Pan Jezus też był Kalwinistą

utworzone przez | lut 17, 2026 | Teologia reformowana

Kalwinista

Jan 8:31 Wtedy Jezus mówił do tych Żydów, którzy mu uwierzyli: Jeśli będziecie trwać w moim słowie, będziecie prawdziwie moimi uczniami.

Jeśli ktoś powie, że pięć punktów kalwinizmu, o których Kalwiniści ciągle mówią, to tylko doktryny wymyślone przez człowieka i późniejszy system, to z zadowoleniem oddamy głos Panu Jezusowi, aby w swoim imieniu ogłosił wszystkie wyznawane przez nas doktryny. Kalwinizm to nie slogan. Nie etykietka. Po prostu własne słowa Jezusa Chrystusa – na temat każdego punktu – w ich wyraźnej sile.

W rzeczywistości Kalwinizm to Ewangelia ogłoszona przez Jezusa Chrystusa, trwanie w której czyni prawdziwymi uczniami i zbawia.

Totalna Deprawacja

Czyli rzeczywista niezdolność człowieka do wiary i spodobania się Bogu. Jezus naucza, że ​​problem nie polega jedynie na tym, że grzesznicy „nie chcą” przyjść, ale na tym, że „nie mogą”  przyjść (czyli uwierzyć) – poza suwerenną łaską. Martwy duchowo, czyli każdy narodzony z ciała człowiek, nie tylko nie chce ale i nie może chcieć przyjść do Ojca i szuka jedynie swojej chwały tworząc rozliczne religie i sposoby samozbawienia. Taki grzesznik jest złym z natury, jest niewolnikiem grzechu i diabła, może jedynie pełnić wolę swojego pana jako wróg Boga. Zatem aby przyjść do Boga musi zostać pociągnięty tj. uprzednio odrodzony w akcie suwerennego Bożego daru łaski. 

Jan 6:44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Jan 6:65 I mówił: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od mojego Ojca.

Jan 3:6 Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem.

Jan 3:19 A potępienie polega na tym, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie umiłowali ciemność bardziej niż światłość, bo ich uczynki były złe.

Jan 5:44 Jakże możecie wierzyć, skoro przyjmujecie chwałę jedni od drugich, a nie szukacie chwały, która jest od samego Boga?

Jan 5:40 A jednak nie chcecie przyjść do mnie, aby mieć życie.

Jan 8:34 Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu.

Jan 14:17 Ducha prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi ani go nie zna. Wy jednak go znacie, gdyż z wami przebywa i w was będzie.

Marek 10:18 Lecz Jezus mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg.

Zauważmy, że „nie chcecie” jest zewnętrznym przejawem wewnętrznego „nie możecie”. 
.

Usilna i bezwarunkowa łaska

Czyli odwieczne, łaskawe oddanie wybranego ludu Chrystusowi ku zbawieniu. Jezus wielokrotnie mówi o konkretnym ludzie, którego Ojciec Mu „daje”, a to dawanie jest powodem, dla którego ludzie przychodzą, wierzą i są zachowywani. Każdy przekazany Chrystusowi przez Ojca w odwiecznym dekrecie wybrania z konieczności musi przyjść do Syna. Bóg rzeczywiście posiada wybrany przed wiekami lud obdarowany łaską jaka jest w Chrystusie Jezusie. 

Jan 6:37 Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

Jan 6:39 A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.

Jan 15:16 Nie wy mnie wybraliście, ale ja was wybrałem i przeznaczyłem, abyście wyszli i wydali owoc, i aby wasz owoc trwał, i aby Ojciec dał wam to, o cokolwiek poprosicie go w moje imię.

Jan 17:6 Objawiłem twoje imię ludziom, których mi dałeś ze świata. Twoimi byli i dałeś mi ich, a oni zachowali twoje słowa.

Jan 17:9 Ja proszę za nimi. Nie proszę za światem, ale za tymi, których mi dałeś, bo są twoi.

Jan 10:26 Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.

Łuk. 10:20 Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, ale cieszcie się raczej, że wasze imiona są zapisane w niebie.

Jezus nie mówi: „Ojciec daje mi ich, bo przewiduje, że przyjdą”. Mówi coś przeciwnego: „Wszystko, co daje mi Ojciec, przyjdzie do mnie”. Dawanie jest przyczyną, przyjście jest skutkiem. „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem” potwierdza, że człowiek nie może wybrać Chrystusa.
.

