W Brukseli (wówczas Niderlandy Habsburskie) spalono na stosie Heinricha Voesa i Jana Escha, dwóch mnichów z zakonu augustianów. Zostali oni uznani za pierwszych męczenników ruchu luterańskiego. Ich proces i egzekucja były wynikiem odmowy odwołania nauk Lutra, które dotarły do ich klasztoru w Antwerpii. Przed egzekucją poddano ich upokarzającemu procesowi degradacji. Publicznie zdjęto z nich szaty zakonne i symbolicznie „zeskrobano” im poświęconą skórę z dłoni (miejsce namaszczenia przy święceniach), co miało oznaczać pozbawienie ich statusu duchownego przed przekazaniem władzy świeckiej na śmierć.

Gdy wieść o ich śmierci dotarła do Wittenbergi, Marcin Luter, głęboko poruszony ich postawą, napisał utwór Ein neues Lied wir heben an („Nową pieśń zaczynamy”), który stał się pierwszym hymnem Reformacji. Wydarzenie to stało się symbolem ostatecznego zerwania z Rzymem i zapoczątkowało falę prześladowań zwolenników nowych idei teologicznych w Europie Zachodniej.
Źródło:
https://wolfmueller.co/johann-van-den-esschen-and-heinrich-vos-the-first-lutheran-martyrs/
https://www.canadianlutheran.ca/the-martyrs-esch-and-voes/