, a rzesza ludzi, którzy zostali wybrani, została wybrana

  • „po” Jego wyborze,
    .
  • dla Jego dobra
    .
  • i aby uzupełnić Jego zwierzchnictwo nad ciałem, kościołem.

Posłuchajmy głównego artykułu o wyborze w Kanonach z Dort, oddającego sprawiedliwość wyborowi w Chrystusie. Nasze wybranie było w Chrystusie:

„Wybranie jest niezmiennym zamiarem Boga, poprzez który Bóg przed założeniem świata, według suwerennego upodobania woli swojej, z całego rodzaju ludzkiego, który z własnej winy upadł z pierwotnego stanu czystości w grzech i zgubę, wybrał pewną liczbę osób do zbawienia w Chrystusie, którego od wieczności wyznaczył Pośrednikiem i Głową wybranych, oraz fundamentem zbawienia…” [1]

Pocieszający jest ten poprawny pogląd na wybór, który jest wieczny, że wierzący nigdy nie był oddzielony od Chrystusa. Wiecznie, dzięki łaskawemu dekretowi Boga był i jest w Chrystusie.

Teksty, do których odwoływał się Kalwin w cytowanych powyżej fragmentach, i wiele innych, nauczają również historycznej, rzeczywistej, duchowej, doświadczalnej jedności z Chrystusem, która zaczyna się od dzieła łaski, jakim jest dar Ducha Świętego, niezależnie od tego, czy umiejscawia się ten początek w wierze jako więź, czy w odrodzeniu.

Istnieje zatem ważna jedność w dekrecie (Efez. 1:4) i ważna realizacja dekretu w rzeczywistej, duchowej jedności (2 Kor. 5:17; Rzym. 16:7)

Rozwinięcie doktryny

Dodać należy, że istnieje sądowa jedność w tym, że byliśmy jednością z Chrystusem w Jego zadośćuczynieniu za nasze grzechy. Umarliśmy z Nim.

Rzym. 6:8 Jeśli więc umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim będziemy żyć
.
2 Kor. 5:14 Miłość Chrystusa bowiem przymusza nas, jako tych, którzy uznaliśmy, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy umarli.

Można by dalej zastosować jedność z Chrystusem, składającą się z naszego zmartwychwstania i wniebowstąpienia z Nim, abyśmy już byli z Nim w chwale.

Efez. 2:6 I razem z nim [nas] wskrzesił, i razem z nim posadził w miejscach niebiańskich w Chrystusie Jezusie;

Można to udowodnić z Pisma Świętego i wyznań wiary.

Na podstawie, źródło

Przypisy

[1] Kanony z Dort 1.7

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email