Perspektywa trynitarna

Rzym. 8:16-17

16. Ten to Duch poświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Bożymi.

17. A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.

W tym miejscu ponownie musimy rozważyć perspektywę trynitarną. Dlaczego właśnie dzięki przyjściu Chrystusa i wylaniu Ducha Świętego adopcja w Nowym Testamencie jest pełniejsza i bardziej swobodna?

Po pierwsze, jest kwestia objawienia i subiektywnego przyswojenia go przez Kościół. Poprzez wcielenie i Zesłanie Ducha Świętego Bóg dał jasno do zrozumienia swojemu Kościołowi, że jest Trójjedyny – Ojcem, Synem i Duchem Świętym.

1 Jana 5:7 Trzej bowiem świadczą w niebie: Ojciec, Słowo i Duch Święty, a ci trzej jedno są.

Doktryna ta jest również, choć w mniej wyraźny sposób, nauczana w Starym Testamencie, ale dopiero „konkretne” historyczne objawienia Drugiej i Trzeciej Osoby pozwoliły Kościołowi w pełni ją pojąć. Ponadto tylko dzięki wcieleniu Chrystusa i wylaniu Ducha Świętego możemy pojąć relacje wewnątrz Trójcy:

A) Wieczne zrodzenie Syna przez Ojca i

Jan 1:1 Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.

Jan 1:14 A to Słowo stało się ciałem i mieszkało wśród nas (i widzieliśmy jego chwałę, chwałę jako jednorodzonego od Ojca), pełne łaski i prawdy.

Jan 1:18 Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam go wyjaśnił.

Kol. 1:15 On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszelkiego stworzenia.

B) Wieczne pochodzenie Ducha Świętego od Ojca przez Syna.[37]

Jan 14:16 A ja będę prosił Ojca i da wam (ἄλλον allon) innego (co do Osoby) tego samego rodzaju (co do istoty) Pocieszyciela, aby z wami był na wieki;

Gal. 4:6 A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!

Rzym. 8:9 Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w Duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was. A jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, ten do niego nie należy.

Jan 15:26 Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który wychodzi od Ojca, on będzie świadczył o mnie.


Teologia

Po drugie, pozostaje kwestia samej teologii. Patrząc na Boga wyłącznie z monoteistycznej perspektywy, nie jest wcale jasne, w jaki sposób może On być Ojcem. Jego ojcostwo wydaje się raczej „dodatkiem” do Jego boskości. Jednak gdy właściwie zrozumiemy, że jedna Istota Boża istnieje w trzech Osobach – Ojcu, Synu i Duchu Świętym – wszystko nabiera sensu.

Ponieważ Ojciec jest Pierwszą Osobą Trójcy, jasne jest, że Bóg jest wiecznie i istotowo Ojcem w sobie samym. Byłby On nadal doskonałym i wystarczającym Ojcem, gdyby nigdy nie zechciał przyjąć Kościoła, ponieważ w Bogu Ojciec wiecznie rodzi Syna.

Przysłów 30:4 Któż wstąpił do nieba i zstąpił? Któż zebrał wiatr w swoje garście? Któż zgarnął wody do swej szaty? Któż utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest jego imię? A jakie jest imię jego syna? Czy wiesz?

Jan 17:25 Ojcze sprawiedliwy, świat ciebie nie poznał, ale ja cię poznałem i oni poznali, że ty mnie posłałeś.

Jan 17:5 A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim powstał świat.

Jan 1:18 Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam go wyjaśnił.

1 Jana 5:5 Kto zwycięża świat, jeśli nie ten, kto wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?

Jan 8:58 Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham był, ja jestem.


Chrystologia

Po trzecie, pozostaje kwestia chrystologii. Jako „jednorodzony Syn”, mieszkający „w łonie Ojca”, Chrystus doskonale „wyjaśniał” lub „egzegetował” Ojca [38].

Jan 1:18 Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam go wyjaśnił.

