
Spis treści
Skała zgorszenia legalistów
Mat. 7:21 Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
W Ewangelii Mateusza 7:21 James White twierdzi, że znaczenie fragmentu „kto wypełnia wolę mojego Ojca”, to wiara i uczynki, a nie wiara wyłącznie w Ewangelię. White nie zgadza się z tymi, którzy interpretują te słowa jako oznaczające jedynie to, co zostało powiedziane o zbawieniu przez samą wiarę w Ewangelii Jana i Liście do Efezjan
Jan 6:29 Odpowiedział im Jezus: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
Jan 6:40 I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Efez. 2:8-9 8. Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. 9. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił.
White, proponent herezji zbawienia panującego pana wyjaśnia tekst Mateusza na sposób legalistyczny i zgodny z teologią rzymskiego katolicyzmu.
Posłuchajmy własnych słów pana White, a potem prawidłowej interpretacji.
Interpretacja Jamesa White
„Pamiętajcie, że działanie było wykonywaniem woli Ojca, który jest w niebie. Teraz niektórzy mogą powiedzieć: „ach”, a potem możemy przeskoczyć z Ewangelii Mateusza 7 do Ewangelii Jana, rozdział 6, a ludzie pytają:
Jan 6:28 Wtedy zapytali go: Cóż mamy robić, abyśmy wykonywali dzieła Boga?
Jezus mówi:
Jan 6:29 … To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
[Ludzie mówią]
„On jest posłany i dlatego nie musimy się w ogóle martwić o działania i czyny”.
To naprawdę niekomfortowe, gdy tak często przeskakujemy między kontekstami, odpowiadając „tak” tym, którzy chcieli wykonywać dzieła Boże. Jezus zaoferował korektę. Nie można naprawdę wykonywać dzieł Bożych, dopóki nie wykonasz pierwszej rzeczy, której On od ciebie wymaga, a mianowicie wiary w Tego, którego posłał. Ale zachowanie właściwej równowagi, biblijnej równowagi między wyznaniem a uczynkami jest absolutnie niezbędne. Pismo Święte dostarcza nam tak wielu przykładów,
- widzimy to w Liście Jakuba 2.
. - Widzimy to tutaj.
. - Widzimy to u Apostoła Pawła.
W Liście do Efezjan 2, jeśli zacytujemy cały tekst, myślę, że większość osób w tym pokoju prawdopodobnie potrafi z pamięci zacytować Efezjan rozdział 2, wersety 8 i dalsze. Ale werset 10 mówi:
Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
To jest ta relacja. Zbawienie z łaski. A następnie ten sam suwerenny Bóg, który zbawia, predestynuje nas do kroczenia, do życia w sferze dobrych uczynków. Uczynków naznaczonych pragnieniem uwielbienia Boga z posłuszeństwa Jego objawionej woli.”
.
Obserwacje
Interpretacja Jamesa White całkowicie odrzuca zasadę Scirptura Scripturam interpretarum (Pismo wyjaśnia Pismo), dodajmy zasadę przywróconą przez Reformację. W rezultacie wykonywanie woli Ojca zostaje zinterpretowane jako dobre uczynki zapewniające wejście do królestwa.
To nic innego zbawienie z wiary oraz z uczynków. Dodatkowo James White uwzględnia w zbawieniu (wejściu do królestwa) ludzkie uczynki błędnie interpretując wersety takie jak:
Efez. 2:10 Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali.
Jakuba 2:14 Jaki z tego pożytek, moi bracia, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, a nie ma uczynków? Czy wiara może go zbawić?
To herezja, ponieważ nasze zaufanie do Ewangelii nie obejmuje naszych dobrych uczynków, uczuć ani niczego w nas! Ewangelia nie dotyczy tego, co robimy lub czego doświadczamy, ale dotyczy wyłącznie Jezusa Chrystusa i Jego doskonałego zastępczego dzieła dla nas! Zobacz 1 List do Koryntian 15:1-4.
Herezja zbawienia panującego pana naucza rzymskokatolickiej ewangelii. Katolicy przyznają, że ich ewangelia jest wezwaniem do pokuty i posłuszeństwa.
.
Reformowana interpretacja roli Prawa
Aby właściwie zinterpretować tekst Mateusza najpierw określimy rolę Prawa, jego legalne i nielegalne użycie, następnie wykluczając dobre uczynki z interpretacji udamy się do szerszego kontekstu Pisma Świętego w celu zinterpretowania frazy „wykonywanie woli Ojca” w kontekście soteriologicznym czyli w zbawieniu.
Prawo, zostało dane dla poznania grzechu. Nie jest dane dla usprawiedliwienia wierzącego. Prawo jest dane dla poznania grzechu. I to jest legalne użycie prawa. Próba użycia prawa w celu usprawiedliwienia siebie jest nielegalnym użyciem prawa.
Rzym. 3:20 Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało w jego oczach, gdyż przez prawo jest poznanie grzechu.
To właśnie próbowali zrobić nauczyciele z Galacji. I zostali przeklęci przez Pawła.