Limitowane odkupienie

Chrystus oddał życie wyłącznie za owce, swój lud, swój Kościół, za wybranych. Jezus opisuje swoją śmierć jako akt zbawienia skierowany do konkretnego ludu – swoich owiec – które zna i gromadzi. Chrystus oddał życie wyłącznie za owce, których jest wiele. Jednakże relatywnie, w odniesieniu do całego potępionego świata mówimy o znikomej liczbie wybranych do zbawienia, o niewielu wybranych i odkupionych. 

Jan 10:11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce.

Jan 10:15 Jak mnie zna Ojciec, i ja znam Ojca; i oddaję moje życie za owce.

Jan 10:26 Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.

Mat. 20:28 Tak jak Syn Człowieczy nie przyszedł, aby mu służono, ale aby służyć i oddać swoje życie na okup za wielu.

Mat. 26:28 To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów.

Mat. 22:14 Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych.

Chrystus nie mówi o śmierci, która jedynie umożliwia zbawienie wszystkim w równym stopniu. Mówi o śmierci „za owce”, „okupie” „za wielu”, krwi „za wielu” „na odpuszczenie grzechów”.
.

I nieodparta łaska

Czyli łaska, która naprawdę i skutecznie przyprowadza wybranych do Chrystusa. Jezus naucza, że ​​przyciąganie, nauczanie i dawanie przez Ojca nie ogranicza się do zapraszania. One realizują Boży zamiar i cel. Zauważmy, że wola Ojca i Syna (oraz Ducha) jest przyczyną udzielenia łaski, której nie da się odeprzeć. Celem nieodpartej łaski jest ożywienie duchowe, akceptacja doktryny Ewangelii i konsekwentnie podążanie za Chrystusem aż do czasu osiągnięcia życia wiecznego. 

Jan 3:27 Odpowiedział Jan: Człowiek nie może otrzymać niczego, jeśli mu nie będzie dane z nieba.

Jan 5:21 Jak bowiem Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak i Syn ożywia tych, których chce.

Jan 6:37 Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie, a tego, który przyjdzie do mnie, nie wyrzucę precz.

Jan 6:44 Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie mój Ojciec, który mnie posłał. A ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Jan 6:45 Napisane jest u Proroków: I wszyscy będą wyuczeni przez Boga. Każdy więc, kto słyszał od Ojca i nauczył się, przychodzi do mnie.

Jan 10:27 Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.

Mat. 13:11 A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane.

Mat. 11:27 Wszystko zostało mi dane od mego Ojca i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani nikt nie zna Ojca, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.

To nie przymus, ale potężna łaska, która przemienia serce, tak że grzesznik prawdziwie przychodzi, prawdziwie słyszy, prawdziwie podąża. A Jezus wiąże to ze zmartwychwstaniem: ci, którzy zostali pociągnięci, zostają wskrzeszeni – oto skuteczne powołanie.

Przetrwanie świętych

Chrystus zachowuje każdego, kto został Mu dany. Jezus opiera wytrwanie wierzącego aż do samego końca na swojej własnej wierności i zamierzeniu Ojca, a nie na autonomicznej sile wierzącego. Ponieważ wolą Ojca jest aby Syn nie utracił nikogo z przekazanych Mu do zbawienia, oraz ponieważ Syn zawsze wykonuje wolę Ojca w sposób doskonały, nie jest możliwym wola Boża została sfrustrowana. Ponadto Ojciec i Syn udzielają pełnej gwarancji zachowania w zbawieniu wybranych. Nie ma na świecie siły zdolnej wydrzeć ich z rąk Ojca i Syna, który każdej chwili wstawia się za nimi do Ojca jako doskonały Mediator.

Jan 6:39 A to jest wola Ojca, który mnie posłał, abym nie stracił nic z tego wszystkiego, co mi dał, ale abym to wskrzesił w dniu ostatecznym.

Jan 6:40 I to jest wola tego, który mnie posłał, aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał życie wieczne, a ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Jan 10:28 A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.

Jan 10:29 Mój Ojciec, który mi je dał, większy jest od wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mego Ojca.

Jan 17:11 A nie jestem już na świecie, ale oni są na świecie, a ja idę do ciebie. Ojcze święty, zachowaj w twoim imieniu tych, których mi dałeś, aby byli jedno jak i my.

Jan 17:24 Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.

Ponieważ Chrystus „niczego nie traci” z tego, co Mu dano, to wytrwanie nie jest kwestią „prawodpodobieństwa” i jednej z wielu „możliwości” . Jest obietnicą opartą na woli Ojca i niezwyciężonym uścisku Syna.

Print Friendly, PDF & Email