Król Edward III mianował Johna Wycliffe’a proboszczem w Lutterworth, co zbiegło się z początkiem jego aktywnego zaangażowania w politykę. Jako członek królewskiej delegacji w Brugii brał udział w negocjacjach z przedstawicielami papieża na temat podatków i nominacji kościelnych, dając się poznać jako lojalny poddany korony. W swoich traktatach o władzy boskiej i cywilnej sformułował radykalną teorię, według której prawo do posiadania dóbr i sprawowania autorytetu zależy od stanu łaski – osoby trwające w grzechu śmiertelnym tracą prawo do faktycznego panowania. Wycliffe postulował, by Kościół powrócił do ewangelicznego ubóstwa poprzez odebranie mu majątków przez państwo. Jego teorie, choć uznawane za mało realistyczne, stały się użytecznym narzędziem politycznym w rękach Jana z Gandawy, księcia Lancaster, dążącego do ograniczenia potęgi kleru.

https://www.britannica.com/biography/John-Wycliffe/Translation-of-the-Bible