Zachwyt najpiękniejszym obrazem Boga, część 4 – sprawiedliwości i uwielbienie

Uwielbienie Boga przez wybranych

Wersety 17-18 ukazują nam uwielbienie Dawida, który jako wybrany dziękuje Bogu za wszystko i popada w zachwyt nad Bogiem. Być może nie wyraża słów uwielbienia bezpośrednio, ale Dawid wyraźnie popada w zachwyt. Niczym wyrwany ze snu mówi, że cały czas ma Pana Boga w myślach, że żyje Bogiem, że żyje w zachwycie Panem Bogiem i odnosi się do myśli Bożych jako nieleżących w zasięgu ludzkiego osądu. To oznacza, że Bóg nie podlega ludzkiemu sądowi ani jako Istota ani w swoich działaniach.

Jer. 49:19 …Któż bowiem jest mi równy? Kto wyznaczy mi termin rozprawy?...

Hiob 9:19 Jeśli chodzi o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed nim przyprowadzi?

Nieraz przychodzi nam na myśl grzeszna postawa.

• Ach, przecież można by tę rzecz czy inną inaczej przecież załatwić.
  .
• Przecież mógłby ten Dawid mieć trochę świętego spokoju.
  .
• Mogliby mu dać odsapnąć nieco jego przeciwnicy.

Ale zauważmy, że gdyby nie prześladowania, których doświadczył Psalm 139, nigdy by nie powstał.

Nie byłoby tego zachwytu nad wspaniałością Pana Boga, nie mógłby oddać Bogu chwały. Widzimy tę zasadę, gdzie nieraz cierpimy, tam Boża chwała jest ukazana w sposób szczególny, sposób wysławiania przez nasze usta, sposób oddania się i polegania na bożej opatrzności. I to nasze uwielbienie jest właśnie tak jak uwielbienie Dawida było związane z opieką nad wybranymi.

Jest to wielka pociecha, ponieważ ufność nasza, tak jak ufność Dawida, była złożona w Bogu, którym wszystkim suwerennie zarządza i nic nie dzieje się bez jego woli. Jak Psalm 33 nam mówi:

Psalm 33:11 Zamiar PANA trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.

Izaj. 46:10 Zapowiadam od początku rzeczy ostatnie i od dawna to, czego jeszcze nie było. Mówię: Mój zamiar się spełni i wykonam całą swoją wolę.

A ponieważ wszystko trwa zgodnie z Bożym postanowieniem, zatem Pan i tylko Pan jest naszą ucieczką w dniu utrapienia. Psalm 36 mówi nam:

Psalm 36:7 Jak cenne jest twoje miłosierdzie, Boże! Dlatego synowie ludzcy chronią się w cieniu twoich skrzydeł.

---

Boża kara nad potępionymi

I to wszystko prowadzi nas do zrozumienia, że Bóg jest również sędzią. Ludzie nas prześladują, wyśmiewają, spotwarzają, lekceważą, drwią z kościoła, drwią z wybranych, czynią podstępy, starają się nas zniszczyć ale Pan w tym wszystkim będzie sędzią. Pan rzeczywiście zgładzi tych wszystkich ludzi, o czym mówi świadczy nieunikniona kara boża wisząca nad potępionymi. Ale żeby dobrze zrozumieć dlaczego Pan jest sędzią i jakiego rodzaju jest sędzią, przywołajmy tutaj Psalm 119, który wersecie 160 nas naucza:

Psalm 119:160 Suma twojego słowa jest prawdą, a każdy wyrok twojej sprawiedliwości trwa na wieki.

Wyrok Boży jest osadzony w prawdzie, ponieważ Pan przenika wszystkich, zna zamysły wszystkich ludzi, dlatego wydaje zawsze sprawiedliwy wyrok. I dlatego właśnie Pan bada ludzi, jak to czytamy, nie po to, żeby poznać ich, ale po to, żeby udowodnić ludziom lecz żeby pokazać im ich czyny i za które będą sprawiedliwie osądzeni na wieki.

A jaka to będzie kara? O, kara będzie sroga.

Zgładzisz, Boże, niegodziwego.

---

Podmiot sądu

Dalej Dawid mówi:

Niech odstąpią ode mnie ludzie krwawi, którzy mówią obrzydliwości przeciwko tobie. Na daremnie biorą twoje imię, twoi wrogowie.

To byli ludzie religijni. Z pewnością byli to ludzie posiadający jakąś formę wiary. Być może nawet to byli wyznawcy judaizmu. Jeśli nie, to przynajmniej znali i wiedzieli przeciwko komu bluźnią. Wiedzieli, że istnieje Bóg na tym świecie. I tutaj Dawid ewidentnie poświęcił się rozważaniu boskich wyroków i postępował w pobożności, bo przed Bożym imieniem.

