utworzone przez Reformowani | lut 25, 2020 | Eklezjologia: nauka o kościele
Płaska struktura organizacyjna
1 Piotra 5:1-2 1. Starszych (Πρεσβυτέρους Presbyterous) , którzy są wśród was, proszę jako również starszy i świadek cierpień Chrystusa oraz uczestnik chwały, która ma się objawić: 2. Paście (ποιμάνατε poimate) stado Boga, które jest wśród was, doglądając (ἐπισκοποῦντες episkopountes) go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą;
Mając na uwadze trzy słowa mianowicie 1) πρεσβύτερος presbuteros – starszy, 2) ποιμήν poimen – pasterz, pastor, 3) ἐπίσκοπος episkopos – biskup, nadzorca, rozumiemy, że wszystkie one odnoszą się do tego samego urzędu sprawowanego przez jedną osobę.
Dzieje 20:17 Z Miletu posłał do Efezu, wzywając do siebie starszych (πρεσβυτέρους presbiterous – liczba mnoga) kościoła (jednego lokalnego, o czym świadczy liczba pojedyńcza słowa ἐκκλησίας ekklesias)
Przemawiając do tej grupy, Apostoł stwierdza:
Dzieje 20:28 Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami (ἐπισκόπους episkopous), abyście paśli (ποιμαίνειν poimainein) kościół Boga, który on nabył własną krwią.
Widzimy, że wszystkie trzy terminy odnoszą się do tego samego urzędu. Powyższe podsumowanie niesie ze sobą następujące informacje
- Termin starszy odnosi się do charakteru – duchowej dojrzałości
- Terminy pasterz i nadzorca (biskup) referuje do funkcji
.
– pasterz karmi, chroni, leczy swoich ludzi
– nadzorca zarządza i dowodzi tak ludźmi jak i wszystkim, co się dzieje w kościele
Zatem lider to osoba dojrzała duchowo oraz fizycznie, która naucza prawdy, refutuje herezje i prowadzi do duchowego wzrostu podwładnych, w tym samym czasie zarządza i nadzoruje wszystkim, co się dzieje w kościele. Dlatego właśnie jedna osoba nie jest w stanie podołać temu zadaniu i potrzebna jest grupa pastorów.
Biblia przedstawia najbardziej płaską formę organizacji Kościoła opartej o lokalne struktury, poza które nie ma możliwości wykroczenia (nie istnieje coś takiego jak rada naczelna denominacji, funkcja prezbitera naczelnego itd.). Każdy kościół jest w pełni niezależny i autonomiczny, zarządzany kolektywnie przez grupę starszych, którzy wszystkie decyzje podejmują w całkowitej jedności poprzez aklamację. Ani demokracja, ani władza ludu nie ma miejsca w biblijnym modelu zarządzania.
Przedmiotem dalszych rozważań nie będzie pasterzowanie (czyli nauka egzegezy i ekspozycji), lecz nadzorowanie nad kościołem.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 28, 2020 | Eklezjologia: nauka o kościele
Kościelne BMW: bierny, mierny ale wierny
Kazn. 9:10 Wszystko, cokolwiek twoja ręka postanowi czynić, czyń z całej swojej siły; nie ma bowiem żadnej pracy ani zamysłu, ani wiedzy, ani mądrości w grobie, do którego zmierzasz.
Chrześcijaństwo w Polsce trzeba naprawić, a robić nie ma komu. Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało mówi Pismo (Łuk. 10:2). Tragiczną zdaje się być wizja zmarnowanego życia, gdzie po okresie kilkudziesięciu lat uśpienia i biernej służby na rzecz lojalnego systemowi pastora-aparatczyka, śmierć członka zboru tak naprawdę nie przyniesie mu żadnej zmiany jakości egzystencji (w niebie przecież mozołu nie będzie, por. Obj. 21:4 gdzie πόνος ponos oznacza pracę aż do bólu)
Nie można również posiadać Ducha Świętego, być wyposażonym w Jego wyjątkowy dar służący do budowania braci (1 Kor. 12:7; 1 Piotra 4:10; Kol. 3:16; 1 Tes. 5:11; Rzym. 14:19) i marnować czas na sprawy doczesne. Praca zawodowa, kariera, dzieci, choroba i inne wymówki powodują, że dla wielu współczesnych bycie chrześcijaninem ogranicza się do dwóch czy trzech niedzielnych godzin, gdzie rutynowo najpierw trzeba śpiewać, potem słuchać, następnie dać na tacę a na koniec nagroda: kawa, ciastka i uspokojone sumienie na kolejny tydzień.
