1. W Ewangelii Jana 20:28 Tomasz odnosi się do Jezusa (po grecku) jako ho kurios mou kai ho theos mou. To tłumaczy się dosłownie jako „ten mój Pan i ten mój Bóg”. Dlaczego Jezus w Ewangelii Jana 20:29 stwierdza, że Tomasz doszedł do właściwego wniosku („uwierzyłeś”)? Jeśli Jezus naprawdę nie był Panem i Bogiem Tomasza, czy Jezus nie powinien skorygować go za fałszywe założenie lub bluźniercze stwierdzenie?
Jan 20:28-29 28. Wtedy Tomasz mu odpowiedział: Mój Pan i mój Bóg (ὁΚύριός καὶ ὁ Θεός μου ho Kurios kai ho theos mou)! 29.Jezus mu powiedział: Tomaszu, uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Jan 10:34-35 34. Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami? 35. Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;
Ten fragment jest częścią dłuższej części, która dotyczy dyskusji Jezusa z Żydami na temat tego, kim On jest i jaka jest Jego relacja względem Ojca. Niestety, ten fragment był używany przez wiele różnych sekt, aby nauczać, że ludzie albo mogą zostać bogami (na przykład kościół mormonów), albo że ludzie są teraz bogami w jakimś sensie (tego nauczają zielonoświątkowcy)
Dlaczego Jezus powiedział te słowa? Co miał na myśli?
Jan 10:15 Jak mnie zna Ojciec, i ja znam Ojca; i oddaję moje życie za (ὑπὲρ hyper – w miejsce) owce
Słowo zastępczy jest niezwykle ważne dla naszego zrozumienia zadośćuczynienia Chrystusa. Nieżyjący już szwajcarski teolog Karl Barth powiedział kiedyś, że w jego ocenie najważniejszym słowem w całym greckim Nowym Testamencie jest maleńkie słowo ὑπέρ huper. To małe słowo jest tłumaczone przez wyrażenie „w imieniu”.
Barth najwyraźniej angażował się w nieco przesadną interpretację tego stwierdzenia, ponieważ wiele słów w Nowym Testamencie jest prawdopodobnie równie ważnych lub nawet ważniejszych niż huper , ale chciał po prostu zwrócić uwagę na znaczenie tego, co jest znane w teologii jako zastępczy aspekt posługi Jezusa.
Chrystus zadośćuczynił za nasz dług, naszą wrogość wobec Boga i naszą winę. Spełnił żądanie okupu za nasze uwolnienie z niewoli grzechu.
Mat. 12:41-42 41. Ludzie z Niniwy staną na sądzie z tym pokoleniem i potępią je, ponieważ pokutowali wskutek głoszenia Jonasza, a oto tu ktoś więcej niż Jonasz. 42. Królowa z Południa stanie na sądzie z tym pokoleniem i potępi je, bo przybyła z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona, a oto tu ktoś więcej niż Salomon.
Pisma Świętego nie można poznać w całości wraz z jego wszystkimi niuansami, detalami oraz przekazywanymi przez nie prawdami w ciągu życia jednego człowieka (Przysłów 26:12; 1 Kor. 8:2; 13:2; Jakuba 3:1-2). Prawdę mówiąc intensywne studium Biblii skutkować będzie powstawaniem coraz to nowych pytań a te z kolei poprowadzą do zaskakujących wniosków. Niektóre z najgłębszych i powalających na kolana doktryn odkryć można w wypowiedziach, zdawałoby się, prostych, których znaczenie początkowo nie wzbudza w czytelniku głębokich skojarzeń. Te pojawią się dopiero po dłuższym czasie zadumy i medytacji nad Świętym Tekstem (Jozue 1:8; Psalm 1:1-2; 63:6; 119:15; 48; 1 Tym. 4:15).
Choć na pierwszy rzut oka w wypowiedzi Jezusa ciężko dostrzec, iż określił się jako Bóg Wszechwiedzący, to jednak głębsza analiza Słów Mesjasza stanowi niezbity tego dowód. Rozważmy to.