Pomsta miała być i będzie wymierzona na bezbożnych. Tu nie ma wątpliwości, że Bóg zamierza uczynić z tych ludzi przykład, aby właśnie wybrani nauczyli się poprzez karę, by wycofać się ze swojego towarzystwa z tymi bezbożnymi. Innymi słowy, trzymajmy się z daleka od towarzystwa bezbożnych, ponieważ Bóg przygotował im zagładę. W Jeremiasza czytamy o tej prawdzie jako podstawie badania serc.

Jer. 17:10 Ja, PAN, badam serce i doświadczam nerki, aby oddać każdemu według jego dróg i według owocu jego uczynków.

Nahum nie pozostawia nam wątpliwości. W pierwszym rozdziale, w drugim wersecie czytamy o Bogu, który jest Bogiem zazdrosnym i mściwym. To są własne słowa Pana Boga o sobie samym.

Nah. 1:2 PAN jest Bogiem zazdrosnym i mściwym; PAN jest mściwy i pełen gniewu; PAN mści się nad swoimi przeciwnikami i zachowuje gniew wobec swoich wrogów.

---

Przykłady

Przykładem wroga Bożego i wroga ludu Bożego był z pewnością Sennacheryb, który nienawidził Ezechiasza i był pomiotem gniewu. W drugiej królewskiej czytamy:

2 Król. 19:27-28 27. Znam twoje miejsce pobytu, twoje wyjście i twoje wejście, a także twoją wściekłość przeciwko mnie. 28. Ponieważ twoja wściekłość przeciwko mnie i twoje zamieszanie doszły do moich uszu, włożę swoje kółko w twoje nozdrza i swoje wędzidło na twoje wargi i zawrócę cię tą drogą, którą przyszedłeś.

Bóg wykonał swoją wolę i zniszczył tego człowieka tak organizując jego rzeczywistość ku zagładzie.

W szczególności fałszywy kościół może być pewien, że będzie podmiotem bożego gniewu i zniszczenia. Bóg nie odpuści tym, którzy przyjmują imię Chrystusa, którzy mówią, że wierzą w Chrystusa, że są wyznawcami Boga, a postępują przeciwnie do tego, co Bóg nakazuje. Niektórzy w sercach tak naprawdę są obłudnikami, hipokrytami i nie wyznają biblijnej Ewangelii. Czytamy w Objawieniu o duchowym potomstwie, o bękartach, spłodzonych przez kobietę uzurpującą sobie męską rolę nauczyciela:

Obj. 2:23 A jej dzieci porażę śmiercią. I poznają wszystkie kościoły, że ja jestem tym, który bada nerki i serca. I oddam każdemu z was według waszych uczynków.

Można to żywcem przypisać do ruchu zielonoświątkowego, współczesnego luteranizmu, gdzie fałszywe nauczycielki-uzurpatorki właśnie w tych religiach zaczynają nauczać słowa Bożego, a jest to bezbożne zachowanie, ponieważ jest to w zasadzie rezultat wielkiego odstępstwa. Czytamy o tym, że dzieci prorokini, archetypu odstępczych kobiet-nauczycielek, zostaną porażone śmiercią.

Jeśli chodzi o generalny Boży gniew nad całym światem, nie tylko już nad kościołem, w Objawieniu 19tamy

Obj. 19:20 I schwytana została bestia, a wraz z nią fałszywy prorok, który czynił przed nią cuda, którymi zwiódł tych, co przyjęli znamię bestii i oddawali pokłon jej wizerunkowi. Oboje zostali żywcem wrzuceni do jeziora ognia płonącego siarką.

Nie trzeba dodawać, że bestia będzie męczona w ogniu i siarce wraz ze wszystkimi swoimi wyznawcami.
.

---

Święta nienawiść: relacja wybranych do potępionych

Jaka jest relacja właśnie tych, którzy są pokrzywdzeni, osób wybranych przez Boga, do zbawienia, w stosunku do krzywdzicieli, do potępionych?. Mówimy to w kontekście bluźnierstwa tych ludzi Bogu. Przypomnijmy, jako wierzący nie staramy się chować urazy w stosunku do ludzi, którzy nam zawinili, ale chowamy wielką urazę w stosunku do tych, którzy Bogu bluźnią. Tu są bardzo ważne słowa.

Nienawidzę ich, pełnią nienawiści i mam ich za wrogów.