W ostateczności człowiek umiera zabierając do grobu bagaż komfortowego lecz nijakiego i pozbawionego owoców Ducha życia. To nie jest chrześcijaństwo.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sty 23, 2020 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Zbadanie ogólnego wprowadzenia do Księgi
W tym momencie należy sprawdzić ogólne wprowadzenie do studiowanej Księgi aby poznać zarys poruszanych w niej tematów teologicznych oraz najważniejsze ich kategorie. Celem ekspozycji jest dotarcie do istoty zagadnienia.
Pomocne narzędzie: Jak czytać książkę, Mortimer Adler, wersja pdf
a) Warto skorzystać ze streszczeń zawartych w Bibliach przygotowanych do studiowania, napisanych przez ekspozytorów Słowa, np. w j. polslkim dostępna jest pozycja pt. Komentarz do Nowego Testamentu Johna Gilla. To pozwoli uniknąć zabłądzenia w gąszczu poruszanych zagadnień teologicznych w konkretnych sekcjach danej Księgi.
.
b) Należy przeczytać wstępy w wybranych komentarzach do danej Księgi Nowego Testamentu
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | gru 30, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Egzegeza: studiowanie biblijnego tekstu
Tyt. 2:7-8 7. We wszystkim stawiaj samego siebie za wzór dobrych uczynków. W nauczaniu okazuj prawość, powagę; 8. Słowa zdrowe, nienaganne, aby ten, kto się sprzeciwia, był zawstydzony, nie mając o was nic złego do powiedzenia.
Do tej pory większość czasu spędziliśmy na wprowadzeniu do tematu, wskazując na biblijne założenia oraz wartości Pisma, które prowadzą nas do głoszenia Biblii co jest przeciwieństwem dzielenia się rzekomo zainspirowaną paplaniną ludzkiego umysłu.
Biblia to produkt Bożego oddechu, w 2 Tym. 3:16 czytamy: Całe Pismo jest natchnione przez Boga (θεόπνευστος theopneustos – pochodzące z tchnienia Boga). Pismo jest adekwatne w każdym miejscu, czasie, jest wystarczające. Ludzkie dusze nie potrzebują niczego więcej poza tym co Bóg objawił w swoim spisanym Słowie – tradycja i pozabiblijne objawienie są zbędne.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 27, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Przygotowanie otoczenia
Jakuba 3:1 Niech niewielu z was zostaje nauczycielami, moi bracia, gdyż wiecie, że czeka nas surowszy sąd.
Praca ekspozytora jest obarczona wielką odpowiedzialnością nałożoną przez Boga. Ponieważ Bóg przekazał w swoim Słowie konkretne informacje, zadaniem nauczyciela jest dotarcie do autorskiej intencji i wyeksponowanie jej. Ponieważ pierwotni odbiorcy oryginalnych tekstów mówili innym językiem oraz żyli w odmiennych warunkach historyczno-kultorowo-politycznych decydujące znaczenie będzie miało właściwe zinterpretowanie rozpatrywanych fragmentów. To, że praca eskpozytora jest nie tylko ciężka, ale i odpowiedzialna dowodzi tekst Tymoteusza
2 Tym. 2:15 Staraj się, abyś stanął przed Bogiem jako wypróbowany pracownik, który nie ma się czego wstydzić i który dobrze rozkłada słowo prawdy.
