Czym jest biblijna Świątynia

Jan 2:19-21

19. Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę.

20. Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz?

21. Ale on mówił o świątyni swego ciała.

Co sobie wyobrażamy, myśląc o świątyni w Biblii?

  • Możemy sobie wyobrazić ozdobny namiot na pustyni, połączony pięknymi gobelinami ze złotymi słupami, obramowujący świętą przestrzeń.
    .
  • Albo może wyobrażamy sobie ogromną budowlę z cherubinami strzegącymi wejścia do Miejsca Najświętszego, z drzewami granatu wyrytymi na złoconych ścianach.
    .
  • Możemy nawet wyobrazić sobie wspaniałe rzeźbione kamienie, starannie umieszczone wysoko, górujące nad Jerozolimą, niczym herodiański cud starożytnego świata.

Wszystkie te obrazy są dokładnymi przedstawieniami różnych przykładów świątyni w Biblii. Zaskakujące może być jednak to, że Pismo Święte mówi nam, że myśląc o świątyni, powinniśmy myśleć o Jezusie. Wszystko inne jest cieniem, który na Niego wskazuje.


Eden jako świątynia

1 Mojż. 3:8 Wtedy usłyszeli głos PANA Boga chodzącego po ogrodzie w powiewie dziennym. I Adam, i jego żona ukryli się przed obliczem PANA Boga wśród drzew ogrodu.

Pierwszą świątynią, która pojawia się w Piśmie Świętym, jest ogród Eden. Podobnie jak przybytek i późniejsza świątynia, Bóg stworzył Eden jako swoje święte miejsce, siedzibę, w której miał przebywać ze swoim ludem. Przed upadkiem Eden miał być tym sanktuarium. Z tego powodu Bóg chodził po Edenie, tak jak później chodził po przybytku (3 Mojż. 26:12; 5 Mojż. 23:14; 2 Sam. 7:6-7

Eden był świątynią.
,


Namiot zgromadzenia

2 Mojż. 26:30 Wystawisz więc przybytek według wzoru, który ci ukazano na górze.

Ponieważ Adam popadł w grzech, został wygnany ze świątyni. Kiedy Bóg wyzwolił swój lud z Egiptu, łaskawie ustanowił na nowo świętą świątynię, w której grzesznicy mogli zbliżyć się do Niego w upamiętaniu i uwielbieniu poprzez wielokrotne składanie ofiar (Hebr. 10:1).

Bóg ustanowił ten „Namiot Zgropmadzenia”, przybytek, aby przebywał ze swoim ludem (2 Mojż. 29:45-46). Jednak gdy przybytek został ukończony, Izrael zrozumiał, że święty obłok obecności Boga wymagał świętości od wszystkich, którzy się do niego zbliżyli. Dlatego nikt nie mógł do niego wejść, nawet Mojżesz (2 Mojż. 40:35).
.


Świątynia Salomona

1 Król. 6:2 A ten dom, który król Salomon budował dla PANA, miał sześćdziesiąt łokci długości, dwadzieścia łokci szerokości i trzydzieści łokci wysokości.

Król Salomon wzniósł wspanialszą wersję przybytku, a ten sam obłok ocieniał tę świątynię, sygnalizując, że również kapłani nie mogli wejść do obecności Świętego (1 Król. 8:10-11).
.


Świątynia odbudowana

Ezdr. 3:11 I śpiewali jedni po drugich, chwaląc PANA i dziękując mu za to, że jest dobry – że jego miłosierdzie nad Izraelem trwa na wieki. Cały lud wznosił głośny okrzyk, gdy chwalił PANA za to, że zostały położone fundamenty domu PANA.

Po tym, jak Nabuchodonozor zniszczył świątynię Salomona i uprowadził Izrael na wygnanie, późniejszy król perski, Cyrus Wielki, pozwolił Izraelowi powrócić do ojczyzny i wznieść nową świątynię (Ezdr. 1; 2 Kronik 36:22-23). Jednak gdy starsi mężczyźni, którzy wcześniej widzieli świątynię Salomona, ujrzeli tę nową budowlę, zapłakali z żalu, ponieważ wiedzieli, że ta druga świątynia nigdy nie spełni tego, co przepowiedzieli prorocy (Ezdr. 3:12).
.


Oczekiwana Świątynia dla narodów

Prorocy Starego Testamentu spodziewali się, że wiele narodów – Żydów i pogan – przybędzie do Jerozolimy i odda cześć w świątyni

Izaj. 2:1-5 1. Słowo, które widział Izajasz, syn Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy. 2. Stanie się w dniach ostatecznych, że góra domu PANA będzie utwierdzona na szczycie gór i wywyższona ponad pagórki; i wszystkie narody popłyną do niej. 3. I pójdzie wiele ludów, i powie: Chodźcie, wstąpmy na górę PANA, do domu Boga Jakuba; on będzie nas uczył swoich dróg, a my będziemy kroczyli jego ścieżkami. Z Syjonu bowiem wyjdzie prawo, a słowo PANA z Jerozolimy. 4. On będzie sądził wśród narodów i karcił wielu ludzi. I przekują swe miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie już miecza i nie będą się już ćwiczyć do wojny. 5. Domu Jakuba, chodźcie, postępujmy w światłości PANA.