Gal. 3:10 Na wszystkich bowiem, którzy są z uczynków prawa, ciąży przekleństwo, bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w wypełnianiu wszystkiego, co jest napisane w księdze Prawa.
Prawo jest dobre, gdy jest używane legalnie, ale gdy jest nadużywane jako podstawa naszego usprawiedliwienia, jest bezprawiem. Legalizm to bezprawie.
I Paweł potępia tych ludzi, którzy próbują ustanowić własną sprawiedliwość własnymi uczynkami, jako bezprawnych. Nasze posłuszeństwo Prawu nigdy nie jest podstawą usprawiedliwienia. Nigdy. Nie było ani w Starym Testamencie, ani nie jest w Nowym Testamencie.
Święci Starego Testamentu zostali zbawieni w ten sam sposób, w jaki święci Nowego Testamentu: zbawieni przez samą wiarę. Tylko przez wiarę.
Rzym. 4:5-8 5. Temu zaś, kto nie pracuje, lecz wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość. 6. Jak i Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków, mówiąc: 7. Błogosławieni, których nieprawości są przebaczone i których grzechy są zakryte. 8. Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczyta grzechu.
Psalm 32:1-2 1. Psalm Dawida. Pieśń pouczająca. Błogosławiony ten, komu przebaczono występek, komu grzech zakryto. 2. Błogosławiony człowiek, któremu PAN nie poczytuje nieprawości i w którego duchu nie ma podstępu.
Znaczenie wersetu
Ale wciąż pozostaje to nurtujące pytanie. Co oznacza werset 21 7 rozdziału Ewangelii Mateusza?
Chrystus w nim powiedział:
Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
Co oznacza zwrot „wypełnia wolę Ojca”, skoro nie oznacza on uczynków?
Na pierwszy rzut oka wydaje się, że fraza ta oznacza uczynki.
- ten, kto czyni wolę,
. - a nie ten, kto mówi.
.
Analogia Scriptura (Jan 6:40, Jan 6:28-29; Mat. 12:50
Chrystus używał tego zwrotu i podobnych jako synonimów wiary.
A) Spójrzmy na Ewangelię Jana 6:40
Jan 6:40 I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Taka jest wola Ojca aby wierzyć w Syna, taka jest wola Ojca, aby zbawienie było tylko przez wiarę.
B) Ponownie w tym samym rozdziale czytamy:
Jan 6:28-29 28. Wtedy zapytali go: Cóż mamy robić, abyśmy wykonywali dzieła Boga? 29. Odpowiedział im Jezus: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli w tego, którego on posłał.
W odpowiedzi na pytanie co wyznawcy Boga mają robić aby czynić Boże uczynki Chrystus odpowiedział: Na tym polega dzieło Boże, abyście wierzyli w Tego, którego On posłał. Dzieło Boże to wiara w Chrystusa.
C) W innym momencie, gdy matka i bracia Jezusa chcieli Go zobaczyć, On ich zignorował. Ewangelia Mateusza mówi:
Mat. 12:50 Kto bowiem wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie, ten jest moim bratem i siostrą, i matką.
Chrystus naucza tu, że kto w Niego wierzy, należy do Jego duchowej rodziny: „ten jest moim bratem i siostrą, i matką.”
.
Najbliższy kontekst
Jeśli zrozumiemy ostrzeżenie Chrystusa zawarte wersetach o Sądzie Ostatecznym, lepiej zrozumiemy, dlaczego zostało ono umieszczone w kontekście fałszywych proroków.
Mat. 7:15-20 15. Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami. 16. Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi? 17. Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce. 18. Nie może dobre drzewo wydawać złych owoców ani złe drzewo wydawać dobrych owoców. 19. Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. 20. Tak więc po ich owocach poznacie ich.
To, co możemy lepiej zrozumieć w wersetach 15-20, to ostrzeżenie przed fałszywymi prorokami. Ci ludzie, którzy staną przed Chrystusem, podczas Sądu Ostatecznego, to fałszywi prorocy. To oni staną przed Chrystusem i powiedzą:
Mat. 7:22 Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów?
I Chrystus posyła ich do piekła.
Czytając Biblię, mamy tendencję do błędnego rozumienia, czym jest owoc. Myślimy, że owocem są uczynki. Może tak być. Nie wykluczamy tego. Pismo Święte tego nie wyklucza. Ale owocem przede wszystkim jest doktryna.
Jan 15:26 Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który wychodzi od Ojca, on będzie świadczył o mnie.
Jan 16:13 Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy.
2 Tes. 2:13 Lecz my nieustannie powinniśmy dziękować Bogu za was, bracia umiłowani przez Pana, że Bóg od początku wybrał was do zbawienia przez uświęcenie Ducha i wiarę w prawdę.
1 Jana 4:6 My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas, kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu.
Ci ludzie, którzy trafią do piekła, mieli mnóstwo uczynków. I jeśli zobaczymy ich na ziemi, będziemy pod wielkim wrażeniem. Ale ich złym owocem jest
- ich doktryna,
. - ich niewiara w Ewangelię,
. - ich wiara we własną sprawiedliwość
To ich doktryna, ich wiara we własną sprawiedliwość, ich niewiara w ewangelię pcha ich do piekła.