Nienawiść doskonała

Nienawidzę ich nienawiścią doskonałą. Jest to prawda, która wywyższa chwałę Bożą. Dawid nie chciał mieć nic wspólnego z tymi, którzy gardzili Bogiem. I ogólnie rzecz biorąc miał na myśli to, że nie tolerował uczynków ciemności. Bo kto nie potępia grzechu i zachęca do niego milczeniem, niegodziwie zdradza sprawę Boga, który powierzył nam walkę o sprawiedliwość.

I ten przykład Dawida powinien nas nauczyć, by wznosić się w śmiało ponad wszelką wrogość niegodziwych, gdy chodzi o cześć bożą i raczej wyrzekać się ziemskich przyjaźni, niż fałszywie schlebiać tym, którzy robią wszystko, by ściągnąć na siebie boskie niezadowolenie i gniew. Zobaczmy inne fragmenty, które potwierdzają naszą naukę.

Czytamy w Księdze Przysłów

Przysłów 29:27 Bezbożny budzi odrazę sprawiedliwych, a kto postępuje uczciwie, budzi odrazę w niegodziwych.

---

Antyteza

Świat wybranych i potępionych są sobie przeciwstawne. Są to dwa antytetyczne światy.

• Jeśli czynimy dobrze, to niegodziwi nas nienawidzą
  .
• Ale z drugiej strony ci, którzy postępują niegodziwie, w szczególności względem Boga, powinni budzić w nas odrazę.

W Judy w 23 wersecie czytamy:

Judy 1:23 Innych zaś ratujcie przez strach, wyrywając ich z ognia, mając w nienawiści nawet szatę splamioną przez ciało.

Oto jak wielkie odseparowanie powinno nas dzielić od bluźnierców. W Psalmie 15 czytamy:

Psalm 15:1,4 1. PANIE, kto będzie przebywał w twoim przybytku? Kto będzie mieszkał na twojej świętej górze?… 4. W którego oczach niegodziwy jest wzgardzony, a czci tych, którzy boją się PANA; kto choć przysięga na własną niekorzyść, nie zmienia.

Pogarda i nienawiść to jest wielkie oddzielenie od tego świata. Jesteśmy kościołem antytetycznym.
.

---

Sąd nad Bożym domem

W ostateczności czytamy od o sądzie nad domem Bożym. Tutaj Dawid upiera się przy tym, że sprzeciwiał się tym, którzy Bogu gardzili, ale sam był szczerym wyznawcą Boga i pragnął, aby inni również byli tacy jak on. Nie świadczy to o jego pewności, że poddaje się sądowi bożemu z byle powodu, lecz będąc w pełni świadomy szczerości swojej religii, nie bez należytego namysłu stanął z taką ufnością przed Bożym sądem, ponieważ wiedział, że jest niewinny wobec oskarżeń.

Oczywiście nie możemy tutaj zakładać, że Dawid był bezgrzeszny jako człowiek, ponieważ każdy człowiek jest zawsze grzeszny. Wielokrotnie jęczał on pod ciężarem swoich grzechów.

Psalm 51:3-5 3. Uznaję bowiem moje występki, a mój grzech zawsze jest przede mną. 4. Przeciw tobie, tobie samemu, zgrzeszyłem i zło uczyniłem na twoich oczach, abyś okazał się sprawiedliwy w swoich słowach i czysty w swoim sądzie. 5. Oto zostałem zrodzony w nieprawości i w grzechu poczęła mnie moja matka.

Kiedy wyrażamy swoją nieprawość, nadal polegamy na przypisanej nam sprawiedliwości Chrystusa i na łasce Bożej. W tym rzecz, że nie możemy zasłużyć na zbawienie ale jedynie grzeszyć. Ale w niektórych sprawach możemy powiedzieć:

Tu jestem niewinny, nie zawiniłem i proszę cię Boże o interwencję. Przeniknij mnie, poznaj moją moje serce i odpłać tym, którzy uczynili źle mnie i przeciwko twojej sprawie.

---

Kwestia karcenia

Oczywiście Bóg po ojcowsku sprawiedliwie karci swój nabyty lud. Czytamy przecież, że

1 Piotra 4:17 Nadszedł bowiem czas, aby sąd rozpoczął się od domu Bożego; a jeśli zaczyna się od nas, jaki będzie koniec tych, którzy nie są posłuszni Ewangelii Bożej?

A Bóg sądzi nas po co? Nie po to, żeby nas potępić, ale jak mówi nam pierwszy Koryntian

1 Kor. 11:32 Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez PANA jesteśmy karceni, abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem.

Stąd polegamy na Panu Bogu, wołamy do niego: Przeniknij nas, zobacz, jesteśmy niewinni w sprawie. Weź nas w obronę. My stoimy po stronie prawdy, po stronie twojej Panie Boże.
.

