Chrystus, Bóg błogosławiony na wieki

utworzone przez | sty 27, 2026 | Chrystologia: nauka o Chrystusie, Egzegezy

Podstawa rozważania

Rzym. 9:5 Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus, który jest nad wszystkimi, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

W Liście do Rzymian napisano o Chrystusie, że z ciała pochodzi od Żydów a w stwierdzeniu, że jest błogosławionym na wieki Bogiem, który jest ponad wszystkim, znajdujemy odniesienie do Jego Boskiej istoty. Przeciwnicy trynitarnej interpretacji zakładają, że tekst należy tłumaczyć tak:

Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus, niech Bóg będący nad wszystkimi będzie błogosławiony na wieki. Amen.

Poprzez odseparowanie Chrystusa od Boga odzierają Go z Boskości i konsekwentnie należnej Mu Boskiej chwały.

Najbliższy kontekst

Najbliższy kontekst wskazuje nam Żydów, którzy odrzucają Chrystusa jako Zbawiciela – wcielonego Boga. Rozdział 8 kończy znamienne zdanie: absolutnie nic nie będzie mogło nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie, naszym Panu. (Rzym. 8:39). Miłość Boga, która jest w Chrystusie odnosi nas do Bożej istoty jako źródła miłości. Zauważmy, że wcześniej użyte stwierdzenie regulujące interpretacją fragmentu jest w wersecie 35: Któż nas odłączy od miłości Chrystusa? (Rzym. 8:35). Na podstawie przesłanek możemy dojść do konkretnego wniosku o Chrystusie:

Przesłanka 1: Chrystus jest źródłem miłości (miłość Chrystusa)

Przesłanka 2: Miłość Chrystusa jest miłością Boga (miłości Boga)

Przesłanka 3: Jakość miłości w obu przypadkach jest taka sama: nikt nie może od niej odłączyć (nic nie będzie mogło nas odłączyć od miłości, Któż nas odłączy?)

Wniosek: Ponieważ Chrystus jest źródłem miłości, która jest miłością Boga, oraz ponieważ rodzaj miłości wskazuje na jakościową tożsamość w przypadku jej wyrazu przez Boga i Chrystusa to Chrystus jako jej źródło musi być Bogiem.

Miłość Chrystusa, czyli miłość Boga, odrzucają Żydzi dowodząc swojego zatracenia i prowadząc do smutku Pawła. Odrzucenie Chrystusa jako Zbawiciela to odrzucenie Boga. W innym miejscu Apostoł stwierdził o realizacji tej potężnej miłości:

2 Kor. 5:19 Bóg bowiem był w Chrystusie, jednając świat z samym sobą, nie poczytując ludziom ich grzechów, i nam powierzył to słowo pojednania.

Apostoł podaje hipotetyczne rozwiązanie: Pragnąłbym bowiem sam być odłączony od Chrystusa za moich braci, za moich krewnych według ciała (Rzym. 9:25). Sens zdania jest taki, że jeśli stawką miałoby być zbawienie Żydów, był on nawet gotów pozbawić się zbawienia (co jest niemożliwe). Następnie podaje szereg argumentów jako podstawy tego hipotetycznego czynu. Dalej wyraża myśl głębiej:

Rzym. 9:4 Są to Izraelici, do których należy usynowienie, chwała, przymierza, nadanie prawa, służba Boża i obietnice;

Zwraca się do narodu Żydowskiego, do którego historycznie rzecz ujmując jako pierwsze należały:

  • usynowienie
  • przymierze z jego chwałą
  • nadanie prawa wskazującego na Chrystusa
  • konsekwentnie Boża służba, w szczególności w Świątyni, gdzie składano ofiary ze zwierząt jako typy Chrystusa
  • obietnice zbawienia

Teraz te wszystkie błogosławieństwa wieńczy najwyższy argument. Przodkowie samego Apostoła, Żydzi, zwani ojcami, byli przodkami Chrystusa. Ciało Chrystusa przyjęte z Marii genetycznie było związane z Żydami.

Do których należą ojcowie i z których według ciała pochodzi Chrystus

Druga część zdania odnosi nas do dalszych cech Chrystusa:

ten będący nad wszystkimi Bóg, błogosławiony na wieki. Amen.