A) Jezus podsumował swoją boską misję: „Kto mnie widział, widział Ojca”

Jan 14:9 Jezus mu odpowiedział: Tak długo jestem z wami, a nie poznałeś mnie, Filipie? Kto mnie widzi, widzi i mego Ojca. Jak możesz mówić: Pokaż nam Ojca?

Jan 12:45 I kto mnie widzi, widzi tego, który mnie posłał.

Chrystus, używając słów Lutra, jest „zwierciadłem ojcowskiego serca Boga”. [39] Nigdzie w służbie Chrystusa nie widać tego wyraźniej niż w Jego śmierci na krzyżu. Chrystus, jako Słowo Boże, nie tylko objawia Ojca, ale także poprzez relację Ojca i Syna objawioną w Piśmie Świętym, widzimy miłość Ojca do Jego jedynego syna.

J. I. Packer wykonał tu świetną pracę, podsumowując nauczanie Chrystusa na ten temat w Ewangelii Jana.[40] Ojcowska relacja Boga z Chrystusem oznacza przede wszystkim autorytet. „Z nieba zstąpiłem” – powiedział Chrystus – „nie po to, aby pełnić swoją wolę, ale wolę Tego, który mnie posłał”[41]

Jan 6:38 Zstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.

Inne fragmenty mówiące w podobnym tonie to

Jan 4:34 Jezus im powiedział: Moim pokarmem jest wypełniać wolę tego, który mnie posłał, i dokonać jego dzieła.

Jan 5:19 Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec. Co bowiem on czyni, to i Syn czyni tak samo.

Jan 8:28 Dlatego Jezus powiedział do nich: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że ja jestem, a nie czynię nic sam od siebie, ale mówię to, czego mnie nauczył mój Ojciec.

Jan 12:49-50 49. Bo ja nie mówiłem sam od siebie, ale ten, który mnie posłał, Ojciec, on mi dał nakaz, co mam powiedzieć i co mówić. 50. I wiem, że jego nakaz jest życiem wiecznym. Dlatego to, co ja wam mówię, mówię tak, jak mi powiedział Ojciec.

Jan 14:31 Ale żeby świat poznał, że miłuję Ojca i jak Ojciec mi nakazał, tak czynię. Wstańcie, chodźmy stąd.

Jan 17:4 Ja uwielbiłem ciebie na ziemi i dokończyłem dzieła, które mi dałeś do wykonania.

B) Ojcostwo oznacza cześć:  [42]

Jan 17:1 To powiedziawszy, Jezus podniósł swoje oczy ku niebu i rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Uwielbij swego Syna, aby też twój Syn uwielbił ciebie;

Jan 17:5 A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim powstał świat.

C) Ojcostwo oznacza miłość:.[43]

Jan 5:20 Bo Ojciec miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni. I pokaże mu większe dzieła niż te, abyście się dziwili.

Jan 10:17 Dlatego Ojciec mnie miłuje, bo ja oddaję swoje życie, aby je znowu wziąć.

Jan 15:9 Jak mnie umiłował Ojciec, tak i ja was umiłowałem. Trwajcie w mojej miłości.

Jan 17:24 Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.

D) Ojcostwo oznacza wspólnotę: [44]

Jan 16:32 Oto nadchodzi godzina, a nawet już nadeszła, że rozproszycie się każdy w swoją stronę, a mnie zostawicie samego. Ale nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.

Jan 8:29 A ten, który mnie posłał, jest ze mną. Ojciec nie zostawił mnie samego, bo ja zawsze czynię to, co mu się podoba.

Jan 17:21-26 21. Aby wszyscy byli jedno, jak ty, Ojcze, we mnie, a ja w tobie, aby i oni byli w nas jedno, aby świat uwierzył, że ty mnie posłałeś. 22. I dałem im tę chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jesteśmy jedno. 23. Ja w nich, a ty we mnie, aby byli doskonali w jedno, żeby świat poznał, że ty mnie posłałeś i że umiłowałeś ich, jak i mnie umiłowałeś. 24. Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata. 25. Ojcze sprawiedliwy, świat ciebie nie poznał, ale ja cię poznałem i oni poznali, że ty mnie posłałeś. 26. Objawiłem im twoje imię i jeszcze objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, była w nich i ja w nich.