Marek 14:33-36 33. Wziąwszy ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, zaczął odczuwać lęk (ἐκθαμβεῖσθαι ekthambeisthai) i udrękę (ἀδημονεῖν ademonein) 34. I powiedział do nich: Bardzo smutna jest moja dusza aż do śmierci. Zostańcie tu i czuwajcie. 35. A odszedłszy trochę dalej, upadł na ziemię i modlił się, aby, jeśli to możliwe, ominęła go ta godzina. 36. I powiedział: Abba, Ojcze, dla ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ode mnie ten kielich. Jednak niech się stanie nie to, co ja chcę, ale to, co Ty.
Czy Chrystus, wcielony wieczny Bóg (Izaj. 9:6; Filip. 2:6-8), Druga Osoba Trójcy (Izaj. 48:16-17; Mat. 28:19; Filip. 2:1; 1 Jana 5:7), stwórca wszechświata (Jan 1:3), wszystkiego co widzialne i niewidzialne (Kol. 1:16), Alfa i Omega czyli pierwszy i ostatni (Obj. 1:8; 1:17-18; Izaj. 41:4; 44:6), Pan panów i Król królów (Obj. 19:16) kuszony we wszystkim co ludzkie ale bez grzechu (Hebr. 4:14) wpadł w panikę wieczorem w dniu przed sądem i ukrzyżowaniem?
Wśród nauczycieli zdania tutaj są podzielone.
W VII wieku przed narodzeniem Chrystusa Pana królestwo Judy kwitnie militarnie i gospodarczo. W czasie 52 lat rządów króla Uzjasza (790 – 739 B.C.) państwo zostało ufortyfikowane (2 Kronik 26:3-5; 8-10; 13-15), w kraju panuje pokój. Jednakże religia zaczyna upadać, rodzi się fałszywa duchowość (2 Król. 15:34; 2 Kronik 26:16-19) a wraz z nią moralność, co w ostateczności zaowocuje uprowadzeniem calego narodu do Babilonu (2 Król. 20:17-18; 24:11-20)
Bóg ostrzega swój lud ale złudzenie siły, dobrobytu i religijne samozadowolenie zaślepiają serca Żydów. Upadek jest nieunikniony, jednakże Suwerenny Pan nie tylko czuwa ale jest także autorem wszystkich wydarzeń.
Izaj. 14:24 Przysiągł PAN zastępów, mówiąc: Zaprawdę, jak obmyśliłem, tak będzie, a jak postanowiłem, tak się stanie;
.
Izaj. 42:24 Kto wydał Jakuba na rabunek, a Izraela łupieżcom? Czy nie PAN, przeciwko któremu zgrzeszyliśmy? Nie chcieli bowiem kroczyć jego drogami ani słuchać jego prawa
Przyjdzie dzień, gdy sam Jahwe, Pan z nieba (1 Kor. 15:47) wkroczy na scenę a wraz z Nim zbawienie. Imię jednego z wybranych do ogłoszenia tego dzieła proroków to Izajasz (hebr. יְשַׁעְיָה) – co się tłumaczy zbawienie należy do Jahwe. Jest ono symboliczne ponieważ odnosi się do Mesjasza oraz dzieła zbawienia, którego jest autorem: dla Izraela duchowego, dla wszystkich wybranych.
Poniższe rozważanie oparte jest o interpretacyjną zasadę progresywnego objawienia, według której teksty objawione przez Ducha w Starym Testamencie należy interpretować przez pryzmat objawienia Nowego Testamentu.
Kim jest Jezus? Prawie każdy dorosły wyrobił sobie o Nim jakąś opinię. Opinie te mogą być powierzchowne, nieprzemyślane albo wręcz heretyckie. Jednak to prawda o Jezusie, a nie zwykłe opinie, ma znaczenie… i to znaczenie wieczne.
Ci, którzy nazywają się chrześcijanami, wyznają, że naśladują Chrystusa jako Jego uczniowie. Posługują się chrystologią – doktryną o Chrystusie – która odzwierciedla ich poglądy na Jego temat. Chrystologia ta może być wyrażana w sposób niejawny lub bezpośredni. Może prezentować głębię biblijnego objawienia oraz historycznej refleksji chrześcijańskiej na temat Pisma Świętego, może też być nowatorska i oderwana od Bożego Słowa. Każdy, kto uważa się za chrześcijanina, musi przyjąć jakąś chrystologię.