---

Święty mściciel

Ty wykonaj całą zemstę. Zemsta należy do Pana. To Bóg odpłaca zarówno swoim, jak i naszym wrogom. Jednak my jako odrodzeni mamy obowiązek zachowywać się w świętości i nie szukać osobistej zemsty. Jak naucza nas Rzymian 12 najmilszy. Nie mścicie się sami, ale pozostawcie miejsce gniewowi. Jest bowiem napisane:

Rzym. 12:19 Umiłowani, nie mścijcie się sami, ale pozostawcie to gniewowi; jest bowiem napisane: Do mnie należy pomsta, Ja odpłacę – mówi PAN.

Pierwszy Tesaloniczan będzie pomocny

1 Tes. 2:4 Lecz jak zostaliśmy uznani przez Boga za godnych powierzenia nam Ewangelii, tak mówimy – nie aby się przypodobać ludziom, ale Bogu, który bada nasze serca.

Zauważmy: głosimy prawdę, przeszkadzają nam, oczerniają, ale Bóg zna nasze serca. Polecamy się tobie Panie Boże. Pomsta do ciebie należy. I Jeremiasz podsumowuje to tak

Jer. 20:12 Ale ty, PANIE zastępów, który doświadczasz sprawiedliwego, który widzisz nerki i serce, niech zobaczę twoją pomstę nad nimi; bo tobie powierzyłem swoją sprawę.

---

Wnioski

Polecajmy się Bogu tak jak Dawid powierzył swoją sprawę sprawiedliwemu Bogu, gdy stanął mocno na prawdzie, stanął na Słowie, głosił Ewangelię, głosił prawdę i był niewinny zarzutów,  które mu postawiono. Był grzeszny, ale nie w tym konkretnym przypadku. Wiedział, że jest grzeszny, ale w swoim usprawiedliwieniu polegał na sprawiedliwości Chrystusa, powierzył swoją sprawę temu, który

• jest wszechmocny
  .
• jest wszędzie, jest wszechobecny|
  ,
• jest wszechwiedzący
  ,
• jest suwerenny
  .
• i który zna serca wszystkich.

Stąd właśnie wierzymy, że nie powinniśmy sami szukać pomsty, ale powierzać naszą sprawę Panu Bogu.

Jak mówi nam Katechizm Heidelberski:

Jakie żądanie zawarte w szóstym przykazaniu?
.
Abym myślą, słowem, postawą i tym bardziej czynem bezpośrednio lub pośrednio nie krzywdził, nie nienawidził, nie obrażał i nie mordował drugiego człowieka, lecz wyrzekł się zemsty i sobie samemu nie wyrządzał krzywdy, narażając się lekkomyślnie na niebezpieczeństwo. Dlatego właśnie władza nosi miecz, aby nie dopuszczać do zabójstw. 

Tutaj nie nienawidził oznacza coś innego niż biblijna definicja nienawiści. Nienawiść w sensie chęci, zemsty My nie chcemy się mścić. My mamy nienawiść, świętą nienawiść, która jest oddzieleniem od złych postępów, postępowania wrogów Pana Boga ku poleganiu na Panu Bogu, dążąc jednocześnie do unicestwienia i pokrzyżowania wszelkich zamysłów bezbożników, o czym wielokrotnie mówiliśmy.

Ta nasza nienawiść jest świętą nienawiścią, która przeciwdziała temu, co czynią bezbożnicy, ale nie jest powodowana chęcią osobistej zemsty.

Soli Deo Gloria

Nauczanie wygłoszone dnia 02.01.2026

Przypisy

[1] Katechizm Heidelberski Pyt. i Odp. 105

---

Zobacz w temacie

• Zachwyt najpiękniejszym obrazem Boga, część 3 – suwerenność
  .
• Bóg sprawiedliwy Ojciec i Sędzia
• Wiecznotrwałość tortur piekła
  .
• Życie pod władzą
• Żołnierze szlachetni
• Życie chrześcijańskie a etyczny mandat
• Granice posłuszeństwa władzy
• Izaj. 26:13a Kazanie Johna Knoxa, cz. 1 – o władzy
• Izaj. 26:13b Kazanie Johna Knoxa, cz. 2 – sprawiedliwy sąd Boży
• Izaj. 26:14-15 Kazanie Johna Knoxa, cz. 3 – pocieszenie ze zniszczenia bezbożnych
• Izaj. 26:14-15 Kazanie Johna Knoxa, cz. 4 – Bóg, nasz wieczny opiekun
• Izaj. 26:16 Kazanie Johna Knoxa, cz. 5 – o Bożym karceniu