Cokolwiek głosili, a z pewnością głosili, nie głosili sprawiedliwości Chrystusa przypisanej wierzącym jedynie przez wiarę. Głosili rzeczy w imieniu Chrystusa, ale nie Ewangelię.
.
Pytania na wagę życia
Chciałbym zostawić was z kilkoma pytaniami. I podkreślę to jeszcze raz. To, o czym mówi tutaj Chrystus, jest absolutnie pewne.
Obj. 20:12-13 12. I zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, księgę życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w księgach, to znaczy według ich uczynków. 13. I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni, każdy według swoich uczynków.
Będzie sąd. Wszyscy staniemy osobiście. Wszyscy będziemy sądzeni.
- Jaka będzie twoja obrona?
. - Jakie będzie twoje usprawiedliwienie?
. - Czy będą to twoje uczynki?
. - Uczynki, które uczyniłeś w imię Chrystusa?
. - Czy będzie to twoja służba?
. - Czy będą to twoje osiągnięcia?
A może będzie to dzieło samego Chrystusa?
Chrystus mówi nam, że każdy, kto polega na własnych uczynkach lub na połączeniu swoich uczynków z uczynkami Chrystusa, nie wejdzie do nieba. Usłyszy: idź precz ode mnie.
Mat. 7:23 A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość.
- Każdy, kto uważa, że zasługuje na niebo, nie wejdzie do nieba.
. - Każdy, kto nie uważa się za grzesznika, nie wejdzie do nieba.
. - Cuda, proroctwa, wypędzanie demonów nie pomogą.
Judasz był winny trzech powyższych. I zginął. Był synem zatracenia.
.
Jedyna nadzieja
„Czynić wolę Ojca… znaczy… wierzyć w Chrystusa, zgodnie z tym, co mówi: ‘to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne”. – Jan Kalwin, Komentarz do Jana 6:40
Przyjaciele, naszą jedyną nadzieją w życiu i śmierci jest Jezus Chrystus i to ukrzyżowany. Jego sprawiedliwość i tylko Jego sprawiedliwość.
Filip. 3:8-9 8. Owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciłem i uznaję to za gnój, aby zyskać Chrystusa; 9. I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, tej, która jest z prawa, ale tę, która jest przez wiarę Chrystusa, to jest sprawiedliwość z Boga przez wiarę;
Rzym. 3:25 Jego to Bóg ustanowił przebłaganiem przez wiarę w jego krew, aby zadeklarować swoją sprawiedliwość przez odpuszczenie, w swojej cierpliwości, przedtem popełnionych grzechów;
Gal. 3:13 Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem (bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie);
2 Kor. 5:21 On bowiem tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
1 Kor. 1:30 Lecz wy z niego jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i uświęceniem, i odkupieniem;
Módlmy się. Ojcze nasz, dziękujemy Ci za posłanie Chrystusa, aby umarł za nasze grzechy. Uznajemy, że jesteśmy grzesznikami. Modlimy się o Twoje miłosierdzie. Uznajemy, że cała nasza sprawiedliwość to brudna szmata. I błagamy, abyś przykrył ją krwią Chrystusa, który umarł za nas i w naszym miejscu. Dziękujemy Ci za drogę zbawienia, którą w swoim miłosierdziu nam otworzyłeś.
Jan 15:6 Jeśli ktoś nie trwa we mnie, zostanie wyrzucony precz jak latorośl i uschnie. Takie się zbiera i wrzuca do ognia, i płoną.
Na podstawie, źródło
Zobacz w temacie
- Usprawiedliwienie jako przypisanie
- Usprawiedliwienie i uświęcenie: ich różnice i wzajemne relacje, część 1
- Podstawa usprawiedliwienia, część 1
- Pewność usprawiedliwienia
- Skuteczność krzyża Chrystusa
- Synergia wiary i uczynków
- Zastępcza śmierć Chrystusa
- Utracona Ewangelia Reformacji
- Głoszenie Ewangelii
- Unia ze śmiercią Chrystusa, część 1: usprawiedliwienie
. - Doktryna podwójnego posłuszeństwa Chrystusa
- Doktryna podwójnego przypisania
- Doktryna przebłagania
- Doktryna skutecznego powołania
- Doktryna wiecznego usprawiedliwienia
. - Jakub 2:24 Zbawienie z uczynków?.
- Jakub 2:24 Paweł i Jakub, część 1 – zarys problemu interpretacyjnego.
- Usprawiedliwienie na Sądzie Ostatecznym, część 1 – rzeczywistość doktryny
. - Szalony bóg Johna Pipera, część 1
- Zbawienie panującego MacArthura
- Reformowany inaczej: obnażenie herezji kultu MacArthuryzmu
- Żałosna doktryna pewności zbawienia Paula Washera, część 1
- R.C. Sproul a mistyczny grzech pierworodny