Jako osoby adoptowane w Chrystusie (Efez. 1:5), Ojciec Chrystusa jest naszym Ojcem (Jan 20:17).

Efez. 1:5 W miłości przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;

Jan 20:17 Jezus do niej powiedział: Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do mego Ojca. Ale idź do moich braci i powiedz im: Wstępuję do mego Ojca i waszego Ojca, i do mego Boga, i waszego Boga.

My również podlegamy ojcowskiej władzy Boga i otrzymujemy obfite przywileje tych, którzy są umiłowani przez Boga. Najwspanialsza ze wszystkich jest nasza intymna wspólnota przymierza z Ojcem i Synem w Duchu. [45]
.


Pneumatologia

Po czwarte, jest kwestia pneumatologii. Poprzez swoją odkupieńczą śmierć na krzyżu Chrystus uzyskał dla nas błogosławione zbawienie i bogate dary dla swojego Kościoła

Efez. 4:8 Dlatego Pismo mówi: Wstąpiwszy na wysokość, poprowadził pojmanych jeńców i dał ludziom dary.

W erze Nowego Testamentu, jako okresie wypełnienia i pełni, dary te są obficie rozdzielane. W Trójcy Świętej Duch Święty jest darem miłości od Ojca do Syna i od Syna do Ojca. [46] Tutaj, jak zawsze, Boże dzieło odkupienia ad extra prawdziwie objawia Jego życie wewnątrz Trójcy – darem, na który zasłużył Chrystus dla swoich synów, jest Duch Święty, dar wieczny.

Duch Święty natychmiast pieczętuje nasze synostwo w naszych sercach, objawiając nam Chrystusa.

2 Kor. 1:22 Który też zapieczętował nas i dał do naszych serc Ducha jako zadatek.

1 Kor. 2:10 Nam zaś Bóg objawił to przez swojego Ducha. Duch bowiem bada wszystko, nawet głębokości Boga.

1 Piotra 1:22 Skoro oczyściliście swoje dusze, będąc posłuszni prawdzie przez Ducha ku nieobłudnej braterskiej miłości, czystym sercem jedni drugich gorąco miłujcie;

Chrystus z kolei jest Synem, Obrazem i Słowem Ojca. Duch objawia zatem Syna i Ojca, a my poznajemy siebie jako synów i Boga jako naszego Ojca, dzięki Jezusowi.

Gal. 4:6 A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!

Na podstawie, źródło

Przypisy

[37] Dzieła Boga Trójjedynego, jak wyznaje teologia chrześcijańska, są prawdziwym objawieniem Jego własnych relacji między Trójcą Świętą.
[38] „Egzegeza Syna jest dobrą egzegezą. Jest zarówno prawdziwa, jak i dogłębna” (David J. Engelsma, Trinity and Covenant: God as Holy Family [Jenison, MI: RFPA, 2006], s. 20).
[39] Cytowane w: J. Gottschick, „Adoption”, w: Samuel Macauley Jackson i in. (red.), The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, t. 1 (Nowy Jork i Londyn: Funk Wagnalis Company, 1908), s. 47.
[40] J. R. Packer, dz. cyt., s. 228–229.
[41] Por. Jan 4:34; Jan 5:19; Jan 8:28; Jan 12:49–50; Jan 14:31; Jan 17:4.
[42] Por. Jan 5,19n., 36n.; 17,5.
[43] Por. Jan 10:17; Jan 15:9; Jan 17:23-26.
[44] Por. Jan 8:29; Jan 10:15; Jan 17:5;  Jan 17:21-26
[45] Por. Jan 17:26 Objawiłem im twoje imię i jeszcze objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, była w nich i ja w nich.
[46] David Engelsma, dz. cyt., s. 79.


Zobacz w temacie