Rozumieli jednak, że ta świątynia będzie o wiele większa niż świątynia Salomona; ta nowa świątynia wstrząśnie niebem i ziemią, stając się chwałą i zbawieniem dla wszystkich ludzi , dokładnie w tym momencie, gdy Bóg mówi: „jestem z wami”

Ag. 2:4-9 4. Teraz jednak umocnij się, Zorobabelu, mówi PAN; umocnij się, Jozue, synu Josadaka, najwyższy kapłanie; umocnij się też, cały ludu tej ziemi, mówi PAN, i pracujcie. Ja bowiem jestem z wami, mówi PAN zastępów. 5. Zgodnie ze słowem, przez które zawarłem z wami przymierze, gdy wyszliście z Egiptu, mój Duch jest stale wśród was, nie bójcie się. 6. Tak bowiem mówi PAN zastępów: Jeszcze raz, po krótkim czasie, wstrząsnę niebem i ziemią, morzem i lądem; 7. Wstrząsnę wszystkimi narodami i przyjdzie Pożądany przez wszystkie narody.I napełnię ten dom chwałą, mówi PAN zastępów. 8. Moje jest srebro i moje jest złoto, mówi PAN zastępów. 9. Chwała tego domu będzie większa od tej, jaką miał tamten dawny, mówi PAN zastępów; bo to miejsce obdarzę pokojem, mówi PAN.


Jezus jest jednocześnie kapłanem, ofiarą i świątynią

Świątynia, za którą tęsknili święci Starego Testamentu, nadeszła w osobie wcielonego Syna Bożego. To Jezus z Nazaretu przyszedł, aby zamieszkać, czyli „przybytek”, pośród nas

Jan 1:14 A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.

On jest prawdziwą obecnością Boga, gdzie cieleśnie mieszka wszelkie bóstwo

Kol. 2:9-10 9. Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa. 10. I jesteście dopełnieni w nim, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy;

Sam Jezus powiedział to samo, gdy powiedział Żydom:

Jan 2:19 Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę.

Podczas gdy Żydzi uważali, że Jego słowa należy rozumieć dosłownie, Jezus mówił duchowo o sobie, prawdziwej świątyni Boga

Jan 2:20-21 20. Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz? 21. Ale on mówił o świątyni swego ciała.

Rzeczywiście, jako kapłan, ofiarował samego siebie przez swoje doskonałe życie i ofiarną śmierć, aby grzesznicy uzyskali dostęp poprzez Jego ofiarę do obecności w świątyni Świętego Boga (Hebr. 9-11–14; 10,:9-20). Jezus jest jednocześnie kapłanem, ofiarą i świątynią.

Hebr. 9:11-12 11. Lecz Chrystus, gdy przyszedł jako najwyższy kapłan dóbr przyszłych, przez większy i doskonalszy przybytek, nieuczyniony ręką, to jest nienależący do tego budynku; 12. Ani nie przez krew kozłów i cieląt, ale przez własną krew wszedł raz do Miejsca Najświętszego, zdobywszy wieczne odkupienie.

Pan Jezus, gdy został zabity, świątynia Jego ciała została zniszczona, lecz w trzy dni ją odbudował – zmartwychwstając. W ten sposób objawił, że to On jest prawdziwą, duchową świątynią Boga. Od tej chwili ziemska świątynia i wszystkie obrzędy, które jedynie wskazywały na Niego, przestały mieć znaczenie. Bóg zakończył stary porządek – zburzył świątynię, zakończył kapłaństwo, ofiary, rodowody i wszystkie rytuały. Tym samym zakończył judaizm. Ci, którzy należeli do Chrystusa od założenia świata – Jego lud wybrany, królewski, kapłański i proroczy – trwają w tej duchowej świątyni, a ci, którzy nie należą, pozostają poza nią.
.


Kościół świątynią Boga

Ale Nowy Testament opisuje świątynię również w inny sposób. W 1 Liście do Koryntian Paweł stwierdza:

1 Kor. 3:16-17 16. Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka? 17. A jeśli ktoś niszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg, bo świątynia Boga jest święta, a wy nią jesteście.

Kiedy Paweł pisze, że „jesteście świątynią Bożą”, „wy” nie jest w liczbie pojedynczej, lecz mnogiej, co oznacza, że ​​Paweł zwraca się do ludu Bożego jako do Kościoła. Innymi słowy, Kościół Jezusa Chrystusa jest również świątynią.

Wszak wierzący są kształtowani na obraz Chrystusa,  ponieważ Jego Duch mieszka w nas.

Rzym. 8:29 Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi

Boża obecność i moc są w Jego Kościele, namaszczając go Duchem Świętym do dzieła błogosławienia narodów Ewangelią (Mat. 28:18-20; 2 Kor 4:1-6; 1 Kor. 15:1-4).

My, Ciało Chrystusa, jesteśmy świątynią w Nim, ponieważ On czyni nas podobnymi do Siebie. Zatem Kościół jest widzialnym przejawem świętości Boga, gdy reprezentujemy Chrystusa na tym świecie. Aby świat mógł ujrzeć prawdziwą świątynię poprzez nas, w Chrystusie jesteśmy

1) Miastem na górze

Mat. 5:14 Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.

2) I światłością dla narodów

Izaj. 49:6 I powiedział: To za mało, że jesteś moim sługą, aby podźwignąć pokolenia Jakuba i przywrócić ocalonych z Izraela. Dlatego ustanowię cię światłością dla pogan, abyś był moim zbawieniem aż do krańców ziemi.
.
Dzieje 13:47 Tak bowiem nakazał nam Pan: Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi.

Chociaż Pismo Święte opisuje świątynie z ozdobnymi gobelinami, złotymi murami i cudowną budowlą, wszystkie one były cieniami wskazującymi na nadchodzące dobra (Hebr. 9-10).

Kol. 2:17 Są to cienie rzeczy przyszłych, ciało zaś jest Chrystusa.

Nie szukamy innej świątyni rzekomego tysiącletniego, fizycznego królestwa. Mamy Jego.

Na podstawie, źródło


Zobacz w temacie