Chwalebne perspektywy w proroctwach Starego Testamentu

utworzone przez | sty 29, 2026 | Eschatologia: nauka o rzeczach ostatecznych

Źródło błędu

1 Kor. 2:13-14

13. A o tym też mówimy nie słowami, których naucza ludzka mądrość, lecz których naucza Duch Święty, stosując do duchowych spraw to, co duchowe.

14. *Lecz cielesny człowiek nie akceptuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego. Są bowiem dla niego głupstwem i nie może ich poznać, ponieważ rozsądza się je duchowo.

Interpretowane na sposób fizyczny, wspaniałe perspektywy zawarte w proroctwach Starego Testamentu stanowią w Piśmie Świętym prawdziwą podstawę dla mrzonek o postmilenializmie. Postmilenialiści  powołują się niepewnie na Objawienie 20.

Odwołują się do fragmentów Nowego Testamentu, tu i ówdzie. Jednak ich teoria rzeczy ostatecznych opiera się głównie na proroctwach Starego Testamentu, a konkretnie na proroctwach o nadchodzącym, zwycięskim i chwalebnym królestwie Mesjasza. To właśnie w proroctwach Starego Testamentu, które wytyczają wspaniałe perspektywy na przyszłość, znajduje się bastion postmilenializmu.

A) Panowanie Mesjasza nad narodami żelazną rózgą z Psalmu 2

Psalm 2:8-9 8. Poproś mnie, a dam ci narody w dziedzictwo i krańce ziemi na własność. 9. Potłuczesz je laską żelazną, jak naczynie gliniane je pokruszysz.

B) Królestwo pokoju z Psalmu 72

Psalm 72:8-9 8. Będzie panował od morza do morza, od rzeki aż po krańce ziemi. 9. Przed nim upadną mieszkańcy pustyni, a jego wrogowie będą proch lizać.

C) Napełnienie ziemi poznaniem Jahwe z Izajasza 11

Izaj. 11:9 Nie będą wyrządzać krzywdy ani zabijać na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie napełniona poznaniem PANA, tak jak wody okrywają morze.

D) Pomyślny stan świętych z Izajasza 65

Izaj. 65:20 Nie będzie tam już ani niemowlęcia żyjącego tylko kilka dni, ani starca, który by nie dożył swoich dni, bo dziecko umrze jako stuletni, ale grzesznik, choćby miał i sto lat, będzie przeklęty.

E) i mały kamień wypełniający całą ziemię, z Księgi Daniela 2

Dan. 2:34 Patrzyłeś na to, aż został odcięty kamień bez pomocy rąk, i uderzył posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i skruszył je.

To są proroctwa i fragmenty, które stanowią podstawę i motywację postmilenializmu. Głównym zarzutem podnoszonym przez postmilenialistów przeciwko amilenializmowi są proroctwa o królestwie w Starym Testamencie:

Rozumiemy, że Biblia naucza z całą stanowczością, iż świat ma zostać nawrócony na chrześcijaństwo przed powrotem Chrystusa, a stanowisko amilenialne, które nie przewiduje schrystianizowania świata, pozostawia cały kontynent proroctw niewyjaśnionych, z których wiele staje się wówczas zupełnie bez znaczenia. Proroctwa o królestwie w Starym Testamencie, a także różne stwierdzenia w Psalmach i Nowym Testamencie, często sformułowane w bardzo metaforycznym języku, z pewnością przepowiadają przyszły złoty wiek.

Proroctwa dotyczące królestwa, o których wspomina Boettner, to: Izaj. 2:2-4; Mich. 4:1-5; Izaj. 11:1-10; Izaj. 42:1-4; Izaj. 65:17-25; Jer. 31:31-34; Joel 2:28; Mal. 1:11 i Psalm 72.  To, że proroctwa Starego Testamentu stanowią w istocie prawdziwą biblijną podstawę postmilenializmu, wynika z tak reprezentatywnej i wpływowej książki, jak „Millennium” Loraine Boettnera.  Teksty przytaczane na poparcie postmilenializmu w dużej mierze zaczerpnięte są ze Starego Testamentu. Jedynym fragmentem Nowego Testamentu, który potencjalnie odnosi się do tej kwestii, jest Ewangelia Mateusza 13:33, przypowieść o zakwasie

Unikanie świadectwa Nowego Testamentu

Jest ku temu powód. Jest powód, dla którego postmilenializm świadomie opiera się na Piśmie Starego Testamentu. Powodem jest to, że Nowy Testament sprzeciwia się ich teorii nadchodzącego „złotego wieku” dla Kościoła przed powrotem Chrystusa. Ogromne świadectwo Nowego Testamentu głosi, że mała trzódka Chrystusa będzie cierpieć ucisk w obecnym czasie. Na końcu na świecie wzrośnie bezprawie, nastąpi wielkie odstępstwo w sferze widzialnego Kościoła, objawi się Antychryst, a święci będą znosić wielkie prześladowania

Łuk. 12:32 Nie bój się, mała trzódko, gdyż upodobało się waszemu Ojcu dać wam królestwo.