Do tego zadania ekspozytor Słowa musi być dobrze przygotowany. Istotnym jest odnotowanie kilku ważnych rzeczy takich jak odpowiedni wybór miejsca na studium Słowa, optymalny czas studium, oraz narzędzia umożliwiające dotarcie do głębi przesłania Pisma Świętego.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | lis 1, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Przygotowanie osobiste
Jest to pierwszy krok w ekspozycji Słowa Bożego. Wydaje się to oczywistym, ale jest bardzo często pomijanym elementem studium. W niniejszym rozważaniu wskażemy na istotne czynniki przygotowania jak
- odrodzenie
- upamiętanie
- modlitwa
- oraz ciężka praca,
To skieruje studium na właściwe tory prawidłowego zrozumienia Świętego Tekstu.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 13, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Podstawowe argumenty ekspozycji konsekutywnej
Jedynym sposobem, dzięki któremu kazania mogą być zgodne z Biblią i konsekwentnie jasne jest stworzenie i wdrożenie zdefiniowanego, powtarzalnego i zrównoważonego procesu, dzięki któremu każdy rozważany fragment następujący po poprzednim będzie rozważany w identyczny sposób.
To prowadzi do konsekwentnej egzegezy i przejrzystego kazania.
(więcej…)
utworzone przez Reformujący | wrz 20, 2019 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Ekumenizm
Gruba kreska
„Ci, którzy nie wyznają Chrystusa, którzy naprawdę nie potwierdzają prawdziwej Ewangelii, nie mają miejsca na udział w żadnym przedsięwzięciu, które zamierza popierać Boży zamiar i królestwo Boże na świecie.” – źródło
Nie ma miejsca w Kościele dla fałszywych braci, nie ma miejsca w Kościele na współpracę ze schizmatykami, odstępcami i heretykami. Stawką jest Ewangelia nękana przez innego ducha zielonoświątkowców, wewnętrznego wroga czyli arminianizm, rzymski legalizm, muzułmanów, ekumenię, wyższą krytykę tekstu, teologię liberalną, sceptycyzm, pragmatyzm i wszelkie inne odstępstwo.
Słowo Boże ustanawia normatywną zasadę trzymania się z daleka od wszelkiej substancji zła.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 16, 2019 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia systematyczna
Wstęp
Biblia pięciokrotnie wspomina o koronach przygotowanych dla prawdziwie wierzących chrześcijan. Korony te będą im przyznane przez Boga i według Jego suwerennej woli. Koronę zawsze otrzymuje się od kogoś, kto ją przyznał drugiej osobie. W tym wypadku Osobą przyznającą korony jest sam Bóg, a dostaną je ci, którzy zwyciężają, zaliczają próbę, zawsze jednak w kontekście triumfu osiągniętego przez Chrystusa i nigdy poza tym kontekstem. Dlatego mogłoby się wydawać, że jest to akt, na który zasługujemy, ale jest to tylko pewna część prawdy, ponieważ Boża łaska ma tutaj priorytetowe znaczenie. Bez Bożej łaski nasze zwycięstwo byłoby po prostu niemożliwe.
Korony reprezentują zwycięstwo Chrystusa osiągnięte w nas samych, my zaś jesteśmy odbiorcami tego zwycięstwa. Biblia porównuje życie wieczne do diademu, który wręcza się za zwycięstwo w zawodach sportowych.
Zobaczmy owych pięć koron w sposób szczegółowy.
- 1) Niezniszczalna korona upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad wszystkim tym, co ulega zniszczeniu i przemijaniu: (1 Kor. 9:25)
- 2) Korona sprawiedliwości upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieprawością: (2 Tym. 4:8)
- 3) Niewiędnąca korona chwały upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad nieczystością i skażeniem duchowym: (1 Piotra 5:4)
- 4) Korona życia upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad śmiercią duchową i fizyczną: (Jakuba 1:12; Obj. 2:10)
- 5) Korona radości (chluby) upamiętniająca zwycięstwo zbawienia nad prześladowaniem wierzących ze strony szatana oraz ludzi idących na zatracenie (1 Tesaloniczan 2:19)
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 12, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele
Być albo nie być, oto jest pytanie
Znaki służące rozpoznaniu prawdziwego Kościoła to: wykład czystej doktryny Ewangelii; jasne sprawowanie sakramentów, jak to zostało ustanowione przez Chrystusa; praktykowanie dyscypliny w karceniu grzechu; czyli pokrótce – zarządzanie wszystkim zgodnie z nieskalanym Słowem Bożym, odrzucanie wszystkiego z nim sprzecznego i rozpoznanie Jezusa Chrystusa jako jedynej Głowy Kościoła. Zatem prawdziwy Kościół może być rozpoznany, a żaden człowiek nie ma prawa się od niego odłączyć…
Jeśli zaś chodzi o fałszywy kościół, to przypisuje on sobie i swoim obrządkom więcej władzy i znaczenia niż to czyni Słowo Boże i nie bierze na siebie jarzma Chrystusa. Nie sprawuje sakramentów w sposób wskazany przez Chrystusa w Jego Słowie, lecz dodaje do nich lub od nich ujmuje, jak mu się podoba; polega bardziej na ludziach niż na Chrystusie i prześladuje tych, którzy żyją świętym życiem zgodnie z Bożym Słowem i napominają go za jego błędy, zawiść i bałwochwalstwo.
