utworzone przez Reformowani | paź 20, 2017 | Egzegezy, Sabatarianie i legaliści
Sabat jako ilustracja
List do Diogeneta, II wiek
.
Co zaś do ich [Żydów] skrupułów dotyczących pokarmów, przesądnego zachowywania szabatu, zarozumiałości z powodu obrzezania, obłudy ich postów i świętowania pierwszych dni miesiąca, rzeczy zgoła śmiesznych i niewartych nawet wspomnienia, nie przypuszczam, byś potrzebował w tych sprawach moich wyjaśnień.
Mojżesz w Prawie przedstawił wspaniałą ilustrację: kto nie wejdzie do odpocznienia, ten z pewnością umrze.
2 Mojż. 35:2 Sześć dni będziesz wykonywał pracę, ale dzień siódmy będzie dla was świętym szabatem odpoczynku dla Pana; ktokolwiek zaś pracowałby w tym dniu, ma być ukarany śmiercią.
Czwarte przykazanie było obrazem dzieła zbawienia dokonanego przez Chrystusa. Był to symbol Bożego uświęcenia, które nie wynikało z ludzkich uczynków.
2 Mojż. 31:13 Powiedz też synom Izraela: Koniecznie macie przestrzegać moich szabatów, bo to jest znak między mną a wami przez wszystkie wasze pokolenia, abyście wiedzieli, że ja jestem PAN, który was uświęca
Zbawieni wchodzą do nowego odpocznienia, którym jest Jezus. Innymi słowy, zbawienie jest z łaski, nie z uczynków, całkowitym uświęceniem człowieka przez ofiarę Chrystusa. I tego właśnie symbolem był ustanowiony przez Boga sabat. Niewierzący nie wchodzą to tego odpocznienia, nie zostają przez Chrystusa uświęceni, tym samym zobowiązani zostają do zapracowania na swoje zbawienie, do pełnego samouświęcenia, co jest niemożliwe.
Hebr. 4:9-11 9 A tak zostaje jeszcze odpoczynek dla ludu Bożego. 10 Kto bowiem wszedł do jego odpoczynku, on także odpoczął od swoich czynów, tak jak Bóg od swoich. 11 Pragnijmy więc wejść do owego odpoczynku, aby nikt nie wpadł w ten sam przykład niewiary.
.
Hebr. 3:11 .. nie wejdą do mojego odpoczynku. (więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 13, 2017 | Egzegezy, Sabatarianie i legaliści
Prawo a dzieło Chrystusa
Rzym. 10:4 Końcem bowiem prawa jest Chrystus ku sprawiedliwości każdego, kto wierzy.
Hebr. 7:11 A skoro zmienia się kapłaństwo, musi też nastąpić zmiana prawa.
Chrystus całkowicie usunął legalistyczne i ceremonialne zakazy, nakazy i cywilne wymogi Prawa a także poprzez swoją śmierć zniósł jego przekleństwo. A ponieważ wszyscy wierzący umarli wraz z Chrystusem, umarli wraz z Nim dla przekleństwa, ceremonii i cywilnych regulacji Prawa. Ani jedna jota ceremonii i cywilnych regulacji Prawa Chrześcijan nie obowiązuje. Jest to logiczna konsekwencja dzieła Chrystusa, który wypełniając wszystkie nakazy Prawa poprzez swoją śmierć krzyżową ustanowił Nowe Przymierze.
Gal. 4:10-11 10. Zachowujecie dni i miesiące, pory i lata. 11. Boję się o was, czy przypadkiem na próżno nie trudziłem się nad wami.
.
Gal. 5:2-4 2. Oto ja, Paweł, mówię wam, że jeśli dacie się obrzezać, Chrystus na nic wam się nie przyda. 3. A oświadczam raz jeszcze każdemu człowiekowi, który daje się obrzezać, że jest zobowiązany wypełnić całe prawo. 4. Pozbawiliście się Chrystusa wszyscy, którzy usprawiedliwiacie się przez prawo; wypadliście z łaski.
.
Kol. 2:16-17 16. Niech więc nikt was nie osądza z powodu jedzenia lub picia, co do święta, nowiu księżyca lub szabatów. 17. Są to cienie rzeczy przyszłych, ciało zaś jest Chrystusa.
