Spis treści
Konfesja Westminsterska 9.4
IV. Kiedy Bóg nawraca [a] grzesznika i przenosi go do stanu łaski, uwalnia go od jego naturalnej niewoli grzechu, a jedynie przez swoją łaskę umożliwia mu swobodne chcenie i czynienie tego, co duchowo dobre; [b] jednakże w taki sposób, że z powodu trwającego skażenia nie chce on doskonale ani wyłącznie tego, co dobre, lecz chce także tego, co złe. [c]
[a] Kiedy Bóg nawraca
Jan 8:34-36 34. Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu. 35. A niewolnik nie mieszka w domu na wieki, lecz Syn mieszka na wieki. 36. Jeśli więc Syn was wyzwoli, będziecie prawdziwie wolni.
Kol. 1:13 Który nas wyrwał z mocy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna;
2 Tym. 2:24-26 24. A sługa Pana nie powinien wdawać się w kłótnie, lecz ma być uprzejmy względem wszystkich, zdolny do nauczania, cierpliwie znoszący złych; 25. Łagodnie nauczający tych, którzy się sprzeciwiają; może kiedyś Bóg da im upamięanie, aby uznali prawdę; 26. Oprzytomnieli i wyrwali się z sideł diabła, przez którego zostali schwytani do pełnienia jego woli.
[b] grzesznika i przenosi go do stanu łaski, uwalnia go od jego naturalnej niewoli grzechu, a jedynie przez swoją łaskę umożliwia mu swobodne chcenie i czynienie tego, co duchowo dobre
Rzym. 6:18-22 18. A będąc uwolnieni od grzechu, staliście się sługami sprawiedliwości. 19. Po ludzku mówię, z powodu słabości waszego ciała. Jak bowiem oddawaliście wasze członki na służbę nieczystości i nieprawości, aby czynić nieprawość, tak teraz oddawajcie wasze członki na służbę sprawiedliwości, abyście byli uświęceni. 20. Dopóki bowiem byliście niewolnikami grzechu, byliście wolni od sprawiedliwości. 21. Jakiż więc wówczas mieliście pożytek z tych rzeczy, których się teraz wstydzicie? Ich bowiem końcem jest śmierć. 22. Lecz teraz, uwolnieni od grzechu, gdy staliście się sługami Boga, macie swój pożytek ku uświęceniu, a na końcu życie wieczne.
Filip. 2:13 Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.
[c] jednakże w taki sposób, że z powodu trwającego skażenia nie chce on doskonale ani wyłącznie tego, co dobre, lecz chce także tego, co złe.
Rzym. 7:15 Tego bowiem, co robię, nie pochwalam, bo nie robię tego, co chcę, ale czego nienawidzę, to robię.
Rzym. 7:18-23 18. Gdyż wiem, że we mnie, to jest w moim ciele, nie mieszka dobro, bo chęć jest we mnie, ale wykonać tego, co jest dobre, nie potrafię. 19. Nie czynię bowiem dobra, które chcę, ale zło, którego nie chcę, to czynię. 20. A jeśli robię to, czego nie chcę, już nie ja to robię, ale grzech, który we mnie mieszka. 21. Odkrywam więc w sobie to prawo, że gdy chcę czynić dobro, trzyma się mnie zło. 22. Mam bowiem upodobanie w prawie Bożym według wewnętrznego człowieka. 23. Lecz widzę inne prawo w moich członkach, walczące z prawem mego umysłu, które bierze mnie w niewolę prawa grzechu, które jest w moich członkach.
Gal. 5:17 Ciało bowiem pożąda na przekór Duchowi, a Duch na przekór ciału; są one sobie przeciwne, tak że nie możecie czynić tego, co chcecie.
Konfesja Westminsterska 9.5
V. Wola człowieka staje się doskonale i niezmiennie wolna wyłącznie do dobra, jedynie w stanie chwały. [a]
Efez. 4:13 Aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary dojrzałości pełni Chrystusa;
Hebr. 12:23 Na powszechne zebranie, do zgromadzenia pierworodnych, którzy są zapisani w niebie, do Boga, sędziego wszystkich, do duchów sprawiedliwych uczynionych doskonałymi;
1 Jana 3:2 Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.
Judy 1:24 A temu, który może was ustrzec od upadku i z radością przedstawić jako nienagannych przed obliczem swojej chwały;
Zobacz w temacie