Te dwa kościoły można łatwo rozpoznać i od siebie odróżnić.
Zasadniczo nie popieram przechodzenia z kościoła do kościoła. Należy jednak stwierdzić, że zdarzają się sytuacje, gdy chrześcijanie powinni przenieść się z jednego kościoła do drugiego. Jeśli zajdzie taka konieczność, należy zrobić to we właściwy sposób i w odpowiednim momencie.
- Jakie są uzasadnione powody do opuszczenia kościoła?
- Kiedy jest właściwy czas na opuszczenie kościoła?
- W jaki sposób opuścić kościół aby dołączyć do innego?
W niniejszym artykule odpowiemy na powyższe, jakże istotne pytania.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 28, 2019 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Pracować dla Pana, czy służyć Panu…?
Sprawia nam przykrość, gdy widzimy ludzi mówiących, że kochają Boga oraz Jego dzieła, nazywających się „sługami” Boga Najwyższego, ale w momencie, gdy trzeba przystąpić do działania zachowują się jak pracownicy, całkowicie ignorując pojęcie służby oraz bycia Bożym sługą.
Dlatego postaram się zdefiniować różnicę pomiędzy sługą Bożym, powołanym do służby oraz pracownikiem, który domaga się swoich praw, ponieważ został zatrudniony. W życiu codziennym możemy zauważyć, że istnieją funkcje i zawody, podczas wykonywania których konieczne jest zrezygnowanie z różnego typu praw i przywilejów w momencie wykonywania czynności służbowych lub zawodowych.
Należą do nich na przykład lekarze, którzy muszą otoczyć swoich pacjentów całodobową opieką. Dotyczy to również policjantów, żołnierzy, strażaków itd. Wprawdzie wszyscy oni posiadają prawa na tych samych zasadach jak reszta społeczeństwa, to jednak prawa te są uzależnione i podporządkowane potrzebom społecznym oraz poleceniom przełożonych. Może się zatem zdarzyć, że w pewnym momencie ich prawa i przywileje mogą zostać zawieszone, w celu wykonania misji specjalnej.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 15, 2019 | Chrześcijańska moralność, Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Gdy brakuje tchu
„Obawiam sie,że wszelkie łaski, które otrzymałem w czasach wygodnych i przyjemnych mogę policzyc na palcach.Natomiast,dobra,które stały sie moim udziałem w wyniku smutku, bólu i problemów są nie do zliczenia. Czego nie zawdzięczam młotowi i kowadłu, obcęgom i ogniowi? Udręki to jedne z najlepszych mebli w moim domu.” – Ch. H. Spuergon „Choice Gleanings Calendar”
Praktycznie w życiu każdego apologety, pastora i bojownika o prawdę Słowa następuje trudny okres, w czasie którego staje się on apatyczny i przestaje widzieć sens dalszej pracy. Patrząc na przeciwności, jakie napiętrzyły się gdy walczył, może dojść do wniosku, że im więcej pracuje dla Pana, tym gorzej:
- adwersarze atakują grupami,
- herezja wlewa się do społeczności z każdej strony,
- dławią naciski i zagrożenia ze strony świata,
- swój ohydny łeb podnosi wewnętrzny wróg – fałszywi bracia (por. 2 Kor. 11:23-29)
Natychmiast pojawia się pokusa porzucenia służby i zwrócenia się ku cielesności. Pismo Święte ma na to lekarstwo.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | sie 9, 2019 | Egzegezy, Eklezjologia: nauka o kościele