Ponieważ naśladowanie Chrystusa jest dla chrześcijaństwa zasadnicze, Kościół przez wieki pracował nad tym, by głosić historycznego i biblijnego Chrystusa, a nie Chrystusa naszych wyobrażeń. Chrześcijanie sformułowali biblijne nauczanie na temat Chrystusa w takich historycznych dokumentach jak
Dokumenty te są dziś często lekceważone i błędnie rozumiane, co powoduje zamieszanie dotyczące osoby i dzieła Chrystusa. Dla chwały Chrystusa oraz dla zbudowania Jego ludu niniejszy dokument pt. Stanowisko Ligonier na temat chrystologii stara się ująć historyczną, prawowierną, biblijną chrystologię Kościoła chrześcijańskiego w formie prostej do deklarowania, użytecznej we wzmacnianiu wiary Kościoła; formie, która może również służyć jako wspólne wyznanie, wokół którego wierni z różnych Kościołów zgromadzą się we wspólnej misji. Dokument ten nie zastępuje historycznych wyznań wiary czy też konfesji, ale jest ich uzupełnieniem, wyrażającym wspólne nauczanie na temat tego, kim Chrystus jest oraz czego dokonał. Niech Chrystus użyje go dla Swego królestwa.
W imię wcielonego Syna Bożego, naszego Proroka, Kapłana i Króla.
R.C. Sproul
wiosna 2016
Izaj 9:6 Dziecko bowiem narodziło się nam, syn został nam dany. Na jego ramieniu spocznie władza, a nazwą go imieniem: Cudowny, Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju;
Zawsze chichoczę w środku, gdy słyszę kogoś, kto mówi, że doktryna o Trójcy Świętej powstała w 325 roku n.e. w Nicei. Czasami niektórzy nawet sugerują, że dopiero po upadku chrześcijaństwa pod wpływem złego cesarza Konstantyna ktokolwiek kiedykolwiek pomyślał, że Jezus jest Bogiem i że cała ta sprawa była motywowana politycznie.
Podczas gdy prawdą jest, że niektóre z bardziej rozwiniętych języków trynitarnych i rozróżnień technicznych zostały dopracowane znacznie później, po wiekach uważnej refleksji i dyskusji, podstawowe zarysy doktryny trynitarnej znajdują się na stronach Nowego Testamentu. Pismo Święte wyznaczyło aksjomaty, a gdy chrześcijanie rozmawiali, logiczne wymagania tych aksjomatów stały się jaśniejsze, a język teologiczny niezbędny do wyrażenia tych wymagań zaczął się rozwijać.
Izaj. 10:21 Resztka zawróci, resztka Jakuba, do Boga mocnego
Jan 1:1; 14 1. Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo ; 14. A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.
To, co świętujemy w Boże Narodzenie, to nie tyle narodziny dziecka, choć jest to ważne, ale istotne w narodzinach tego konkretnego dziecka jest to, że w tych narodzinach dokonało się wcielenie samego Boga. Wcielenie oznacza przyjście w ciele.
Przysłów 19:27 Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych.
Od dłuższego czasu ostrzegaliśmy członków systemowych, czyli denominacyjnych teologicznych klubokawiarni potocznie zwanych „zborami” czy też „kościołami” o stojącym u wrót zagrożeniu jedności ekumenicznej z nierządnicą watykańską czyli Kościołem [aż wstyd użyć tego słowa] Rzymskokatolickim. Ponieważ rynek ewangelikalny to dziesiątki a nawet setki odłamów nominalnego chrześcijaństwa (każdy wyznaje inne doktryny) strategia antychrysta nie była wcale trudna do przewidzenia:
Niestrudzeni w nękaniu wizją zbawienia zarezerwowanego dla zaledwie 144 tysięcy najbardziej oddanych organizacji fanatyków (przy czym w zasadzie wszystkie miejsca są już zajęte), Strażnicy Russela zrównują Jezusa Chrystusa z archaniołem Michałem twierdząc stanowczo, że jest pierwszym stworzeniem Jehowy.