Jan 15:18 Jeśli świat was nienawidzi, wiedzcie, że znienawidził mnie wcześniej niż was.

Mat. 24:9 Wtedy wydadzą was na udrękę, będą was mordować i będziecie znienawidzeni przez wszystkie narody z powodu mego imienia.

2 Tes. 2:3 Niech was nikt w żaden sposób nie zwodzi. Ten dzień bowiem nie nadejdzie, dopóki najpierw nie przyjdzie odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia;

Teologia Bavincka

Herman Bavinck wyraził to nowotestamentowe świadectwo w sposób głęboki i dobitny, piszą [1]c:

„A) Jezus zna tylko dwa eony: obecny i przyszły. W obecnym eonie Jego uczniowie nie mogą oczekiwać niczego innego niż ucisku i prześladowań i muszą porzucić wszystko dla Niego. Jezus nigdzie nie przepowiada chwalebnej przyszłości na ziemi przed końcem świata. Wręcz przeciwnie, to, czego doświadczył, będzie udziałem Jego Kościoła. Uczeń nie jest ponad swoim nauczycielem ani sługa ponad panem. Dopiero w przyszłym wieku Jego uczniowie otrzymają wszystko z powrotem wraz z życiem wiecznym”

Mat. 19:27-30 27. Wtedy Piotr odezwał się do niego: Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za tobą. Cóż za to będziemy mieli? 28. A Jezus im powiedział: Zaprawdę powiadam wam, że przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na tronie swojej chwały, i wy, którzy poszliście za mną, zasiądziecie na dwunastu tronach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela. 29. I każdy, kto opuści domy, braci lub siostry, ojca lub matkę, żonę, dzieci lub pole dla mego imienia, stokroć więcej otrzyma i odziedziczy życie wieczne. 30. A wielu pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.

Mat. 5:10 Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie z powodu sprawiedliwości, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie.

Mat. 8:19-20 19. Wtedy podszedł pewien uczony w Piśmie i powiedział do niego: Mistrzu, pójdę za tobą, dokądkolwiek pójdziesz. 20. I powiedział mu Jezus: Lisy mają nory, a ptaki niebieskie – gniazda, ale Syn Człowieczy nie ma gdzie położyć głowy.

Mat. 10:16-18 16. Oto ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże i niewinni jak gołębice. 17. I strzeżcie się ludzi. Będą was bowiem wydawać radom i będą was biczować w swoich synagogach. 18. Także przed namiestników i przed królów będą was prowadzić z mego powodu, na świadectwo przeciwko nim i poganom.

Mat. 16:24-27 24. Wtedy Jezus powiedział do swoich uczniów: Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się wyprze samego siebie, weźmie swój krzyż i idzie za mną. 25. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z mojego powodu, znajdzie je. 26. Cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na swojej duszy poniósł szkodę? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? 27. Syn Człowieczy przyjdzie bowiem w chwale swego Ojca ze swoimi aniołami i wtedy odda każdemu według jego uczynków.

Jan 16:2 Będą was wyłączać z synagog; owszem, nadchodzi godzina, że każdy, kto was zabije, będzie sądził, że pełni służbę dla Boga.

Jan 17:14-15 14. Ja dałem im twoje słowo, a świat ich znienawidził, bo nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata. 15. Nie proszę, abyś zabrał ich ze świata, ale abyś zachował ich od złego.

B) Cały Nowy Testament, napisany z perspektywy „Kościoła pod krzyżem”, przemawia tym samym językiem. Wierzący… nie powinni oczekiwać niczego innego na ziemi poza cierpieniem i uciskiem

Rzym. 8:36 Jak jest napisane: Z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

Filip. 1:29 Gdyż wam dla Chrystusa dane jest nie tylko w niego wierzyć, ale też dla niego cierpieć;

C) Są przybyszami i cudzoziemcami  ich obywatelstwo jest w niebie …

Hebr. 11:13 Wszyscy oni umarli w wierze, nie otrzymawszy spełnienia obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi.

Filip. 3:20 Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana Jezusa Chrystusa.