Mgła tajemnicy
Kol. 1:7-8
7. Jak też nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was
8. Który też oznajmił nam waszą miłość w Duchu.
Mgła tajemnicy okrywa postać Epafrasa, który pochodził z Kolosów. W historii Kościoła znajdziemy naprawdę niewiele na jego temat. Douglas Moo w swoim komentarzu do Listu Kolosan pisze o Epafrasie:
„Niewiele wiadomo o nim, chociaż możemy wywnioskować, że był rodem z Kolosów i że być może sam Paweł nawrócił go podczas posługi Apostoła w Efezie. Wspomnienie o współpracowniku w tym momencie Listu Pawła jest niezwykłe, a siła poparcia Pawła dla niego jest również uderzająca”
Kim był Epafras? Skąd wzięło się jego poparcie u Apostoła? Dlaczego był on tak ważny dla Kolosan? Jaka była jego rola w kościele?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | cze 13, 2019 | Charyzmania, Eklezjologia: nauka o kościele, Herezja Remonstrancji, Teologia reformowana
Nie wszystko złoto, co się świeci
„Uważam jednak, że nie należy zwracać uwagi na wyrządzoną ludziom zniewagę, gdybyśmy przeciwnie, przez okazaną im uległość obrazili Boga.” [1]
Jan Chryzostom (350 – † 407 a.d.), największy teolog kościoła zachodniego za powyższe słowa dziś zostałby okrzyknięty przez współczesnych tzw. „chrześcijan” człowiekiem pozbawionym Ducha Świętego i miłości. Stawiał on przecież teologię ponad ludzkie uczucia. W niniejszym artykule również ludzkie uczucia będą bez znaczenia, za to za istotne uznane zostaną prawdy Słowa Bożego potwierdzone historycznie przez Reformatorów.
Odpowiemy na pytania:
- Czym jest Kościół Chrystusa?
- Co to jest Kościół Uniwersalny?
- Co to jest Kościół Lokalny?
- Czy wszyscy wzywający Chrystusa to bracia?
- Czy wspólnota nazwy „chrześcijanin” upoważnia do członkostwa w lokalnym kościele?
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 27, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Podstawowe argumenty ekspozycji konsekutywnej
Zazwyczaj nauczanie ekspozycyjne jest również systematyczne – to jest przechodzenie od sekcji do sekcji, wers po wersie w danej Księdze Biblii. Oto argumenty dla konsekutywnego i sekwencyjnego nauczania Pisma Świętego (wers po wersie, paragraf po paragrafie, rozdział po rozdziale).
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 24, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Sabatarianie i legaliści
Co z tą dziesięciną?
Wielu wierzących uważa, że chrześcijanin powinien dawać dziesięcinę, przez którą rozumie się 10% osiąganych przychodów osobistych. Mówi się często, że dziesięciny i składane ofiary pieniężne są niezbędnym elementem adoracji Boga i mają ścisły związek z Bożymi błogosławieństwami. Z drugiej strony istnieje przekonanie, że składanie dziesięciny nie należy do chrześcijańskich obowiązków.
Który punkt widzenia jest zgodny z nauką Pisma Świętego?
Z pewnością kwestia, którą poruszymy w niniejszym artykule nie powinna mieć żadnego wpływu na koinonię pomiędzy chrześcijanami, gdyż miłość jest o wiele ważniejsza niż nasza opinia na temat dziesięciny (1 Kor. 13). Przedstawimy jednak argumenty wskazujące na to, że dziesięcina nie jest obowiązkowa i nie powinna być nakładana na wierzących w Jezusa Chrystusa. Przejdźmy zatem do rzeczy.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | maj 7, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Podstawowe argumenty ekspozycji konsekutywnej
Zazwyczaj nauczanie ekspozycyjne jest również systematyczne – to jest przechodzenie od sekcji do sekcji, wers po wersie w danej Księdze Biblii. Oto argumenty dla konsekutywnego i sekwencyjnego nauczania Pisma Świętego (wers po wersie, paragraf po paragrafie, rozdział po rozdziale).