„Biblia stwierdza, że „Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem. . . i jego anioły ”(Obj. 12:7). Zatem Michał jest przywódcą armii wiernych aniołów. Objawienie opisuje również Jezusa jako przywódcę armii wiernych aniołów. (Obj. 19:14-16) … Ponieważ Słowo Boże nigdzie nie wskazuje na to, że w niebie są dwie armie wiernych aniołów – jedna pod przewodnictwem Michała, a druga pod przewodnictwem Jezusa – Logiczne jest stwierdzenie, że Michał jest niczym innym jak Jezusem Chrystusem w jego niebiańskiej roli„ – źródło
Argumentem przytaczanym przez Russelitów jest domniemane funkcjonalne zrównanie pozycji archanioła Michała i Jezusa Chrystusa. Według doktryny Strażnicy tak Michał jak i Chrystus, ponieważ pełnią tę samą funkcję dowódcy wojska zastępów niebieskich, muszą być jedną i tą samą osobą, tym samym bytem.
Za moment udowodnimy, że rozumowanie to oparte jest o błędnie zinterpretowane przesłanki, zatem jest fałszywe, zaś logikę reprezentowaną przez Ciało Kierownicze użyjemy przeciwko nim samym w walce z ich herezją.
Poniżej biblijna argumentacja
Rzym. 9:5 Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus,
– który jest nad wszystkimi,
– Bóg błogosławiony na wieki. Amen.
Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś diabeł przez fałszywych proroków, w tych ostatecznych dniach przemawia do nas bluźniąc Boskości Syna (Kol. 2:9, Izaj. 9:6-7, Mich. 5:2), który jest dziedzicem wszystkiego (Mat. 28:18, Jan 1:11, Jan 16:15) i który też stworzył wszechświat (1 Kor. 8:6, Hebr. 2:8, Kol. 1:15-16, Jan 1:3).
Jako prawowierni chrześcijanie nie wierzymy w kłamstwa diabła. Wierzymy w Mesjasza, który jest Zbawicielem, Panem i Bogiem.
Jezus Chrystus, zawsze będąc w postaci Boga, Syn zawsze będący w łonie Ojca, aby opowiedzieć nam o Bogu i odkupić wszystkich wybranych do zbawienia nie przyjął na siebie drugiej natury anielskiej lecz ludzką. On jest Bogiem Jahwe, współistotnym Ojcu. Nie jest stworzony lecz zrodzony i to poza czasem.
Tutaj z pewnością wyznawcy rozmaitych herezji zawyją z wściekłością twierdząc, że nie ma ani jednego fragmentu w Słowie Bożym, który by potwierdzał explicite doktrynę Trynitarną. Oczywiście 1 Jana 5:7 (Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.) nie może być brany pod uwagę, bo to z pewnością tekst, który w autografach nie występował (polemika z tym założeniem w artykule Comma Johanneum)
Jednakże doktryna Trynitarna ani nie stoi na tekście 1 Jana 5:7 ani przez niego nie upada. Poniżej naprawdę krótka i spójna logicznie lista fragmentów Słowa Bożego potwierdzających doktrynę Trynitarną oraz wykluczająca każdą inną:
Marek 10:18 Lecz Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg.”
Czy to oznacza, że ludzie nie są dobrzy? A co z aniołami? Czy to oznacza, że anioły nie są dobre?
Istota duchowa zwana Michałem nie jest często wymieniana w Biblii. Michał, określany przez niektóre religie jako „Święty Michał”, jest ewidentnie imieniem nadanym Jezusowi przed i po jego życiu na ziemi. – źródło
Być może zdziwi czytelnika w co rzeczywiśćie wierzą wyznawcy Strażnicy. Jest to jednak teologiczny niezaprzeczalny fakt, którego łatwo dowieść. Jeśli ująć rzeczy według kolejności wydarzeń to:
Czy to wszystko może być prawda?
Mówiąc prościej, odpowiedź brzmi: tak…. Jezus Chrystus jest archaniołem Michałem… Tak więc Michał archanioł jest Jezusem w jego przedludzkiej egzystencji. Po zmartwychwstaniu i powrocie do nieba Jezus wznowił swoją służbę jako Michał, główny anioł „ku chwale Boga Ojca” – “Czy Jezus jest archaniołem Michałem?” Strażnica, 1 Kwietnia 2010, 19.
Czy ktokolwiek we wszechświecie, poza Najwyższym Bogiem, mógłby zostać nazwany jedynym Władcą, Bogiem i Panem? Nikt, absolutnie nikt przy zdrowych zmysłach nie może stwierdzić, że tak. Nawet najbardziej oszaleli w herezji antytrynitarze mają na tyle rozumu, aby odrzucić powyższą teorię. Nawet najbardziej zatwardziali Świadkowie Strażnicy nie powiedzą, że jedynym Władcą, Bogiem i Panem jest Archanioł Michał.