D) Dlatego, wraz z całym wzdychającym stworzeniem, z utęsknieniem oczekują przyszłości Chrystusa i objawienia chwały dzieci Bożych , chwały, z którą cierpienia czasu teraźniejszego nie są godne porównania

Rzym. 8:19 Stworzenie bowiem z gorliwym wypatrywaniem oczekuje objawienia synów Bożych.

1 Kor. 15:48 Jaki jest ten ziemski, tacy i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy i niebiescy.

Rzym. 8:18 Uważam bowiem, że cierpienia teraźniejszego czasu nie są godne porównywania z tą przyszłą chwałą, która ma się w nas objawić.

2 Kor. 4:17 Ten bowiem nasz chwilowy i lekki ucisk przynosi nam przeogromną i wieczną wagę chwały;

E) Nigdzie w Nowym Testamencie nie ma promyka nadziei, że Kościół Chrystusa ponownie obejmie władzę i panowanie na ziemi. Najwyżej może oczekiwać, że pod rządami królów i wszystkich, którzy zajmują wysokie stanowiska, będzie prowadzić ciche i spokojne życie w pełnej pobożności i godności

Rzym. 13:1 Każda dusza niech będzie poddana władzom zwierzchnim. Nie ma bowiem władzy innej, jak tylko od Boga, a te władze, które są, zostały ustanowione przez Boga.

1 Tym. 2:2 Za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne, z całą pobożnością i uczciwością.

F) Dlatego Nowy Testament nie zaleca przede wszystkim cnót, które pozwalają wierzącym zwyciężyć świat, ale napominając ich do unikania wszelkiej fałszywej ascezy

Rzym. 14:14 Wiem i jestem przekonany przez Pana Jezusa, że nie ma niczego, co by samo w sobie było nieczyste. Tylko dla tego, kto uważa coś za nieczyste, to dla niego jest nieczyste.

1 Tym. 4:4-5 4. Wszelkie bowiem stworzenie Boże jest dobre i nie należy odrzucać niczego, co się przyjmuje z dziękczynieniem. 5. Uświęcone bowiem zostaje przez słowo Boże i modlitwę.

Tyt. 1:15 Dla czystych wszystko jest czyste, natomiast dla skalanych i niewierzących nie ma nic czystego, lecz skalany jest zarówno ich umysł, jak i sumienie.

G) Wymienia jako owoce Ducha Świętego cnoty miłości, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości, hojności, wierności, łagodności i samokontroli

Gal. 5:22 Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, życzliwość, dobroć, wiara;

Efez. 4:32 Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi, miłosierni, przebaczając sobie, jak i wam Bóg przebaczył w Chrystusie.

1 Tes. 5:14 Prosimy was też, bracia, napominajcie niekarnych, pocieszajcie bojaźliwych, podtrzymujcie słabych, bądźcie cierpliwi dla wszystkich.

1 Piotra 3:8 Na koniec zaś wszyscy bądźcie jednomyślni, współczujący, miłujący braci, miłosierni i uprzejmi.

2 Piotra 1:5-7 5. Dlatego też, dokładając wszelkich starań, dodajcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie; 6. Do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność; 7. Do pobożności braterską życzliwość, a do życzliwości braterskiej miłość.

1 Jana 2:15 Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca.

H) W Nowym Testamencie stale oczekuje się, że w miarę jak ewangelia krzyża będzie się rozprzestrzeniać, w takim samym stopniu objawi się również wrogość świata… W dniach ostatnich, poprzedzających powrót Chrystusa, niegodziwość ludzi osiągnie przerażający poziom. Powrócą dni Noego. Pożądanie, rozkosze zmysłów, bezprawie, chciwość, niewiara, pycha, kpina i oszczerstwo wybuchną w przerażający sposób

Mat. 24:37 A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego.

2 Tym. 3:1-5 1. A to wiedz, że w ostatecznych dniach nastaną trudne czasy. 2. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, bezbożni; 3. Bez naturalnej miłości, niedotrzymujący słowa, oszczercy, niepowściągliwi, okrutni, niemiłujący dobrych; 4. Zdrajcy, porywczy, nadęci, miłujący bardziej rozkosze niż Boga; 5. Przybierający pozór pobożności, ale wyrzekający się jej mocy. Takich ludzi unikaj.

2 Piotra 3:3 Przede wszystkim to wiedzcie, że w ostatecznych dniach przyjdą szydercy, którzy będą postępować według swoich własnych pożądliwości;

Judy 1:18 Gdy mówili do was, że w czasach ostatecznych pojawią się szydercy, postępujący według własnych bezbożnych pożądliwości.