Niektórzy jednak wierzą, że słowa Apostoła, że wierzący nie są pod Prawem (Rzym. 6:14-15, Rzym. 7:4-6, Gal. 5:18-23) muszą być zrozumiane dokładnie odwrotnie: że wierzący są pod Prawem. Mówią to, ponieważ myślą, że jeśli powiesz wierzącym, że nie są pod Prawem, wszyscy natychmiast rozproszą się w tawernach i burdelach. Aby Kościół mógł mieć mniej skandalicznych grzechów, konieczne jest (jak wierzą) dodawanie
- uczynków do łaski,
- prawa do Ewangelii,
- Mojżesza do Chrystusa,
- Synaju do Syjonu.
To nic, że zbawienie przez wierność i świętość znosi krzyż Chrystusa. Nic nie znaczy, że dodanie dzieł Prawa do doskonałego dzieła Chrystusa jest inną Ewangelią. Najważniejsze, że członkowie walecznych kościołów nie powinni angażować się w nieprzyzwoitość.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | paź 5, 2017 | Chrześcijańska moralność, Sabatarianie i legaliści
Ostrzeżenie
„Nie wspominając o innych sprawach, jak można sobie wyobrazić większą ślepotę, niż mieć nadzieję na odkupienie grzechów z ofiar zwierzęcych, czy szukać oczyszczenia umysłu przez zewnętrzne obmycie wodą lub usiłować uspokoić Boga zimnymi ceremoniami, jakby był On z nich wielce zachwycony? Takie są absurdy, w które wpadają ci, którzy trzymają się przestrzegania Prawa, bez szacunku dla Chrystusa.” – Jan Kalwin, Instytuty II 11,10
Religijność „chrześcijańska” coraz bardziej ulega skrajnościom, aby pseudochrzescijanie mogli karmić swoją nieodrodzoną, cielesną naturę.
Z jednej strony fala charyzmanii pociąga ludzi myślących o dobrach ziemskich, którzy nawracają się do takiej emocjonalnej, dziwacznej formy pobożności.
Z drugiej strony mamy zakonny radykalizm w tym adwentyści i sabatarianie oraz sekty typu m.in. darbystów, różnych „uswięceniowców”, zielonoświątkowi tzw. „prostaczkowie” (ChWZ) itp, gdzie ludzi pociąga własna sprawiedliwość, dążenie do zadowolenia Boga (właściwie raczej siebie) przez uczynki prawa interpretowane często w dziwaczny sposób. Tam także ludzie nawracają się często niewłaściwie, właśnie do takiej formy pobożności, a nie do Biblijnego Chrystusa.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 29, 2017 | Eklezjologia: nauka o kościele, Eschatologia: nauka o rzeczach ostatecznych, Sabatarianie i legaliści
Niedziela nowym sabatem
Wiara Reformowana utrzymuje konieczność regularnego oddawania czci w każdy sabat. Nie chodzi o to, by zminimalizować lub zaniedbać cześć Jahwe w regularnych nabożeństwach. Radością Reformowanych jest raczej wypełnianie nakazu czwartego przykazania i nauk Pisma Świętego poprzez gromadzenie się w każdy sabat, aby wielbić Imię Boże. Zbierają się nie dla rozrywki, ale dla uwielbienia Imienia, które jest ponad wszelkie inne imię.
W Kościele Nowego Testamentu niedziela jest nowym sabatem. Dniem, który trzeba odróżnić od innych ważnych dni.
(więcej…)
utworzone przez Reformowani | wrz 17, 2017 | Sabatarianie i legaliści
Przedmowa
Obj. 3:9 Oto dam ci ludzi z synagogi szatana, którzy mówią, że są Żydami, a nimi nie są, lecz kłamią. Oto sprawię, że przyjdą i pokłonią się przed twoimi nogami, i poznają, że ja ciebie umiłowałem.
Wszyscy nasi judaizujący przyjaciele zakochani w tradycji żydowskiej wiary, w sabatach, jarmułkach, świecznikach siedmioramiennych i koszernym jedzeniu powinni na pamięć uczyć się dwunastej modlitwy z kanonu Shemoneh Esrei, czyli błogosławieństwa Birkat HaMinim.
„Błogosławieństwo” to zostało ustanowione przez Radę Yavneh w krótkim czasie po zburzeniu Świątyni Jerozolimskiej, co miało miejsce w 70 roku. Modlitwa ta była odpowiedzią na powstałe niedawno chrześcijaństwo.
Krótko mówiąc, „błogosławieństwo” było używane przez rabinów jako test: chrześcijanin mógł swobodnie recytować pozostałe 18 błogosławieństw Amidah, lecz jeśli był prawdziwie wierzący, nie mógł wyrecytować dwunastej modlitwy przeklinającej naśladowców Chrystusa. Osoby nierecytujące Birkat HaMinim oskarżano o herezję i poddawano procedurze cherem (ekskomunikacji).
(więcej…)