Z wyjątkiem gnostyków, którzy uznają Boga Jahwe za demiurga, złego i pomniejszego boga, absolutnie wszyscy uznający się za spadkobierców nauki apostolskiej muszą wyznać, że Bóg Jahwe to jedyny Władca i Pan. W sumie to dobrze i źle zarazem.
Udajmy się do Pisma Świętego w celu wykazania, że Chrystus tak właśnie został objawiony.
1 Piotra 3:18-20 18 Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga; uśmiercony w ciele, lecz ożywiony Duchem; 19 W którym poszedł i głosił też duchom będącym w więzieniu; 20 Niegdyś nieposłusznym, gdy za dni Noego raz oczekiwała Boża cierpliwość, kiedy budowano arkę, w której niewiele, to jest osiem dusz, zostało uratowanych przez wodę.
Istnieje pewna grupa ludzi porażonych przez Boga duchową ślepotą, którzy chętnie czytują Pismo Święte nic z niego jednak nie wynosząc (por. Psalm 69:23; Jan 12:40; Rzym. 11:8, 10; 2 Kor. 4:4). Niektórzy z nich określają się nawet „Badaczami Pisma Świętego” – nazwa denominacji jaką przyjęli w ironiczny sposób odzwierciedla wypełnienie się proroczych słów zawsze się uczą, a nigdy nie mogą dojść do poznania prawdy (2 Tym. 3:6).
Owi fałszywi nauczyciele stanowczo i kategorycznie nauczają, że Chrystus ogłosił ewangelię upadłym aniołom przebywającym w więzieniu, czyli w otchłani, które swego czasu nie zachowały Bożego zakazu zbliżania się do ludzkich kobiet. Tym samym zaoferowana została im szansa odkupienia.
Porażający jest w tym przypadku brak znajomości elementarnych prawd Słowa Bożego i natury Chrystusa.
Termin „spiracja” oznacza tchnąć i został wprowadzony przez Kościół łaciński dla określenia sposobu procesji Ducha Święteg, kiedy nasz Pan przekazał Ducha Świętego swoim uczniom, Jan 20:22 tchnął na nich i powiedział: Weźcie Ducha Świętego.
W dalszej części artykułu zostaną przedstawione argumenty o spiracji Ducha Świętego tak od Ojca jak i od Syna. Tym samym potwierdzone zostaną
Izaj. 45:10-11 10 Wy jesteście moimi świadkami, mówi Jahwe, i moim sługą, którego wybrałem, abyście poznali mnie i wierzyli mi, i zrozumieli, że to ja jestem. Przede mną nie został stworzony żaden Bóg ani po mnie nie będzie. 11 Ja, ja jestem Jahwe i oprócz mnie nie ma zbawiciela. 12 Ja ogłaszałem, wybawiałem i opowiadałem, gdy nie było wśród was żadnego obcego boga. Wy jesteście moimi świadkami, mówi Jahwe, że ja jestem Bogiem.
Niewolnicy nauk T.Z. Russella oraz jego następców twierdzą, że są jedyną na świecie prawdziwą religią, która ma korzenie w naukach Starego Testamentu. Piszą oni na swojej stronie: „Wiele osób myśli, że Świadkowie Jehowy to jakaś nowa religia. Ale słudzy jedynego prawdziwego Boga zostali nazwani Jego „świadkami” już przeszło 2700 lat temu”. Tym samym teologia jaką głoszą uzurpuje sobie prawo do bycia jedyną właściwą interpretacją Słowa Bożego. O szkodliwych skutkach takiego podejścia przekonamy się za moment.
Mat. 28:19-20 19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego; 20 Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen.
Kiedy potwierdzimy wiarę we wniebowstąpienie Chrystusa (Dzieje 1:6-11), zostajemy zmuszeni zająć się pewnymi pytaniami wynikającymi z wersetów takich jak ten dzisiejszy. Skoro Jezus wstąpił do nieba i nie jest już cieleśnie obecny wśród nas, jak to możliwe, iż jest On z nami „przez wszystkie dni aż do końca świata„?