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 26, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Definicje
Ekspozycja – wyjaśnienie, interpretacja jednego fragmentu Pisma w odniesieniu do tła kulturowego, językowego, historycznego, politycznego i religijnego pierwotnego odbiorcy tego tekstu
Konsekutywny / sekwencyjny – następujący po czymś, sekwencyjny
Ekspozycja konsekutywna – polega na wyjaśnianiu znaczenia wersów następujących po sobie (wers za wersem)
„[Kazanie ekspozycyjne to] prezentacja biblijnej prawdy, pochodzącej z, oraz przekazanej przez historyczno-gramatyczne, Duchem prowadzone studium fragmentu w jego kontekście, które Duch Święty stosuje najpierw do życia kaznodziei a potem przez niego do jego kongregacji” – Haddon W. Robinson, „What is Expository Preaching?”
Według powyższej definicji nauczanie ekspozycyjne:
- jest to zatem konkretny proces
- stosowany najpierw w życiu kaznodziei
- następnie w całej kongregacji
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 19, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Sabatarianie i legaliści, Teologia historyczna
Czym jest Wielkanoc?
Rzym. 8:11 A jeśli Duch tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, mieszka w was, ten, który wskrzesił Chrystusa z martwych, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez swego Ducha, który w was mieszka.
Wielkanoc to czas, gdy wspominamy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa. Wskrzeszenie leży w samym sercu wiary i nadziei chrześcijanina. Jeśli bowiem nie ma zmartwychwstania daremna jest wasza wiara i nadal jesteście w swoich grzechach (1 Kor. 15:17) a my sami jesteśmy fałszywymi świadkami Boga, bo świadczyliśmy o Bogu, że wskrzesił Chrystusa, którego nie wskrzesił (1 Kor. 15:15). Jeśli jednak Chrystus został wskrzeszony do życia, my będziemy wskrzeszeni razem z Nim A Bóg i Pana wskrzesił, i nas wskrzesi swoją mocą (1 Kor. 6:14).
Doktrynalnie rzecz ujmując nikt wyznający prawowierne chrześcijaństwo nie miał nigdy wątpliwości co do tego, że Chrystus został wskrzeszony w niedzielę czyli po szabacie.
Historycznie rzecz ujmując osią niezgody była kwestia: który dzień ważniejszy – piątek i śmierć Chrystusa, czy też niedziela i Jego zmartwychwstanie?
W artykule wskazane zostaną biblijne dowody na piątek jako dzień śmierci Pańskiej i niedzielę jako dzień zmartwychwstania oraz argumenty środowiska związanego z Apostołem Janem przemawiającymi na korzyść istotności piątku. Przeciwstawione im zostały kontrargumenty całego pozostałego Kościoła Chrześcijańskiego, który nacisk kładł na niedzielę.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | kwi 17, 2019 | Eklezjologia: nauka o kościele, Teologia biblijna
Ciężka praca
1 Tym. 4:13-15 13 …pilnuj czytania, zachęcania i nauki. 14 Nie zaniedbuj daru, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych. 15 O tym rozmyślaj (μελετάω meletao – rozmyślaj i praktykuj aż do bólu), temu się oddawaj, aby twoje postępy były widoczne dla wszystkich.
Publiczna służba Słowem Bożym to praca ciężka, której oddanie się powinno graniczyć z bólem. Dobry nauczyciel będzie nieustannie zanurzał się w Słowo. Rezultatem tego będzie rozwój umiejętności rozkładania Słowa jasno widoczny dla słuchaczy.
Ten, kto głosi kazania dwa razy w tygodniu, będzie nauczał około tysiąca razy w czasie dekady. Mając na uwadze, że jedno kazanie to nawet 10 stron maszynopisu, rocznie będzie to 1 000 stron, 10 000 w czasie dziesięciu lat. To bardzo ciężka praca.
(więcej…)
