Spis treści
Konfesja Westminsterska 9.1
I. Bóg wyposażył wolę człowieka w naturalną wolność, która nie jest ani wymuszona, ani też nie jest zmuszona przez żadną absolutną konieczność natury do dobra lub zła.[a]
Konfesja Westminsterska 9.2
II. Człowiek w stanie niewinności miał wolność i moc chcieć i czynić to, co jest dobre i miłe Bogu, [a] lecz jednak zmiennie, tak że mógł upaść.[b]
[a] Człowiek w stanie niewinności miał wolność i moc chcieć i czynić to, co jest dobre i miłe Bogu,
1 Mojż. 1:26 Potem Bóg powiedział: Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa; niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi.
Kazn. 7:29 Oto to tylko odkryłem: Bóg stworzył człowieka prawego, ale oni szukali rozlicznych wymysłów.
[b] lecz jednak zmiennie, tak że mógł upaść.
1 Mojż. 2:16-17 16. I rozkazał PAN Bóg człowiekowi: Możesz jeść do woli z każdego drzewa ogrodu; 17. Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz.
1 Mojż. 3:6 A gdy kobieta spostrzegła, że owoc drzewa był dobry do jedzenia i miły dla oka, a drzewo godne pożądania dla zdobycia wiedzy, wzięła z niego owoc i zjadła;dała też swemu mężowi, który był z nią; i on zjadł.
Konfesja Westminsterska 9.3
II. Człowiek przez upadek w stan grzechu całkowicie utracił zdolność woli do czynienia jakiegokolwiek dobra duchowego towarzyszącego zbawieniu [a], tak że człowiek naturalny, będąc całkowicie odrzuconym przez to dobro [b] i umarłym w grzechu, [c] nie jest w stanie o własnych siłach nawrócić się ani przygotować się do niego.[d]
[a] Człowiek przez upadek w stan grzechu całkowicie utracił zdolność woli do czynienia jakiegokolwiek dobra duchowego towarzyszącego zbawieniu
Jan 15:5 Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić.
Rzym. 5:6 Chrystus bowiem, gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie umarł za bezbożnych.
Rzym. 8:7 Dlatego, że zamysł ciała jest nieprzyjacielem Boga, bo nie poddaje się prawu Bożemu, gdyż i nie może.
[b] tak że człowiek naturalny, będąc całkowicie pozbawionym dobra
Rzym. 3:10-12 10. Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego; 11. Nie ma rozumnego i nie ma nikogo, kto by szukał Boga. 12. Wszyscy zboczyli z drogi, razem stali się nieużyteczni, nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.
[c] i umarłym w grzechu,
Efez. 2:1 I was ożywił, którzy byliście umarli w upadkach i w grzechach;
Efez. 2:5 I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;
Kol. 2:13 I was, gdy byliście umarłymi w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, razem z nim ożywił, przebaczając wam wszystkie grzechy;
[d] nie jest w stanie o własnych siłach nawrócić się ani przygotować się do tego.
Jan 6:44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.
Jan 6:65 I mówił: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od mojego Ojca.
1 Kor. 2:14 Lecz cielesny człowiek nie akceptuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.
Efez. 2:2-5 2. W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach wolicjonalnej niewiary. 3. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach naszego ciała, czyniąc to, co się podobało ciału i myślom, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni. 4. Lecz Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, z powodu swojej wielkiej miłości, którą nas umiłował; 5. I to wtedy, gdy byliśmy umarli w grzechach, ożywił nas razem z Chrystusem, gdyż łaską jesteście zbawieni;
Tyt. 3:3-5 3. Niegdyś bowiem i my byliśmy głupi, oporni, błądzący, służący rozmaitym pożądliwościom i rozkoszom, żyjący w złośliwości i zazdrości, znienawidzeni i nienawidzący jedni drugich. 4. Lecz gdy się objawiła dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela, względem ludzi; 5. Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;
Zobacz w temacie