Argument gramatyczny

W grece przeczytamy:

ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ὁ ὢν ἐπὶ πάντων Θεὸς, εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας.
.
ho Christos to kata sarka, ho on panton Theos, elulogetos eis tou aionas  

Słowa Pawła odnoszą się do Chrystusa, który jest Bogiem ponad wszystkimi, Bogiem błogosławionym na wieki. Dlatego należy umieszczać przecinek po κατὰ σάρκα – kata sarka – według ciała. W zasadzie moglibyśmy to zdanie przeczytać tak:

Ten Chrystus według ciała, Ten będący nad wszystkimi Bóg, błogosławiony na wieki.

Chrystus według ciała jest wiecznym Bogiem będącym nad wszystkimi. Jest to tym bardziej oczywiste jeśli wziąć pod uwagę użycie imiesłowu ὢν on (będąc). imiesłowy czasu teraźniejszego odzwierciedlają ciągłe działanie wskazujące na działanie jednocześnie z głównym czasownikiem [1] stąd Syn z ciała pochodzi od patriarchów, cały czas będąc nad wszystkimi jako Bóg błogosławiony na wieki.
.
.

Argument historyczny

Zgadzają się z tym wczesnochrześcijańscy Ojcowie Kościoła i Reformatorzy. 

Ireneusz Lyonu, cytując Rzymian 9:5 w swoim Przeciw Herezjom stwierdza

„Dowody z pism apostolskich, że Jezus Chrystus był jednym i tym samym, jednorodzonym Synem Bożym, doskonałym Bogiem i doskonałym człowiekiem… pisząc do Rzymian o Izraelu, mówi: Do których należą ojcowie i z których pochodzi Chrystus według ciała, który jest Bogiem ponad wszystkim, błogosławionym na wieki”. [2]

Tertulian z Kartaginy, w księdze Przeciw Prakseaszowi mówi to samo co Ireneusz

Lecz gdy tylko Chrystus będzie wspomniany, będę mógł Go nazwać Bogiem, jak mówi ten sam Apostoł: Z którego pochodzi Chrystus, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Rzymian 9:5 [3] 

 

Augustyn z Hippony, wielki doktor łaski, żyjąc na przełomie IV i V wieku używa Rzymian 9:5 na potwierdzenie Boskości Chrystusa dowodząc tym samym prawowiernej, chrystologicznej interpretacji.

Ale istnieje największa możliwa odległość między Synem Bożym, przez którego wszystko zostało stworzone, a zwierzęciem lub kamieniem. A jednak w Ewangelii czytamy: „Oto Baranek Boży” (J 1ana 1:29), a u Apostoła: „Tą skałą był Chrystus” (1 Kor 10:4). Nie można by tego powiedzieć bez założenia pewnego podobieństwa. Cóż więc dziwnego, że Chrystus zstąpił, by stać się podobnym do Mojżesza, skoro stał się podobny do baranka, którego Bóg przez Mojżesza nakazał swemu ludowi spożywać jako typ Chrystusa, nakazując, aby jego krew była środkiem ochronnym i aby nazywano ją Paschą, co każdy musi przyznać, że wypełniło się w Chrystusie? Pismo Święte, przyznaję, wskazuje na różnice; i Pismo Święte również, jak proszę was o przyznanie, wskazuje na podobieństwa. Istnieją punkty obu rodzajów, a jeden można udowodnić równie dobrze, jak drugi. Chrystus jest niepodobny do człowieka, ponieważ jest Bogiem; i napisano o Nim, że jest „ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki”. (Rzymian 9:5) [4]

Jan Kalwin konsekwentnie naucza nas o dwóch naturach Chrystusa opisanych w tym fragmencie:

Mamy tu jednak niezwykły fragment – ​​że w Chrystusie dwie natury są w taki sposób rozróżnione, że są jednocześnie zjednoczone w samej osobie Chrystusa: mówiąc bowiem, że Chrystus pochodził od Żydów, obwieścił swoje prawdziwe człowieczeństwo. Dodane słowa „według ciała” sugerują, że miał coś wyższego od ciała; i tutaj wydaje się, że istnieje wyraźne rozróżnienie między człowieczeństwem a boskością. Ostatecznie jednak łączy oba, mówiąc, że Chrystus, który pochodził od Żydów według ciała, jest Bogiem błogosławionym na wieki. [5]

Ponadto potwierdzają to Orygenes, Cyprian, Epifaniusz, Atanazy, Chryzostom, Teodor z Mopsuestii, Hieronim, Teodoret i późniejsi komentatorzy jak Luter, Erazm, Paraphr., Flacjusz, i Beza. Prawowierna interpretacja tekstu Rzymian 9:5 będzie Chrystologiczna: odnosząca go do dwóch natur Syna –  prawdziwie ludzkiej (według ciała) i prawdziwie Boskiej (Bóg błogosławiony na wieki)
.