I) Wśród wierzących również będzie rozległe odstępstwo. Pokusy będą tak potężne, że gdyby to było możliwe, nawet wybrani zostaliby zmuszeni do upadku. Miłość wielu oziębnie, a czujność zmniejszy się do tego stopnia, że ​​mądrzy zasną wraz z głupimi pannami. Odstępstwo będzie tak powszechne, że Jezus będzie mógł zadać pytanie, czy po swoim przyjściu Syn Człowieczy znajdzie jeszcze wiarę na ziemi

Mat. 24:24 Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych.

Mat. 24:44 Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie.

Mat. 25:1 Wtedy królestwo niebieskie będzie podobne do dziesięciu dziewic, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.

Łuk. 18:8 Mówię wam, że szybko pomści ich krzywdę. Lecz czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?

1 Tym. 4:1 A Duch otwarcie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów;

Złowroga koncentracja na Starym Testamencie

Postmilenializm jest zatem zmuszony do powrotu do Starego Testamentu. To pomijanie Nowego Testamentu w celu oparcia się na nim jest zarówno błędne, jak i złowrogie. Powodem nie jest to, że Stary Testament nie jest natchniony i autorytatywny, ani to, że Stary jest mniej natchniony i autorytatywny niż Nowy. Powodem jest to, że Nowy Testament jest wypełnieniem Starego Testamentu. Jako wypełnienie, a w szczególności eschatologii Starego Testamentu, Nowy Testament zarówno wyjaśnia, jak i autorytatywnie objaśnia starotestamentowe proroctwa o rzeczach ostatecznych. Solidny interpretator czyta Stary Testament w świetle Nowego Testamentu. Nie narzuca on swojego rozumienia Starego Testamentu doktrynie Nowego Testamentu.

Znany badacz Starego Testamentu O. T. Allis zwrócił uwagę na błąd ignorowania eschatologii Nowego Testamentu, koncentrując się na eschatologii Starego Testamentu, w swoim klasycznym obaleniu dyspensacjonalnego premilenializmu („teorii pochwycenia”). Zauważył tendencję do wywyższania Starego Testamentu kosztem Nowego Testamentu, do upierania się, że jego (Starotestamentowe) przepowiednie są, można by rzec, samodzielne i w żaden sposób nie zależą od Nowego Testamentu w zakresie rozszerzenia, naświetlenia czy interpretacji”. Wręcz przeciwnie, Allis napisał:

Doktryna Kościoła chrześcijańskiego, powszechnie akceptowana, zawsze głosiła, że ​​Nowy Testament ma pierwszeństwo przed Starym, że Chrystus i Jego Apostołowie są autorytatywnymi interpretatorami Starego Testamentu, że jego typy i cienie należy interpretować w świetle jaśniejszego objawienia ewangelicznego. Jak trafnie wyraził to Augustyn: „W Starym Testamencie Nowy jest ukryty (latet); w Nowym Testamencie Stary jest objawiony (patet)”. Nie oznacza to, że Nowy Testament jest sprzeczny ze Starym Testamentem, lecz raczej, że go wyjaśnia i że jego wyjaśnienie należy uznać za autorytatywne [2]

Bavinck przedstawił ten sam wymowny argument przeciwko chiliastom, czyli milenialistom. Zauważył, że ta nauka o przyszłym, ziemskim królestwie Bożym „uwielbia odwoływać się” do sądu proroctw starotestamentowych. Odnosząc się konkretnie do milenializmu, który nalegał na dosłowną interpretację tego proroctwa starotestamentowego, ignorując naukę Nowego Testamentu, Bavinck stwierdził:

…to, co Duch Chrystusa, który był w nich (prorokach Starego Testamentu ), chciał przez nich ogłosić i objawić… jest rozstrzygane przez Nowy Testament, który jest dopełnieniem, spełnieniem, a zatem interpretacją Starego… Nowy Testament postrzega siebie – i z pewnością nie ma co do tego wątpliwości – jako duchowe, a zatem pełne i autentyczne wypełnienie Starego Testamentu… Nowy Testament jest prawdą, istotą, rdzeniem i rzeczywistą treścią Starego Testamentu [3]

Złowieszcze jest to, że opierając swoją doktrynę końca na proroctwach Starego Testamentu, a nie na nowotestamentowych wyjaśnieniach i interpretacji proroctw Starego Testamentu, postmilenializm, który twierdzi, że jest reformowany, zgadza się z antyreformowanym dyspensacjonalizmem.

Przypisy

[1] Herman Bavinck, The Last Things: Hope for This World and the Next, Baker, 1996, s. 109, 110
[2] O. T. Allis, Prophecy and the Church, Presbyterian and Reformed, 1964, s. 48, 49
[3] Herman Bavinck, The Last Things, s. 91-98

Na podstawie, źródło

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email