Analogia Pisma

Słowo Boże najlepiej interpretuje samo Słowo Boże. Poszukajmy zatem adekwatnych fragmentów potwierdzających przedstawioną interpretację.

Z których, jeśli chodzi o ciało, pochodził Chrystus – znaczy to, że Chrystus przyjął ludzką naturę z ich rodu. To wielki zaszczyt dla ludzkości, że Chrystus przyjął nie naturę aniołów, lecz człowieka; i to wielki zaszczyt dla narodu żydowskiego, że przyjął potomstwo Abrahama, ich ojca. Który jest ponad wszystkim,

Filip. 2:6-7 6. Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież; 7. Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi

Hebr. 2:16 Bo zaprawdę nie przyjął natury aniołów, ale potomstwa Abrahama.

Bóg błogosławiony na wieki– to najpełniejsze miejsce, by wyrazić dwie natury, które są w osobie naszego Odkupiciela, Pana Jezusa Chrystusa; był On zarówno Bogiem, jak i człowiekiem: tak, to jest tytuł, pod którym jeden i najwyższy Bóg był znany wśród Żydów.

Łuk. 1:35A anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.

Kol. 2:9 Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia Bóstwa.

Jan 10:30 Ja i Ojciec jedno jesteśmy.

1 Tym. 3:16 A bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności: Bóg objawiony został w ciele, usprawiedliwiony w Duchu, widziany był przez anioły, głoszony był poganom, uwierzono mu na świecie, wzięty został w górę do chwały.

Podsumowanie

Konfesja Belgijska w rozdziale 10 znacząco zatytułowanym Jezus Chrystus to prawdziwy i wieczny Bóg, powołując się na między innymi na tekst Rzymian 9:5 przekazuje nam nauczanie o Chrystusie jako wiecznym Synu Bożym. Wieczny Syn jest Bogiem, ponownie dowodząc, że tekst ten odnosi nas do Boskiej natury Chrystusa. Druga część 5 wersetu nauczając Bóg błogosławiony na wieki traktowana jest przez Konfesję jako dowód wiecznej Boskości Syna.

 Jest Synem Bożym nie tylko od czasu przyjęcia ludzkiej natury, lecz od wieczności (Jan. 8:23, 58; 9:35-37; Dzieje. 8:37; Rzym. 9:5), jak zaświadczają o tym zestawione ze sobą fragmenty Pisma Świętego. [6]

Chrystus jako wieczny Bóg jest wyniesiony ponad anioły i ludzi ponieważ to On jest Stwórcą, podtrzymującym wszystko przy istnieniu zarządcą wszechświata. Nie czyni tego w ludzkiej naturze i mocy ale Boskiej. Tylko Bóg ma taką moc. I dlatego jest wywyższony ponad wszystko:

Obj. 4:11 Godzien jesteś, Panie, wziąć chwałę i cześć, i moc, ponieważ ty stworzyłeś wszystko i z twojej woli trwa i zostało stworzone.

Obj. 5:12 Mówiących donośnym głosem: Godzien jest Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo.

Obj. 5:13 A wszelkie stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, słyszałem, jak mówiło: Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków.

Obj. 7:12 Mówiąc: Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i siła naszemu Bogu na wieki wieków. Amen.

Chrystus jest wcielonym Bogiem, o czym naucza nas List do Rzymian. W innym przypadku, gdyby był zaledwie stworzeniem, lub mniejszym bogiem, byłby złodziejem Bożej chwały a Jego czciciele bałwochwalcami plugawiącymi imię Boże.

Izaj. 48:11 Ze względu na siebie, na siebie samego, to uczynię, bo jakże miałoby być splugawione moje imię? Przecież mojej chwały nie oddam innemu.

Tym właśnie są wszyscy unitarianie, wśród nich Świadkowie Jehowy, Badacze Pisma, Zielonoświątkowcy wyznający jedność Bóstwa i modaliści, których wzywamy do upamiętania.

Przypisy

[1] Cechy czasownikowe greckiego imiesłowu, źródło
[2] Ireneusz z Lyonu, Przeciw Herezjom, III. 16.1, 3, źródło
[3] Tertulian z Kartaginy, Przeciw Prakseuszowi  § 13, źródło
[4] Augustyn z Hippony, Contra Faustum 16.15, źródło
[5] Jan Kalwin, Komentarz do Rzym. 9:5, źródło
[6]  Konfesja Belgijska 10

Zobacz w temacie

Print Friendly, PDF & Email